|

گزارشی از دومین نمایشگاه دانیال ملا نوروزی

«پرسه‌های پارسی» بر دیوارهای گالری شیرین

عسل عباسیان: «پرسه‌های پارسی» نام دارد؛ مجموعه 20 تابلو از نقاشی‌های دانیال ملانوروزی، نقاش 18ساله که در طبقه دوم گالری شیرین، هفته گذشته بر دیوارها آویخته شد و نمایش آن هنوز هم ادامه دارد. در حالی که نمایشگاهی از آثار هنرمندان تجسمی شناخته‌شده تاریخ هنر ایران از جمله بهمن محصص، فریده لاشایی، عباس کیارستمی و... در طبقه نخست گالری شیرین در معرض دید علاقه‌مندان است، طبقه دوم این گالری تابلوهای نقاشی یکی از جوان‌ترین نقاشان ایران را به نمایش گذاشته.
دانیال ملانوروزی، نقاش جوانی که هنرجوی هنرستان کمال‌الملک است، سال گذشته هم در نخستین نمایشگاه انفرادی‌اش در گالری شکوه، دغدغه‌هایش در رابطه با کهن‌الگوهای ایرانی را آشکار کرده بود. او درباره نمایشگاه انفرادی سال گذشته‌اش به «شرق» گفت: «در نمایشگاه سال قبل درگیر فرم‌های منطق‌الطیر و فرم‌های مرغان عطار و برخی خطوط و نقوش سنتی که گاه به تزئینی و دکوراتیوبودن پهلو می‌زد، بودم، این آثار اغلب کوچک و روی مقوا طراحی شده بود».
اما در «پرسه‌های پارسی»، دانیال ملانوروزی راهی دیگر را در پیش گرفته است. او درباره آثار این نمایشگاه توضیح داد: «پرسه پارسی نگاهی است به ریتم‌ها و رنگ‌های ایرانی بدون درگیرشدن با فرم. به‌طور انتزاعی برداشتم را از ریتم خطوط شکسته‌نویسی، فرش، کاشی و اصالت هنر ایرانی و اسلامی به‌صورت مدرن بیان کرده‌ام». او نسبت این آثارش را با هویت ایرانی چنین ابراز کرد: «قطع کارهای این نمایشگاه بزرگ شده و به همین دلیل از فرم‌های تزئینی و مینیاتوری به فضاهای بزرگ‌تر و فرم‌های کلی نزدیک شده‌ام. بر آن بوده‌ام تا برداشت‌هایی سریع و کلی‌گرایانه از هویت‌های کهن هنر فاخر ایرانی و اسلامی ارائه دهم. رنگ، فرم، ریتم و حس‌وحال در زیبا‌شناسی هنر ایرانی- اسلامی همواره مفتونم می‌کند اما مایلم برداشت شخصی و نوینی از این گنجینه داشته باشم. این گنجینه آنقدر عظیم و سترگ است که هر هنرمندی می‌تواند به فراخور نیاز، توان و شناختش از این وسعت بهره گیرد».
«پرسه‌های پارسی» حکایت گذر از هزارتوی فرهنگ و هنر این سرزمین است. ریتم‌های سیال و جاری خوشنویسان شکسته‌نویس، رنگ‌ها و فرم‌های فرش و بافت‌های زرین این سرزمین اهورایی که جادوی نقش، رنگ و بافت آن همواره آدمی را به حیرت وامی‌دارد، در این آثار کمابیش به چشم می‌خورد. ملانوروزی گفت: «تلنگر کاشی‌های فیروزه‌فام و رنگ‌های جاودانه‌اش بر تارک و پیشانی هر بوم و بام است که هر خشت آن هزار خاطره غریب را در ذهن و زبان من عبور می‌دهد و این شراب کهن را با جامی نو در من می‌آمیزد. این آثار جام‌های نوین من از این باده کهن است».
این نقاش جوان، درباره مسیری که پیش‌رو دارد نیز افزود: «خوب می‌دانم که هنوز در آغاز راهم و حتما آثارم نیز به خاطر تجربه کم و شناخت نه‌چندان جدی و جوانم کاستی‌هایی دارد که امیدوارم در نمایشگاه‌هایم از نظرات استادان و صاحب‌نظران بهره‌مند شوم و از رهگذر این نظرات قوت و رشد تعالی هنرمندانه در آثارم نمود بیشتری پیدا کند».
او همچنین درباره شیوه گردآوری آثار این نمایشگاه گفت: «به‌طورکلی روی تم و موضوع، کار می‌کنم. فرش یکی از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین هنرهای ایرانی است که فرهنگ تجسمی ما را بیان می‌کند و چون مایلم هماره یکی از موضوعات فرهنگ و هنر ایرانی را در کارم نشان دهم، به سراغ فرش ایرانی رفتم».
وقتی از این نقاش می‌پرسیم که آثارش را متأثر از کدام‌یک از نقاشان تاریخ هنر ایران‌زمین می‌داند، بی‌درنگ پاسخ می‌دهد: «من از هنرهای ایرانی الهام می‌گیرم و مایلم آنها را با زبان و بیان جدیدی بیان کنم. از این نظر شاید آثارم به بسیاری از هنرمندان ایرانی و سقاخانه نزدیک شده باشد اما مستقیما از هیچ هنرمندی الهام نگرفته‌ام اما همه کارهای‌ استادان بر پیشرفت من تأثیر گذاشته است. بعضی از بازدید‌کنندگان، آثارم را به آثار استادانی مانند عربشاهی، روح‌بخش و وزیری‌مقدم نزدیک دانسته‌اند. شاید این الهام ناخودآگاه در آثارم باشد».
او همچنین دورنمای مسیر خود را چنین ترسیم کرد: «سعی بر این دارم که کارهایم پخته‌تر و شخصی‌تر شود».
نمایشگاه نقاشی‌های انتزاعی دانیال ملانوروزی تا 16 اردیبهشت همه‌روزه به‌غیر از دوشنبه‌ها از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در گالری شیرین، واقع در خیابان کریمخان‌زند، خیابان سنایی، کوچه ۱۳، شماره پنج دایر است.

عسل عباسیان: «پرسه‌های پارسی» نام دارد؛ مجموعه 20 تابلو از نقاشی‌های دانیال ملانوروزی، نقاش 18ساله که در طبقه دوم گالری شیرین، هفته گذشته بر دیوارها آویخته شد و نمایش آن هنوز هم ادامه دارد. در حالی که نمایشگاهی از آثار هنرمندان تجسمی شناخته‌شده تاریخ هنر ایران از جمله بهمن محصص، فریده لاشایی، عباس کیارستمی و... در طبقه نخست گالری شیرین در معرض دید علاقه‌مندان است، طبقه دوم این گالری تابلوهای نقاشی یکی از جوان‌ترین نقاشان ایران را به نمایش گذاشته.
دانیال ملانوروزی، نقاش جوانی که هنرجوی هنرستان کمال‌الملک است، سال گذشته هم در نخستین نمایشگاه انفرادی‌اش در گالری شکوه، دغدغه‌هایش در رابطه با کهن‌الگوهای ایرانی را آشکار کرده بود. او درباره نمایشگاه انفرادی سال گذشته‌اش به «شرق» گفت: «در نمایشگاه سال قبل درگیر فرم‌های منطق‌الطیر و فرم‌های مرغان عطار و برخی خطوط و نقوش سنتی که گاه به تزئینی و دکوراتیوبودن پهلو می‌زد، بودم، این آثار اغلب کوچک و روی مقوا طراحی شده بود».
اما در «پرسه‌های پارسی»، دانیال ملانوروزی راهی دیگر را در پیش گرفته است. او درباره آثار این نمایشگاه توضیح داد: «پرسه پارسی نگاهی است به ریتم‌ها و رنگ‌های ایرانی بدون درگیرشدن با فرم. به‌طور انتزاعی برداشتم را از ریتم خطوط شکسته‌نویسی، فرش، کاشی و اصالت هنر ایرانی و اسلامی به‌صورت مدرن بیان کرده‌ام». او نسبت این آثارش را با هویت ایرانی چنین ابراز کرد: «قطع کارهای این نمایشگاه بزرگ شده و به همین دلیل از فرم‌های تزئینی و مینیاتوری به فضاهای بزرگ‌تر و فرم‌های کلی نزدیک شده‌ام. بر آن بوده‌ام تا برداشت‌هایی سریع و کلی‌گرایانه از هویت‌های کهن هنر فاخر ایرانی و اسلامی ارائه دهم. رنگ، فرم، ریتم و حس‌وحال در زیبا‌شناسی هنر ایرانی- اسلامی همواره مفتونم می‌کند اما مایلم برداشت شخصی و نوینی از این گنجینه داشته باشم. این گنجینه آنقدر عظیم و سترگ است که هر هنرمندی می‌تواند به فراخور نیاز، توان و شناختش از این وسعت بهره گیرد».
«پرسه‌های پارسی» حکایت گذر از هزارتوی فرهنگ و هنر این سرزمین است. ریتم‌های سیال و جاری خوشنویسان شکسته‌نویس، رنگ‌ها و فرم‌های فرش و بافت‌های زرین این سرزمین اهورایی که جادوی نقش، رنگ و بافت آن همواره آدمی را به حیرت وامی‌دارد، در این آثار کمابیش به چشم می‌خورد. ملانوروزی گفت: «تلنگر کاشی‌های فیروزه‌فام و رنگ‌های جاودانه‌اش بر تارک و پیشانی هر بوم و بام است که هر خشت آن هزار خاطره غریب را در ذهن و زبان من عبور می‌دهد و این شراب کهن را با جامی نو در من می‌آمیزد. این آثار جام‌های نوین من از این باده کهن است».
این نقاش جوان، درباره مسیری که پیش‌رو دارد نیز افزود: «خوب می‌دانم که هنوز در آغاز راهم و حتما آثارم نیز به خاطر تجربه کم و شناخت نه‌چندان جدی و جوانم کاستی‌هایی دارد که امیدوارم در نمایشگاه‌هایم از نظرات استادان و صاحب‌نظران بهره‌مند شوم و از رهگذر این نظرات قوت و رشد تعالی هنرمندانه در آثارم نمود بیشتری پیدا کند».
او همچنین درباره شیوه گردآوری آثار این نمایشگاه گفت: «به‌طورکلی روی تم و موضوع، کار می‌کنم. فرش یکی از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین هنرهای ایرانی است که فرهنگ تجسمی ما را بیان می‌کند و چون مایلم هماره یکی از موضوعات فرهنگ و هنر ایرانی را در کارم نشان دهم، به سراغ فرش ایرانی رفتم».
وقتی از این نقاش می‌پرسیم که آثارش را متأثر از کدام‌یک از نقاشان تاریخ هنر ایران‌زمین می‌داند، بی‌درنگ پاسخ می‌دهد: «من از هنرهای ایرانی الهام می‌گیرم و مایلم آنها را با زبان و بیان جدیدی بیان کنم. از این نظر شاید آثارم به بسیاری از هنرمندان ایرانی و سقاخانه نزدیک شده باشد اما مستقیما از هیچ هنرمندی الهام نگرفته‌ام اما همه کارهای‌ استادان بر پیشرفت من تأثیر گذاشته است. بعضی از بازدید‌کنندگان، آثارم را به آثار استادانی مانند عربشاهی، روح‌بخش و وزیری‌مقدم نزدیک دانسته‌اند. شاید این الهام ناخودآگاه در آثارم باشد».
او همچنین دورنمای مسیر خود را چنین ترسیم کرد: «سعی بر این دارم که کارهایم پخته‌تر و شخصی‌تر شود».
نمایشگاه نقاشی‌های انتزاعی دانیال ملانوروزی تا 16 اردیبهشت همه‌روزه به‌غیر از دوشنبه‌ها از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در گالری شیرین، واقع در خیابان کریمخان‌زند، خیابان سنایی، کوچه ۱۳، شماره پنج دایر است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.