ابوالفضل اینقدر حرف نزن
بهناز شیربانی: ابوالفضل جلیلی ازجمله فیلمسازان ایرانی است که بیش از ایران، فیلمهایش در خارج از مرزها اکران شده و جوایز بسیاری را به خود اختصاص داده است. جلیلی تاکنون جایزههای بینالمللی متعددی از جمله جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز، جایزه پلنگ نقرهای جشنواره لوکارنو و جایزه بهترین فیلم جشنواره دوربان را کسب کرده است. پنج دقیقه امروز به گپ و گفت با این هنرمند اختصاص دارد:
اینروزها مشغولم به: کشف رمز خودسازی. چقدر ساده و آسان است خودسازی، کافی است رمزش را بدانی. نه اینروزها، که در تمام این سالها در پی این هدف بودهام.
فیلمی که بهتازگی بیشترین تأثیر را روی من گذاشته؛ فیلم خطاهایی است که در طول زندگی دانسته و ندانسته مرتکب شدهام خصوصا پایانش که دریافتم کسی نیستم اما باید کسی شوم.
فیلم سینمایی بعدی من را ظاهرا مسئولان سینمایی تعیین میکنند چون دست به هرکاری میزنم، سرانجام نمیگیرد. هیچکس کمکی نمیکند. مادرم همیشه میگفت وقتی کاری صورت میدهی، که دستت را بر زانوی خودت گذاشتی و برخاستی...
«بر سر آنم که گر ز دست برآید دست به کاری زنم که غصه سر آید».
اگر بخواهم هنر را در یک واژه خلاصه کنم چه میگویم؟ پیشترها از عزیزی پرسیدم چه کنم که فیلمهایم مثل اشعار حافظ ماندگار شود؟ در پاسخ گفت: حاضری فیلمی بسازی که در جهان بینظیر شود اما نامی از خودت نبری؟ بهجای ابوالفضل جلیلی یک نام مستعار بگذاری؟ گفتم: نه... گفت: «هنر» یعنی گذشت.
بهترین نقدی که در سالهای گذشته خواندهام؛ نقدی است که برادرم همیشه بر من میکند: «ابوالفضل اینقدر حرف نزن».
بزرگترین سوءتفاهمی که درباره خودم از زبان دیگران شنیدهام این است که برخی فکر میکنند آدم خوبی هستم.
چهکاره بودم اگر کسی نمیشدم که الان هستم؟ الان هم کسی نیستم هرچند دوست داشتم یک خبرنگار آزاد و اندیشمند بینالمللی شوم؛ خبرنگاری که وقتی پایش به هر مجلسی باز میشود، لرزه بر اندام مصاحبهشوندهاش بیندازد... .
بهناز شیربانی: ابوالفضل جلیلی ازجمله فیلمسازان ایرانی است که بیش از ایران، فیلمهایش در خارج از مرزها اکران شده و جوایز بسیاری را به خود اختصاص داده است. جلیلی تاکنون جایزههای بینالمللی متعددی از جمله جایزه شیر طلایی جشنواره ونیز، جایزه پلنگ نقرهای جشنواره لوکارنو و جایزه بهترین فیلم جشنواره دوربان را کسب کرده است. پنج دقیقه امروز به گپ و گفت با این هنرمند اختصاص دارد:
اینروزها مشغولم به: کشف رمز خودسازی. چقدر ساده و آسان است خودسازی، کافی است رمزش را بدانی. نه اینروزها، که در تمام این سالها در پی این هدف بودهام.
فیلمی که بهتازگی بیشترین تأثیر را روی من گذاشته؛ فیلم خطاهایی است که در طول زندگی دانسته و ندانسته مرتکب شدهام خصوصا پایانش که دریافتم کسی نیستم اما باید کسی شوم.
فیلم سینمایی بعدی من را ظاهرا مسئولان سینمایی تعیین میکنند چون دست به هرکاری میزنم، سرانجام نمیگیرد. هیچکس کمکی نمیکند. مادرم همیشه میگفت وقتی کاری صورت میدهی، که دستت را بر زانوی خودت گذاشتی و برخاستی...
«بر سر آنم که گر ز دست برآید دست به کاری زنم که غصه سر آید».
اگر بخواهم هنر را در یک واژه خلاصه کنم چه میگویم؟ پیشترها از عزیزی پرسیدم چه کنم که فیلمهایم مثل اشعار حافظ ماندگار شود؟ در پاسخ گفت: حاضری فیلمی بسازی که در جهان بینظیر شود اما نامی از خودت نبری؟ بهجای ابوالفضل جلیلی یک نام مستعار بگذاری؟ گفتم: نه... گفت: «هنر» یعنی گذشت.
بهترین نقدی که در سالهای گذشته خواندهام؛ نقدی است که برادرم همیشه بر من میکند: «ابوالفضل اینقدر حرف نزن».
بزرگترین سوءتفاهمی که درباره خودم از زبان دیگران شنیدهام این است که برخی فکر میکنند آدم خوبی هستم.
چهکاره بودم اگر کسی نمیشدم که الان هستم؟ الان هم کسی نیستم هرچند دوست داشتم یک خبرنگار آزاد و اندیشمند بینالمللی شوم؛ خبرنگاری که وقتی پایش به هر مجلسی باز میشود، لرزه بر اندام مصاحبهشوندهاش بیندازد... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.