|

ایلیا ترویانف در ایران

کمی بعد از انتشار «وسوسه‌های غربتِ» ترویانف نویسنده آلمانی، با ترجمه مریم مویدپور، او به ایران می‌آید تا هم در نمایشگاه کتاب شرکت کند و هم با حضور در کتاب‌فروشی نشر افق که ناشر ایرانی «وسوسه‌های غربت» است، از نزدیک با مخاطبان ایرانی‌اش دیدار کند و در نشست‌های مختلفی حاضر شود. مدتی پیش ترویانف از علاقه‌اش برای سفر به ایران گفته بود و بعد با هماهنگی‌هایی که میان سفارت آلمان و نشر افق صورت گرفت، مقدمات این سفر فراهم شد و احتمالا این سفر و مشاهدات او دستمایه‌ای خواهد شد برای نوشتن اثر بعدی‌اش. آن‌طور که خبرگزاری کتاب خبر داده، ترویانف 13 اردیبهشت‌ماه، ساعت پنج عصر در کتاب‌فروشی نشر افق حضور خواهد داشت تا کتابش را برای مخاطبان امضا کند. چندسالی می‌شود که ادبیات امروز آلمان مورد توجه برخی مترجمان ایرانی قرار گرفته و در این مدت آثاری از نویسندگان معاصر آلمانی در ایران ترجمه و منتشر شده است. ایلیا ترویانف از نویسندگان مطرح ادبیات امروز آلمان به‌شمار می‌رود و تاکنون آثارش به زبان‌های مختلفی ترجمه شده‌ است. ترویانف را می‌توان نویسنده‌ای دانست که با ملیت‌های مختلفی پیوند داشته و پیش‌تر به واسطه حضورش در بمبئی با جهان شرق آشنا شده است. رد حضور در کشورهای مختلف و آشنایی با فرهنگ‌ها و ملیت‌های گوناگون را می‌توان در آثار ترویانف و خاصه در «وسوسه‌های غربت» دید. ترویانف در این رمان موضوعی را دستمایه اثرش قرار داده که به‌نوعی با زندگی خودش پیوند دارد و آن چندفرهنگی و چندملیتی‌بودن است. ترویانف در این رمان با رجوع به گذشته و تکیه‌کردن بر شخصیت افسری انگلیسی، برتون، داستانی مبتنی بر تخیل و واقعیت خلق کرده تا تصویری از چندفرهنگی‌بودن در جهان کنونی ارائه کند. در جایی از رمان «وسوسه‌های غربت» می‌خوانیم: «در سفرهایم برای به‌دست‌آوردن اطلاعات درباره دیدگاه‌های مردم سرزمین، زمان بسیاری را در کنار سندی‌ها، بلوچ‌ها و پنجابی‌ها، از گروه‌های گوناگون اجتماعی، سپری کردم. بازارها و قهوه‌خانه‌ها و دربار آقاخان. همه گفت‌وگوها را با دقت و بدون پیش‌داوری گوش کردم. گمان می‌کردم خود من هم مانند کسانی که به حرف‌هایشان گوش می‌کنم، همه‌چیز را یک‌طرفه می‌بینم. چیزی وانمود نمی‌کردم، چون یقین دارم شرقی‌ها هرگونه ریاکاری و تزویر را حس می‌کنند. دیدگاه‌های‌شان را رد نمی‌کردم، تحریک‌شان هم نمی‌کردم. نقش یک شنونده را بازی می‌کردم. اغراق نمی‌کنم، ولی باید بگویم بین آنها بسیار محبوب بودم، آن‌چنان که تمام عمر با آن روبه‌رو نشده بودم. باید چکیده‌ای از گفت‌وگوها و گزافه‌گویی‌های خیلی‌زیاد و درهم‌وبرهم و پرآب‌وتابی را که شنیده‌ام در اختیارتان بگذارم. کاری‌ست بسیار دشوار. کلی‌گویی همه‌چیز را یکسان جلوه می‌دهد. باید از این کار پرهیز کنیم، مانند ابلیسی که از آب مقدس کلیسا هراس دارد و از آن می‌پرهیزد، ولی برای اینکه بتوانم از همه‌چیز باخبر شوم نمی‌توانستم از هرگونه کلی‌گویی چشم‌پوشی کنم... .»

کمی بعد از انتشار «وسوسه‌های غربتِ» ترویانف نویسنده آلمانی، با ترجمه مریم مویدپور، او به ایران می‌آید تا هم در نمایشگاه کتاب شرکت کند و هم با حضور در کتاب‌فروشی نشر افق که ناشر ایرانی «وسوسه‌های غربت» است، از نزدیک با مخاطبان ایرانی‌اش دیدار کند و در نشست‌های مختلفی حاضر شود. مدتی پیش ترویانف از علاقه‌اش برای سفر به ایران گفته بود و بعد با هماهنگی‌هایی که میان سفارت آلمان و نشر افق صورت گرفت، مقدمات این سفر فراهم شد و احتمالا این سفر و مشاهدات او دستمایه‌ای خواهد شد برای نوشتن اثر بعدی‌اش. آن‌طور که خبرگزاری کتاب خبر داده، ترویانف 13 اردیبهشت‌ماه، ساعت پنج عصر در کتاب‌فروشی نشر افق حضور خواهد داشت تا کتابش را برای مخاطبان امضا کند. چندسالی می‌شود که ادبیات امروز آلمان مورد توجه برخی مترجمان ایرانی قرار گرفته و در این مدت آثاری از نویسندگان معاصر آلمانی در ایران ترجمه و منتشر شده است. ایلیا ترویانف از نویسندگان مطرح ادبیات امروز آلمان به‌شمار می‌رود و تاکنون آثارش به زبان‌های مختلفی ترجمه شده‌ است. ترویانف را می‌توان نویسنده‌ای دانست که با ملیت‌های مختلفی پیوند داشته و پیش‌تر به واسطه حضورش در بمبئی با جهان شرق آشنا شده است. رد حضور در کشورهای مختلف و آشنایی با فرهنگ‌ها و ملیت‌های گوناگون را می‌توان در آثار ترویانف و خاصه در «وسوسه‌های غربت» دید. ترویانف در این رمان موضوعی را دستمایه اثرش قرار داده که به‌نوعی با زندگی خودش پیوند دارد و آن چندفرهنگی و چندملیتی‌بودن است. ترویانف در این رمان با رجوع به گذشته و تکیه‌کردن بر شخصیت افسری انگلیسی، برتون، داستانی مبتنی بر تخیل و واقعیت خلق کرده تا تصویری از چندفرهنگی‌بودن در جهان کنونی ارائه کند. در جایی از رمان «وسوسه‌های غربت» می‌خوانیم: «در سفرهایم برای به‌دست‌آوردن اطلاعات درباره دیدگاه‌های مردم سرزمین، زمان بسیاری را در کنار سندی‌ها، بلوچ‌ها و پنجابی‌ها، از گروه‌های گوناگون اجتماعی، سپری کردم. بازارها و قهوه‌خانه‌ها و دربار آقاخان. همه گفت‌وگوها را با دقت و بدون پیش‌داوری گوش کردم. گمان می‌کردم خود من هم مانند کسانی که به حرف‌هایشان گوش می‌کنم، همه‌چیز را یک‌طرفه می‌بینم. چیزی وانمود نمی‌کردم، چون یقین دارم شرقی‌ها هرگونه ریاکاری و تزویر را حس می‌کنند. دیدگاه‌های‌شان را رد نمی‌کردم، تحریک‌شان هم نمی‌کردم. نقش یک شنونده را بازی می‌کردم. اغراق نمی‌کنم، ولی باید بگویم بین آنها بسیار محبوب بودم، آن‌چنان که تمام عمر با آن روبه‌رو نشده بودم. باید چکیده‌ای از گفت‌وگوها و گزافه‌گویی‌های خیلی‌زیاد و درهم‌وبرهم و پرآب‌وتابی را که شنیده‌ام در اختیارتان بگذارم. کاری‌ست بسیار دشوار. کلی‌گویی همه‌چیز را یکسان جلوه می‌دهد. باید از این کار پرهیز کنیم، مانند ابلیسی که از آب مقدس کلیسا هراس دارد و از آن می‌پرهیزد، ولی برای اینکه بتوانم از همه‌چیز باخبر شوم نمی‌توانستم از هرگونه کلی‌گویی چشم‌پوشی کنم... .»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.