|

نه‌فقط ویتنام

محمدعلی خطیبی . نماینده سابق ایران در اوپک

در حاشیه اجلاس سران آسیا‌-آفریقا در جاکارتا، روحانی، رئیس‌جمهور کشورمان، در دیدار با رئیس‌جمهور ویتنام، هم از آمادگی بخش خصوصی ایران برای سرمایه‌گذاری و ارائه خدمات فنی، مهندسی به ویتنام گفت و هم به ویتنامی‌ها گفت شرایط برای سرمایه‌گذاری دولت و بخش خصوصی ویتنام نیز در پروژه‌های مختلف، از جمله در حوزه انرژی ایران مهیاست. در شرایطی که هنوز تحریم‌های نفت و انرژی ایران پابرجاست و با توجه به وجود شرکت‌های صاحب‌نام غربی فعال در این زمینه که مترصد حضور در ایران هستند، این سؤال مطرح می‌شود که آیا ویتنام می‌تواند جای خالی رقبای قدرتمند غربی را در ایران پر کند. ویتنام به‌عنوان یکی از کشورهای درحال‌توسعه آسیایی، اخیرا پیشرفت‌های خوبی در زمینه‌های فنی و مهندسی داشته است. در زمینه انرژی نیز گرچه در گذشته‌ حرفی برای گفتن نداشت اما در سال‌های اخیر، توانسته است به پیشرفت‌های خوبی برسد و به نظر می‌رسد آینده روشنی داشته باشد. در شرایطی که هنوز وضعیت مذاکرات هسته‌ای و لغو تحریم‌ها مشخص نشده است و نمی‌توان زمان مشخصی برای برداشته‌شدن‌ محدودیت‌ها مشخص کرد، همکاری با این کشور می‌تواند دستاوردهای خوبی برای ما داشته باشد.

حضور و همکاری ویتنام در صنعت انرژی ایران، از چند جهت می‌تواند مفید و قابل‌اعتنا باشد. اول اینکه همگام با حضور شرکت‌های ویتنامی در ایران، شرکت‌های صادر‌کننده خدمات فنی، مهندسی ما نیز می‌توانند در زمینه‌های مختلف از جمله صنایع کشور ویتنام به فعالیت بپردازند. نکته دوم که بسیار حائزاهمیت است، عادی‌بودن روابط ما با اغلب کشورهای آسیایی است در حالی که در روابط با غرب اغلب شاهد تنش‌هایی بوده‌ایم و هستیم که تا تعطیلی پروژه‌ها نیز پیش می‌رود. مسئله دیگری که می‌تواند مدنظر باشد، تفاوت در نوع نگاه و دیدگاه کشورهای آسیایی و غربی است. کشورهای غربی اغلب از بالا به همه‌چیز نگاه می‌کنند و اکثر کشورها را به‌عنوان زیردست می‌بینند اما کشورهای آسیایی به‌مراتب دیدگاه صمیمانه‌تر و محترمانه‌تری دارند. همکاری با ویتنام می‌تواند مزیت‌ها و آینده خوبی داشته باشد اما نباید فرصت‌های سرمایه‌گذاری و فعالیت اقتصادی و عمرانی، به همکاری با این کشور محدود شود. قاره آسیا همه‌چیز را در خود جای داده است؛ از جمله کشورهای دارای نفت و انرژی، کشورهای مصرف‌کننده انرژی، کشورهای دارای تکنولوژی پیشرفته، کشورهای سرمایه‌دار و کشورهایی که خواستار این موارد هستند. به نظر می‌رسد کشورهای آسیایی اگر بخواهند همکاری‌ها را در همه جوانب گسترش دهند، دیگر نیازی به غرب و آمریکا ندارند. البته بعد از موافقت‌های اولیه، نیاز است از سوی وزارتخانه‌های هر دو کشور تیم‌های کارشناسی و فنی اعزام شوند تا با بررسی امکانات و زمینه‌های همکاری، مسیر را برای حضور و انجام طرح‌ها هموار کنند.

در حاشیه اجلاس سران آسیا‌-آفریقا در جاکارتا، روحانی، رئیس‌جمهور کشورمان، در دیدار با رئیس‌جمهور ویتنام، هم از آمادگی بخش خصوصی ایران برای سرمایه‌گذاری و ارائه خدمات فنی، مهندسی به ویتنام گفت و هم به ویتنامی‌ها گفت شرایط برای سرمایه‌گذاری دولت و بخش خصوصی ویتنام نیز در پروژه‌های مختلف، از جمله در حوزه انرژی ایران مهیاست. در شرایطی که هنوز تحریم‌های نفت و انرژی ایران پابرجاست و با توجه به وجود شرکت‌های صاحب‌نام غربی فعال در این زمینه که مترصد حضور در ایران هستند، این سؤال مطرح می‌شود که آیا ویتنام می‌تواند جای خالی رقبای قدرتمند غربی را در ایران پر کند. ویتنام به‌عنوان یکی از کشورهای درحال‌توسعه آسیایی، اخیرا پیشرفت‌های خوبی در زمینه‌های فنی و مهندسی داشته است. در زمینه انرژی نیز گرچه در گذشته‌ حرفی برای گفتن نداشت اما در سال‌های اخیر، توانسته است به پیشرفت‌های خوبی برسد و به نظر می‌رسد آینده روشنی داشته باشد. در شرایطی که هنوز وضعیت مذاکرات هسته‌ای و لغو تحریم‌ها مشخص نشده است و نمی‌توان زمان مشخصی برای برداشته‌شدن‌ محدودیت‌ها مشخص کرد، همکاری با این کشور می‌تواند دستاوردهای خوبی برای ما داشته باشد.

حضور و همکاری ویتنام در صنعت انرژی ایران، از چند جهت می‌تواند مفید و قابل‌اعتنا باشد. اول اینکه همگام با حضور شرکت‌های ویتنامی در ایران، شرکت‌های صادر‌کننده خدمات فنی، مهندسی ما نیز می‌توانند در زمینه‌های مختلف از جمله صنایع کشور ویتنام به فعالیت بپردازند. نکته دوم که بسیار حائزاهمیت است، عادی‌بودن روابط ما با اغلب کشورهای آسیایی است در حالی که در روابط با غرب اغلب شاهد تنش‌هایی بوده‌ایم و هستیم که تا تعطیلی پروژه‌ها نیز پیش می‌رود. مسئله دیگری که می‌تواند مدنظر باشد، تفاوت در نوع نگاه و دیدگاه کشورهای آسیایی و غربی است. کشورهای غربی اغلب از بالا به همه‌چیز نگاه می‌کنند و اکثر کشورها را به‌عنوان زیردست می‌بینند اما کشورهای آسیایی به‌مراتب دیدگاه صمیمانه‌تر و محترمانه‌تری دارند. همکاری با ویتنام می‌تواند مزیت‌ها و آینده خوبی داشته باشد اما نباید فرصت‌های سرمایه‌گذاری و فعالیت اقتصادی و عمرانی، به همکاری با این کشور محدود شود. قاره آسیا همه‌چیز را در خود جای داده است؛ از جمله کشورهای دارای نفت و انرژی، کشورهای مصرف‌کننده انرژی، کشورهای دارای تکنولوژی پیشرفته، کشورهای سرمایه‌دار و کشورهایی که خواستار این موارد هستند. به نظر می‌رسد کشورهای آسیایی اگر بخواهند همکاری‌ها را در همه جوانب گسترش دهند، دیگر نیازی به غرب و آمریکا ندارند. البته بعد از موافقت‌های اولیه، نیاز است از سوی وزارتخانه‌های هر دو کشور تیم‌های کارشناسی و فنی اعزام شوند تا با بررسی امکانات و زمینه‌های همکاری، مسیر را برای حضور و انجام طرح‌ها هموار کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.