|

تشکیل ۶ کارگروه ویژه برای بررسی لایحه مدیریت شهری

مهر: معاون امور شهرداری‌های سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور از تشکیل شش کارگروه در کمیسیون ویژه کلان‌شهرهای دولت برای بررسی لایحه مدیریت شهری خبر داد و گفت: فصل‌های این لایحه در حال بررسی است. وی با بیان اینکه بررسی تجارب جهانی حکایت از کاربرد مدل‌های گوناگون مدیریت شهری دارد و مدل‌هایی با تعاریف، ویژگی‌ها و چارچوب‌های نهادی و قانونی مشخص در کشورهای مختلف اجرا شده است گفت: در ایران رایج‌ترین مدل مدیریت شهری، مدل «شورا- مدیرشهر» بوده است که تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهد این مدل دارای ضعف‌های اساسی است. نوذرپور با بیان اینکه محدودبودن وظایف نهادهای مدیریت شهری برخی از مشکلات این مدل است گفت: یکسان‌بودن مدل اداره امور شهر در تمام شهرهای کشور، ضعف مکانیسم‌های نظارت و تعادل‌بخشی در تنظیم رابطه شورا و شهردار، عدم شکل‌گیری شورا‌های محله‌ای و منطقه‌ای زیرمجموعه شوراهای شهر از دیگر ضعف‌های نحوه مدیریت کنونی است. وی با بیان اینکه به‌دلیل مشکلات موجود در اداره شهرها در لایحه مدیریت شهری مدل دیگری برای شهرهای مراکز استان با جمعیت بیش از 200 هزار نفر پیشنهاد شده است، گفت: در این مدل شهرداران به‌صورت مستقیم توسط مردم انتخاب می‌شوند. نوذرپور مشارکت شهروندان، مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی، قدرت و اقتدار شهردار و اقتدار مدیریت شهری را به‌عنوان معیارهایی که در انتخاب مستقیم شهردار در نظر گرفته شده است نام برد و گفت: منظور از مشارکت، قدرت تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیری‌ها است. انتخاب مستقیم شهردار در کنار انتخاب اعضای شوراها، معیار مشارکت شهروندان را در مجموع ارتقا می‌دهد و به دلایلی چون شفاف‌شدن مرز مسئولیت بین شهردار و شورا، تفکیک مسئولیت اجرایی از قانون‌گذاری و در نهایت امکان پیگیری برنامه‌های انتخاب شهردار درصد مشارکت شهروندان را در انتخابات ارکان مدیریت شهری (شورا+شهردار) بیشتر می‌کند. همچنین مسئولیت‌پذیری بر حساب‌دهی مسئولان و تصمیم‌گیران در قبال شهروندان استوار است. این امر، شفافیت و قانونمندی را به‌دنبال خواهد داشت. مشخص‌شدن مرزهای مسئولیت بین شهردار و شورا، مسئولیت‌پذیری و پاسخ‌گویی ارکان مدیریت شهری را افزایش می‌دهد. وی با انتقاد از عمر کوتاه مدیریت شهرداران در کلان‌شهرها گفت: چهار الی پنج سال، مدت متعارفی است که در نظام‌های انتخاباتی برای اجرایی‌کردن برنامه‌ها و ارزیابی عملکرد مدیریت‌ها مورد توافق قرار گرفته است و معمولا اعمال می‌شود. این موضوع به آن معنی است که در کمتر از این زمان، امکان اجرای برنامه‌ها، پرداختن به امور بنیادی و اساسی و اجرای پروژه‌های میان‌مدت وجود ندارد. در مدل انتخاب شهردار توسط شورای اسلامی شهرها، جای اصل و استثنا در طول عمر مدیریتی شهرداران تغییر کرده است. تعداد محدودی از شهرداران منتخب شورا این سمت را برای چهار سال حفظ می‌کنند و اغلب در ابتدا یا میانه راه مجبور به استعفا یا برکناری می‌شوند. تحقیقی نشان می‌دهد در طول سال‌های ۸۵- ۱۳۷۸ عمر متوسط فعالیت شهرداران ایران دو سال و شش ماه بوده است و این مدت برای شهرداران کلان‌شهرها کمتر از دو سال بود. در حالی که انتخاب مستقیم شهردار با توجه به اینکه امکان برکناری او را به موارد استثنایی محدود می‌کند موجب ثبات در مدیریت شهری می‌شود.

مهر: معاون امور شهرداری‌های سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور از تشکیل شش کارگروه در کمیسیون ویژه کلان‌شهرهای دولت برای بررسی لایحه مدیریت شهری خبر داد و گفت: فصل‌های این لایحه در حال بررسی است. وی با بیان اینکه بررسی تجارب جهانی حکایت از کاربرد مدل‌های گوناگون مدیریت شهری دارد و مدل‌هایی با تعاریف، ویژگی‌ها و چارچوب‌های نهادی و قانونی مشخص در کشورهای مختلف اجرا شده است گفت: در ایران رایج‌ترین مدل مدیریت شهری، مدل «شورا- مدیرشهر» بوده است که تحقیقات انجام‌شده نشان می‌دهد این مدل دارای ضعف‌های اساسی است. نوذرپور با بیان اینکه محدودبودن وظایف نهادهای مدیریت شهری برخی از مشکلات این مدل است گفت: یکسان‌بودن مدل اداره امور شهر در تمام شهرهای کشور، ضعف مکانیسم‌های نظارت و تعادل‌بخشی در تنظیم رابطه شورا و شهردار، عدم شکل‌گیری شورا‌های محله‌ای و منطقه‌ای زیرمجموعه شوراهای شهر از دیگر ضعف‌های نحوه مدیریت کنونی است. وی با بیان اینکه به‌دلیل مشکلات موجود در اداره شهرها در لایحه مدیریت شهری مدل دیگری برای شهرهای مراکز استان با جمعیت بیش از 200 هزار نفر پیشنهاد شده است، گفت: در این مدل شهرداران به‌صورت مستقیم توسط مردم انتخاب می‌شوند. نوذرپور مشارکت شهروندان، مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی، قدرت و اقتدار شهردار و اقتدار مدیریت شهری را به‌عنوان معیارهایی که در انتخاب مستقیم شهردار در نظر گرفته شده است نام برد و گفت: منظور از مشارکت، قدرت تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیری‌ها است. انتخاب مستقیم شهردار در کنار انتخاب اعضای شوراها، معیار مشارکت شهروندان را در مجموع ارتقا می‌دهد و به دلایلی چون شفاف‌شدن مرز مسئولیت بین شهردار و شورا، تفکیک مسئولیت اجرایی از قانون‌گذاری و در نهایت امکان پیگیری برنامه‌های انتخاب شهردار درصد مشارکت شهروندان را در انتخابات ارکان مدیریت شهری (شورا+شهردار) بیشتر می‌کند. همچنین مسئولیت‌پذیری بر حساب‌دهی مسئولان و تصمیم‌گیران در قبال شهروندان استوار است. این امر، شفافیت و قانونمندی را به‌دنبال خواهد داشت. مشخص‌شدن مرزهای مسئولیت بین شهردار و شورا، مسئولیت‌پذیری و پاسخ‌گویی ارکان مدیریت شهری را افزایش می‌دهد. وی با انتقاد از عمر کوتاه مدیریت شهرداران در کلان‌شهرها گفت: چهار الی پنج سال، مدت متعارفی است که در نظام‌های انتخاباتی برای اجرایی‌کردن برنامه‌ها و ارزیابی عملکرد مدیریت‌ها مورد توافق قرار گرفته است و معمولا اعمال می‌شود. این موضوع به آن معنی است که در کمتر از این زمان، امکان اجرای برنامه‌ها، پرداختن به امور بنیادی و اساسی و اجرای پروژه‌های میان‌مدت وجود ندارد. در مدل انتخاب شهردار توسط شورای اسلامی شهرها، جای اصل و استثنا در طول عمر مدیریتی شهرداران تغییر کرده است. تعداد محدودی از شهرداران منتخب شورا این سمت را برای چهار سال حفظ می‌کنند و اغلب در ابتدا یا میانه راه مجبور به استعفا یا برکناری می‌شوند. تحقیقی نشان می‌دهد در طول سال‌های ۸۵- ۱۳۷۸ عمر متوسط فعالیت شهرداران ایران دو سال و شش ماه بوده است و این مدت برای شهرداران کلان‌شهرها کمتر از دو سال بود. در حالی که انتخاب مستقیم شهردار با توجه به اینکه امکان برکناری او را به موارد استثنایی محدود می‌کند موجب ثبات در مدیریت شهری می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.