|

کامبوزیا پرتوی؛ کارگردان و فیلمنامه‌نویس

پنج دقیقه را با هنرمندان سپری می‌کنیم تا اطلاع پیدا کنیم از آخرین فعالیت‌ها، چالش‌ها، امید‌ها و آرزوهایشان. این پنج دقیقه را با کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه‌نویس با سابقه سینمای ایران می‌گذرانیم.

- این‌روزها مشغولم به: نگارش فیلمنامه‌ای که امیدوارم به‌زودی بتوانم آن را مقابل دوربین ببرم. تعدادی فیلمنامه هم از طرف دوستان برای مشاوره‌دادن درباره‌شان پیشنهاد شده که مشغول مطالعه آنها هستم.
- ساخت فیلم سینمایی بعدی‌ام: مستلزم جذب سرمایه است. نگارش فیلمنامه «کامیون» را مدت‌ها پیش تمام کردم و منتظرم سرمایه‌ای برای شروع کار جذب شود تا مقدمات ساخت فیلم را آغاز کنم.
- بزرگ‌ترین چالش سینمای ایران در سال‌های اخیر: مدیریت سابق سینما بود که سعی داشت سینماگران را متکی به دولت کند. همین موضوع شرایط ناامنی را برای سرمایه‌گذاری در بخش سینما پیش آورد و ترجیح دادند که کنار بایستند. بحران اقتصادی همچنان ادامه دارد و ضربه‌هایش را به سینما نیز وارد می‌کند.
- فیلمی که به تازگی بیشترین تأثیر را بر من گذاشت یا برایم جالب بود: هنوز هم برای من فیلم‌های قدیمی دلنشین‌تر است. شاید این اواخر فیلم موسی برایم کمی تأمل‌برانگیز بود آن هم به دلیل نوع نگاهی که ساعت‌ها می‌توان در موردش صحبت کرد؛ درباره اینکه اساسا این نوع نگاه درست است یا نه؟ دیدن فیلم‌های انجلوپلوس هنوز هم برایم جذاب است و گاهی فکر می‌کنم به مراتب بهتر از فیلم‌های جدید است.
- برای الهام‌گرفتن در فعالیت هنری: هرکس عادت‌های خودش را دارد. بهترین فرصت برای من، تأمل‌کردن و کتاب‌خواندن است. این بهترین خلوتی است که برایم وجود دارد. علاوه بر اینکه به نظر من می‌توان از برنامه‌های تلویزیون هم الهام گرفت.
- اصل مهم برای اینکه در دنیای هنر ماندگار شد: دغدغه‌داشتن است. اگر به تجربه‌های شخصی خودم رجوع کنم، چیزی که برای خودم ماندگار بوده و اساسا در هنرمندان سایر رشته‌های هنری هم، داشتن دغدغه است. آدم‌های دغدغه‌مند همیشه حرفی برای گفتن داشته و تحلیل تازه‌ای از انسان یا جامعه داده‌اند... .
- اگر در زندگی‌ام به عقب برمی‌گشتم آرزو می‌کردم که: کاش 20 ساله بودم و می‌دیدم بسیاری از چیزهایی که برایم دغدغه است به کجا ختم می‌شود. مثلا این نگاه تازه سرانجامش چیست؟ یا مثلا ظهور دیجیتال چه سرانجامی خواهد داشت؟ آیا امکان دارد باز به نگاتیو برگردیم؟
- در زمینه رشته هنری‌مان کاش: به دوران نئورئالیسم برمی‌گشت‌.
- این‌روزها بزرگ‌ترین امیدواری‌ام این است که: سینما به روال عادی خود برگردد.

پنج دقیقه را با هنرمندان سپری می‌کنیم تا اطلاع پیدا کنیم از آخرین فعالیت‌ها، چالش‌ها، امید‌ها و آرزوهایشان. این پنج دقیقه را با کامبوزیا پرتوی کارگردان و فیلمنامه‌نویس با سابقه سینمای ایران می‌گذرانیم.

- این‌روزها مشغولم به: نگارش فیلمنامه‌ای که امیدوارم به‌زودی بتوانم آن را مقابل دوربین ببرم. تعدادی فیلمنامه هم از طرف دوستان برای مشاوره‌دادن درباره‌شان پیشنهاد شده که مشغول مطالعه آنها هستم.
- ساخت فیلم سینمایی بعدی‌ام: مستلزم جذب سرمایه است. نگارش فیلمنامه «کامیون» را مدت‌ها پیش تمام کردم و منتظرم سرمایه‌ای برای شروع کار جذب شود تا مقدمات ساخت فیلم را آغاز کنم.
- بزرگ‌ترین چالش سینمای ایران در سال‌های اخیر: مدیریت سابق سینما بود که سعی داشت سینماگران را متکی به دولت کند. همین موضوع شرایط ناامنی را برای سرمایه‌گذاری در بخش سینما پیش آورد و ترجیح دادند که کنار بایستند. بحران اقتصادی همچنان ادامه دارد و ضربه‌هایش را به سینما نیز وارد می‌کند.
- فیلمی که به تازگی بیشترین تأثیر را بر من گذاشت یا برایم جالب بود: هنوز هم برای من فیلم‌های قدیمی دلنشین‌تر است. شاید این اواخر فیلم موسی برایم کمی تأمل‌برانگیز بود آن هم به دلیل نوع نگاهی که ساعت‌ها می‌توان در موردش صحبت کرد؛ درباره اینکه اساسا این نوع نگاه درست است یا نه؟ دیدن فیلم‌های انجلوپلوس هنوز هم برایم جذاب است و گاهی فکر می‌کنم به مراتب بهتر از فیلم‌های جدید است.
- برای الهام‌گرفتن در فعالیت هنری: هرکس عادت‌های خودش را دارد. بهترین فرصت برای من، تأمل‌کردن و کتاب‌خواندن است. این بهترین خلوتی است که برایم وجود دارد. علاوه بر اینکه به نظر من می‌توان از برنامه‌های تلویزیون هم الهام گرفت.
- اصل مهم برای اینکه در دنیای هنر ماندگار شد: دغدغه‌داشتن است. اگر به تجربه‌های شخصی خودم رجوع کنم، چیزی که برای خودم ماندگار بوده و اساسا در هنرمندان سایر رشته‌های هنری هم، داشتن دغدغه است. آدم‌های دغدغه‌مند همیشه حرفی برای گفتن داشته و تحلیل تازه‌ای از انسان یا جامعه داده‌اند... .
- اگر در زندگی‌ام به عقب برمی‌گشتم آرزو می‌کردم که: کاش 20 ساله بودم و می‌دیدم بسیاری از چیزهایی که برایم دغدغه است به کجا ختم می‌شود. مثلا این نگاه تازه سرانجامش چیست؟ یا مثلا ظهور دیجیتال چه سرانجامی خواهد داشت؟ آیا امکان دارد باز به نگاتیو برگردیم؟
- در زمینه رشته هنری‌مان کاش: به دوران نئورئالیسم برمی‌گشت‌.
- این‌روزها بزرگ‌ترین امیدواری‌ام این است که: سینما به روال عادی خود برگردد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.