از اُتیسم که حرف میزنیم، از چه حرف میزنیم؟
مهری پورحیدر .کارشناسارشد روانشناسی کودکان استثنایی
13فروردین روز جهانی اُتیسم است، درحالیکه در کشور ما، هنوز بیشتر مردم حتی نام این اختلال را نیز نشنیدهاند. در تمام دنیا رسم معمول این است که راه گذرها را برای معلولان مناسبسازی کنند. از نقطهنظر تفکر معمول جهانی، معلولیتها و کاستیها نقص نیست، بلکه تفاوت تلقی میشود. امروزه در کشورهای پیشرفته، کودکان از آغاز تولد تحت کنترل هستند؛ نوزاد پس از زایمان و پیش از مرخصشدن از بیمارستان، معاینه میشود و تمام مراحل رشد و نمو نوزاد ثبت میشود. علاوهبر آن، طی هفتههای اول و دوم تولد، حتی پرستار به منزل میرود تا وضعیت نوزاد و مادر را بررسی کند. در هفته اول، آزمایشهایی روی نوزاد انجام میگیرد تا بتوانند بیماریهای ژنتیک را از همان بدوتولد تشخیص داده و کنترل کنند. پس از این دوره، نوزاد در دو، سه، شش و 9ماهگی چک میشود. در 12 تا 18ماهگی روی نوزاد آزمایش مخصوص رشد و نمو انجام میشود و اگر در این دوره، موارد مشکوک دیده شود، نوزاد برای انجام بررسیها و تستهای تکمیلی به متخصص و روانشناس ارجاع میشود و در صورت تشخیص، کودک و خانواده او زیرنظر یک تیم تخصصی به سرپرستی یک روانشناس و با زیر مجموعهای متشکل از
گفتاردرمانگر، کاردرمانگر، بازیدرمانگر و... قرار میگیرند. در ابتدای امر، خانواده زیر نظر روانشناس و تیم او قرار میگیرند، زیرا از جنبههای گوناگون، گرفتن تشخیص میتواند آغاز یک راه طولانی محسوب شود و دادن اطلاعات لازم به والدین در خصوص اینکه درحالحاضر اختلال اُتیسم درمان قطعی ندارد و داروها تنها میتواند برخی نشانههای اُتیسم را مهار کند و تنها راه کمک به کودک برای رسیدن به استقلال، آموزش بهموقع است. آنها را از نظر روانی برای شروع یک برنامه تقریبا همیشگی برای کودکشان آماده میکنند. پس از آن کودک و خانواده ارزیابی میشوند و در نتیجه ارزیابی نیازها، درمان ابتدا روی مادر که مدت زمان بیشتری را با کودک سپری میکند، آغاز میشود تا مادر کمکهای تخصصی برای سازگاری و کنارآمدن با اختلال فرزند را دریافت کرده و آن را بهعنوان یک واقعیت بپذیرد و سپس درمان پدر برای پذیرش اختلال کودک انجام میگیرد و بعد از آن برنامه آموزشی کودک تدوین و آغاز میشود و خانواده نیز همزمان در جریان برنامه کودک قرارگرفته و درگیر آن میشوند.
پشتیبانیهایی برای والدین نیز وجود دارد که شامل دورهها، کنفرانسها و رویدادهایی است که برای کودکان و افراد دارای اُتیسم در همه ردههای سنی و والدین آنها برگزار میشود. در این برنامهها اطلاعاتی درباره اُتیسم و روشهای گوناگون پشتیبانی از کودکان ارایه میشود.
13فروردین روز جهانی اُتیسم است، درحالیکه در کشور ما، هنوز بیشتر مردم حتی نام این اختلال را نیز نشنیدهاند. در تمام دنیا رسم معمول این است که راه گذرها را برای معلولان مناسبسازی کنند. از نقطهنظر تفکر معمول جهانی، معلولیتها و کاستیها نقص نیست، بلکه تفاوت تلقی میشود. امروزه در کشورهای پیشرفته، کودکان از آغاز تولد تحت کنترل هستند؛ نوزاد پس از زایمان و پیش از مرخصشدن از بیمارستان، معاینه میشود و تمام مراحل رشد و نمو نوزاد ثبت میشود. علاوهبر آن، طی هفتههای اول و دوم تولد، حتی پرستار به منزل میرود تا وضعیت نوزاد و مادر را بررسی کند. در هفته اول، آزمایشهایی روی نوزاد انجام میگیرد تا بتوانند بیماریهای ژنتیک را از همان بدوتولد تشخیص داده و کنترل کنند. پس از این دوره، نوزاد در دو، سه، شش و 9ماهگی چک میشود. در 12 تا 18ماهگی روی نوزاد آزمایش مخصوص رشد و نمو انجام میشود و اگر در این دوره، موارد مشکوک دیده شود، نوزاد برای انجام بررسیها و تستهای تکمیلی به متخصص و روانشناس ارجاع میشود و در صورت تشخیص، کودک و خانواده او زیرنظر یک تیم تخصصی به سرپرستی یک روانشناس و با زیر مجموعهای متشکل از
گفتاردرمانگر، کاردرمانگر، بازیدرمانگر و... قرار میگیرند. در ابتدای امر، خانواده زیر نظر روانشناس و تیم او قرار میگیرند، زیرا از جنبههای گوناگون، گرفتن تشخیص میتواند آغاز یک راه طولانی محسوب شود و دادن اطلاعات لازم به والدین در خصوص اینکه درحالحاضر اختلال اُتیسم درمان قطعی ندارد و داروها تنها میتواند برخی نشانههای اُتیسم را مهار کند و تنها راه کمک به کودک برای رسیدن به استقلال، آموزش بهموقع است. آنها را از نظر روانی برای شروع یک برنامه تقریبا همیشگی برای کودکشان آماده میکنند. پس از آن کودک و خانواده ارزیابی میشوند و در نتیجه ارزیابی نیازها، درمان ابتدا روی مادر که مدت زمان بیشتری را با کودک سپری میکند، آغاز میشود تا مادر کمکهای تخصصی برای سازگاری و کنارآمدن با اختلال فرزند را دریافت کرده و آن را بهعنوان یک واقعیت بپذیرد و سپس درمان پدر برای پذیرش اختلال کودک انجام میگیرد و بعد از آن برنامه آموزشی کودک تدوین و آغاز میشود و خانواده نیز همزمان در جریان برنامه کودک قرارگرفته و درگیر آن میشوند.
پشتیبانیهایی برای والدین نیز وجود دارد که شامل دورهها، کنفرانسها و رویدادهایی است که برای کودکان و افراد دارای اُتیسم در همه ردههای سنی و والدین آنها برگزار میشود. در این برنامهها اطلاعاتی درباره اُتیسم و روشهای گوناگون پشتیبانی از کودکان ارایه میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.