|

بوکاسا عاشق بریژیت باردو

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

کاملا برعکس، شهوت سرکش بوکاسا با یکپارچه‌کردن قدرتش فروکش نکرد. این سروان سابق ارتش فرانسه که به فتوحات در کشورهای دورافتاده عادت داشت چنان امکاناتی پیدا کرد تا همه خوی شهوانی‌اش را رها بگذارد. اعتقاد داشت حتی خواهد توانست «بریژیت باردو» بازیگر مشهور فرانسوی را عاشق خودش کند. ژاک دوشومان، مشاورسابق بوکاسا که درعین‌حال یک مامور سازمان جاسوسی فرانسه (SDESE) بود، داستان را اینطور برای ما روایت می‌کند: «بوکاسا تلگرامی را برای بریژیت باردو هنرمند فرانسوی فرستاد. این تلگراف از طریق سفارت اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شده بود. چون او آدرس دقیقش را نمی‌دانست. در تلگرام چنین آمده بود: «دوشیزه باردوی عزیز. از شما دعوت می‌کنم به هزینه مخصوص من به کاخم در برانگو بیایید و مبارزه خود را به‌خاطر آن حیوانات کوچک عزیز در اینجا ادامه دهید. کاخ من تحت اختیار شماست و درعین‌حال می‌توانید با ملکه ما نیز هم‌صحبت باشید. من در ازای این سفر الماسی فوق‌العاده زیبا را تقدیم شما خواهم کرد.»

بوکاسا سفیر شوروی در بانگی را خواسته بود تا یک خدمت مهم دیپلماتیک را برای او انجام دهد: «لطفا این تلکس را به سفارت خودتان در پاریس برسانید. آنها فقط کافی است به خیابان بروند تا بدانند «ب.ب» چه موقع می‌آید.» اما آن هنرپیشه به این دعوت وقعی نگذاشت و رد کرد. ژاک دوشومان راه‌حلی جایگزین و استراتژیک پیدا کرد: «من درعوض ماری لافوریه را پیشنهاد کردم، اما موفق نشدم چون حتی نامش را هم نشنیده بود.» شایان ذکر اینکه بوکاسا در آن زمان دوخانه اضافی برای اسکان دوستانش ساخته بود. افراد خوش‌شانسی از این‌دست می‌توانستند اول به کوه «اواش» بروند. تمایلات نظامیگری رییس‌جمهور، او را به آن خانه شبیه به قلعه می‌کشاند؛ قلعه‌ای که یک پل متحرک داشت و در منطقه‌ای خلیجی که در تملک او بود، ساخته شده بود. در نزدیکی آن، خانه‌ای شبیه به ویلاهای سوئیس بود که بینندگان چوب‌های آفریقای‌مرکزی را به حیرت می‌انداخت. بعد از «کولونگو» آنجا یکی از گرانبهاترین خانه‌های ریاست‌جمهوری به‌شمار می‌رفت. در آن دریاچه‌ای بود که تمساح‌ها شنا می‌کردند و در وسط آن صخره‌ای قرار داشت که در آن شیری در قفس بود.
این دوخانه همسران جدید جان بدل را در خود پناه می‌داد. هنگامی که یک نظامی بود وقتی با یک زن جدید آشنا می‌شد، از همسر سابقش فاصله می‌گرفت. اما بعدها، هرکدام از آنها از شرایطی خاص و زندگی مرفهی برخوردار می‌شدند.
پس از کاترین، بوکاسا به‌طور مثال با «ماری جوال ابولیا » نیز ازدواج کرد؛ کسی که در شانزدهم‌مارس سال1970 او را در گابن دیده بود. جان بدل به مناسبت افتتاح کنفرانس سران آفریقا که «عمر بانگو» رییس‌جمهور آنجا آن را برگزار می‌کرد، در این کشور حضور داشت؛ دختر جوانی که کلاس چهارم دبیرستان «لیون مبا» بود برای اهدای دسته‌گلی پیش آمد. با دیدن آن دسته‌گل و دیدن چهره‌ای که به نرمی آن را تقدیم می‌کرد، بر خود لرزید. همان شب خواست ماری جوال در کنارش باشد. آن دخترک هنوز از آستانه در خارج نشده بود که نگهبانان همراه بوکاسا او را دزدیدند. دانش‌آموز بیچاره دبیرستانی از این طرز برخورد «صریح و مردسالارانه» شگفت‌زده شده بود. پس از آنکه مبلغ زیادی پول تحویل گرفت، به او اجازه دادند تا به خانواده‌اش سر بزند. ماموریتش این بود که مادربزرگش را که مسوول تربیت او بود قانع کند تا از ازدواج او با رییس‌جمهور بوکاسا پشتیبانی کند. به نظر می‌رسید زندگی اشرافی چندروزه در کنار بوکاسا به او مزه داد و به همین دلیل میل داشت به آنجا دوباره بازگردد. اما مادربزرگ و مربی‌اش قاطعانه این ازدواج را رد می‌کردند. وقتی رانندگان بوکاسا با یک خودرو‌ گران‌قیمت آمدند تا او را ببرند، مادربزرگ از این کار جلوگیری کرد. بعد، بوکاسا خودش آمد تا با او گفت‌وگو کند و به همان سبک و سیاق خود به هدفش نیز رسید؛ یعنی با دادن یک رشوه کلان و قول اینکه طبق قوانین عرفی با او ازدواج کند. این یک معامله واقعا ممتاز بود. داستان‌های عاشقانه بوکاسا گاه به همین شکل فوق‌العاده صریح و سریع بود!
بگذارید به حرف‌های پدر یکی از همین دختران یعنی «آلیان مایانگا» گوش دهیم که تعریف می‌کند چگونه بوکاسا که روزگاری در شبه‌جزیره هندی-چینی با یکدیگر همرزم بودند، دخترش را تور زده بود. او می‌گوید: «یک‌روز، رفتم دبیرستان (کارون) تا دخترم را به خانه بیاورم. اما او را آنجا ندیدم. به من گفتند افرادی امنیتی آمده و او را با خود برده‌اند. همه‌جا دنبال او گشتم. فایده‌ای نداشت. بعد به من گفتند به برانگو اعزام شده است. روز بعد بود که بوکاسا مرا به کاخش در بانگی فراخواند. برای من داستان‌هایی گفت و به خاطر این کارش عذرخواهی کرد. ولی من، به‌شدت عصبانی بودم و او را سرزنش می‌کردم. »
ادامه دارد

کاملا برعکس، شهوت سرکش بوکاسا با یکپارچه‌کردن قدرتش فروکش نکرد. این سروان سابق ارتش فرانسه که به فتوحات در کشورهای دورافتاده عادت داشت چنان امکاناتی پیدا کرد تا همه خوی شهوانی‌اش را رها بگذارد. اعتقاد داشت حتی خواهد توانست «بریژیت باردو» بازیگر مشهور فرانسوی را عاشق خودش کند. ژاک دوشومان، مشاورسابق بوکاسا که درعین‌حال یک مامور سازمان جاسوسی فرانسه (SDESE) بود، داستان را اینطور برای ما روایت می‌کند: «بوکاسا تلگرامی را برای بریژیت باردو هنرمند فرانسوی فرستاد. این تلگراف از طریق سفارت اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شده بود. چون او آدرس دقیقش را نمی‌دانست. در تلگرام چنین آمده بود: «دوشیزه باردوی عزیز. از شما دعوت می‌کنم به هزینه مخصوص من به کاخم در برانگو بیایید و مبارزه خود را به‌خاطر آن حیوانات کوچک عزیز در اینجا ادامه دهید. کاخ من تحت اختیار شماست و درعین‌حال می‌توانید با ملکه ما نیز هم‌صحبت باشید. من در ازای این سفر الماسی فوق‌العاده زیبا را تقدیم شما خواهم کرد.»

بوکاسا سفیر شوروی در بانگی را خواسته بود تا یک خدمت مهم دیپلماتیک را برای او انجام دهد: «لطفا این تلکس را به سفارت خودتان در پاریس برسانید. آنها فقط کافی است به خیابان بروند تا بدانند «ب.ب» چه موقع می‌آید.» اما آن هنرپیشه به این دعوت وقعی نگذاشت و رد کرد. ژاک دوشومان راه‌حلی جایگزین و استراتژیک پیدا کرد: «من درعوض ماری لافوریه را پیشنهاد کردم، اما موفق نشدم چون حتی نامش را هم نشنیده بود.» شایان ذکر اینکه بوکاسا در آن زمان دوخانه اضافی برای اسکان دوستانش ساخته بود. افراد خوش‌شانسی از این‌دست می‌توانستند اول به کوه «اواش» بروند. تمایلات نظامیگری رییس‌جمهور، او را به آن خانه شبیه به قلعه می‌کشاند؛ قلعه‌ای که یک پل متحرک داشت و در منطقه‌ای خلیجی که در تملک او بود، ساخته شده بود. در نزدیکی آن، خانه‌ای شبیه به ویلاهای سوئیس بود که بینندگان چوب‌های آفریقای‌مرکزی را به حیرت می‌انداخت. بعد از «کولونگو» آنجا یکی از گرانبهاترین خانه‌های ریاست‌جمهوری به‌شمار می‌رفت. در آن دریاچه‌ای بود که تمساح‌ها شنا می‌کردند و در وسط آن صخره‌ای قرار داشت که در آن شیری در قفس بود.
این دوخانه همسران جدید جان بدل را در خود پناه می‌داد. هنگامی که یک نظامی بود وقتی با یک زن جدید آشنا می‌شد، از همسر سابقش فاصله می‌گرفت. اما بعدها، هرکدام از آنها از شرایطی خاص و زندگی مرفهی برخوردار می‌شدند.
پس از کاترین، بوکاسا به‌طور مثال با «ماری جوال ابولیا » نیز ازدواج کرد؛ کسی که در شانزدهم‌مارس سال1970 او را در گابن دیده بود. جان بدل به مناسبت افتتاح کنفرانس سران آفریقا که «عمر بانگو» رییس‌جمهور آنجا آن را برگزار می‌کرد، در این کشور حضور داشت؛ دختر جوانی که کلاس چهارم دبیرستان «لیون مبا» بود برای اهدای دسته‌گلی پیش آمد. با دیدن آن دسته‌گل و دیدن چهره‌ای که به نرمی آن را تقدیم می‌کرد، بر خود لرزید. همان شب خواست ماری جوال در کنارش باشد. آن دخترک هنوز از آستانه در خارج نشده بود که نگهبانان همراه بوکاسا او را دزدیدند. دانش‌آموز بیچاره دبیرستانی از این طرز برخورد «صریح و مردسالارانه» شگفت‌زده شده بود. پس از آنکه مبلغ زیادی پول تحویل گرفت، به او اجازه دادند تا به خانواده‌اش سر بزند. ماموریتش این بود که مادربزرگش را که مسوول تربیت او بود قانع کند تا از ازدواج او با رییس‌جمهور بوکاسا پشتیبانی کند. به نظر می‌رسید زندگی اشرافی چندروزه در کنار بوکاسا به او مزه داد و به همین دلیل میل داشت به آنجا دوباره بازگردد. اما مادربزرگ و مربی‌اش قاطعانه این ازدواج را رد می‌کردند. وقتی رانندگان بوکاسا با یک خودرو‌ گران‌قیمت آمدند تا او را ببرند، مادربزرگ از این کار جلوگیری کرد. بعد، بوکاسا خودش آمد تا با او گفت‌وگو کند و به همان سبک و سیاق خود به هدفش نیز رسید؛ یعنی با دادن یک رشوه کلان و قول اینکه طبق قوانین عرفی با او ازدواج کند. این یک معامله واقعا ممتاز بود. داستان‌های عاشقانه بوکاسا گاه به همین شکل فوق‌العاده صریح و سریع بود!
بگذارید به حرف‌های پدر یکی از همین دختران یعنی «آلیان مایانگا» گوش دهیم که تعریف می‌کند چگونه بوکاسا که روزگاری در شبه‌جزیره هندی-چینی با یکدیگر همرزم بودند، دخترش را تور زده بود. او می‌گوید: «یک‌روز، رفتم دبیرستان (کارون) تا دخترم را به خانه بیاورم. اما او را آنجا ندیدم. به من گفتند افرادی امنیتی آمده و او را با خود برده‌اند. همه‌جا دنبال او گشتم. فایده‌ای نداشت. بعد به من گفتند به برانگو اعزام شده است. روز بعد بود که بوکاسا مرا به کاخش در بانگی فراخواند. برای من داستان‌هایی گفت و به خاطر این کارش عذرخواهی کرد. ولی من، به‌شدت عصبانی بودم و او را سرزنش می‌کردم. »
ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.