آفتاب از شرق طلوع میکند
سامان سلیمانی
در سال ١٣٨٢ در سنندج به همراه جمعی از دوستان، خود را برای انتشار هفتهنامه روژهه ل ات (روژههلات در زبان کردی بهمعنای شرق و طلوع آفتاب است) آماده میکردیم؛ در این ایام بود که روزنامه «شرق» در تهران منتشر شد. «شرق» آفتابی بود در عرصه مطبوعات و امیدی نو به این عرصه داده بود. هر روزمان با شرقی آغاز میشد که متمایز از تجربههای پیشین خود بود. ما نیز هفتهنامه روژهه ل ات را در مناطق کردنشین ایران به دو زبان کردی و فارسی منتشر میکردیم و همواره از طرف نویسندگان، ادبا، روشنفکران و خبرنگارانی که با ما در تماس بودند با این جمله روبهرو میشدیم: «شرق» روزنامه روشنفکران و فرهیختگان ایرانی است و روژهه لات این جایگاه را برای کردها دارد. در آن سالها کمابیش با دوستان «شرق» در ارتباط و تعامل بودیم. متاسفانه عمر روژهه لات کوتاه بود و بعد از سهسال در پاییز ١٣٨٥ غروب کرد؛ اما خوشبختانه «شرق» استوار ماند و به راه ادامه داد و امید دارم این راه را صدها سال ادامه دهد.
در دوسال گذشته ارتباطم با این روزنامه بیشتر و بیشتر شد و با کمال خوشحالی میتوانم خود را یکی از اعضای این روزنامه بدانم. در این مدت علاوه بر مطالب گوناگونی که منتشر کردم، چندین پرونده درباره کردستان نیز منتشر کردیم، از جمله، پرونده شیرکو بیکس، پرونده مجتبی میرزاده، پرونده مامجلال طالبانی، پرونده داعش، کوبانی و... دوستان «شرق» در این مدت، ثابت کردند که نگاهی کاملا حرفهای و ملی به این حوزه دارند و همینطور با شناخت خوبی که از کردستان دارند راه ما را برای انجام کارهای بیشتر و بهتر هموار کردند.
متاسفانه کردستان در حوزه رسانه با وجود نیروهای توانمند و مجرب از شاخصهای کشوری بسیار عقب است؛ حضور نیروهای کرد در رسانههای ملی نیز به همان اندازه ضعیف است و روزنامه «شرق» از معدود رسانههایی بود که در این مدت در این حوزه و اهمیت به مقولات فرهنگی و اجتماعی این استان گامی بزرگ رو به جلو برداشته است و به جد امیدوارم این راه در سال ٩٤ بیش از پیش تداوم یابد و نیروهای فرهیخته کرد حضوری فعالتر در این عرصه داشته باشند.
قبلا در یادداشتی باعنوان «آغازی بر دیالوگ فرهنگی این سو و آنسو» که در «شرق» منتشر کرده بودم به این نکته اشاره کردم که ظرفیت بالقوه گستردهای وجود دارد که میتواند دستمایه گفتوگویی برابر میان ادبیات، فرهنگ و هنر با بخشهای مختلف کشور با هم قرار گیرد. حتی میتوان به عنوان نمونه به آثار فارسی شعرای بزرگ کلاسیک اشاره کرد که از نظر محتوا و سطح شعری با آثار همتایان فارسیزبانشان برابری میکند؛ مثالهایی از این دست فراوان است. این ظرفیت علاوه بر اینکه به رشد و تعالی خود این حوزهها کمک میکند میتواند به حوزههای دیگر نیز سرایت کند و همبستگی و ارتباطات موجود را تقویت کند و افزایش دهد. روزنامه «شرق» در دو سال گذشته در این حوزه پیشگام بوده؛ بدون تردید پیمودن این راه نیاز به همیاری و همکاری فرهیختگان هر دو سو دارد و در سال جدید با جدیت قدمهای بزرگتری در این راه برخواهیم داشت. در پایان ضمن تبریک نوروز باستانی، یادگار نیاکان نیکاندیش که خود از اشتراکات فرهنگی میان همه ماست، امید دارم روزنامه «شرق» همچون آفتابی در عرصه مطبوعات همواره تابیدنش مستدام و برقرار باشد و در سایه تدبیر و امید نیز کردستان بیش از پیش به سمت
توسعه و پیشرفت گام بردارد.
در سال ١٣٨٢ در سنندج به همراه جمعی از دوستان، خود را برای انتشار هفتهنامه روژهه ل ات (روژههلات در زبان کردی بهمعنای شرق و طلوع آفتاب است) آماده میکردیم؛ در این ایام بود که روزنامه «شرق» در تهران منتشر شد. «شرق» آفتابی بود در عرصه مطبوعات و امیدی نو به این عرصه داده بود. هر روزمان با شرقی آغاز میشد که متمایز از تجربههای پیشین خود بود. ما نیز هفتهنامه روژهه ل ات را در مناطق کردنشین ایران به دو زبان کردی و فارسی منتشر میکردیم و همواره از طرف نویسندگان، ادبا، روشنفکران و خبرنگارانی که با ما در تماس بودند با این جمله روبهرو میشدیم: «شرق» روزنامه روشنفکران و فرهیختگان ایرانی است و روژهه لات این جایگاه را برای کردها دارد. در آن سالها کمابیش با دوستان «شرق» در ارتباط و تعامل بودیم. متاسفانه عمر روژهه لات کوتاه بود و بعد از سهسال در پاییز ١٣٨٥ غروب کرد؛ اما خوشبختانه «شرق» استوار ماند و به راه ادامه داد و امید دارم این راه را صدها سال ادامه دهد.
در دوسال گذشته ارتباطم با این روزنامه بیشتر و بیشتر شد و با کمال خوشحالی میتوانم خود را یکی از اعضای این روزنامه بدانم. در این مدت علاوه بر مطالب گوناگونی که منتشر کردم، چندین پرونده درباره کردستان نیز منتشر کردیم، از جمله، پرونده شیرکو بیکس، پرونده مجتبی میرزاده، پرونده مامجلال طالبانی، پرونده داعش، کوبانی و... دوستان «شرق» در این مدت، ثابت کردند که نگاهی کاملا حرفهای و ملی به این حوزه دارند و همینطور با شناخت خوبی که از کردستان دارند راه ما را برای انجام کارهای بیشتر و بهتر هموار کردند.
متاسفانه کردستان در حوزه رسانه با وجود نیروهای توانمند و مجرب از شاخصهای کشوری بسیار عقب است؛ حضور نیروهای کرد در رسانههای ملی نیز به همان اندازه ضعیف است و روزنامه «شرق» از معدود رسانههایی بود که در این مدت در این حوزه و اهمیت به مقولات فرهنگی و اجتماعی این استان گامی بزرگ رو به جلو برداشته است و به جد امیدوارم این راه در سال ٩٤ بیش از پیش تداوم یابد و نیروهای فرهیخته کرد حضوری فعالتر در این عرصه داشته باشند.
قبلا در یادداشتی باعنوان «آغازی بر دیالوگ فرهنگی این سو و آنسو» که در «شرق» منتشر کرده بودم به این نکته اشاره کردم که ظرفیت بالقوه گستردهای وجود دارد که میتواند دستمایه گفتوگویی برابر میان ادبیات، فرهنگ و هنر با بخشهای مختلف کشور با هم قرار گیرد. حتی میتوان به عنوان نمونه به آثار فارسی شعرای بزرگ کلاسیک اشاره کرد که از نظر محتوا و سطح شعری با آثار همتایان فارسیزبانشان برابری میکند؛ مثالهایی از این دست فراوان است. این ظرفیت علاوه بر اینکه به رشد و تعالی خود این حوزهها کمک میکند میتواند به حوزههای دیگر نیز سرایت کند و همبستگی و ارتباطات موجود را تقویت کند و افزایش دهد. روزنامه «شرق» در دو سال گذشته در این حوزه پیشگام بوده؛ بدون تردید پیمودن این راه نیاز به همیاری و همکاری فرهیختگان هر دو سو دارد و در سال جدید با جدیت قدمهای بزرگتری در این راه برخواهیم داشت. در پایان ضمن تبریک نوروز باستانی، یادگار نیاکان نیکاندیش که خود از اشتراکات فرهنگی میان همه ماست، امید دارم روزنامه «شرق» همچون آفتابی در عرصه مطبوعات همواره تابیدنش مستدام و برقرار باشد و در سایه تدبیر و امید نیز کردستان بیش از پیش به سمت
توسعه و پیشرفت گام بردارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.