|

گزارشی از «حومه»

محمدرضا ابراهیمی

اگر قرار است گام‌به‌گام به سوی اصلاح پیش برویم و اگر هنوز دنبال تغییر از خود جامعه برای اصلاح امور هستیم، باید کمی از مرکز فاصله بگیریم یا شاید بهتر است این‌گونه بگوییم که غیرمرکزنشینان را به رسمیت بشناسیم. تمرکز یکجای قدرت و ثروت در تهران دارد کار دستمان می‌دهد. ویژه‌نامه‌های استانی روزنامه «شرق» کاری شبیه به همان گریز از مرکز آن‌هم در حد توان است که لابه‌لای مجموعه‌ای از صفحاتی که حاصل دغدغه‌های اجتماعی است تا انفرادی و صدالبته زخم‌خورده، پا به عرصه حضور بگذارد تا مثل فرزندی کوچک دغدغه‌های خود را در حوزه خود به گوش برساند و تلاش کند برای بالندگی. این روز‌ها حال‌وهوای روزنامه‌های محلی و استانی که می‌خواهند مثل میرزا ابوالقاسم‌خان افصح که حدودا صدسال پیش اولین روزنامه محلی را در گیلان منتشر کرد و میرزاده عشقی با مسایل پیرامون خود برخورد کنند، خوش نیست.
در استان گیلان که به پاس سابقه و افرادی که از این استان پا به عرصه‌های مطبوعاتی گذاشته‌اند، امروز روزنامه‌ها بیشتر از پیش خود را به حاشیه‌های مالی باخته‌اند. با این وجود ویژه‌نامه «شرق» در استان تلاش خود را کرده و می‌کند که از این حاشیه در امان باشد. از آغاز سعی کردیم که خود را از وابستگی صرف به تبلیغات دور کنیم، آن‌هم در دورانی که خصوصی‌سازی تنها یک اسم است و هر جا نامی از شرکت‌ها و مجموعه‌های وابسته می‌درخشد، مجال از تمام رهروان و تلاشگران واقعی می‌گیرد. تامین اعتبار کار فرهنگی و مطبوعاتی باید به سوی دولت بچرخد که آن هم اگر خیری به مرکز برسد چیزی برای استان‌ها نمی‌ماند. چنین کاری را به سرانجام‌رسانیدن بسیار دشوار است. شاید اگر دقیق‌تر بخواهیم بنویسیم، اگر مشتاقید بدانید کار مطبوعاتی با دغدغه‌هایی که آن را از آغاز به وجود آورد تا امروز در استان‌ها چگونه است اولا باید نقشه جغرافیایی را کمی دست کاری کنیم، طوری‌که پایتخت را کمی بزرگتر در فضای دود و غبار نه به صرف آلودگی، بلکه در کنار پیدانبودن آنچه بر همه حتی صاحبان مکنت می‌گذرد و در کنار آن استان‌ها را در حومه به صورتی که آنچنان هم پیدا نباشند تقسیم کنیم و نام ایران را به «تهران و حومه» تغییر دهیم و سپس از حومه‌نشینان بخواهیم پشتشان را به دیوار‌های نقشه بگذارند و پایتخت را آنقدر فشار دهند تا جایی باز شود و اگر نشد آنها هم به مرکز خودشان اضافه و تسلیم شوند. حال اگر ویژه‌نامه «شرق» را در استان‌ها بخواهیم یکی از آن تلاشگران یا هل‌دهندگان بدانیم که نه قرار است له شوند نه اضافه و به سهم اندک خود در این مجموعه هم گزارشی بدهیم از عملکرد خویش، باید بسیار خلاصه عرض کنم «حال همه ما خوب است/ اما...»

اگر قرار است گام‌به‌گام به سوی اصلاح پیش برویم و اگر هنوز دنبال تغییر از خود جامعه برای اصلاح امور هستیم، باید کمی از مرکز فاصله بگیریم یا شاید بهتر است این‌گونه بگوییم که غیرمرکزنشینان را به رسمیت بشناسیم. تمرکز یکجای قدرت و ثروت در تهران دارد کار دستمان می‌دهد. ویژه‌نامه‌های استانی روزنامه «شرق» کاری شبیه به همان گریز از مرکز آن‌هم در حد توان است که لابه‌لای مجموعه‌ای از صفحاتی که حاصل دغدغه‌های اجتماعی است تا انفرادی و صدالبته زخم‌خورده، پا به عرصه حضور بگذارد تا مثل فرزندی کوچک دغدغه‌های خود را در حوزه خود به گوش برساند و تلاش کند برای بالندگی. این روز‌ها حال‌وهوای روزنامه‌های محلی و استانی که می‌خواهند مثل میرزا ابوالقاسم‌خان افصح که حدودا صدسال پیش اولین روزنامه محلی را در گیلان منتشر کرد و میرزاده عشقی با مسایل پیرامون خود برخورد کنند، خوش نیست.
در استان گیلان که به پاس سابقه و افرادی که از این استان پا به عرصه‌های مطبوعاتی گذاشته‌اند، امروز روزنامه‌ها بیشتر از پیش خود را به حاشیه‌های مالی باخته‌اند. با این وجود ویژه‌نامه «شرق» در استان تلاش خود را کرده و می‌کند که از این حاشیه در امان باشد. از آغاز سعی کردیم که خود را از وابستگی صرف به تبلیغات دور کنیم، آن‌هم در دورانی که خصوصی‌سازی تنها یک اسم است و هر جا نامی از شرکت‌ها و مجموعه‌های وابسته می‌درخشد، مجال از تمام رهروان و تلاشگران واقعی می‌گیرد. تامین اعتبار کار فرهنگی و مطبوعاتی باید به سوی دولت بچرخد که آن هم اگر خیری به مرکز برسد چیزی برای استان‌ها نمی‌ماند. چنین کاری را به سرانجام‌رسانیدن بسیار دشوار است. شاید اگر دقیق‌تر بخواهیم بنویسیم، اگر مشتاقید بدانید کار مطبوعاتی با دغدغه‌هایی که آن را از آغاز به وجود آورد تا امروز در استان‌ها چگونه است اولا باید نقشه جغرافیایی را کمی دست کاری کنیم، طوری‌که پایتخت را کمی بزرگتر در فضای دود و غبار نه به صرف آلودگی، بلکه در کنار پیدانبودن آنچه بر همه حتی صاحبان مکنت می‌گذرد و در کنار آن استان‌ها را در حومه به صورتی که آنچنان هم پیدا نباشند تقسیم کنیم و نام ایران را به «تهران و حومه» تغییر دهیم و سپس از حومه‌نشینان بخواهیم پشتشان را به دیوار‌های نقشه بگذارند و پایتخت را آنقدر فشار دهند تا جایی باز شود و اگر نشد آنها هم به مرکز خودشان اضافه و تسلیم شوند. حال اگر ویژه‌نامه «شرق» را در استان‌ها بخواهیم یکی از آن تلاشگران یا هل‌دهندگان بدانیم که نه قرار است له شوند نه اضافه و به سهم اندک خود در این مجموعه هم گزارشی بدهیم از عملکرد خویش، باید بسیار خلاصه عرض کنم «حال همه ما خوب است/ اما...»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.