|

سین هشتم؛ تقسیم عشق به تساوی

حسین پاکدل

در پی اهدای تندیس جایزه توسط دوست هنرمندم رضا کیانیان به پیروی از سرکار خانم رخشان بنی‌اعتماد برای حراج و فراهم‌کردن سرپناه برای خیل بی‌خانمان‌ها به‌خصوص بانوان بی‌سرپناه و حمایت هنرمندان عرصه سینما و تئاتر، پرویز پرستویی و عاطفه رضوی و بعد داوود کیانیان از این امر مبارک، بنده هم با تمام وجود از این حرکت والا و ارزشمند حمایت می‌کنم. بنا‌بر صحبت با جناب رضا کیانیان قرار است به‌زودی شورایی برای هدایت و جلب حمایت هنرمندان صاحبنام از این امر تشکیل شود. این شورا طبعا وظیفه دارد به ‌دور از شعار و جنجال‌های احساسی و گذرنده، با گزینش و ثبت قانونی هدایا و قیمت‌گذاری پایه و نهایتا انتشار یک کاتالوگ راهنما برای معرفی دقیق آثار اهدایی، با اعلام قبلی در سال آینده در محلی مثل خانه هنرمندان ایران یا محلی بزرگ‌تر مراسم حراج زیر‌نظر شورای حرفه‌ای و کارشناسی مطابق با استانداردهای جهانی برگزار شود. بالطبع این شورا درخصوص نحوه عمل نهایی تصمیم گرفته و نتایج را شفاف و روشن به اطلاع عموم خواهد رساند. در این فاصله هنرمندان علاقه‌مند، جوایز معتبر و آثار هنری واجد ارزش خود را به این حرکت ملی و انسانی اهدا می‌کنند و این موارد در شورا به ثبت می‌رسد. تا زمان برگزاری حراج، اعضای این شورا با مقامات مسوول شهری رایزنی می‌کنند تا این اتفاق میمون و غیرسیاسی منشأ تحول در زمینه هدف تعریف‌شده شود. بنده به تأسی از دوستانم، از همه هنرمندان درخواست می‌کنم با این حرکت همراه شوند و جوایز و آثار خود را هدیه کنند تا حراج پر‌رونق و پرباری تدارک دیده شود و خروجی آن تحولی در این زمینه ایجاد کند. من نیز به سهم خود تندیس و لوح جایزه بهترین کارگردانی بابت نمایش «حضرت والا» را که در سال‌90 از جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر دریافت کردم، به این امر اختصاص می‌دهم با این امید که در مرحله نهایی توسط شورا انتخاب و به حراجی راه یابد. مساله این است که فارغ از وظایف قانونی دولت‌ها، هنرمندان، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و قشر خلاقه هر سرزمین وظیفه دارند از شهرت و اعتبار خود در امور خیر و انسانی بهره بگیرند و صاحبان سرمایه و علاقه‌مندان به هنر و اندیشه را تشویق به کمک به هموطنان بی‌سرپناه خود کنند. اینگونه امور در جهان امری رایج و عادی است و مدام با اهداف متفاوت برگزار می‌شود ولی در کشور ما آنچنان که باید و شاید خوب جا نیفتاده و نهادینه نشده است. امید این‌بار به‌شکلی فراگیر با کمک مطبوعات و رسانه‌ها این رویداد مبارک به سرانجامی نیکو برسد. کافی است در آمد‌و‌شد روزانه به اطراف خود نیک و دقیق بنگریم، اگر سرنوشت یا هر امر دیگری، ما را اینگونه بی‌پناه و بی‌خانمان می‌کرد دوست داشتیم دیگران، به‌خصوص هنرمندان و فرهیختگان در مورد ما چه کنند. ما به‌عنوان هنرمند در قبال تمام رویدادهای زشت و زیبای سرزمین خود مسوولیم. ما وظیفه داریم عشق و امید را به تساوی میان همه قسمت کنیم.

در پی اهدای تندیس جایزه توسط دوست هنرمندم رضا کیانیان به پیروی از سرکار خانم رخشان بنی‌اعتماد برای حراج و فراهم‌کردن سرپناه برای خیل بی‌خانمان‌ها به‌خصوص بانوان بی‌سرپناه و حمایت هنرمندان عرصه سینما و تئاتر، پرویز پرستویی و عاطفه رضوی و بعد داوود کیانیان از این امر مبارک، بنده هم با تمام وجود از این حرکت والا و ارزشمند حمایت می‌کنم. بنا‌بر صحبت با جناب رضا کیانیان قرار است به‌زودی شورایی برای هدایت و جلب حمایت هنرمندان صاحبنام از این امر تشکیل شود. این شورا طبعا وظیفه دارد به ‌دور از شعار و جنجال‌های احساسی و گذرنده، با گزینش و ثبت قانونی هدایا و قیمت‌گذاری پایه و نهایتا انتشار یک کاتالوگ راهنما برای معرفی دقیق آثار اهدایی، با اعلام قبلی در سال آینده در محلی مثل خانه هنرمندان ایران یا محلی بزرگ‌تر مراسم حراج زیر‌نظر شورای حرفه‌ای و کارشناسی مطابق با استانداردهای جهانی برگزار شود. بالطبع این شورا درخصوص نحوه عمل نهایی تصمیم گرفته و نتایج را شفاف و روشن به اطلاع عموم خواهد رساند. در این فاصله هنرمندان علاقه‌مند، جوایز معتبر و آثار هنری واجد ارزش خود را به این حرکت ملی و انسانی اهدا می‌کنند و این موارد در شورا به ثبت می‌رسد. تا زمان برگزاری حراج، اعضای این شورا با مقامات مسوول شهری رایزنی می‌کنند تا این اتفاق میمون و غیرسیاسی منشأ تحول در زمینه هدف تعریف‌شده شود. بنده به تأسی از دوستانم، از همه هنرمندان درخواست می‌کنم با این حرکت همراه شوند و جوایز و آثار خود را هدیه کنند تا حراج پر‌رونق و پرباری تدارک دیده شود و خروجی آن تحولی در این زمینه ایجاد کند. من نیز به سهم خود تندیس و لوح جایزه بهترین کارگردانی بابت نمایش «حضرت والا» را که در سال‌90 از جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر دریافت کردم، به این امر اختصاص می‌دهم با این امید که در مرحله نهایی توسط شورا انتخاب و به حراجی راه یابد. مساله این است که فارغ از وظایف قانونی دولت‌ها، هنرمندان، نویسندگان، روزنامه‌نگاران و قشر خلاقه هر سرزمین وظیفه دارند از شهرت و اعتبار خود در امور خیر و انسانی بهره بگیرند و صاحبان سرمایه و علاقه‌مندان به هنر و اندیشه را تشویق به کمک به هموطنان بی‌سرپناه خود کنند. اینگونه امور در جهان امری رایج و عادی است و مدام با اهداف متفاوت برگزار می‌شود ولی در کشور ما آنچنان که باید و شاید خوب جا نیفتاده و نهادینه نشده است. امید این‌بار به‌شکلی فراگیر با کمک مطبوعات و رسانه‌ها این رویداد مبارک به سرانجامی نیکو برسد. کافی است در آمد‌و‌شد روزانه به اطراف خود نیک و دقیق بنگریم، اگر سرنوشت یا هر امر دیگری، ما را اینگونه بی‌پناه و بی‌خانمان می‌کرد دوست داشتیم دیگران، به‌خصوص هنرمندان و فرهیختگان در مورد ما چه کنند. ما به‌عنوان هنرمند در قبال تمام رویدادهای زشت و زیبای سرزمین خود مسوولیم. ما وظیفه داریم عشق و امید را به تساوی میان همه قسمت کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.