پذیرش و رضایت
سرکه نماد پذیرش ناملایمات است و آهنگ آن دارد تا ما را آگاه سازد که بسیاری از رخدادهای جهان را گریز و گزیری نیست. بسیاری از ما بر آن سریم که نزدیکان ما همواره نزد ما بزیند و پابهپای ما زندگی را بپیمایند. اما به حکم قانون بیگریز آنان از نزد ما رخت برمیبندند. سرکه یادآور آن است که بر این بایدهای بیگریز رضایت دهیم و بپذیریم که جهان بدانسان نیست که همه تلخی و سختی و تندی و ناگواری آن را دگرگون کنیم و به شیرینی و کامیابی بدل سازیم. در ادب پارسی نیز سرکهفشاندن کنایه از بدخلقی و بدگویی است؛ اما قراردادن سرکه بر سفره این آموزه است که:
رضا به داده بده وز جبین گره بگشای
که بر من و تو در اختیار نگشوده است
باید به این نکته اشاره کرد که در فلسفه هفتسین سخن از جهان دستنایافتنی نیست؛ صحبت از کار روزانه، زندگی و ملموسات و محسوسات حیات است. اشاره به شدنیها و حتمیها و رخدادهای قطعی که پابهپای زندگی بر ما رخ مینماید؛ گرچه تلاش و توان میتواند برخی از آنها را بروبد، به یاد داشته باشیم علم و اخلاق و هنر هر یک راهگشای برخی از مشکلات ماست و بسیاری از کمیها و کاستیها را هیچ دارو و درمانی نیست. این آیین جهان است که گاه بر میل ما رنگ میگیرد و زمانی مخالف ما چرخ میزند.
بر این پی و پایه سرکه را بر سفره مینهیم تا تسلیم و رضا را سرلوحه امور خود قرار دهیم و در پیوند عقل و صبر و پیکار و تسلیم و رضا از یاد نبریم که ارادهای فراتر از اراده ما و رخدادی فزونتر از کارسازیهای ما در زندگی نقش میآفریند که باید آنها را بهعنوان واقعیتهای مسلم زندگی پذیرفت. بهسخنی دیگر رخدادهای انسانی حکم قطعی و حتمی است. مشت بر دیوارکوبیدن را خردمندان برنمیتابند. انسان باید توان مقابله و پذیرش ناملایمات را داشته باشد. این واقعیت را بپذیریم که به قول سخنسرای گنجه، حکیم نظامی:
در این محنتسرای آبنوسی/ گهی ماتم بود گاهی عروسی
که راز دانایان عاقل و کامیابان پیروزمند برداشت صحیح از این واقعیتهای گوناگون زندگی است تا چه سان شدنیها را تغییر دهند و ناممکنها را بپذیرند تا زندگی همچنان ره سپارد و انسان بیسبب در جایگاهی نایستد.
اگر به این پند دلنشین دل دهیم، درمییابیم که تسلیم و رضا هرگز به معنای وادادگی و پسزدگی نبوده و نیست، بلکه گویایی از انسان آگاه و دورنگر است که میداند با همه تلاش برخی از بایدها گریزناپذیرند.
سرکه نماد پذیرش ناملایمات است و آهنگ آن دارد تا ما را آگاه سازد که بسیاری از رخدادهای جهان را گریز و گزیری نیست. بسیاری از ما بر آن سریم که نزدیکان ما همواره نزد ما بزیند و پابهپای ما زندگی را بپیمایند. اما به حکم قانون بیگریز آنان از نزد ما رخت برمیبندند. سرکه یادآور آن است که بر این بایدهای بیگریز رضایت دهیم و بپذیریم که جهان بدانسان نیست که همه تلخی و سختی و تندی و ناگواری آن را دگرگون کنیم و به شیرینی و کامیابی بدل سازیم. در ادب پارسی نیز سرکهفشاندن کنایه از بدخلقی و بدگویی است؛ اما قراردادن سرکه بر سفره این آموزه است که:
رضا به داده بده وز جبین گره بگشای
که بر من و تو در اختیار نگشوده است
باید به این نکته اشاره کرد که در فلسفه هفتسین سخن از جهان دستنایافتنی نیست؛ صحبت از کار روزانه، زندگی و ملموسات و محسوسات حیات است. اشاره به شدنیها و حتمیها و رخدادهای قطعی که پابهپای زندگی بر ما رخ مینماید؛ گرچه تلاش و توان میتواند برخی از آنها را بروبد، به یاد داشته باشیم علم و اخلاق و هنر هر یک راهگشای برخی از مشکلات ماست و بسیاری از کمیها و کاستیها را هیچ دارو و درمانی نیست. این آیین جهان است که گاه بر میل ما رنگ میگیرد و زمانی مخالف ما چرخ میزند.
بر این پی و پایه سرکه را بر سفره مینهیم تا تسلیم و رضا را سرلوحه امور خود قرار دهیم و در پیوند عقل و صبر و پیکار و تسلیم و رضا از یاد نبریم که ارادهای فراتر از اراده ما و رخدادی فزونتر از کارسازیهای ما در زندگی نقش میآفریند که باید آنها را بهعنوان واقعیتهای مسلم زندگی پذیرفت. بهسخنی دیگر رخدادهای انسانی حکم قطعی و حتمی است. مشت بر دیوارکوبیدن را خردمندان برنمیتابند. انسان باید توان مقابله و پذیرش ناملایمات را داشته باشد. این واقعیت را بپذیریم که به قول سخنسرای گنجه، حکیم نظامی:
در این محنتسرای آبنوسی/ گهی ماتم بود گاهی عروسی
که راز دانایان عاقل و کامیابان پیروزمند برداشت صحیح از این واقعیتهای گوناگون زندگی است تا چه سان شدنیها را تغییر دهند و ناممکنها را بپذیرند تا زندگی همچنان ره سپارد و انسان بیسبب در جایگاهی نایستد.
اگر به این پند دلنشین دل دهیم، درمییابیم که تسلیم و رضا هرگز به معنای وادادگی و پسزدگی نبوده و نیست، بلکه گویایی از انسان آگاه و دورنگر است که میداند با همه تلاش برخی از بایدها گریزناپذیرند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.