در رثای خسرو خسروی
ترانه یلدا
دکتر خسرو خسروی، استاد بزرگ و پدر جامعهشناسی روستایی ایران، یکشنبهشب گذشته دارفانی را وداع گفت و دوستان و شاگردانش را در اندوه خود باقی گذاشت. خسروی که متولد1306 بود، بهعنوان استاد و محقق جامعهشناسی روستایی در دانشکده علوماجتماعی و موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران و دورهای نیز در دانشگاه بوعلی همدان تدریس کرد. وی همچنین محقق و پژوهشگر دایرهالمعارف اسلامی بود. اما آنچه خسرو را در نوع خود یگانه میکرد ارتباط عمیقی بود که با دوستانش، شاگردانش و دوستان دیگری داشت که به خانهاش راه مییافتند و سپس عضو ثابت محفل گرم و صمیمانهاش میشدند. محفلی که در تمام اعیاد، رنگوبوی پررونقتری از جمعههای همیشگی پیدا
میکرد. دانشکده علوماجتماعی در دهههای40و50 کانون اندیشمندانی شجاع و تیزبین چون دکتر غلامحسین صدیقی، هوشنگ کشاورز، فیروز توفیق، افشار نادری و احسان نراقی بود که خسرو خسروی نیز در صف آنان بود. از همکاران دیگرش در حوزه جامعهشناسی روستایی باید از مصطفی ازکیا، تقی فرور و محمد علیزاده نام برد. هم اینها بودند که شاگردانی چون مسعود شفیق، کاظم محقق، اصغر مهدیزاده، رقیه گلپریان، محمود موسیپور، محمد کریمی و فرهاد ورهرام را با متد علمی آشنا کردند و به آنها درس شور و زندگی و تعهد آموختند، بهطوریکه هریک از اینان امروز ستارهای در عرصه حرفهای خود هستند.خسرو علاوهبر حلقه علمی خود، دوستانی نیز مانند هوشنگ ابتهاج(ه.الف.سایه) در کنار خود داشت و بسیاری دوستان جوانتری مثل فرخ زنوزی، فرهاد سلطانی، سهراب مشهودی، سپیده شفایی ، فرهاد ورهرام، قمر فلاح و بسیاری دیگر که هنوز به سراغش میرفتند و تا آخریندم او را همراهی کردند.
از آثار خسرو خسروی باید از کتابهای جامعهشناسی روستایی ایران، جامعهشناسی ده در ایران، جامعه دهقانی در ایران، پژوهشی در جامعه روستایی ایران، مونوگرافی روستاهای بسیاری که برجستهترین آنها مونوگرافی کیش است، و نیز نگارش مدخلهای بسیاری در حوزه روستا و زندگی روستایی در ایران برای دائرهالمعارف اسلامی، نام برد.
نام و یادش گرامیباد! مراسم ختم این بزرگوار روز جمعه ساعت چهار تا شش بعدازظهر در سالن اجتماعات مجتمع آ.اس.پ واقع در بزرگراه کردستان خیابان 64ام برگزار خواهد شد.
دکتر خسرو خسروی، استاد بزرگ و پدر جامعهشناسی روستایی ایران، یکشنبهشب گذشته دارفانی را وداع گفت و دوستان و شاگردانش را در اندوه خود باقی گذاشت. خسروی که متولد1306 بود، بهعنوان استاد و محقق جامعهشناسی روستایی در دانشکده علوماجتماعی و موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران و دورهای نیز در دانشگاه بوعلی همدان تدریس کرد. وی همچنین محقق و پژوهشگر دایرهالمعارف اسلامی بود. اما آنچه خسرو را در نوع خود یگانه میکرد ارتباط عمیقی بود که با دوستانش، شاگردانش و دوستان دیگری داشت که به خانهاش راه مییافتند و سپس عضو ثابت محفل گرم و صمیمانهاش میشدند. محفلی که در تمام اعیاد، رنگوبوی پررونقتری از جمعههای همیشگی پیدا
میکرد. دانشکده علوماجتماعی در دهههای40و50 کانون اندیشمندانی شجاع و تیزبین چون دکتر غلامحسین صدیقی، هوشنگ کشاورز، فیروز توفیق، افشار نادری و احسان نراقی بود که خسرو خسروی نیز در صف آنان بود. از همکاران دیگرش در حوزه جامعهشناسی روستایی باید از مصطفی ازکیا، تقی فرور و محمد علیزاده نام برد. هم اینها بودند که شاگردانی چون مسعود شفیق، کاظم محقق، اصغر مهدیزاده، رقیه گلپریان، محمود موسیپور، محمد کریمی و فرهاد ورهرام را با متد علمی آشنا کردند و به آنها درس شور و زندگی و تعهد آموختند، بهطوریکه هریک از اینان امروز ستارهای در عرصه حرفهای خود هستند.خسرو علاوهبر حلقه علمی خود، دوستانی نیز مانند هوشنگ ابتهاج(ه.الف.سایه) در کنار خود داشت و بسیاری دوستان جوانتری مثل فرخ زنوزی، فرهاد سلطانی، سهراب مشهودی، سپیده شفایی ، فرهاد ورهرام، قمر فلاح و بسیاری دیگر که هنوز به سراغش میرفتند و تا آخریندم او را همراهی کردند.
از آثار خسرو خسروی باید از کتابهای جامعهشناسی روستایی ایران، جامعهشناسی ده در ایران، جامعه دهقانی در ایران، پژوهشی در جامعه روستایی ایران، مونوگرافی روستاهای بسیاری که برجستهترین آنها مونوگرافی کیش است، و نیز نگارش مدخلهای بسیاری در حوزه روستا و زندگی روستایی در ایران برای دائرهالمعارف اسلامی، نام برد.
نام و یادش گرامیباد! مراسم ختم این بزرگوار روز جمعه ساعت چهار تا شش بعدازظهر در سالن اجتماعات مجتمع آ.اس.پ واقع در بزرگراه کردستان خیابان 64ام برگزار خواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.