|

در حاشیه خداحافظی گروه خاطره‌انگیز

آریان و مافیا

آرش نصیری

گفت‌وگوی علی پهلوان (خواننده، ترانه‌سرا و عضو اصلی گروه آریان) با فرزان صوفی در خبرگزاری مهر با این تیتر منتشر شده است: «دیگر جانی برای «آریان» نمانده است.» البته گفت‌وگو را که بخوانید متوجه می‌شوید که بیشتر از همه، چه‌چیزی و چه‌کسی یا کسانی جان آریان را گرفته‌اند تا یکی از بهترین گروه‌های موسیقی ما، تنها 15سال بعد از شروع‌به‌کارش خاموش می‌شود؛ 15سالی که پنج‌سال آخر آن هم با کمترین فعالیت گذشت. یعنی کسانی یا جریانی فتیله آریان را کم‌و‌کمتر کردند تا کم‌کم خودشان رضایت به خاموشی بدهند. آریان با تصمیم شجاعانه مدیران فرهنگی وقت آغاز به‌کار کرد، وقتی آنها بنابر ضرورت‌های فرهنگی و اجتماعی روز جایز دانستند که گروهی دختر و پسر جوان و امروزی ساز به‌دست بگیرند و روی‌صحنه بنوازند و آوازهای شاد بخوانند. معلوم بود که این اقدام شجاعانه پاسخ مثبتی هم خواهد گرفت. آنها با موج استقبال جوانان و نوجوانان مواجه و خیلی زود به یک برند در موسیقی تبدیل شدند و اوج گرفتند، در‌حالی که کلماتی مجاز و ازفیلتررد‌شده را برزبان می‌آوردند و کارشان در داخل کشور و به‌صورت کنترل‌شده تولید می‌شد، اما حالا که 15سال گذشته است و آن جوانان بیست‌و‌چند‌ساله، سی‌و‌چند‌ و 40ساله شده‌اند، همان اجازه 15سال قبل را ندارند. به این گفته علی پهلوان در همین گفت‌وگو توجه کنید: «در خیلی از شهرستان‌ها اجازه اجرا نداشتیم و فقط رسیده بودیم به تهران و کیش! مگر آدم چندبار می‌تواند در تهران و کیش برنامه اجرا کند؟ وقتی آلبوم هم مجوز نگرفت، به این نتیجه رسیدیم که دیگر باید کم‏‌کم با آریان خداحافظی کنیم، چون ما عملا کاری نمی‌کنیم. من بعد از ‌مجوز‌گرفتن آلبوم، اولین جمله‌‌ای که به آقای رجب‌‏پور گفتم این بود که خب حالا چه اتفاق مهمی می‌تواند بیفتد غیراز اینکه ما این آلبوم را بیرون بدهیم؟ اگر بخواهیم کنسرت بدهیم، باز می‌گویند فقط تهران و کیش! هنوز که هنوز است با یک‌گروه مختلط مشکل دارند، شما ببینید که این‌روزها چقدر با گروه‌های سنتی مختلط هم برخورد می‌شود! خب آن‌روزها ما انرژی بیشتری برای جنگیدن و حل مشکلات داشتیم اما بعد از یک‌مدت آدم می‌گوید من 15سال است فعالیت می‌کنم و هنوز با همان مشکلات دست‌به‌گریبانم! این موضوع بعد از یک‌مدت دیگر خسته‌کننده می‌شود.» اینکه گروه با‌هم اختلاف‌سلیقه داشتند و اختلافات درونی‌شان باعث فروپاشیدن این گروه منسجم و موفق شده است هم حتما یکی از دلایل این اتفاق ناخوشایند است اما به نظر نگارنده حتی آن اختلافات هم محصول این کم‌لطفی‌هاست. گروهی یک‌آلبوم را آماده کرده و برای مجوز می‌فرستد و فرآیند صدور مجوز برای آن سه‌سال طول می‌کشد. قبل از آن هم به آنها اجازه کنسرت نمی‌دهند و می‌گویند فقط در تهران و کیش اجازه اجرا دارید و تمام شهرستان‌ها تعطیل، گروه چند‌بار در تهران کنسرت می‌دهد و مخاطبانش آثار قبلی را بارها شنیده‌اند و منتظر آثار جدیدند اما جلو انتشار آثار جدید را گرفته‌اند. این یعنی اینکه عده‌ای می‌خواهند فتیله این گروه را پایین بکشند و کم‌کم آنها را از صحنه موسیقی حذف کنند. این کارها می‌تواند نه از طرف مسوولان قانونی و به‌مدد مدارک و قانون، که از طرف رقبای این گروه و تهیه‌کننده آن انجام شده باشد. صحبت از پول و بازار و سرمایه است. مافیایی که صحبت از آن همه‌جا هست، بیکار نیست که یک‌گروه 15سال موفق و محبوب به کارش ادامه دهد. این یک‌گمانه‌زنی واقع‌بینانه است؛ واقعیتی که نتیجه آن آلبوم «خداحافظ» گروه خاطره‌انگیز آریان است. البته نتیجه اقدامات و تاثیر منفی برخی از اعضای گروه در این ماجرا هم منتفی نیست. حالا ماییم و آلبومی که سه‌شنبه با این شعار در ایران و جهان توزیع شده است: «لطفا کپی نکنید.»

گفت‌وگوی علی پهلوان (خواننده، ترانه‌سرا و عضو اصلی گروه آریان) با فرزان صوفی در خبرگزاری مهر با این تیتر منتشر شده است: «دیگر جانی برای «آریان» نمانده است.» البته گفت‌وگو را که بخوانید متوجه می‌شوید که بیشتر از همه، چه‌چیزی و چه‌کسی یا کسانی جان آریان را گرفته‌اند تا یکی از بهترین گروه‌های موسیقی ما، تنها 15سال بعد از شروع‌به‌کارش خاموش می‌شود؛ 15سالی که پنج‌سال آخر آن هم با کمترین فعالیت گذشت. یعنی کسانی یا جریانی فتیله آریان را کم‌و‌کمتر کردند تا کم‌کم خودشان رضایت به خاموشی بدهند. آریان با تصمیم شجاعانه مدیران فرهنگی وقت آغاز به‌کار کرد، وقتی آنها بنابر ضرورت‌های فرهنگی و اجتماعی روز جایز دانستند که گروهی دختر و پسر جوان و امروزی ساز به‌دست بگیرند و روی‌صحنه بنوازند و آوازهای شاد بخوانند. معلوم بود که این اقدام شجاعانه پاسخ مثبتی هم خواهد گرفت. آنها با موج استقبال جوانان و نوجوانان مواجه و خیلی زود به یک برند در موسیقی تبدیل شدند و اوج گرفتند، در‌حالی که کلماتی مجاز و ازفیلتررد‌شده را برزبان می‌آوردند و کارشان در داخل کشور و به‌صورت کنترل‌شده تولید می‌شد، اما حالا که 15سال گذشته است و آن جوانان بیست‌و‌چند‌ساله، سی‌و‌چند‌ و 40ساله شده‌اند، همان اجازه 15سال قبل را ندارند. به این گفته علی پهلوان در همین گفت‌وگو توجه کنید: «در خیلی از شهرستان‌ها اجازه اجرا نداشتیم و فقط رسیده بودیم به تهران و کیش! مگر آدم چندبار می‌تواند در تهران و کیش برنامه اجرا کند؟ وقتی آلبوم هم مجوز نگرفت، به این نتیجه رسیدیم که دیگر باید کم‏‌کم با آریان خداحافظی کنیم، چون ما عملا کاری نمی‌کنیم. من بعد از ‌مجوز‌گرفتن آلبوم، اولین جمله‌‌ای که به آقای رجب‌‏پور گفتم این بود که خب حالا چه اتفاق مهمی می‌تواند بیفتد غیراز اینکه ما این آلبوم را بیرون بدهیم؟ اگر بخواهیم کنسرت بدهیم، باز می‌گویند فقط تهران و کیش! هنوز که هنوز است با یک‌گروه مختلط مشکل دارند، شما ببینید که این‌روزها چقدر با گروه‌های سنتی مختلط هم برخورد می‌شود! خب آن‌روزها ما انرژی بیشتری برای جنگیدن و حل مشکلات داشتیم اما بعد از یک‌مدت آدم می‌گوید من 15سال است فعالیت می‌کنم و هنوز با همان مشکلات دست‌به‌گریبانم! این موضوع بعد از یک‌مدت دیگر خسته‌کننده می‌شود.» اینکه گروه با‌هم اختلاف‌سلیقه داشتند و اختلافات درونی‌شان باعث فروپاشیدن این گروه منسجم و موفق شده است هم حتما یکی از دلایل این اتفاق ناخوشایند است اما به نظر نگارنده حتی آن اختلافات هم محصول این کم‌لطفی‌هاست. گروهی یک‌آلبوم را آماده کرده و برای مجوز می‌فرستد و فرآیند صدور مجوز برای آن سه‌سال طول می‌کشد. قبل از آن هم به آنها اجازه کنسرت نمی‌دهند و می‌گویند فقط در تهران و کیش اجازه اجرا دارید و تمام شهرستان‌ها تعطیل، گروه چند‌بار در تهران کنسرت می‌دهد و مخاطبانش آثار قبلی را بارها شنیده‌اند و منتظر آثار جدیدند اما جلو انتشار آثار جدید را گرفته‌اند. این یعنی اینکه عده‌ای می‌خواهند فتیله این گروه را پایین بکشند و کم‌کم آنها را از صحنه موسیقی حذف کنند. این کارها می‌تواند نه از طرف مسوولان قانونی و به‌مدد مدارک و قانون، که از طرف رقبای این گروه و تهیه‌کننده آن انجام شده باشد. صحبت از پول و بازار و سرمایه است. مافیایی که صحبت از آن همه‌جا هست، بیکار نیست که یک‌گروه 15سال موفق و محبوب به کارش ادامه دهد. این یک‌گمانه‌زنی واقع‌بینانه است؛ واقعیتی که نتیجه آن آلبوم «خداحافظ» گروه خاطره‌انگیز آریان است. البته نتیجه اقدامات و تاثیر منفی برخی از اعضای گروه در این ماجرا هم منتفی نیست. حالا ماییم و آلبومی که سه‌شنبه با این شعار در ایران و جهان توزیع شده است: «لطفا کپی نکنید.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.