پرده آخر نمایش «بیبی» و اهدای جایزه تمشک طلایی
اردشیر زارعیقنواتی
بعد از هفتهها انتظار شوی تلویزیونی «بنیامین نتانیاهو» نخستوزیر رژیم اسراییل در کنگره آمریکا به شیوه راهرفتن بر فرشقرمز هالیوودی در جریان اهدای جوایز اسکار، بهسرآمد و فیلم تکراری «یهودی سرگردان» بر پرده نمایش درآمد. این نمایش سیاسی - تبلیغاتی که ظاهرا قرار بود به عنوان آخرین تیر ترکش مخالفان مذاکرات حول پرونده هستهای ایران برای جلوگیری از بهاصطلاح توافق حول یک «موافقتنامه بد» بر هدف بنشیند، به نظر میرسد که نهتنها نتوانست اهداف جمهوریخواهان کنگره و تندروهای تلآویو را برآورده کند که حتی بهدلیل بیمایگی و دخالت آمرانه یک مقام سیاسی خارجی در امور سیاسی آمریکا، منجر به نتایج عکس شد. هنرپیشه نقش اول این فیلم که گویا قرار بود نقش«بتمن» و اگر نشد حداقل در نقش «مرد عنکبوتی» ایفای نقش کند، نهتنها در این نقشها موفقیتی را به دست نیاورد که بیشتر به شخصیت «تناردیه» در رمان ماندگار بینوایان «ویکتور هوگو» شبیه بود که در پایان داستان در فاضلاب سیاست تنها در فکر جمعکردن غنیمتی هرچند ناچیز برای حفظ بقای سیاسی خویش میگشت. تاریخ سوم مارس و دعوت خارج از عرف و پروتکلهای تشریفاتی «جان بینر»، رییس مجلس نمایندگان آمریکا از نتانیاهو برای سخنرانی در کنگره جدا از اینکه کاخسفید را در معادلات وارد نکرد، در پایان در خروجی سخنان تکراری مهمان ناخوانده دولت واشنگتن به عکس تصور و اهداف اولیه، تنها توانست عزم «باراک اوباما» برای رسیدن به مصالحه با ایران و وحدت قویتر بین نمایندگان دموکرات با رییسجمهوری را فراهم کند. واکنش خشمآلود و ناخرسندی رهبران دموکرات در کنگره از جمله «نانسی پلوسی» رهبر اقلیت دموکرات در کنگره بهخوبی نشان میدهد در راند آخر بازی به جهت قطبی شدن بیشتر فضای سیاسی واشنگتن بهغیر از چندنماینده انگشتشمار دموکرات چون «رابرت منندز» بقیه دموکراتهای مردد در مورد سیاست اوباما در مذاکرات هستهای با ایران در فردای توافق احتمالی به وضوح در کنار رییسجمهوری قرار خواهند گرفت. سخنان نتانیاهو برخلاف انتظاری که میرفت نهتنها فشاری بر دولت اوباما و تیم مذاکرهکننده آمریکایی وارد نکرد که بدون تردید میتوان گفت تا حدودی خیال اوباما را از چنددستگی در حزب دموکرات و احتمال پیوستن تعداد زیادی از نمایندگان همحزبی رییسجمهور برای همراهی با جمهوریخواهان در مخالفت با این مذاکرات منتفی کرد. در شرایط کنونی چنانچه توافق جامع بین تهران - واشنگتن حول پرونده هستهای شکل بگیرد، با توجه به تشدید دوقطبی فعلی در فضای سیاسی واشنگتن که اختلافات بر سر یک پرونده کاری به سطح یک رقابت سیاسی بین جمهوریخواهان و دموکراتها تبدیل شده است، خطر اجماع در کنگره برای کسب آرای بیش از دوسوم نمایندگان جهت جلوگیری از «حق وتوی» رییسجمهوری دستنیافتنی خواهد بود. دولت «حسن روحانی» و تیم مذاکرهکننده به رهبری «محمدجواد ظریف» با توجه به آنچه هماکنون در واشنگتن و کنگره آمریکا جریان دارد فضای بازتری برای رسیدن به تفاهم در طول مذاکرات خواهند داشت و جناح مخالف موسوم به دلواپسان در چنین شرایطی خیلی سخت میتواند همان چیزی را تکرار کند که قبل از آنان نتانیاهو با صراحت در نمایش کنگره آمریکا بیان کرده است. وقتی تمام قطعات این پازل در کنارهم قرار داده شوند به یک نتیجه منتج میشود و آن اینکه یک جناح در عرصه ملی، منطقه و بینالمللی همچنان خواهان حفظ شرایط موجود و حتی تشدید منازعات هستند و جناحی دیگر با نگاهی پراگماتیسم با توجه به تاثیر منفی این منازعه در روند توسعه ملی، امنیت منطقه و نظام بینالمللی سعی در کاهش تنشها و مختومهکردن یکپرونده پرهزینه برای تمام طرفین دارد. به همین دلیل هماکنون بهترین زمان برای دستگاه دیپلماسی تهران و واشنگتن است تا از این شرایط آچمزشدن رقبای خود در عرصه داخلی و خارجی نهایت بهره را برده و روند مذاکرات را جدیتر دنبال کنند.
بعد از هفتهها انتظار شوی تلویزیونی «بنیامین نتانیاهو» نخستوزیر رژیم اسراییل در کنگره آمریکا به شیوه راهرفتن بر فرشقرمز هالیوودی در جریان اهدای جوایز اسکار، بهسرآمد و فیلم تکراری «یهودی سرگردان» بر پرده نمایش درآمد. این نمایش سیاسی - تبلیغاتی که ظاهرا قرار بود به عنوان آخرین تیر ترکش مخالفان مذاکرات حول پرونده هستهای ایران برای جلوگیری از بهاصطلاح توافق حول یک «موافقتنامه بد» بر هدف بنشیند، به نظر میرسد که نهتنها نتوانست اهداف جمهوریخواهان کنگره و تندروهای تلآویو را برآورده کند که حتی بهدلیل بیمایگی و دخالت آمرانه یک مقام سیاسی خارجی در امور سیاسی آمریکا، منجر به نتایج عکس شد. هنرپیشه نقش اول این فیلم که گویا قرار بود نقش«بتمن» و اگر نشد حداقل در نقش «مرد عنکبوتی» ایفای نقش کند، نهتنها در این نقشها موفقیتی را به دست نیاورد که بیشتر به شخصیت «تناردیه» در رمان ماندگار بینوایان «ویکتور هوگو» شبیه بود که در پایان داستان در فاضلاب سیاست تنها در فکر جمعکردن غنیمتی هرچند ناچیز برای حفظ بقای سیاسی خویش میگشت. تاریخ سوم مارس و دعوت خارج از عرف و پروتکلهای تشریفاتی «جان بینر»، رییس مجلس نمایندگان آمریکا از نتانیاهو برای سخنرانی در کنگره جدا از اینکه کاخسفید را در معادلات وارد نکرد، در پایان در خروجی سخنان تکراری مهمان ناخوانده دولت واشنگتن به عکس تصور و اهداف اولیه، تنها توانست عزم «باراک اوباما» برای رسیدن به مصالحه با ایران و وحدت قویتر بین نمایندگان دموکرات با رییسجمهوری را فراهم کند. واکنش خشمآلود و ناخرسندی رهبران دموکرات در کنگره از جمله «نانسی پلوسی» رهبر اقلیت دموکرات در کنگره بهخوبی نشان میدهد در راند آخر بازی به جهت قطبی شدن بیشتر فضای سیاسی واشنگتن بهغیر از چندنماینده انگشتشمار دموکرات چون «رابرت منندز» بقیه دموکراتهای مردد در مورد سیاست اوباما در مذاکرات هستهای با ایران در فردای توافق احتمالی به وضوح در کنار رییسجمهوری قرار خواهند گرفت. سخنان نتانیاهو برخلاف انتظاری که میرفت نهتنها فشاری بر دولت اوباما و تیم مذاکرهکننده آمریکایی وارد نکرد که بدون تردید میتوان گفت تا حدودی خیال اوباما را از چنددستگی در حزب دموکرات و احتمال پیوستن تعداد زیادی از نمایندگان همحزبی رییسجمهور برای همراهی با جمهوریخواهان در مخالفت با این مذاکرات منتفی کرد. در شرایط کنونی چنانچه توافق جامع بین تهران - واشنگتن حول پرونده هستهای شکل بگیرد، با توجه به تشدید دوقطبی فعلی در فضای سیاسی واشنگتن که اختلافات بر سر یک پرونده کاری به سطح یک رقابت سیاسی بین جمهوریخواهان و دموکراتها تبدیل شده است، خطر اجماع در کنگره برای کسب آرای بیش از دوسوم نمایندگان جهت جلوگیری از «حق وتوی» رییسجمهوری دستنیافتنی خواهد بود. دولت «حسن روحانی» و تیم مذاکرهکننده به رهبری «محمدجواد ظریف» با توجه به آنچه هماکنون در واشنگتن و کنگره آمریکا جریان دارد فضای بازتری برای رسیدن به تفاهم در طول مذاکرات خواهند داشت و جناح مخالف موسوم به دلواپسان در چنین شرایطی خیلی سخت میتواند همان چیزی را تکرار کند که قبل از آنان نتانیاهو با صراحت در نمایش کنگره آمریکا بیان کرده است. وقتی تمام قطعات این پازل در کنارهم قرار داده شوند به یک نتیجه منتج میشود و آن اینکه یک جناح در عرصه ملی، منطقه و بینالمللی همچنان خواهان حفظ شرایط موجود و حتی تشدید منازعات هستند و جناحی دیگر با نگاهی پراگماتیسم با توجه به تاثیر منفی این منازعه در روند توسعه ملی، امنیت منطقه و نظام بینالمللی سعی در کاهش تنشها و مختومهکردن یکپرونده پرهزینه برای تمام طرفین دارد. به همین دلیل هماکنون بهترین زمان برای دستگاه دیپلماسی تهران و واشنگتن است تا از این شرایط آچمزشدن رقبای خود در عرصه داخلی و خارجی نهایت بهره را برده و روند مذاکرات را جدیتر دنبال کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.