|

تازه‌های نشر ققنوس

چهار‌جلد جدید از مجموعه «دانشنامه فلسفه استنفورد» از سوی نشر ققنوس وارد بازار کتاب شد. دانشنامه اینترنتی استنفورد با سرپرستی دکتر ادوارد التا منتشر می‌شود و دبیر مجموعه فارسی آن مسعود علیا است. پیش از این 12جلد دیگر از این دانشنامه توسط انتشارات ققنوس منتشر شده بود: روشنگری نوشته ویلیام بریستوف، سعادت نوشته دن هیبرون، هرمنوتیک نوشته بیورن رمبرگ و کریستین گسدال، هانا آرنت نوشته ماوریتسیو پارسرین دنتروس، پدیدار‌شناسی نوشته دیوید وودراف اسمیت، زیبایی‌شناسی اگزیستانسیالیسم نوشته ژان- فیلیپ درانتی، دوستی نوشته بنت هلم، برادران شلگل نوشته کاتیا د. هی، زیبایی‌شناسی هگل نوشته استیون هولگیت، ماکس شلر نوشته زکری دیویس، آگاهی نوشته رابرت ون گولیک. جلد سیزدهم از این مجموعه «بدن‌آگاهی» نوشته فردریک دو وینیمون است. مفهوم بدن‌آگاهی محل تلاقی بحث‌های فلسفی درباره خود، ‌عمل و مکان است. این مدخل بر دو پرسش مهم تمرکز کرده است: اول اینکه بدن ما چه تفاوتی با آگاهی از دیگر اشیا دارد؟ و سپس اینکه عمل و بازنمودهای ذهنی بدن چه نقش‌هایی در بدن‌آگاهی دارند؟ فیلسوفان به بدن‌آگاهی توجه نسبتا اندکی نشان داده‌اند، در این میان البته پدیدارشناسان استثنا هستند. با این‌حال، عصب‌روانشناسان و روان‌پزشکان از رهگذر انواع گسترده‌ای از اختلال‌ها به پدیدارشناسی چندوجهی بدن‌آگاهی پرداخته‌اند. جلد چهاردهم «تاریخ هستی‌شناسی هنر» نوشته پیزلی لیوینگستون است. پرسش‌های محوری در هستی‌شناسی هنر شامل این موارد است: چه‌چیزی اثر هنری است؟ آیا همه آثار هنری به یک مقوله هستی‌شناختی پایه تعلق دارند یا تنها برخی از آنها؟ آثار هنری آفریده می‌شوند یا کشف می‌شوند و... بررسی‌های روشن و گسترده‌ای که پیش از قرن نوزدهم در باب این مباحث صورت گرفته باشد هنوز یافت نشده‌اند. با‌این‌حال این به آن معنا نیست که در نوشته‌های آغازین در باب زیبایی، هنرها و مسایل مربوط به آنها هیچ‌چیزی وجود ندارد که مرتبط با این پرسش‌های هستی‌شناختی باشد؛ برای مثال ادعاهای ارسطو در مورد کارکردها و عناصر تراژدی را می‌توان به وجه عام‌تر، آرایی درباره ماهیت آثار ادبی دانست.
جلد پانزدهم ‌«باروخ اسپینوزا» نوشته استیون نادلر است. از میان همه فیلسوفان قرن هفدهم شاید هیچ‌کس به قدر اسپینوزا به روزگار کنونی ربط نداشته باشد. تفکر اسپینوزا تلفیقی است از اصول متافیزیکی و معرفت‌شناختی دکارتی با ارکانی از فلسفه رواقی باستان و عقل‌باوری یهودی قرون وسطایی که با وجود این، در قالب نظامی بسیار بدیع عرضه شده است. دیدگاه‌های به غایت طبیعت‌باورانه او در باب خدا، جهان، ‌انسان و شناخت، بنیانی است برای فلسفه اخلاقی که بر مهار انفعالات برای رسیدن به فضیلت و سعادت متمرکز است. این دیدگاه همچنین نوعی تفکر سیاسی دموکراتیک و نقدی ژرف بر دعاوی کتاب مقدس و دین فرقه‌ای را بنیان می‌نهد. جلد شانزدهم این مجموعه «درون‌نگری» نوشته اریک شوییتسگبل است. درون‌نگری، ‌طبق کاربردی که این اصطلاح در فلسفه معاصر ذهن دارد، وسیله‌ای برای اطلاع‌یافتن درباره آن دسته از حالات یا فرآیندهای ذهنی خود شخص است که هم‌اکنون درحال رخ‌دادن‌اند یا شاید در گذشته‌ای بسیار نزدیک رخ داده‌اند. درون‌نگری برای فلسفه ذهن مفهومی محوری است. فیلسوفان ذهن نظریه‌های گوناگونی را درباره ماهیت درون‌نگری مطرح می‌کنند. غالبا تصور می‌شود ادعاهای فلسفی درباره آگاهی، عاطفه، اراده آزاد، ‌این‌همانی شخصی، ‌فکر، ‌باور، خیال، ‌ادراک حسی و سایر پدیده‌های ذهنی لوازم درون‌نگرانه دارند.

چهار‌جلد جدید از مجموعه «دانشنامه فلسفه استنفورد» از سوی نشر ققنوس وارد بازار کتاب شد. دانشنامه اینترنتی استنفورد با سرپرستی دکتر ادوارد التا منتشر می‌شود و دبیر مجموعه فارسی آن مسعود علیا است. پیش از این 12جلد دیگر از این دانشنامه توسط انتشارات ققنوس منتشر شده بود: روشنگری نوشته ویلیام بریستوف، سعادت نوشته دن هیبرون، هرمنوتیک نوشته بیورن رمبرگ و کریستین گسدال، هانا آرنت نوشته ماوریتسیو پارسرین دنتروس، پدیدار‌شناسی نوشته دیوید وودراف اسمیت، زیبایی‌شناسی اگزیستانسیالیسم نوشته ژان- فیلیپ درانتی، دوستی نوشته بنت هلم، برادران شلگل نوشته کاتیا د. هی، زیبایی‌شناسی هگل نوشته استیون هولگیت، ماکس شلر نوشته زکری دیویس، آگاهی نوشته رابرت ون گولیک. جلد سیزدهم از این مجموعه «بدن‌آگاهی» نوشته فردریک دو وینیمون است. مفهوم بدن‌آگاهی محل تلاقی بحث‌های فلسفی درباره خود، ‌عمل و مکان است. این مدخل بر دو پرسش مهم تمرکز کرده است: اول اینکه بدن ما چه تفاوتی با آگاهی از دیگر اشیا دارد؟ و سپس اینکه عمل و بازنمودهای ذهنی بدن چه نقش‌هایی در بدن‌آگاهی دارند؟ فیلسوفان به بدن‌آگاهی توجه نسبتا اندکی نشان داده‌اند، در این میان البته پدیدارشناسان استثنا هستند. با این‌حال، عصب‌روانشناسان و روان‌پزشکان از رهگذر انواع گسترده‌ای از اختلال‌ها به پدیدارشناسی چندوجهی بدن‌آگاهی پرداخته‌اند. جلد چهاردهم «تاریخ هستی‌شناسی هنر» نوشته پیزلی لیوینگستون است. پرسش‌های محوری در هستی‌شناسی هنر شامل این موارد است: چه‌چیزی اثر هنری است؟ آیا همه آثار هنری به یک مقوله هستی‌شناختی پایه تعلق دارند یا تنها برخی از آنها؟ آثار هنری آفریده می‌شوند یا کشف می‌شوند و... بررسی‌های روشن و گسترده‌ای که پیش از قرن نوزدهم در باب این مباحث صورت گرفته باشد هنوز یافت نشده‌اند. با‌این‌حال این به آن معنا نیست که در نوشته‌های آغازین در باب زیبایی، هنرها و مسایل مربوط به آنها هیچ‌چیزی وجود ندارد که مرتبط با این پرسش‌های هستی‌شناختی باشد؛ برای مثال ادعاهای ارسطو در مورد کارکردها و عناصر تراژدی را می‌توان به وجه عام‌تر، آرایی درباره ماهیت آثار ادبی دانست.
جلد پانزدهم ‌«باروخ اسپینوزا» نوشته استیون نادلر است. از میان همه فیلسوفان قرن هفدهم شاید هیچ‌کس به قدر اسپینوزا به روزگار کنونی ربط نداشته باشد. تفکر اسپینوزا تلفیقی است از اصول متافیزیکی و معرفت‌شناختی دکارتی با ارکانی از فلسفه رواقی باستان و عقل‌باوری یهودی قرون وسطایی که با وجود این، در قالب نظامی بسیار بدیع عرضه شده است. دیدگاه‌های به غایت طبیعت‌باورانه او در باب خدا، جهان، ‌انسان و شناخت، بنیانی است برای فلسفه اخلاقی که بر مهار انفعالات برای رسیدن به فضیلت و سعادت متمرکز است. این دیدگاه همچنین نوعی تفکر سیاسی دموکراتیک و نقدی ژرف بر دعاوی کتاب مقدس و دین فرقه‌ای را بنیان می‌نهد. جلد شانزدهم این مجموعه «درون‌نگری» نوشته اریک شوییتسگبل است. درون‌نگری، ‌طبق کاربردی که این اصطلاح در فلسفه معاصر ذهن دارد، وسیله‌ای برای اطلاع‌یافتن درباره آن دسته از حالات یا فرآیندهای ذهنی خود شخص است که هم‌اکنون درحال رخ‌دادن‌اند یا شاید در گذشته‌ای بسیار نزدیک رخ داده‌اند. درون‌نگری برای فلسفه ذهن مفهومی محوری است. فیلسوفان ذهن نظریه‌های گوناگونی را درباره ماهیت درون‌نگری مطرح می‌کنند. غالبا تصور می‌شود ادعاهای فلسفی درباره آگاهی، عاطفه، اراده آزاد، ‌این‌همانی شخصی، ‌فکر، ‌باور، خیال، ‌ادراک حسی و سایر پدیده‌های ذهنی لوازم درون‌نگرانه دارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.