بغداد در یکقدمی ریاض
خط لوله بصره، بدونشک بغداد را به یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت جهان تبدیل میکند. دولت بغداد ادعا میکند ذخایر نفتی به ارزش ۱۴۳میلیاردبشکه دارد؛ این به آن معناست که با این میزان ذخایر نفتی، عراق سومین دارنده نفت در جهان است. در ماه آوریل سال گذشته میلادی، عراق روزانه
دوونیم میلیونبشکه نفت استخراج میکرد؛ رقمی که از سال۱۹۸۰ میلادی تاکنون بیسابقه بوده و حدود ۹میلیارددلار را روانه صندوق ذخیره ارزی این کشور کرده است. طبق گزارش اوپک، تولید کلی نفت در این کشور حدود سهمیلیونبشکه در سال است؛ اما با سرازیرشدن خریداران نفتی و دلارهای شرکتهای سرمایهگذاری، بدونشک این صنعت در آیندهای نهچندان دور بهشدت شکوفا خواهد شد. این در حالی است که تحلیلگران بر این باورند که نمیتوان اهداف نفتی را در این کشور پیشبینی کرد و شرایط بهمراتب پیچیدهتر از آنی است که به نظر میرسد.«حسین شهرستانی» از مقامهای ارشد عراقی، در اینباره میگوید: «قرارداد با شرکتهای خارجی باید تا به آنجایی پیش رود که عراق در سال۲۰۱۷ خروجی حدود ۱۲میلیونبشکه در سال داشته باشد؛ رقمی که بغداد را در کنار ریاض بهعنوان صادرکننده اصلی جای دهد.» او ادامه میدهد اگر قیمت نفت همچنان بالا بماند، اقتصاد بغداد روزبهروز شکوفاتر خواهد شد.
در اینمیان، کارشناسان اقتصادی این فرضیه را مردود میدانند و میگویند عربستانسعودی ۸۰سال برای ساخت صنایع نفتی خود زمان صرف کرده و همچنین از ثبات سیاسی و آرامش برخوردار است اما عراق تا رسیدن به این شرایط راه طولانیای را پیشرو دارد. خشونتهای قومی همچنان در بالاترین سطح هستند و عراقیهای زیادی کشته میشوند.
بصره در محاصره بیابان
بصره، شهری که اکنون چشم عراقیها به آن دوخته شده است، محصور در خشکی است. همچنین هرتلاشی برای افزایش صادرات نفت منوط به استفاده از خطوط نفتی کشورهای همجوار با بصره است. به گفته تحلیلگران، اگر عراق بخواهد خطوط نفتی «کرکوک» به «جیهان» در ترکیه را گسترش دهد، با مشکلات عدیدهای روبهرو است و راههای دیگر انتقال نفت نیز بسیار پیچیدهتر از مسیر ترکیه هستند. در سالهای اخیر بغداد و دمشق برای احداث خط لوله نفتی به «بانیاس» در سواحل سوریه بارها مذاکره کردهاند اما با آغاز ناآرامیها در سوریه تمامی این تلاشها از بین رفت. این در حالی است که خط لوله نفتی عربستانسعودی، پس از تجاوز عراق به کویت در سال۱۹۹۰ میلادی بهطورکامل بسته شد و ریاض اکنون برای انتقال گاز از آن استفاده میکند و برای رقبای این کشور، استفاده از آن مرقونبهصرفه نیست. همین موانع صادراتی هرروز عراق را از آرزوهایش دورتر میکند. یکی از روسای شرکت نفتی لوکاویل میگوید: «تا پایان ایندهه عراق سالانه هفتمیلیونبشکه استخراج میکند، این افزایش خوبی است هرچند کمتر از تولیدی است که آمریکا هماکنون دارد.»
خط لوله بصره، بدونشک بغداد را به یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت جهان تبدیل میکند. دولت بغداد ادعا میکند ذخایر نفتی به ارزش ۱۴۳میلیاردبشکه دارد؛ این به آن معناست که با این میزان ذخایر نفتی، عراق سومین دارنده نفت در جهان است. در ماه آوریل سال گذشته میلادی، عراق روزانه
دوونیم میلیونبشکه نفت استخراج میکرد؛ رقمی که از سال۱۹۸۰ میلادی تاکنون بیسابقه بوده و حدود ۹میلیارددلار را روانه صندوق ذخیره ارزی این کشور کرده است. طبق گزارش اوپک، تولید کلی نفت در این کشور حدود سهمیلیونبشکه در سال است؛ اما با سرازیرشدن خریداران نفتی و دلارهای شرکتهای سرمایهگذاری، بدونشک این صنعت در آیندهای نهچندان دور بهشدت شکوفا خواهد شد. این در حالی است که تحلیلگران بر این باورند که نمیتوان اهداف نفتی را در این کشور پیشبینی کرد و شرایط بهمراتب پیچیدهتر از آنی است که به نظر میرسد.«حسین شهرستانی» از مقامهای ارشد عراقی، در اینباره میگوید: «قرارداد با شرکتهای خارجی باید تا به آنجایی پیش رود که عراق در سال۲۰۱۷ خروجی حدود ۱۲میلیونبشکه در سال داشته باشد؛ رقمی که بغداد را در کنار ریاض بهعنوان صادرکننده اصلی جای دهد.» او ادامه میدهد اگر قیمت نفت همچنان بالا بماند، اقتصاد بغداد روزبهروز شکوفاتر خواهد شد.
در اینمیان، کارشناسان اقتصادی این فرضیه را مردود میدانند و میگویند عربستانسعودی ۸۰سال برای ساخت صنایع نفتی خود زمان صرف کرده و همچنین از ثبات سیاسی و آرامش برخوردار است اما عراق تا رسیدن به این شرایط راه طولانیای را پیشرو دارد. خشونتهای قومی همچنان در بالاترین سطح هستند و عراقیهای زیادی کشته میشوند.
بصره در محاصره بیابان
بصره، شهری که اکنون چشم عراقیها به آن دوخته شده است، محصور در خشکی است. همچنین هرتلاشی برای افزایش صادرات نفت منوط به استفاده از خطوط نفتی کشورهای همجوار با بصره است. به گفته تحلیلگران، اگر عراق بخواهد خطوط نفتی «کرکوک» به «جیهان» در ترکیه را گسترش دهد، با مشکلات عدیدهای روبهرو است و راههای دیگر انتقال نفت نیز بسیار پیچیدهتر از مسیر ترکیه هستند. در سالهای اخیر بغداد و دمشق برای احداث خط لوله نفتی به «بانیاس» در سواحل سوریه بارها مذاکره کردهاند اما با آغاز ناآرامیها در سوریه تمامی این تلاشها از بین رفت. این در حالی است که خط لوله نفتی عربستانسعودی، پس از تجاوز عراق به کویت در سال۱۹۹۰ میلادی بهطورکامل بسته شد و ریاض اکنون برای انتقال گاز از آن استفاده میکند و برای رقبای این کشور، استفاده از آن مرقونبهصرفه نیست. همین موانع صادراتی هرروز عراق را از آرزوهایش دورتر میکند. یکی از روسای شرکت نفتی لوکاویل میگوید: «تا پایان ایندهه عراق سالانه هفتمیلیونبشکه استخراج میکند، این افزایش خوبی است هرچند کمتر از تولیدی است که آمریکا هماکنون دارد.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.