گذر از رنجهای پس از باران
رضا فرخی
سالها پیش وقتی «پس از باران» به کارگردانی مسعود سلطانی پخش شد، مخاطبان تلویزیون بهشدت از آن استقبال کردند. آنچنان که قصه خانمکوچک و همسر خان ورد زبانها شد. اما کسی در همان بازه زمانی هم تردید نداشت که قصههای اینچنینی و روایتهایی از دوران خانها پس از این سریال یا باید با قصهای بسیار قویتر به تلویزیون بیایند یا کلا کارگردانان پرداختن به آنها را فراموش کنند. بهویژه اینکه پس از گذشت چندسال روند تماشای سریال توسط مخاطب ایرانی بهشدت تغییر کرد و مخاطب ایرانی از قدرت انتخاب بالایی برای تماشای سریال برخوردار شد. حالا شبکه اول سیما با سریالی به کارگردانی فریدون حسنپور دوباره بهسراغ روایتی از زندگی روستاییان در دوران خانها رفته است، روایتی که یک قصه عاشقانه و درام چاشنی آن شده تا مخاطب را بیشتر جذب کند. حسنپور که کارگردانی فیلمهایی همچون «من و زیبا» و «داروندار» را در پرونده خود دارد، اینبار بهسراغ یک قصه نسبتا تکراری رفته است. در سریال «گذر از رنجها» شیوا طاهری در نقش دختری رعیتزاده بازی میکند که به ناچار به همسری نوه خان درآمده و پس از مرگ ناگهانی خان آینده، یعنی همان نوه خان، مجبور به رویارویی با مشکلات، آنهم با داشتن یک بچه شده است. بابک حمیدیان هم نقش فردی علاقهمند به وی را بازی میکند که به هیچوجه از عشق خود دست برنمیدارد. هرچند که برای برخی مخاطبان سریال «گذر از رنجها» به دلیل داشتن قصهای بومی تا اندازهای رضایتبخش بوده اما به نظر میرسد که تکرار قصههای مشابه قبلی در این سریال مشهود است. هرچند که چشمنوازی مناظری که در این سریال بهعنوان لوکیشن از آنها استفاده شده تا حدی این تکراریبودن را در چشم مخاطب پوشانده است. اما بههرصورت مخاطب به طور ناخودآگاه به یاد کاراکتری میافتد که در سریال «پس از باران» مرجان محتشم آن را ایفا کرد، زنی رنجدیده که دایما مورد ظلم قرار میگیرد و خود شخصیتی بسیار معصوم دارد. لهجهها و اصل داستان تا به اندازهای که برای مخاطب قابل پذیرش باشد، بهصورت نسبی خوب از کار درآمده اما ریتم داستان این سریال در میانه بهشدت افت میکند. افت ریتم سریال تا جایی است که مخاطب این احساس را دارد که اگر بعضی قسمتها را نبیند چیزی را از دست نمیدهد. از طرف دیگر وجود کاراکتری مثل مرجان که ماهچهره خلیلی نقش آن را بازی میکند، هم برای مخاطب چندان جدید نیست. گویی که مخاطب از قبل در انتظار وجود چنین کاراکتری هست، هرچند که خلیلی این کاراکتر را تا حدمعقولی خوب از کار درآورده است. شاید بتوان نقشی که پژمان بازغی ایفا کرده را نسبت به دیگر نقشها برای مخاطب جذابتر دانست. چراکه وی فردی به نظر زیرک است که از هر راهی حتی خیانت به همسر، برای ثروتمندترشدن بهره میبرد. همه این ویژگیها بهعلاوه بازی خوب پژمان بازغی سبب شده تا این کاراکتر برای مخاطب دوستداشتنیتر باشد.
سالها پیش وقتی «پس از باران» به کارگردانی مسعود سلطانی پخش شد، مخاطبان تلویزیون بهشدت از آن استقبال کردند. آنچنان که قصه خانمکوچک و همسر خان ورد زبانها شد. اما کسی در همان بازه زمانی هم تردید نداشت که قصههای اینچنینی و روایتهایی از دوران خانها پس از این سریال یا باید با قصهای بسیار قویتر به تلویزیون بیایند یا کلا کارگردانان پرداختن به آنها را فراموش کنند. بهویژه اینکه پس از گذشت چندسال روند تماشای سریال توسط مخاطب ایرانی بهشدت تغییر کرد و مخاطب ایرانی از قدرت انتخاب بالایی برای تماشای سریال برخوردار شد. حالا شبکه اول سیما با سریالی به کارگردانی فریدون حسنپور دوباره بهسراغ روایتی از زندگی روستاییان در دوران خانها رفته است، روایتی که یک قصه عاشقانه و درام چاشنی آن شده تا مخاطب را بیشتر جذب کند. حسنپور که کارگردانی فیلمهایی همچون «من و زیبا» و «داروندار» را در پرونده خود دارد، اینبار بهسراغ یک قصه نسبتا تکراری رفته است. در سریال «گذر از رنجها» شیوا طاهری در نقش دختری رعیتزاده بازی میکند که به ناچار به همسری نوه خان درآمده و پس از مرگ ناگهانی خان آینده، یعنی همان نوه خان، مجبور به رویارویی با مشکلات، آنهم با داشتن یک بچه شده است. بابک حمیدیان هم نقش فردی علاقهمند به وی را بازی میکند که به هیچوجه از عشق خود دست برنمیدارد. هرچند که برای برخی مخاطبان سریال «گذر از رنجها» به دلیل داشتن قصهای بومی تا اندازهای رضایتبخش بوده اما به نظر میرسد که تکرار قصههای مشابه قبلی در این سریال مشهود است. هرچند که چشمنوازی مناظری که در این سریال بهعنوان لوکیشن از آنها استفاده شده تا حدی این تکراریبودن را در چشم مخاطب پوشانده است. اما بههرصورت مخاطب به طور ناخودآگاه به یاد کاراکتری میافتد که در سریال «پس از باران» مرجان محتشم آن را ایفا کرد، زنی رنجدیده که دایما مورد ظلم قرار میگیرد و خود شخصیتی بسیار معصوم دارد. لهجهها و اصل داستان تا به اندازهای که برای مخاطب قابل پذیرش باشد، بهصورت نسبی خوب از کار درآمده اما ریتم داستان این سریال در میانه بهشدت افت میکند. افت ریتم سریال تا جایی است که مخاطب این احساس را دارد که اگر بعضی قسمتها را نبیند چیزی را از دست نمیدهد. از طرف دیگر وجود کاراکتری مثل مرجان که ماهچهره خلیلی نقش آن را بازی میکند، هم برای مخاطب چندان جدید نیست. گویی که مخاطب از قبل در انتظار وجود چنین کاراکتری هست، هرچند که خلیلی این کاراکتر را تا حدمعقولی خوب از کار درآورده است. شاید بتوان نقشی که پژمان بازغی ایفا کرده را نسبت به دیگر نقشها برای مخاطب جذابتر دانست. چراکه وی فردی به نظر زیرک است که از هر راهی حتی خیانت به همسر، برای ثروتمندترشدن بهره میبرد. همه این ویژگیها بهعلاوه بازی خوب پژمان بازغی سبب شده تا این کاراکتر برای مخاطب دوستداشتنیتر باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.