|

تجلیل تصویری‌ها از اکبر عالمی

ترس مقدس اجرا

شرق: هوشنگ گلمکانی، گیتی خامنه‌ و ابراهیم حقیقی در حالی از اکبر عالمی گفتند که او در این مراسم از ترس مقدسی نام برد که برای قرارگرفتن جلو دوربین داشت. در این مراسم که در سالن استاد شهناز خانه هنرمندان برگزار شد، «سیف‌الله صمدیان»، دبیر جشن تصویر سال خطاب به او گفت: اکبر عالمی عزیز همیشه اهالی تصویر، حضور زیبا، خلاق و تاثیرگذار شما از اولین شماره مجله تصویر تا دوازدهمین جشن تصویر سال در ۲۲سال گذشته باعث دلگرمی وصف‌ناپذیری برای ما شد که هشتم‌اسفند۹۳ پایان آن نیست، بلکه آغاز دوباره راهی است که در هیچ تقویمی گم نخواهد شد. «اکبر عالمی» در این مراسم گفت: من ۷۰سالم است و می‌گویم این زندگی به خواب می‌ماند‌، تمام جوهره حرف‌های ابراهیم حقیقی این بود که وقت الماس نیست، کوه البرز را به ما دهند هم دیروز برنمی‌گردد. او خطاب به من گفت توانسته‌ام دوره جوانی‌ام را مدیریت کنم. وقتی برنامه هنر‌هفتم به من پیشنهاد شد، فکر می‌کردم تلویزیون چه قدرت حیرت‌آوری دارد. با ترس مقدس برنامه‌ها را اجرا می‌کردم و می‌گفتم تو میزبانی و میزبان مدام نباید دست در سفره دراز کند. برایان تریسی می‌گفت وقتی وسط حرف کسی بپری انگار به او پشت‌پا زدی، اما من سعی می‌کردم تبادل داشته باشم.
او از ترس‌هایی که برای اجرای برنامه‌های خود داشت هم گفت: اولین ترسم از استادانم یعنی هوشنگ کاووسی و خسرو سینایی بود که نکند چیزی را اشتباه بگویم و آنها بگویند غلط است. دومین ترسم از دانشجویانم بود. در کلاس درس شما فقط درس نمی‌دهی، بلکه چیزهایی هم می‌گیری. ترس سومم هم از مردمی بود که مالیات می‌دهند که یک مجری تلویزیونی جلو آینه جلوه‌گری کند. او با بیان اینکه من با این ترس مقدس زندگی کرده‌ام، افزود: «با همان ترس مقدس در کلاس درس و تلویزیون حاضر شدم. ولی همین امروز در رادیو می‌شنیدم که مجری گفت «راستیتش». آیا این زبان سعدی، حافظ و مولاناست؟ شما با این زبان دارید به فرزندان ما فارسی یاد می‌دهید؟ ما بچه‌های خود را در خانه می‌گذاریم و می‌رویم. این چه فارسی است که شما یاد آنها می‌دهید.»

شرق: هوشنگ گلمکانی، گیتی خامنه‌ و ابراهیم حقیقی در حالی از اکبر عالمی گفتند که او در این مراسم از ترس مقدسی نام برد که برای قرارگرفتن جلو دوربین داشت. در این مراسم که در سالن استاد شهناز خانه هنرمندان برگزار شد، «سیف‌الله صمدیان»، دبیر جشن تصویر سال خطاب به او گفت: اکبر عالمی عزیز همیشه اهالی تصویر، حضور زیبا، خلاق و تاثیرگذار شما از اولین شماره مجله تصویر تا دوازدهمین جشن تصویر سال در ۲۲سال گذشته باعث دلگرمی وصف‌ناپذیری برای ما شد که هشتم‌اسفند۹۳ پایان آن نیست، بلکه آغاز دوباره راهی است که در هیچ تقویمی گم نخواهد شد. «اکبر عالمی» در این مراسم گفت: من ۷۰سالم است و می‌گویم این زندگی به خواب می‌ماند‌، تمام جوهره حرف‌های ابراهیم حقیقی این بود که وقت الماس نیست، کوه البرز را به ما دهند هم دیروز برنمی‌گردد. او خطاب به من گفت توانسته‌ام دوره جوانی‌ام را مدیریت کنم. وقتی برنامه هنر‌هفتم به من پیشنهاد شد، فکر می‌کردم تلویزیون چه قدرت حیرت‌آوری دارد. با ترس مقدس برنامه‌ها را اجرا می‌کردم و می‌گفتم تو میزبانی و میزبان مدام نباید دست در سفره دراز کند. برایان تریسی می‌گفت وقتی وسط حرف کسی بپری انگار به او پشت‌پا زدی، اما من سعی می‌کردم تبادل داشته باشم.
او از ترس‌هایی که برای اجرای برنامه‌های خود داشت هم گفت: اولین ترسم از استادانم یعنی هوشنگ کاووسی و خسرو سینایی بود که نکند چیزی را اشتباه بگویم و آنها بگویند غلط است. دومین ترسم از دانشجویانم بود. در کلاس درس شما فقط درس نمی‌دهی، بلکه چیزهایی هم می‌گیری. ترس سومم هم از مردمی بود که مالیات می‌دهند که یک مجری تلویزیونی جلو آینه جلوه‌گری کند. او با بیان اینکه من با این ترس مقدس زندگی کرده‌ام، افزود: «با همان ترس مقدس در کلاس درس و تلویزیون حاضر شدم. ولی همین امروز در رادیو می‌شنیدم که مجری گفت «راستیتش». آیا این زبان سعدی، حافظ و مولاناست؟ شما با این زبان دارید به فرزندان ما فارسی یاد می‌دهید؟ ما بچه‌های خود را در خانه می‌گذاریم و می‌رویم. این چه فارسی است که شما یاد آنها می‌دهید.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.