|

هنرمندی که دغدغه‌اش کودکان سرطانی بود

بهرام تصمیم گرفت برود

شرق: صورت‌هایشان را سفید کرده بودند بدون نقش خنده. خنده‌تئاتری‌شان جایش را به غم دراماتیکش داده بود. خنده در میان صورت بهرام ریحانی بود که در قاب تصویرش ثابت‌شده است. هنوز یک‌ماه نشده بود از روزی که روی صحنه برای آخرین‌بار اجرای نمایش کرد. حالا پیکر بهرام ریحانی در میان بدرقه دوستانش در نزدیکی در تالار وحدت قرار گرفت تا بعد از اجرای مراسم به قطعه هنرمندان منتقل شود. علیرضا نادری یکی از کسانی بود که در زمان بیماری ریحانی را تنها نگذاشت و مرگش به‌شدت او را متاثر کرد. او در این مراسم با بیان اینکه بهرام اگر نمی‌خواست، نمی‌مرد، گفت: «انسان وقتی می‌میرد که تصمیم می‌گیرد. او نمرده جهنم را ترک کرده است و چیزی که ما در آن آینده به آن احتیاج داریم صبوری است.»نادری چندسالی است که درگیر بیماری سرطان است؛ سرطانی که به جان پسر جوانش افتاد و او را مانند بهرام ریحانی و مجید بهرامی برد. اما این بیماری فقط دغدغه هنرمندان جوان نیست، آنطور که نادری گفت: «به این فکر می‌کنم که چرا تئاتر ایران درگیر سرطان شده است. پاسخ این سوال ساده است، برای اینکه فرهنگ و هنر ما تریبون دارد، اما مردم ما تریبون ندارند و این فقط مشکل هنرمندان تئاتر نیست. در ایران حدود شش‌میلیون‌نفر دچار بیماری‌های صعب‌العلاج هستند از جمله سرطان.»او بیان اینکه که هر دولتی سه وظیفه بزرگ بهداشت، آموزش و امنیت را برعهده دارد، گفت: «امیدوارم امنیت برای همه مردم فراهم باشد تا بتوانند صحبت کنند. من مسوول حرف‌های خودم هستم و از طرف مردم ایران اعلام می‌کنم امروز این بهداشت وجود ندارد. وقتی در هزارتوی بهداشت این سرزمین با نگاه مادی به این مقوله مواجه هستید، تصمیم می‌گیرید از این دنیا بیرون بروید، 10روز قبل من با بهرام صحبت کردم و به نظرم رسید که علاقه‌ای به ماندن ندارد.»نادری با اشاره به بهرام ریحانی گفت: «او تمام شد و راحت شد، اما آینده و ما و هزاران بیمار که ما تریبون آنها هستیم، مانده‌ است. بهرام با پانتومیم‌هایش نماد سکوت تئاتر ایران بود و امروز این سکوت تئاتر ایران شکسته است. امیدوارم دولت ما را مخاطب خود بداند و از ما بپذیرد که جامعه جوان ایرانی به‌سرعت رو به پیری است و کوشش کنیم امنیت، آموزش و بهداشت را با هم به پیش ببریم.» ایرج راد، مدیرعامل خانه تئاتر یکی دیگر از کسانی بود که از بهرام ریحانی گفت. او گفت: «بهرام هم از میان ما رفت. او همین چندروز پیش بود که در تشییع جنازه مجید بهرامی با کپسول اکسیژن شرکت کرد ولی چه زود با آن‌همه انرژی و توان از میان ما رفت.»یلدا ریحانی که به نمایندگی از خانواده صحبت می‌کرد هم گفت: «بهرام نرفته، او همچنان زنده است. او فقط یک خواسته داشت؛ اینکه همه بیایند و برای کمک کودکان مبتلا به سرطان همت کنند. او با سیاهه‌های بخیه‌ای که روی شکمش بود روی صحنه تئاتر رفت تا به بچه‌های سرطانی کمک کند. این آخرین خواسته‌اش بود و تمام این یک‌سال دغدغه‌ای جز این نداشت.»بعد از صحبت‌های اتابک نادری و مهدی شفیعی، پیکر این هنرمند جوان به سمت بهشت‌زهرا(س) تشییع شد.

شرق: صورت‌هایشان را سفید کرده بودند بدون نقش خنده. خنده‌تئاتری‌شان جایش را به غم دراماتیکش داده بود. خنده در میان صورت بهرام ریحانی بود که در قاب تصویرش ثابت‌شده است. هنوز یک‌ماه نشده بود از روزی که روی صحنه برای آخرین‌بار اجرای نمایش کرد. حالا پیکر بهرام ریحانی در میان بدرقه دوستانش در نزدیکی در تالار وحدت قرار گرفت تا بعد از اجرای مراسم به قطعه هنرمندان منتقل شود. علیرضا نادری یکی از کسانی بود که در زمان بیماری ریحانی را تنها نگذاشت و مرگش به‌شدت او را متاثر کرد. او در این مراسم با بیان اینکه بهرام اگر نمی‌خواست، نمی‌مرد، گفت: «انسان وقتی می‌میرد که تصمیم می‌گیرد. او نمرده جهنم را ترک کرده است و چیزی که ما در آن آینده به آن احتیاج داریم صبوری است.»نادری چندسالی است که درگیر بیماری سرطان است؛ سرطانی که به جان پسر جوانش افتاد و او را مانند بهرام ریحانی و مجید بهرامی برد. اما این بیماری فقط دغدغه هنرمندان جوان نیست، آنطور که نادری گفت: «به این فکر می‌کنم که چرا تئاتر ایران درگیر سرطان شده است. پاسخ این سوال ساده است، برای اینکه فرهنگ و هنر ما تریبون دارد، اما مردم ما تریبون ندارند و این فقط مشکل هنرمندان تئاتر نیست. در ایران حدود شش‌میلیون‌نفر دچار بیماری‌های صعب‌العلاج هستند از جمله سرطان.»او بیان اینکه که هر دولتی سه وظیفه بزرگ بهداشت، آموزش و امنیت را برعهده دارد، گفت: «امیدوارم امنیت برای همه مردم فراهم باشد تا بتوانند صحبت کنند. من مسوول حرف‌های خودم هستم و از طرف مردم ایران اعلام می‌کنم امروز این بهداشت وجود ندارد. وقتی در هزارتوی بهداشت این سرزمین با نگاه مادی به این مقوله مواجه هستید، تصمیم می‌گیرید از این دنیا بیرون بروید، 10روز قبل من با بهرام صحبت کردم و به نظرم رسید که علاقه‌ای به ماندن ندارد.»نادری با اشاره به بهرام ریحانی گفت: «او تمام شد و راحت شد، اما آینده و ما و هزاران بیمار که ما تریبون آنها هستیم، مانده‌ است. بهرام با پانتومیم‌هایش نماد سکوت تئاتر ایران بود و امروز این سکوت تئاتر ایران شکسته است. امیدوارم دولت ما را مخاطب خود بداند و از ما بپذیرد که جامعه جوان ایرانی به‌سرعت رو به پیری است و کوشش کنیم امنیت، آموزش و بهداشت را با هم به پیش ببریم.» ایرج راد، مدیرعامل خانه تئاتر یکی دیگر از کسانی بود که از بهرام ریحانی گفت. او گفت: «بهرام هم از میان ما رفت. او همین چندروز پیش بود که در تشییع جنازه مجید بهرامی با کپسول اکسیژن شرکت کرد ولی چه زود با آن‌همه انرژی و توان از میان ما رفت.»یلدا ریحانی که به نمایندگی از خانواده صحبت می‌کرد هم گفت: «بهرام نرفته، او همچنان زنده است. او فقط یک خواسته داشت؛ اینکه همه بیایند و برای کمک کودکان مبتلا به سرطان همت کنند. او با سیاهه‌های بخیه‌ای که روی شکمش بود روی صحنه تئاتر رفت تا به بچه‌های سرطانی کمک کند. این آخرین خواسته‌اش بود و تمام این یک‌سال دغدغه‌ای جز این نداشت.»بعد از صحبت‌های اتابک نادری و مهدی شفیعی، پیکر این هنرمند جوان به سمت بهشت‌زهرا(س) تشییع شد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.