|

مبارزه‌ای با طعم «هافار»*

شراره عبدالحسین‌زاده

این‌روزها کوبانی را بیشتر با زنانش می‌شناسند. درواقع سرنوشت این‌روزهای کوبانی با زنانش گره خورده است.
کوبانی اکنون سرزمین شیرزنانی است که عزت مقاومت را به ذلت سازش ترجیح می‌دهند. مقاومت و حضور زنان کرد در جبهه‌های نبرد فقط مختص این زمان و مقابله با داعش نیست؛ با نگاهی گذرا می‌توان نمونه کثیری از دلاوری‌ها و حضور زنان کرد در جبهه‌های نبرد را دید، اما آنچه امروز زنان کرد کوبانی را به نماد مقاومت مشهور کرده است، مقابله با اندیشه افراطی و طردشده برداشت آنان از زن است. در اندیشه افراطی داعش، زن دراختیار سربازان گروه است. زن نماد خدمت و کامرواکردن است، چه موافق باشد و خود داوطلبانه به گروه پیوسته باشد و چه غنیمت و در زمان تصاحب سرزمین، اسیر شده باشد.
ضرب‌وشتم، تجاوز جنسی، هتک‌ حرمت، ازدواج اجباری، ازدواج اطفال، فاحشگی اجباری، حاملگی اجباری، خریدوفروش به‌عنوان برده و درنهایت نابودی زنان و کودکان نه‌تنها نقض آشکار حقوق انسانی و بشریت که نشان از خوی وحشی افراطی تفکری دارد که درنهایت همه را به‌نام سنت و مذهب تعریف می‌کند.
خشونت جنسی اکنون به سلاحی برای به‌تسلیم‌وادارکردن جبهه مقابل و تضعیف روحیه آنان تبدیل شده است و سرباز داعشی، زنان سرزمین تصاحب‌شده را غنیمت خود می‌داند. زنان برای گروه داعش تبدیل به منبع درآمد شده‌اند. زنان سوری و عراقی اسیر هرکدام بعد از سوءاستفاده جنسی طولانی‌مدت که گاه حتی گروهی اتفاق می‌افتد، به‌عنوان برده با قیمتی چنددلاری فروخته می‌شوند. فرار از خشونت جنسی و ترس از برخورد وحشیانه با زنان و کودکان، آوارگی خانواده‌ها را به‌همراه داشته که بی‌سرزمین‌شدن اجباری خود خشونتی پنهان است.
مقاومت سرسختانه و دلیرانه زنان کوبانی که بخشی از فرماندهی نظامی جنگ را به‌عهده دارند و مصمم درحال تعیین تاکتیک و استراتژی‌های جنگی هستند، درصدر اخبار جهان، حیرت و تحسین جهانیان را برانگیخته و امیدهای بسیاری در دل تمام نیروهای مترقی و انقلابی به‌وجود آورده است.
مبارزه دلیرانه زنان کوبانی که عزم کرده‌اند اجازه ندهند زیر قوانین قرون‌وسطایی، به بردگان عصر جاهلیت و غنایم جنگی تبدیل شوند، در دل بسیاری از زنان در سراسر جهان شادی و شعف به‌وجود آورده است.
شاید حضور زنان اسلحه‌به‌دست در کوبانی بیش از حضور فیزیکی و نابودگرانه گروه داعش، مبارزه با آن اندیشه‌ای است که در قرن‌بیست‌ویکم زنان را جنس دوم می‌داند و تجاوز به زن را نه به‌عنوان انسان که تجاوز و پیش‌روی در خاک و حق خود می‌پندارد. کشته‌شدن سربازی با اسلحه یک‌سرباز زن کوبانی با موهای بافته‌شده یا انهدام تانک با زن کوبانی، ضربه‌ مهلک‌تری به اندیشه و تفکر افراطی داعش خواهد زد. زنان مبارز کرد ترس به دل داعش انداخته‌اند. به‌ویژه که این تاریک‌اندیشان زن‌ستیز معتقدند اگر به دست زنان کشته شوند، وارد بهشت نمی‌شوند، اما زنان کرد هیچ‌ترسی از مرگ به خود راه نمی‌دهند و می‌گویند با آغوش باز به استقبال مرگ می‌روند. باوجود اینکه هیچ‌گونه اجباری برای ایستادن و جنگیدن برای زنان وجود ندارد، اما آنها کاملا داوطلبانه و با دل و جان در صف اول جبهه جنگ شرکت کرده‌اند. بسیاری از این زنان زمانی‌که از آمال و آرزوهای خود سخن می‌گویند، دنیایی را به تصویر می‌کشند که در آن همه انسان‌ها در سرنوشت خود دخالت داشته و در یک‌تعاون داوطلبانه به سازماندهی جامعه برای ازبین‌بردن ستم و استثمار فعالیت می‌کنند.
اکنون زنان کرد سرزمین محاصره‌شده کوبانی، با شعار «هافار» که یک‌واژه کردی است به‌معنای «صداقت» اسلحه‌به‌دست می‌گیرند و مقابل دشمن برای حفظ امنیت خود و دختران خود می‌ایستند، تا شرافت زن‌بودنشان صرفا نگاه جنسی تعبیر نشود. امنیت زن‌بودن مصداق بارز زن سرباز کوبانی است. دفاع از شهر مقابل توحش داعش، دفاعی مهم‌تر از خاک است زیرا مبارزه با تفکر و اندیشه، حربه جنگی خطرناک‌تری است.
امروز جنگ مسلحانه و قهرمانی‌های رزمندگان کوبانی، شکل‌گیری شرایط مبارزاتی نوینی را در خاورمیانه نوید می‌دهد. حضوز زنان در جبهه‌های نبرد در کوبانی سرآغاز بازتعریف دیگری از زنان را در مسیر مقاومت رقم خواهد زد، تاریخ مقاومت زنان مبارز کرد را درمقابل توحش و توطئه بنیادگرایی ثبت خواهد کرد و در خاطره و حافظه‌ها خواهد ماند نام آنهایی که برای شرافت و خاک در میان بوی باروت و صفیر گلوله‌ها جنگیدند و خونشان بر دیوارهای کوبانی نقش بست.

*هافار واژه‌ای کردی به معنای صداقت
که شعار زنان مبارز کرد است.

این‌روزها کوبانی را بیشتر با زنانش می‌شناسند. درواقع سرنوشت این‌روزهای کوبانی با زنانش گره خورده است.
کوبانی اکنون سرزمین شیرزنانی است که عزت مقاومت را به ذلت سازش ترجیح می‌دهند. مقاومت و حضور زنان کرد در جبهه‌های نبرد فقط مختص این زمان و مقابله با داعش نیست؛ با نگاهی گذرا می‌توان نمونه کثیری از دلاوری‌ها و حضور زنان کرد در جبهه‌های نبرد را دید، اما آنچه امروز زنان کرد کوبانی را به نماد مقاومت مشهور کرده است، مقابله با اندیشه افراطی و طردشده برداشت آنان از زن است. در اندیشه افراطی داعش، زن دراختیار سربازان گروه است. زن نماد خدمت و کامرواکردن است، چه موافق باشد و خود داوطلبانه به گروه پیوسته باشد و چه غنیمت و در زمان تصاحب سرزمین، اسیر شده باشد.
ضرب‌وشتم، تجاوز جنسی، هتک‌ حرمت، ازدواج اجباری، ازدواج اطفال، فاحشگی اجباری، حاملگی اجباری، خریدوفروش به‌عنوان برده و درنهایت نابودی زنان و کودکان نه‌تنها نقض آشکار حقوق انسانی و بشریت که نشان از خوی وحشی افراطی تفکری دارد که درنهایت همه را به‌نام سنت و مذهب تعریف می‌کند.
خشونت جنسی اکنون به سلاحی برای به‌تسلیم‌وادارکردن جبهه مقابل و تضعیف روحیه آنان تبدیل شده است و سرباز داعشی، زنان سرزمین تصاحب‌شده را غنیمت خود می‌داند. زنان برای گروه داعش تبدیل به منبع درآمد شده‌اند. زنان سوری و عراقی اسیر هرکدام بعد از سوءاستفاده جنسی طولانی‌مدت که گاه حتی گروهی اتفاق می‌افتد، به‌عنوان برده با قیمتی چنددلاری فروخته می‌شوند. فرار از خشونت جنسی و ترس از برخورد وحشیانه با زنان و کودکان، آوارگی خانواده‌ها را به‌همراه داشته که بی‌سرزمین‌شدن اجباری خود خشونتی پنهان است.
مقاومت سرسختانه و دلیرانه زنان کوبانی که بخشی از فرماندهی نظامی جنگ را به‌عهده دارند و مصمم درحال تعیین تاکتیک و استراتژی‌های جنگی هستند، درصدر اخبار جهان، حیرت و تحسین جهانیان را برانگیخته و امیدهای بسیاری در دل تمام نیروهای مترقی و انقلابی به‌وجود آورده است.
مبارزه دلیرانه زنان کوبانی که عزم کرده‌اند اجازه ندهند زیر قوانین قرون‌وسطایی، به بردگان عصر جاهلیت و غنایم جنگی تبدیل شوند، در دل بسیاری از زنان در سراسر جهان شادی و شعف به‌وجود آورده است.
شاید حضور زنان اسلحه‌به‌دست در کوبانی بیش از حضور فیزیکی و نابودگرانه گروه داعش، مبارزه با آن اندیشه‌ای است که در قرن‌بیست‌ویکم زنان را جنس دوم می‌داند و تجاوز به زن را نه به‌عنوان انسان که تجاوز و پیش‌روی در خاک و حق خود می‌پندارد. کشته‌شدن سربازی با اسلحه یک‌سرباز زن کوبانی با موهای بافته‌شده یا انهدام تانک با زن کوبانی، ضربه‌ مهلک‌تری به اندیشه و تفکر افراطی داعش خواهد زد. زنان مبارز کرد ترس به دل داعش انداخته‌اند. به‌ویژه که این تاریک‌اندیشان زن‌ستیز معتقدند اگر به دست زنان کشته شوند، وارد بهشت نمی‌شوند، اما زنان کرد هیچ‌ترسی از مرگ به خود راه نمی‌دهند و می‌گویند با آغوش باز به استقبال مرگ می‌روند. باوجود اینکه هیچ‌گونه اجباری برای ایستادن و جنگیدن برای زنان وجود ندارد، اما آنها کاملا داوطلبانه و با دل و جان در صف اول جبهه جنگ شرکت کرده‌اند. بسیاری از این زنان زمانی‌که از آمال و آرزوهای خود سخن می‌گویند، دنیایی را به تصویر می‌کشند که در آن همه انسان‌ها در سرنوشت خود دخالت داشته و در یک‌تعاون داوطلبانه به سازماندهی جامعه برای ازبین‌بردن ستم و استثمار فعالیت می‌کنند.
اکنون زنان کرد سرزمین محاصره‌شده کوبانی، با شعار «هافار» که یک‌واژه کردی است به‌معنای «صداقت» اسلحه‌به‌دست می‌گیرند و مقابل دشمن برای حفظ امنیت خود و دختران خود می‌ایستند، تا شرافت زن‌بودنشان صرفا نگاه جنسی تعبیر نشود. امنیت زن‌بودن مصداق بارز زن سرباز کوبانی است. دفاع از شهر مقابل توحش داعش، دفاعی مهم‌تر از خاک است زیرا مبارزه با تفکر و اندیشه، حربه جنگی خطرناک‌تری است.
امروز جنگ مسلحانه و قهرمانی‌های رزمندگان کوبانی، شکل‌گیری شرایط مبارزاتی نوینی را در خاورمیانه نوید می‌دهد. حضوز زنان در جبهه‌های نبرد در کوبانی سرآغاز بازتعریف دیگری از زنان را در مسیر مقاومت رقم خواهد زد، تاریخ مقاومت زنان مبارز کرد را درمقابل توحش و توطئه بنیادگرایی ثبت خواهد کرد و در خاطره و حافظه‌ها خواهد ماند نام آنهایی که برای شرافت و خاک در میان بوی باروت و صفیر گلوله‌ها جنگیدند و خونشان بر دیوارهای کوبانی نقش بست.

*هافار واژه‌ای کردی به معنای صداقت
که شعار زنان مبارز کرد است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.