درباره بهرام ریحانی
باز هم سونامی سرطان
حمید پورآذری . کارگردان تئاتر
بهرام ریحانی هم رفت؛ گویا بنا نیست سونامی سرطان در این مملکت جدی گرفته شود. ظاهرا عادتی است برای ما که اینروزها بنشینیم در غم ازدستدادن دوستان و عزیزان و «چه باید کرد؟» سوالی است که همیشه پرسیده میشود و دنبالجوابآننبودن یا بهآننرسیدن هم برای خود عادتی است در اینروزها. وظیفه ما بهعنوان اهالی هنر، برهمزدن این ریتم و رسیدن به یک همدلی و عزمی است برای مقابله با این سونامی.
و چه باشکوه بود آخرین تصویر بهرام ریحانی روی صحنه برای من و کسانی که دوازدهم بهمن سال 93 (و در شب پایانی جشنواره تئاتر فجر) در تالار حافظ حضور داشتند و چه زیبا بیماری و مرگ را به سخره گرفته بود.
به او گفته بودند که صددرصد ازکارافتاده است اما آمده بود همچنان تواناییهای هنرمندانهاش را به تماشا بگذارد. و حتما انگیزهاش از این اجرای پایانی درواقع یادآوری و تلنگری به ما برای مبارزه با سونامی سرطان بود.
بهرام ریحانی هم رفت؛ گویا بنا نیست سونامی سرطان در این مملکت جدی گرفته شود. ظاهرا عادتی است برای ما که اینروزها بنشینیم در غم ازدستدادن دوستان و عزیزان و «چه باید کرد؟» سوالی است که همیشه پرسیده میشود و دنبالجوابآننبودن یا بهآننرسیدن هم برای خود عادتی است در اینروزها. وظیفه ما بهعنوان اهالی هنر، برهمزدن این ریتم و رسیدن به یک همدلی و عزمی است برای مقابله با این سونامی.
و چه باشکوه بود آخرین تصویر بهرام ریحانی روی صحنه برای من و کسانی که دوازدهم بهمن سال 93 (و در شب پایانی جشنواره تئاتر فجر) در تالار حافظ حضور داشتند و چه زیبا بیماری و مرگ را به سخره گرفته بود.
به او گفته بودند که صددرصد ازکارافتاده است اما آمده بود همچنان تواناییهای هنرمندانهاش را به تماشا بگذارد. و حتما انگیزهاش از این اجرای پایانی درواقع یادآوری و تلنگری به ما برای مبارزه با سونامی سرطان بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.