هنوز آواز میآید
مهدی فیروزان :هنوز آواز میآید. هنوز صدای دکترصادق طباطبایی در گوشم میپیچد وقتی که داشت ترجمه کتاب «تکنوپولی» را پیش از چاپ برایم میخواند. هیجان و اشتیاق و علاقهای که به انتشار مفهوم تکنوپولی داشت، مرا مشتاق کرده بود تا چاپ آن را در انتشارات سروش بپذیرم.
هنوز آواز میآید. هنوز صدای او را در پشت تریبون دانشگاه بهخاطر دارم هنگامی که داشت معجزه خلقت، آخرین یافتههای بیوشیمی را به گونهای بیان میکرد که شیمیدان و غیرشیمیدان درمییافتند. این جمله معروف او را همه بهخاطر دارند که میگفت اعتقاد به معجزه در خلقت علمیتر از هر نظریه علمی دیگری است.
هنوز آواز میآید. وقتی که موتیفهای سمفونی9 بتهون را با پیانو مینواخت، هم خود متاثر میشد، هم اطرافیان را به وجد میآورد. هنوز صدای پیانوی او در گوشم است. هنوز وجد و تاثر در چهره او را میبینم که وقتی انقلاب پیروز شده بود برای آینده بهتر ایران در کنار مرحوم حبیبی، قطبزاده و خیلیها آرزو میکرد. هنوز بهخاطر دارم چگونه از مظلومیت مهندس بازرگان دفاع و تصویر دیگری از امامخمینی(ره) طراحی میکرد. کتابهای سهگانه خاطرات او تصویر دیگری از تاریخ 59ساله ایران ترسیم میکند. هنوز آواز میآید وقتی دکترها به او گفتند که گرفتار سرطان شده است و وقتی که همه ما دوستان و خویشان روحیه خود را باخته بودیم، صدای گرفته اما پرنشاط صادق، روایت صادقانه قدرت روحی او بود که به همه ما روحیه میداد. هنوز آواز میآید. هنوز شیرینی لبخند او در بازی کودکانه با کودک و عمق نگاه او در تحلیل عمیقترین مسایل اجتماعی و فرهنگی و شیوایی کلام او در تبیین آموزههای دینی و ادبیات شاعرانه او در تجزیهوتحلیل شعر حافظ و صلابت او در سخنرانیهای حقخواهانه و مبارزهطلبانه در گوش و چشم و قلب من جاری است هنوز و هنوز و هنوز. هرکسی از صادق طباطبایی
خاطره خوش دارد. او با همه بهقدر درکوفهمشان سخن میگفت. دامنه دوستان صادق طباطبایی را میتوان از انقلابیون صددرصد تا ضدانقلابیهای صددرصد اندازه گرفت. او به انسان میاندیشید و از دایی عزیزش که همیشه سخن میگفت. شناخت انسان را از امامموسیصدر وام گرفته بود و در تفکر سیاسیاش به او اقتدا کرده بود و همیشه معتدل و متعادل زیست و امروز در کنار اجداد طیبهاش میهمان است. اما هنوز آواز میآید و در ذهن همه ما جاریاست. یادش گرامی و خاطرهاش درخشان باد.
مهدی فیروزان :هنوز آواز میآید. هنوز صدای دکترصادق طباطبایی در گوشم میپیچد وقتی که داشت ترجمه کتاب «تکنوپولی» را پیش از چاپ برایم میخواند. هیجان و اشتیاق و علاقهای که به انتشار مفهوم تکنوپولی داشت، مرا مشتاق کرده بود تا چاپ آن را در انتشارات سروش بپذیرم.
هنوز آواز میآید. هنوز صدای او را در پشت تریبون دانشگاه بهخاطر دارم هنگامی که داشت معجزه خلقت، آخرین یافتههای بیوشیمی را به گونهای بیان میکرد که شیمیدان و غیرشیمیدان درمییافتند. این جمله معروف او را همه بهخاطر دارند که میگفت اعتقاد به معجزه در خلقت علمیتر از هر نظریه علمی دیگری است.
هنوز آواز میآید. وقتی که موتیفهای سمفونی9 بتهون را با پیانو مینواخت، هم خود متاثر میشد، هم اطرافیان را به وجد میآورد. هنوز صدای پیانوی او در گوشم است. هنوز وجد و تاثر در چهره او را میبینم که وقتی انقلاب پیروز شده بود برای آینده بهتر ایران در کنار مرحوم حبیبی، قطبزاده و خیلیها آرزو میکرد. هنوز بهخاطر دارم چگونه از مظلومیت مهندس بازرگان دفاع و تصویر دیگری از امامخمینی(ره) طراحی میکرد. کتابهای سهگانه خاطرات او تصویر دیگری از تاریخ 59ساله ایران ترسیم میکند. هنوز آواز میآید وقتی دکترها به او گفتند که گرفتار سرطان شده است و وقتی که همه ما دوستان و خویشان روحیه خود را باخته بودیم، صدای گرفته اما پرنشاط صادق، روایت صادقانه قدرت روحی او بود که به همه ما روحیه میداد. هنوز آواز میآید. هنوز شیرینی لبخند او در بازی کودکانه با کودک و عمق نگاه او در تحلیل عمیقترین مسایل اجتماعی و فرهنگی و شیوایی کلام او در تبیین آموزههای دینی و ادبیات شاعرانه او در تجزیهوتحلیل شعر حافظ و صلابت او در سخنرانیهای حقخواهانه و مبارزهطلبانه در گوش و چشم و قلب من جاری است هنوز و هنوز و هنوز. هرکسی از صادق طباطبایی
خاطره خوش دارد. او با همه بهقدر درکوفهمشان سخن میگفت. دامنه دوستان صادق طباطبایی را میتوان از انقلابیون صددرصد تا ضدانقلابیهای صددرصد اندازه گرفت. او به انسان میاندیشید و از دایی عزیزش که همیشه سخن میگفت. شناخت انسان را از امامموسیصدر وام گرفته بود و در تفکر سیاسیاش به او اقتدا کرده بود و همیشه معتدل و متعادل زیست و امروز در کنار اجداد طیبهاش میهمان است. اما هنوز آواز میآید و در ذهن همه ما جاریاست. یادش گرامی و خاطرهاش درخشان باد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.