ناوگان حملونقل عمومی و شأن مردم
نادر سیف
اینروزها هربار که تصمیم میگیرم سهم کوچکی در کاهش آلودگی هوا داشته باشم و از وسایل حملونقل عمومی استفاده کنم، صدبار پشیمان میشوم.
اتوبوسها مملو از جمعیت است، متروی با فضای بسیار سنگین و شلوغ که حالا بیشتر شبیه مرکز خرید سیار است! و از همه مهمتر تاکسیها...؛ تاکسیها که باید قاعدتا یکی از نشانههای پاکیزگی و مظهر فرهنگ ترافیکی باشند که نیستند.
شهر پر است از تاکسیهای فرسوده با ظاهری کثیف، بدنههای تصادفی که در هر نقطهای از خیابان توقف میکنند و باعث ایجاد ترافیک میشوند.
تاکسیهایی که هربار سوار و پیاده میشوی لباسهایت نیاز به شستوشو دارد. تاکسیهایی که نه تاکسیمتر دارند و نه نرخ مشخصی.
مسافرکشهای شخصی هم که داستان خودشان را دارند، از پرخاش گرفته تا دعوا برای مسافر که گاهی تا حد ربایش مسافر نیز پیش میرود.
واقعیت این است که این ناوگان حملونقل عمومی نهتنها در شأن مردم نیست بلکه یکی از دلایل مهم افزایش ترافیک، آلودگی هوا و راغبنبودن مردم برای استفاده از آن است.
ایکاش مسوولان محترم نگاهی به مقررات، ضوابط و کیفیت و کمیت تاکسیهای کشورهای اروپایی و یا همین همسایههای جنوبی و شمالی کشورمان بیندازند و خود قضاوت کنند که ما در کجا ایستادهایم! کشورهای موفق، الگو و پیشرو در امر ساماندهی ناوگان حملونقل عمومی و بهویژه تاکسیهای شهری، عموما از ابزار و روشهایی مانند «اخذ آزمونهای حرفهای، آموزشهای مداوم و مستمر، کنترل و نظارت دایمی و سختگیرانه، استفاده از رنگ و آرم متحدالشکل، نصب کارت شناسایی در معرض دید مسافران، الزام به استفاده از تاکسیمتر و البته سیستم دقیق و سریع رسیدگی به شکایات» بهره میجویند.
البته بهغیر از روشهای فوق میتوان به نکاتی از قبیل نوسازی و استفاده از خودروهایی باکیفیت و کممصرف، یکسانسازی تمامی تاکسیها و خودروهای مسافرکش و شناسنامهدارکردن آنها، کنترل و نظارت و بازرسی جدی و آموزش مداوم به رانندههای تاکسی با استفاده از روشهای نوین و بهخصوص فیلمهای مستند آموزشی و البته فرهنگسازی توسط رسانهها بهویژه صداوسیما نیز اشاره کرد.
بیتردید این کاستیها و راهکارهای اصلاح آن آنقدر پیچیده نیست که از چشم مسوولان دور مانده باشد، اما اینکه چرا ما هنوز هم پس از سهدهه نتوانستهایم حملونقل عمومی را ساماندهی کنیم یا مثلا مسافرکشهای شخصی را همرنگ و ملزم به رعایت قوانین تاکسیرانی کرده و یکبار برای همیشه این معضل را حل کنیم که هم این قشر زحمتکش ساماندهی و از امکانات تاکسیرانی بهرهمند شوند و هم جلو برخی از تخلفات مجرمان مسافرکشنما گرفته شود نیاز به پاسخگویی و تصمیمگیری سریع و قاطعانه مسوولان دارد.
بهراستی مسوولان محترم شهری و متولیان کاهش آلودگی هوای کلانشهرها عزم و دغدغه جدی برای حل این معضل را دارند؟ آیا بهرهمندی این مردم شریف از یک ناوگان تاکسیرانی منظم، یکدست، قانونمند و آراسته نیز یکی از حقوق مسلمشان نیست؟!
اینروزها هربار که تصمیم میگیرم سهم کوچکی در کاهش آلودگی هوا داشته باشم و از وسایل حملونقل عمومی استفاده کنم، صدبار پشیمان میشوم.
اتوبوسها مملو از جمعیت است، متروی با فضای بسیار سنگین و شلوغ که حالا بیشتر شبیه مرکز خرید سیار است! و از همه مهمتر تاکسیها...؛ تاکسیها که باید قاعدتا یکی از نشانههای پاکیزگی و مظهر فرهنگ ترافیکی باشند که نیستند.
شهر پر است از تاکسیهای فرسوده با ظاهری کثیف، بدنههای تصادفی که در هر نقطهای از خیابان توقف میکنند و باعث ایجاد ترافیک میشوند.
تاکسیهایی که هربار سوار و پیاده میشوی لباسهایت نیاز به شستوشو دارد. تاکسیهایی که نه تاکسیمتر دارند و نه نرخ مشخصی.
مسافرکشهای شخصی هم که داستان خودشان را دارند، از پرخاش گرفته تا دعوا برای مسافر که گاهی تا حد ربایش مسافر نیز پیش میرود.
واقعیت این است که این ناوگان حملونقل عمومی نهتنها در شأن مردم نیست بلکه یکی از دلایل مهم افزایش ترافیک، آلودگی هوا و راغبنبودن مردم برای استفاده از آن است.
ایکاش مسوولان محترم نگاهی به مقررات، ضوابط و کیفیت و کمیت تاکسیهای کشورهای اروپایی و یا همین همسایههای جنوبی و شمالی کشورمان بیندازند و خود قضاوت کنند که ما در کجا ایستادهایم! کشورهای موفق، الگو و پیشرو در امر ساماندهی ناوگان حملونقل عمومی و بهویژه تاکسیهای شهری، عموما از ابزار و روشهایی مانند «اخذ آزمونهای حرفهای، آموزشهای مداوم و مستمر، کنترل و نظارت دایمی و سختگیرانه، استفاده از رنگ و آرم متحدالشکل، نصب کارت شناسایی در معرض دید مسافران، الزام به استفاده از تاکسیمتر و البته سیستم دقیق و سریع رسیدگی به شکایات» بهره میجویند.
البته بهغیر از روشهای فوق میتوان به نکاتی از قبیل نوسازی و استفاده از خودروهایی باکیفیت و کممصرف، یکسانسازی تمامی تاکسیها و خودروهای مسافرکش و شناسنامهدارکردن آنها، کنترل و نظارت و بازرسی جدی و آموزش مداوم به رانندههای تاکسی با استفاده از روشهای نوین و بهخصوص فیلمهای مستند آموزشی و البته فرهنگسازی توسط رسانهها بهویژه صداوسیما نیز اشاره کرد.
بیتردید این کاستیها و راهکارهای اصلاح آن آنقدر پیچیده نیست که از چشم مسوولان دور مانده باشد، اما اینکه چرا ما هنوز هم پس از سهدهه نتوانستهایم حملونقل عمومی را ساماندهی کنیم یا مثلا مسافرکشهای شخصی را همرنگ و ملزم به رعایت قوانین تاکسیرانی کرده و یکبار برای همیشه این معضل را حل کنیم که هم این قشر زحمتکش ساماندهی و از امکانات تاکسیرانی بهرهمند شوند و هم جلو برخی از تخلفات مجرمان مسافرکشنما گرفته شود نیاز به پاسخگویی و تصمیمگیری سریع و قاطعانه مسوولان دارد.
بهراستی مسوولان محترم شهری و متولیان کاهش آلودگی هوای کلانشهرها عزم و دغدغه جدی برای حل این معضل را دارند؟ آیا بهرهمندی این مردم شریف از یک ناوگان تاکسیرانی منظم، یکدست، قانونمند و آراسته نیز یکی از حقوق مسلمشان نیست؟!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.