|

چرا دیگر با کسی راه نمی‌آییم

پوریا عالمی :حسن روحانی گفت: «نقد در فضای آزاد و امن امکان‌پذیر خواهد بود.» ما متوجه نشدیم الان ما نقد نمی‌کنیم فضا آزاد و امن نیست یا الان ما نقد نمی‌کنیم فضا آزاد و امن است یا الان فضا آزاد است اما امن نیست یا فضا امن است اما آزاد نیست یا اصلا واقعا چه‌کاری است که باید نقد کنیم؟ یعنی شما فکرش را بکن. چرا همه می‌خواهند نقد کنند؟ ما می‌گوییم اصولا چه‌کاری است؟ یکی می‌خواهد یک‌کاری کند ما چی‌کار بهش داشته باشیم؟ آیا ما خوشمان می‌آید وقتی داریم یک‌کاری می‌کنیم یکی بیاید بالاسرمان و هی بگوید اینطوری نکن، آنطوری نکن؟ خوب نیست دیگر. می‌رود توی مخ آدم. بعد آدم قاطی می‌کند می‌زند زیر میز می‌گوید اصلا خودت انجام بده. شما نگاه کنید به تاریخ معاصر، هر مدیر و مسوولی را نقد کردند یا زد زیر بازی یا بعد که بازی را خراب کرد انداخت تقصیر منتقدان. کار درست را آقای دکتر مهندس احمدی‌نژاد انجام داد که همان اول هرچی منقد اقتصادی بود را از دانشگاه بیرون کرد. الان اینطوری که دولت روحانی دارد کار می‌کند و هی می‌گویند این‌ور را بپا نمالی آن‌ور را بپا نریزی، فردا که اقتصاد و اینا هم خراب شد، می‌اندازند تقصیر ما. ما به این نتیجه رسیدیم دیگر انتقاد نکنیم. به قول شاعر اگر دیدی مقام مسوول و چاه است اگر خاموش بنشینی به‌نفع خودت است. این از این. در همین وانفسا روحانی گفت: «باید بدانیم که به کجارفتن مهم است نه‌اینکه دونفر چگونه راه می‌روند.» حالا اینقدر به راه‌رفتن ظریف و کری توی خیابان می‌پردازند که از فردا یک ون گشت‌ارشاد پشت ظریف راه بیفتد برود این‌طرف و آن‌طرف. ما می‌گوییم بگذارید این جوانان راحت باشند، چه ظریف باشند چه زمخت. بعد هم خدا را شکر. ما به بچه‌های 20ساله می‌گفتیم الان شما خیلی باحالید و آزادی دارید زمان ما اینطوری نبود و ما می‌خواستیم قرار خواستگاری بگذاریم با طرف در دوتا خیابان موازی به‌صورت همزمان قدم می‌زدیم. مثلا من از توی خیابان انقلاب راه می‌افتادم طرف مربوطه همزمان از توی جمهوری شروع می‌کرد به قدم زدن. بعد که فضا باز شد، توانستیم در یک خیابان اما در دو پیاده‌رو در دو طرف خیابان با هم قدم بزنیم. بعد می‌گویم ‌ای جوانان، ‌ای نوجوانان آیا می‌دانید ما موقع قدم‌زدن در جوانی چه حالی داشتیم؟ می‌گویند نه. بعد من می‌گویم همین حال ظریف را. یعنی یا نمی‌گذاشتند قدم بزنیم یا اگر قدم می‌زدیم بعدش اینقدر سین‌جیم می‌کردند که مجبور می‌شدیم ازدواج کنیم و دیگر با کسی راه نیاییم.

پوریا عالمی :حسن روحانی گفت: «نقد در فضای آزاد و امن امکان‌پذیر خواهد بود.» ما متوجه نشدیم الان ما نقد نمی‌کنیم فضا آزاد و امن نیست یا الان ما نقد نمی‌کنیم فضا آزاد و امن است یا الان فضا آزاد است اما امن نیست یا فضا امن است اما آزاد نیست یا اصلا واقعا چه‌کاری است که باید نقد کنیم؟ یعنی شما فکرش را بکن. چرا همه می‌خواهند نقد کنند؟ ما می‌گوییم اصولا چه‌کاری است؟ یکی می‌خواهد یک‌کاری کند ما چی‌کار بهش داشته باشیم؟ آیا ما خوشمان می‌آید وقتی داریم یک‌کاری می‌کنیم یکی بیاید بالاسرمان و هی بگوید اینطوری نکن، آنطوری نکن؟ خوب نیست دیگر. می‌رود توی مخ آدم. بعد آدم قاطی می‌کند می‌زند زیر میز می‌گوید اصلا خودت انجام بده. شما نگاه کنید به تاریخ معاصر، هر مدیر و مسوولی را نقد کردند یا زد زیر بازی یا بعد که بازی را خراب کرد انداخت تقصیر منتقدان. کار درست را آقای دکتر مهندس احمدی‌نژاد انجام داد که همان اول هرچی منقد اقتصادی بود را از دانشگاه بیرون کرد. الان اینطوری که دولت روحانی دارد کار می‌کند و هی می‌گویند این‌ور را بپا نمالی آن‌ور را بپا نریزی، فردا که اقتصاد و اینا هم خراب شد، می‌اندازند تقصیر ما. ما به این نتیجه رسیدیم دیگر انتقاد نکنیم. به قول شاعر اگر دیدی مقام مسوول و چاه است اگر خاموش بنشینی به‌نفع خودت است. این از این. در همین وانفسا روحانی گفت: «باید بدانیم که به کجارفتن مهم است نه‌اینکه دونفر چگونه راه می‌روند.» حالا اینقدر به راه‌رفتن ظریف و کری توی خیابان می‌پردازند که از فردا یک ون گشت‌ارشاد پشت ظریف راه بیفتد برود این‌طرف و آن‌طرف. ما می‌گوییم بگذارید این جوانان راحت باشند، چه ظریف باشند چه زمخت. بعد هم خدا را شکر. ما به بچه‌های 20ساله می‌گفتیم الان شما خیلی باحالید و آزادی دارید زمان ما اینطوری نبود و ما می‌خواستیم قرار خواستگاری بگذاریم با طرف در دوتا خیابان موازی به‌صورت همزمان قدم می‌زدیم. مثلا من از توی خیابان انقلاب راه می‌افتادم طرف مربوطه همزمان از توی جمهوری شروع می‌کرد به قدم زدن. بعد که فضا باز شد، توانستیم در یک خیابان اما در دو پیاده‌رو در دو طرف خیابان با هم قدم بزنیم. بعد می‌گویم ‌ای جوانان، ‌ای نوجوانان آیا می‌دانید ما موقع قدم‌زدن در جوانی چه حالی داشتیم؟ می‌گویند نه. بعد من می‌گویم همین حال ظریف را. یعنی یا نمی‌گذاشتند قدم بزنیم یا اگر قدم می‌زدیم بعدش اینقدر سین‌جیم می‌کردند که مجبور می‌شدیم ازدواج کنیم و دیگر با کسی راه نیاییم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.