|

صالحی‌امیری: باید زنجیر مداخله دولت را از پای ورزش باز کرد

رضا صالحی‌امیری، دومین‌گزینه پیشنهادی دولت‌یازدهم برای وزارت ورزش و جوانان بود که نتوانست از مجلس رای‌اعتماد بگیرد. او که مدت کوتاهی (دوماه‌ونیم) سرپرستی این وزارتخانه را برعهده داشت، همواره بر اهمیت فرهنگ در ورزش تاکید می‌کرد و می‌گفت ورزش ایران گمشده‌ای به نام فرهنگ دارد. رییس کتابخانه ملی روز گذشته در گفت‌وگو با سایت کمیته‌ملی‌المپیک درخصوص اینکه چرا نقش فرهنگ در ورزش ما کمرنگ شده، گفت: «مساله‌ای که من همیشه به آن انتقاد داشتم، این بود که ما ورزش را حوزه‌ای انتزاعی و تخصصی محض ببینیم. امروز عرصه ورزش کاملا متفاوت با این نگاه است. ورزش همه حوزه‌های زندگی بشر را تحت‌تاثیر خود قرار داده است؛ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و... دولت اگر می‌خواهد افزایش سطح سلامت داشته باشد، باید در ورزش سرمایه‌گذاری کند. پس ورزش یک‌حوزه بسیار گسترده است که همه حوزه‌های دیگر را تحت‌تاثیر خود قرار داده است. آینده جامعه ایران تحت‌تاثیر فرایندهای ورزش قرار می‌گیرد. بنابراین ورزش از کارکرد تفریحی و اوقات فراغت خارج شده است. هر‌کسی امروز بخواهد ورزش را مدیریت کند، الزاما باید رویکرد جامع‌نگر، آینده‌نگر، بلندنگر و همه‌جانبه‌نگر داشته باشد. معتقدم رویکرد دولت آقای دکتر روحانی به ورزش، رویکردی جامع‌نگر و بلندنگر است و نگاه دولت به حوزه ورزش، فراتر از چندمدال در عرصه داخلی و خارجی است، و من معتقدم این دولت با آشنایی به زوایای اثربخش ورزش، نگاه بلندی به این حوزه دارد.»صالحی‌امیری با بیان اینکه برای پرواز ورزش در ایران باید زنجیر مداخله دولت را از پای آن باز کرد، ادامه داد. «من در کل حوزه فرهنگی سه‌سطح برای دولت قایلم. سیاستگذاری، حمایت و بستر‌سازی و نظارت. سیاست‌ها باید توسط نظام تعریف شود. دولت باید از جامعه ورزشی حمایت کند و بسترهای لازم برای توسعه ورزش را ایجاد کند. در مرحله سوم هم دولت باید بر حسن‌اجرای سیاست‌ها نظارت دقیق داشته باشد. در این میانه، جامعه بزرگی داریم که ورزش حرفه‌ای می‌کنند و این گروه باید توسط نهاد‌عمومی، مدنی و خصوصی اداره شوند. حالا می‌پرسید نهاد عمومی یعنی چه؟ یعنی کمیته‌ملی‌المپیک، نهاد خصوصی مثل باشگاه‌ها و نهاد مدنی، مثل شهرداری‌ها. این بخش‌ها باید این جامعه بزرگ چندمیلیونی را مدیریت کنند و دولت باید تنها در همان سه‌سطحی که گفتم، ورود کند. در غیراین‌صورت این ورزش با وضعیت فعلی، به مقصد و مقصود نخواهد رسید. این جمله کلیدی است و بدون‌عمل به این سیاست یعنی «تولی‌گری دولت و واسپاری تصدی‌گری در ورزش» هیچ‌گاه به هدف نخواهیم رسید.»

رضا صالحی‌امیری، دومین‌گزینه پیشنهادی دولت‌یازدهم برای وزارت ورزش و جوانان بود که نتوانست از مجلس رای‌اعتماد بگیرد. او که مدت کوتاهی (دوماه‌ونیم) سرپرستی این وزارتخانه را برعهده داشت، همواره بر اهمیت فرهنگ در ورزش تاکید می‌کرد و می‌گفت ورزش ایران گمشده‌ای به نام فرهنگ دارد. رییس کتابخانه ملی روز گذشته در گفت‌وگو با سایت کمیته‌ملی‌المپیک درخصوص اینکه چرا نقش فرهنگ در ورزش ما کمرنگ شده، گفت: «مساله‌ای که من همیشه به آن انتقاد داشتم، این بود که ما ورزش را حوزه‌ای انتزاعی و تخصصی محض ببینیم. امروز عرصه ورزش کاملا متفاوت با این نگاه است. ورزش همه حوزه‌های زندگی بشر را تحت‌تاثیر خود قرار داده است؛ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و... دولت اگر می‌خواهد افزایش سطح سلامت داشته باشد، باید در ورزش سرمایه‌گذاری کند. پس ورزش یک‌حوزه بسیار گسترده است که همه حوزه‌های دیگر را تحت‌تاثیر خود قرار داده است. آینده جامعه ایران تحت‌تاثیر فرایندهای ورزش قرار می‌گیرد. بنابراین ورزش از کارکرد تفریحی و اوقات فراغت خارج شده است. هر‌کسی امروز بخواهد ورزش را مدیریت کند، الزاما باید رویکرد جامع‌نگر، آینده‌نگر، بلندنگر و همه‌جانبه‌نگر داشته باشد. معتقدم رویکرد دولت آقای دکتر روحانی به ورزش، رویکردی جامع‌نگر و بلندنگر است و نگاه دولت به حوزه ورزش، فراتر از چندمدال در عرصه داخلی و خارجی است، و من معتقدم این دولت با آشنایی به زوایای اثربخش ورزش، نگاه بلندی به این حوزه دارد.»صالحی‌امیری با بیان اینکه برای پرواز ورزش در ایران باید زنجیر مداخله دولت را از پای آن باز کرد، ادامه داد. «من در کل حوزه فرهنگی سه‌سطح برای دولت قایلم. سیاستگذاری، حمایت و بستر‌سازی و نظارت. سیاست‌ها باید توسط نظام تعریف شود. دولت باید از جامعه ورزشی حمایت کند و بسترهای لازم برای توسعه ورزش را ایجاد کند. در مرحله سوم هم دولت باید بر حسن‌اجرای سیاست‌ها نظارت دقیق داشته باشد. در این میانه، جامعه بزرگی داریم که ورزش حرفه‌ای می‌کنند و این گروه باید توسط نهاد‌عمومی، مدنی و خصوصی اداره شوند. حالا می‌پرسید نهاد عمومی یعنی چه؟ یعنی کمیته‌ملی‌المپیک، نهاد خصوصی مثل باشگاه‌ها و نهاد مدنی، مثل شهرداری‌ها. این بخش‌ها باید این جامعه بزرگ چندمیلیونی را مدیریت کنند و دولت باید تنها در همان سه‌سطحی که گفتم، ورود کند. در غیراین‌صورت این ورزش با وضعیت فعلی، به مقصد و مقصود نخواهد رسید. این جمله کلیدی است و بدون‌عمل به این سیاست یعنی «تولی‌گری دولت و واسپاری تصدی‌گری در ورزش» هیچ‌گاه به هدف نخواهیم رسید.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.