|

رابطه و احترام

یکی‌از مقوله‌های چالش‌برانگیز در دنیای‌مدرن امروزی چگونگی ارتباط برقرار کردن بین زوجین و اعضای خانواده است که هر روز با آن مواجه هستیم. این معضل شاید در دهه‌های گذشته به‌اندازه امروز چندان بحث‌برانگیز نبوده است، زیرا جهان کهن با خود رسم‌ها و هنجارهایی به‌همراه داشت که احترام نیز جزو لاینفک آن محسوب می‌شد. اما اینک ارتباطات گسترده، دنیای صنعتی و تراکم و انبوه اعمال روزانه این امکان را به سهولت ایجاد نمی‌کند. در نتیجه چگونه ارتباط برقرار کردن بین شرکای عاطفی یکی ‌از دشوارترین فرآیندهای ارتباط عاطفی است.
احترام احساس زیبا و مثبت از ارج نهادن و توجه به طرف‌ مقابل است و ارتباط یعنی انتقال پیام به طرف مقابل و این انتقال با همراهی احترام چقدر زیباست. در دنیای کهن معقول، جایگاه‌ها تعریف‌شده و مشخص بود. از زمانی که تکنولوژی وارد زندگی بشر شد و به‌نوعی بشر را بنده خود کرد، بسیاری از روابط دستخوش تغییراتی نه‌چندان خوشایند شد. همیشه برایم این سوال مطرح می‌شود که آیا پیشرفت علم و ازدیاد روزافزون تکنولوژی به نفع زندگی بشر است یا نه! مهاجرت روستانشینان به شهرها را چگونه توجیه کنیم؟! کاهش میزان ازدواج و افزایش میزان طلاق را چگونه؟!
زمانی که در کنار هم هستیم از هم دوریم و زمانی که از هم دوریم با فشردن یک کلید به آنی به هم متصل می‌شویم و فاصله‌ها را حس نمی‌کنیم. از ابتدای صبح روز را با صدای آلارم موبایل آغاز می‌کنیم و در انتهای شب با چک کردن وایبر، فیس‌بوک و... به رختخواب می‌رویم. دیگر از گپ‌زدن‌های دونفره خبری نیست. دیگر سفره‌ای نیست که اعضای خانواده را در کنار هم قرار دهد.
در شرایطی که تمام فکر من به گوشی همراهم است چگونه توقع دارم که شریکم در کنار من احساس امنیت خاطر داشته باشد. در شرایطی که هرچند دقیقه یک‌بار پیامی از جنس مخالف برایم می‌رسد چگونه می‌خواهم که پشتیبان و حامی شریک عاطفی‌ام باشم. در زمانی که حتی با سایلنت کردن موبایل با دیدن نور آن به سویش هجوم می‌برم چگونه می‌خواهم دوستان در کنارم احساس آرامش کنند. موبایل‌مان از کودکمان برایمان عزیزتر شده است. از طرف دیگر زمانی که به نکات مثبت تکنولوژی می‌اندیشم دچار سردرگمی می‌شوم. حتما اشتباه از ماست و ما هستیم که به‌درستی از کامپیوتر، موبایل و... استفاده نمی‌کنیم.
چه کنیم و چگونه رفتار کنیم
قبل‌از شروع رابطه با خود صادق باشیم؛ آیا واقعا آمادگی وارد‌شدن در یک رابطه خاص و تک‌نفره را داریم یا هنوز به‌دنبال داشتن روابط متعدد هستیم! آیا می‌توانیم از بودن در رابطه لذت ببریم؟! آیا می‌توانیم از دوستان قبلی دل بکنیم؟! آیا می‌توانیم برای دیگران حدشان را مشخص کنیم؟! آیا می‌توانیم مسوولیت‌پذیر باشیم؟! هرچند ابتدای رابطه به نظر بسیار هیجان‌انگیز است ولیکن به دلایل مختلف ازجمله اختلاف در ماهیت شکل‌گیری طرز فکر زنان و مردان یا به‌دلیل رشد در محیط‌های مختلف خانوادگی دارای مشکلات خاص خود نیز است.
از خودمان شروع کنیم:
1- در ابتدای رابطه حدود خود را تعیین کنیم. ما هستیم که اجازه می‌دهیم انسان‌ها تا کجا به ما نزدیک شوند. آنها در این مسیر تقصیری ندارند.
2- روزی چند ساعت از زمان استفاده از کامپیوتر، موبایل یا ابزار دیگر فناوری را به خانواده یا شریک عاطفی خود اختصاص دهیم.
3- وجود موبایل روی میز غذا، در کنار تختخواب و توجه دایمی به پیام‌های ارسالی به سردی رابطه می‌انجامد. (دیدن پیام از جنس مخالف برای هیچ شریک عاطفی خوشایند نیست و نیاز به حس تک‌بودن خصلت تمامی انسان‌هاست).
4- برای حرف زدن با شریک خود یا گوش دادن به او علاقه نشان دهیم.
5- محیطی از حمایت عاطفی ایجاد کنیم و به او احساس امنیت دهیم.
6- گوش دهیم و در مورد نقطه‌نظر یکدیگر تعمق کنیم. پیش‌داوری ممنوع!
7- فرار کردن از صحنه، ساده‌ترین نوع عکس‌العمل است، ولی آیا راه‌حلی مناسب است؟ اگر از رفتاری ناراحت یا عصبانی هستیم در زمان مناسب در مورد علت ناراحتی خود با یکدیگر صحبت کنیم. چگونه توقع داریم بدون عنوان کردن دلیل دلخوری، طرف مقابل به وجود علت ناراحتی ما پی ببرد تا در رفع آن کوشش کند. در حقیقت طرف مقابل کف دست خود را بو نکرده تا علت ناراحتی ما را بفهمد.
8- مفهوم پیام‌ها را مشخص کنیم. شریک ما پیشگو نیست که ذهن ما را بخواند.
9- مسوولیت اعمال و رفتار خود را بپذیریم و در صورت نیاز از هم عذرخواهی کنیم. مطمئن باشیم با عذرخواهی کردن به غرور ما لطمه‌ای وارد نمی‌شود.
10- علایق هم را کشف کنیم و کارهای جدید را با هم تجربه کنیم.
11- به جای توجه به اشتباهات یکدیگر درصدد قدردانی و تشکر از کارهای مثبت هم برآییم.
12- هرازچندگاهی در مورد انتظارات و تغییرات مورد نظر خود صحبت کنیم. اگر در مورد مشکلات خود صحبت نکنیم ناخودآگاه رابطه به سوی سست شدن و سردی حرکت می‌کند. وجود اختلاف در رابطه کاملا طبیعی است و یافتن راه‌حل کارساز تنها راه برطرف کردن آن.
13- در ارتباطات خود حدود انسان‌ها (دوستان و...) را به آنها گوشزد کنیم تا شریک خود را دچار سوءظن نکنیم و از طرف دیگر بقیه افراد به میزان علاقه ما پی ببرند.
14- احترام به شریک ما در حقیقت احترام به خود ما و انتخاب ماست. اگر در جمع یا پشت‌سر شریکمان به او به بی‌احترامی کنیم در حقیقت به خود بی‌احترامی کرده‌ایم و مجوز بی‌احترامی‌کردن به شریک خود را برای دیگران هم صادر کرده‌ایم.
15- تغییرات زندگی بیرونی بر رابطه تاثیر بسزایی دارد و باید مراقب این تغییرات بود.
16- در روابط سالم، هر طرف حق دارد احساسات، دوستان و نظرات خود را داشته باشد. غیرمنطقی است که توقع داشته باشیم او هم اولویت‌ها، اهداف و علایق ما را داشته باشد. کنار‌گذاشتن دوستان برای روابط حکم سم را دارد، مگر در مواردی که برای شما و رابطه‌تان مخرب باشد.
17- همه را با یک چشم نبینیم و دیگران را با تجربه‌های قبلی قضاوت نکنیم. همه زن‌ها... و همه مردان... ممنوع!
18- روابط خود را ترمیم کنیم. برای اینکه رابطه به سمت مثبت پیش‌روی کند، نیاز به توجه دایمی دارد.
19- زوج‌هایی که به کشمکش به‌عنوان تهدیدی برای رابطه‌شان نگاه می‌کنند و به هر ترتیبی از آن اجتناب می‌کنند در حقیقت کینه و خشم جمع‌آوری می‌کنند. زوج‌های سالم با هم بحث می‌کنند، به عقاید هم گوش می‌کنند و در جهت رفع مشکل برمی‌آیند. فرار از بحث، آسان‌ترین و مخرب‌ترین راه است.
20- روابط، طرز فکر، عشق و دوست‌داشتن خود را با دیگران مقایسه نکنیم. به الگوی خاصی نچسبیم. ما با گذشت هر ثانیه تغییر می‌کنیم و نظرات ما هم به همان نسبت تغییر می‌کند. ما همان انسان دیروز نیستیم، پس می‌توانیم عاشق شویم، می‌توانیم مهر بورزیم و می‌توانیم تغییر کنیم.
امیدوارم هر روز از زندگی‌تان بر وفق مرادتان باشد. من شروع می‌کنم احترام گذاردن را. من با دیگران رفتاری را می‌کنم که از چشیدن مزه‌اش خوشم‌ آید. من دوست می‌دارم. عشق می‌ورزم. زندگی چند روزی بیش نیست و هر ثانیه که می‌گذرد بازنمی‌گردد. قدر هم را بدانیم. قدر با هم بودن را. عشق را آرزو می‌کنم برایتان! آرامش را و...

یکی‌از مقوله‌های چالش‌برانگیز در دنیای‌مدرن امروزی چگونگی ارتباط برقرار کردن بین زوجین و اعضای خانواده است که هر روز با آن مواجه هستیم. این معضل شاید در دهه‌های گذشته به‌اندازه امروز چندان بحث‌برانگیز نبوده است، زیرا جهان کهن با خود رسم‌ها و هنجارهایی به‌همراه داشت که احترام نیز جزو لاینفک آن محسوب می‌شد. اما اینک ارتباطات گسترده، دنیای صنعتی و تراکم و انبوه اعمال روزانه این امکان را به سهولت ایجاد نمی‌کند. در نتیجه چگونه ارتباط برقرار کردن بین شرکای عاطفی یکی ‌از دشوارترین فرآیندهای ارتباط عاطفی است.
احترام احساس زیبا و مثبت از ارج نهادن و توجه به طرف‌ مقابل است و ارتباط یعنی انتقال پیام به طرف مقابل و این انتقال با همراهی احترام چقدر زیباست. در دنیای کهن معقول، جایگاه‌ها تعریف‌شده و مشخص بود. از زمانی که تکنولوژی وارد زندگی بشر شد و به‌نوعی بشر را بنده خود کرد، بسیاری از روابط دستخوش تغییراتی نه‌چندان خوشایند شد. همیشه برایم این سوال مطرح می‌شود که آیا پیشرفت علم و ازدیاد روزافزون تکنولوژی به نفع زندگی بشر است یا نه! مهاجرت روستانشینان به شهرها را چگونه توجیه کنیم؟! کاهش میزان ازدواج و افزایش میزان طلاق را چگونه؟!
زمانی که در کنار هم هستیم از هم دوریم و زمانی که از هم دوریم با فشردن یک کلید به آنی به هم متصل می‌شویم و فاصله‌ها را حس نمی‌کنیم. از ابتدای صبح روز را با صدای آلارم موبایل آغاز می‌کنیم و در انتهای شب با چک کردن وایبر، فیس‌بوک و... به رختخواب می‌رویم. دیگر از گپ‌زدن‌های دونفره خبری نیست. دیگر سفره‌ای نیست که اعضای خانواده را در کنار هم قرار دهد.
در شرایطی که تمام فکر من به گوشی همراهم است چگونه توقع دارم که شریکم در کنار من احساس امنیت خاطر داشته باشد. در شرایطی که هرچند دقیقه یک‌بار پیامی از جنس مخالف برایم می‌رسد چگونه می‌خواهم که پشتیبان و حامی شریک عاطفی‌ام باشم. در زمانی که حتی با سایلنت کردن موبایل با دیدن نور آن به سویش هجوم می‌برم چگونه می‌خواهم دوستان در کنارم احساس آرامش کنند. موبایل‌مان از کودکمان برایمان عزیزتر شده است. از طرف دیگر زمانی که به نکات مثبت تکنولوژی می‌اندیشم دچار سردرگمی می‌شوم. حتما اشتباه از ماست و ما هستیم که به‌درستی از کامپیوتر، موبایل و... استفاده نمی‌کنیم.
چه کنیم و چگونه رفتار کنیم
قبل‌از شروع رابطه با خود صادق باشیم؛ آیا واقعا آمادگی وارد‌شدن در یک رابطه خاص و تک‌نفره را داریم یا هنوز به‌دنبال داشتن روابط متعدد هستیم! آیا می‌توانیم از بودن در رابطه لذت ببریم؟! آیا می‌توانیم از دوستان قبلی دل بکنیم؟! آیا می‌توانیم برای دیگران حدشان را مشخص کنیم؟! آیا می‌توانیم مسوولیت‌پذیر باشیم؟! هرچند ابتدای رابطه به نظر بسیار هیجان‌انگیز است ولیکن به دلایل مختلف ازجمله اختلاف در ماهیت شکل‌گیری طرز فکر زنان و مردان یا به‌دلیل رشد در محیط‌های مختلف خانوادگی دارای مشکلات خاص خود نیز است.
از خودمان شروع کنیم:
1- در ابتدای رابطه حدود خود را تعیین کنیم. ما هستیم که اجازه می‌دهیم انسان‌ها تا کجا به ما نزدیک شوند. آنها در این مسیر تقصیری ندارند.
2- روزی چند ساعت از زمان استفاده از کامپیوتر، موبایل یا ابزار دیگر فناوری را به خانواده یا شریک عاطفی خود اختصاص دهیم.
3- وجود موبایل روی میز غذا، در کنار تختخواب و توجه دایمی به پیام‌های ارسالی به سردی رابطه می‌انجامد. (دیدن پیام از جنس مخالف برای هیچ شریک عاطفی خوشایند نیست و نیاز به حس تک‌بودن خصلت تمامی انسان‌هاست).
4- برای حرف زدن با شریک خود یا گوش دادن به او علاقه نشان دهیم.
5- محیطی از حمایت عاطفی ایجاد کنیم و به او احساس امنیت دهیم.
6- گوش دهیم و در مورد نقطه‌نظر یکدیگر تعمق کنیم. پیش‌داوری ممنوع!
7- فرار کردن از صحنه، ساده‌ترین نوع عکس‌العمل است، ولی آیا راه‌حلی مناسب است؟ اگر از رفتاری ناراحت یا عصبانی هستیم در زمان مناسب در مورد علت ناراحتی خود با یکدیگر صحبت کنیم. چگونه توقع داریم بدون عنوان کردن دلیل دلخوری، طرف مقابل به وجود علت ناراحتی ما پی ببرد تا در رفع آن کوشش کند. در حقیقت طرف مقابل کف دست خود را بو نکرده تا علت ناراحتی ما را بفهمد.
8- مفهوم پیام‌ها را مشخص کنیم. شریک ما پیشگو نیست که ذهن ما را بخواند.
9- مسوولیت اعمال و رفتار خود را بپذیریم و در صورت نیاز از هم عذرخواهی کنیم. مطمئن باشیم با عذرخواهی کردن به غرور ما لطمه‌ای وارد نمی‌شود.
10- علایق هم را کشف کنیم و کارهای جدید را با هم تجربه کنیم.
11- به جای توجه به اشتباهات یکدیگر درصدد قدردانی و تشکر از کارهای مثبت هم برآییم.
12- هرازچندگاهی در مورد انتظارات و تغییرات مورد نظر خود صحبت کنیم. اگر در مورد مشکلات خود صحبت نکنیم ناخودآگاه رابطه به سوی سست شدن و سردی حرکت می‌کند. وجود اختلاف در رابطه کاملا طبیعی است و یافتن راه‌حل کارساز تنها راه برطرف کردن آن.
13- در ارتباطات خود حدود انسان‌ها (دوستان و...) را به آنها گوشزد کنیم تا شریک خود را دچار سوءظن نکنیم و از طرف دیگر بقیه افراد به میزان علاقه ما پی ببرند.
14- احترام به شریک ما در حقیقت احترام به خود ما و انتخاب ماست. اگر در جمع یا پشت‌سر شریکمان به او به بی‌احترامی کنیم در حقیقت به خود بی‌احترامی کرده‌ایم و مجوز بی‌احترامی‌کردن به شریک خود را برای دیگران هم صادر کرده‌ایم.
15- تغییرات زندگی بیرونی بر رابطه تاثیر بسزایی دارد و باید مراقب این تغییرات بود.
16- در روابط سالم، هر طرف حق دارد احساسات، دوستان و نظرات خود را داشته باشد. غیرمنطقی است که توقع داشته باشیم او هم اولویت‌ها، اهداف و علایق ما را داشته باشد. کنار‌گذاشتن دوستان برای روابط حکم سم را دارد، مگر در مواردی که برای شما و رابطه‌تان مخرب باشد.
17- همه را با یک چشم نبینیم و دیگران را با تجربه‌های قبلی قضاوت نکنیم. همه زن‌ها... و همه مردان... ممنوع!
18- روابط خود را ترمیم کنیم. برای اینکه رابطه به سمت مثبت پیش‌روی کند، نیاز به توجه دایمی دارد.
19- زوج‌هایی که به کشمکش به‌عنوان تهدیدی برای رابطه‌شان نگاه می‌کنند و به هر ترتیبی از آن اجتناب می‌کنند در حقیقت کینه و خشم جمع‌آوری می‌کنند. زوج‌های سالم با هم بحث می‌کنند، به عقاید هم گوش می‌کنند و در جهت رفع مشکل برمی‌آیند. فرار از بحث، آسان‌ترین و مخرب‌ترین راه است.
20- روابط، طرز فکر، عشق و دوست‌داشتن خود را با دیگران مقایسه نکنیم. به الگوی خاصی نچسبیم. ما با گذشت هر ثانیه تغییر می‌کنیم و نظرات ما هم به همان نسبت تغییر می‌کند. ما همان انسان دیروز نیستیم، پس می‌توانیم عاشق شویم، می‌توانیم مهر بورزیم و می‌توانیم تغییر کنیم.
امیدوارم هر روز از زندگی‌تان بر وفق مرادتان باشد. من شروع می‌کنم احترام گذاردن را. من با دیگران رفتاری را می‌کنم که از چشیدن مزه‌اش خوشم‌ آید. من دوست می‌دارم. عشق می‌ورزم. زندگی چند روزی بیش نیست و هر ثانیه که می‌گذرد بازنمی‌گردد. قدر هم را بدانیم. قدر با هم بودن را. عشق را آرزو می‌کنم برایتان! آرامش را و...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.