|

دفاع دیرهنگام از آخرین انتخاب «بوکر»

شرق: با آنکه بیش از چهارماه از اعلام‌ نتایج جایزه بوکر می‌گذرد و فصل جوایز ادبی به پایان رسیده اما واکنش‌ها به رمان برگزیده این جایزه فروکش نکرده است. این واکنش‌ها کار را به جایی رساند که در نهایت سی گریلینگ، رییس داوران جایزه بوکر۲۰۱۴، پس از نقد تند مایکل هافمن به رمان «جاده باریک به‌سمت شمال»، از نویسنده کتاب و انتخاب بوکر حمایت کرد. اکتبر سال‌گذشته، با اعلام هیات داوران جایزه بوکر ریچارد میلر فلاناگان، نویسنده و روزنامه‌نگار استرالیایی،‌و رمان جاده باریک به‌سمت شمال برنده این جایزه مهم ادبی شدند. اما بعد از این اعلام، بسیاری از منتقدان ادبی به این خرده گرفتند و اعلام کردند که این کتاب ارزش دریافت جایزه بوکر را نداشت. مایکل هافمن منتقد نشریه ادبی لاندن ریویو در نقدی طولانی از او خواست تا این کتاب را به درون شعله‌های باربیکیو بیندازد. این نقد در نهایت به اینجا ختم شد که ‌ای‌سی گریلینگ در نامه‌ای که در مجله ادبی لاندن ریویو که در گاردین هم منتشر شد از انتخاب گروه داوران بوکر دفاع کرد. در این نامه، با اشاره به نقد این نشریه آمده است: «هافمن یا نمی‌تواند بخواند، یا درک او از چیزی که یک ‌رمان باید باشد به‌حدی کوچک و فانتزی است که حتی اگر یک رمان باکیفیت، محکم به صورتش هم بخورد متوجه آن نخواهد شد. هافمن در تلاش خود برای محکوم کردن این رمان، مسلما نقدش را در روزی نوشته که مشکلات جسمی داشته است. یک‌فرد وقتی اصلا منظور اصلی را نمی‌فهمد و آن را درک نمی‌کند، باید گفت درس‌های سال اول ابتدایی را هم نمی‌تواند پاس ‌کند!»رمان «جاده باریک به‌سمت شمال» فلاناگان، داستان زندانیان استرالیایی را تعریف می‌کند که «خط قطار مرگ» کشور برمه را ساختند. از میان دیگر نقدهای کتاب «جاده باریک به‌سمت‌شمال» می‌توان به نقد توماس کنیلی از گاردین اشاره کرد که آن را این‌طور توصیف کرده بود: «بررسی وسیعی از اینکه انسان خوب‌وبدبودن در یک کالبد یعنی چه و فراتر از همه، زندگی کردن.

شرق: با آنکه بیش از چهارماه از اعلام‌ نتایج جایزه بوکر می‌گذرد و فصل جوایز ادبی به پایان رسیده اما واکنش‌ها به رمان برگزیده این جایزه فروکش نکرده است. این واکنش‌ها کار را به جایی رساند که در نهایت سی گریلینگ، رییس داوران جایزه بوکر۲۰۱۴، پس از نقد تند مایکل هافمن به رمان «جاده باریک به‌سمت شمال»، از نویسنده کتاب و انتخاب بوکر حمایت کرد. اکتبر سال‌گذشته، با اعلام هیات داوران جایزه بوکر ریچارد میلر فلاناگان، نویسنده و روزنامه‌نگار استرالیایی،‌و رمان جاده باریک به‌سمت شمال برنده این جایزه مهم ادبی شدند. اما بعد از این اعلام، بسیاری از منتقدان ادبی به این خرده گرفتند و اعلام کردند که این کتاب ارزش دریافت جایزه بوکر را نداشت. مایکل هافمن منتقد نشریه ادبی لاندن ریویو در نقدی طولانی از او خواست تا این کتاب را به درون شعله‌های باربیکیو بیندازد. این نقد در نهایت به اینجا ختم شد که ‌ای‌سی گریلینگ در نامه‌ای که در مجله ادبی لاندن ریویو که در گاردین هم منتشر شد از انتخاب گروه داوران بوکر دفاع کرد. در این نامه، با اشاره به نقد این نشریه آمده است: «هافمن یا نمی‌تواند بخواند، یا درک او از چیزی که یک ‌رمان باید باشد به‌حدی کوچک و فانتزی است که حتی اگر یک رمان باکیفیت، محکم به صورتش هم بخورد متوجه آن نخواهد شد. هافمن در تلاش خود برای محکوم کردن این رمان، مسلما نقدش را در روزی نوشته که مشکلات جسمی داشته است. یک‌فرد وقتی اصلا منظور اصلی را نمی‌فهمد و آن را درک نمی‌کند، باید گفت درس‌های سال اول ابتدایی را هم نمی‌تواند پاس ‌کند!»رمان «جاده باریک به‌سمت شمال» فلاناگان، داستان زندانیان استرالیایی را تعریف می‌کند که «خط قطار مرگ» کشور برمه را ساختند. از میان دیگر نقدهای کتاب «جاده باریک به‌سمت‌شمال» می‌توان به نقد توماس کنیلی از گاردین اشاره کرد که آن را این‌طور توصیف کرده بود: «بررسی وسیعی از اینکه انسان خوب‌وبدبودن در یک کالبد یعنی چه و فراتر از همه، زندگی کردن.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.