فعالان دموکراسیخواه هنگکنگ در مرکز شهر تجمع کردند
بازگشت چترها به خیابان
زیر آفتاب کرخت زمستانی، با چترهای زرد به خیابانهای هنگکنگ آمدند. چترهایی که آنها را در برابر گاز اشکآور پلیس محافظت میکرد و حالا به نماد اعتراضشان بدل شده است. حدود یکماهونیم پیش بود که پلیس هنگکنگ با حکمی قضایی موانع معترضان را برچید و به تحصن سهماهه آنها پایان داد اما حالا، و برای اولینبار در سالجاری میلادی، هزاران هوادار دموکراسی بار دیگر با آمدن به خیابان بر خواستههای خود پافشاری میکنند. براساس گزارشها، اگرچه نیروهای امنیتی با معترضان درگیر نشدند اما حضور حدود دوهزار پلیس به شهر حالوهوایی امنیتی داده بود، نیروهایی که همه هراسشان تکرار اشغال مراکز مالی از سوی معترضان و بستن راههای کلیدی شهری است که بیشک یکی از مهمترین مراکز تجارت آزاد آسیا محسوب میشود. ماجرای اعتراضات سال گذشته هنگکنگیها به تصمیم چین برای دخالت در گزینش نامزدهای انتخابات 2017 بازمیگردد. پیشتر، دولت مرکزی چین اعلام کرده بود که برای اولینبار در انتخابات، رییس اجرایی هنگکنگ در سال 2017 به مردم این منطقه حق انتخاب آزاد میدهد. با این حال، براساس شرط بحثبرانگیز چین، نامزدهای این انتخابات توسط چین تعیین میشوند و
مردم تنها حق دارند از میان نامزدهای از پیش تعیین شده یکی را برگزینند. همین شرط چین، معترضان را به خیابانهای هنگکنگ سرازیر کرد و حالا پس از حدود 50روز وقفه، معترضان بار دیگر به خیابان آمدند و یکصدا یک چیز را میخواهند: «دموکراسی واقعی» پیشبینیها از حضور حدود50هزار معترض در راهپیمایی روز گذشته حکایت داشت و اگرچه تعداد معترضان کمتر از این میزان بود اما معترضان میگفتند روح اعتراضات سال گذشته بر اعتراضات روز گذشته نیز حاکم بوده است.
«بنی تای» یکی از رهبران جنبش اشغال هنگکنگ در این تظاهرات گفت: «جامعه مدنی به زمانی برای استراحت نیاز داشت اما این بدان معنی نیست که معترضان دیگر برای دموکراسی مبارزه نمیکنند.» یک دانشآموز20 ساله نیز درباره علت این اعتراضات گفت: «مردم میخواهند سرنوشتشان را خودشان رقم بزنند نه مقامات دولتی پکن یا دستنشاندههای آنها در هنگکنگ.» زن خانهداری نیز به «سوات چاینا مورنینگ پست» گفت که به خاطر آینده پسر هشتسالهاش به خیابان آمده است: «نمیخواهم پسرم در شهری بزرگ شود که وقتی به خیابان میرود ناگهان با حمله پلیس مواجه شود.» هنگکنگ شهری است جزیرهای در چین که از سال 1842 تا 1997 میلادی جزو مستعمرات انگلیس بود و در سال 1997 و پس از پایانیافتن پیمان قبلی به جمهوری خلق چین پیوست. ریاست اجرایی این منطقه را اکنون «لئونگ چون یینگ» به عهده دارد و یکی از خواستههای تظاهرکنندگان، برکناری این فرد است. منتقدان به طرحی که نامزدان ریاست هنگکنگ را موظف میکند پیش از شرکت در انتخابات از سوی یک هیات چینی تایید صلاحیت شوند، اعتراض دارند. این طرح باید به تصویب دو سوم نمایندگان مجلس هنگکنگ برسد. هواداران دموکراسی که 40درصد از
کرسیها را در اختیار دارند، گفتهاند که این طرح را رد خواهند کرد.
زیر آفتاب کرخت زمستانی، با چترهای زرد به خیابانهای هنگکنگ آمدند. چترهایی که آنها را در برابر گاز اشکآور پلیس محافظت میکرد و حالا به نماد اعتراضشان بدل شده است. حدود یکماهونیم پیش بود که پلیس هنگکنگ با حکمی قضایی موانع معترضان را برچید و به تحصن سهماهه آنها پایان داد اما حالا، و برای اولینبار در سالجاری میلادی، هزاران هوادار دموکراسی بار دیگر با آمدن به خیابان بر خواستههای خود پافشاری میکنند. براساس گزارشها، اگرچه نیروهای امنیتی با معترضان درگیر نشدند اما حضور حدود دوهزار پلیس به شهر حالوهوایی امنیتی داده بود، نیروهایی که همه هراسشان تکرار اشغال مراکز مالی از سوی معترضان و بستن راههای کلیدی شهری است که بیشک یکی از مهمترین مراکز تجارت آزاد آسیا محسوب میشود. ماجرای اعتراضات سال گذشته هنگکنگیها به تصمیم چین برای دخالت در گزینش نامزدهای انتخابات 2017 بازمیگردد. پیشتر، دولت مرکزی چین اعلام کرده بود که برای اولینبار در انتخابات، رییس اجرایی هنگکنگ در سال 2017 به مردم این منطقه حق انتخاب آزاد میدهد. با این حال، براساس شرط بحثبرانگیز چین، نامزدهای این انتخابات توسط چین تعیین میشوند و
مردم تنها حق دارند از میان نامزدهای از پیش تعیین شده یکی را برگزینند. همین شرط چین، معترضان را به خیابانهای هنگکنگ سرازیر کرد و حالا پس از حدود 50روز وقفه، معترضان بار دیگر به خیابان آمدند و یکصدا یک چیز را میخواهند: «دموکراسی واقعی» پیشبینیها از حضور حدود50هزار معترض در راهپیمایی روز گذشته حکایت داشت و اگرچه تعداد معترضان کمتر از این میزان بود اما معترضان میگفتند روح اعتراضات سال گذشته بر اعتراضات روز گذشته نیز حاکم بوده است.
«بنی تای» یکی از رهبران جنبش اشغال هنگکنگ در این تظاهرات گفت: «جامعه مدنی به زمانی برای استراحت نیاز داشت اما این بدان معنی نیست که معترضان دیگر برای دموکراسی مبارزه نمیکنند.» یک دانشآموز20 ساله نیز درباره علت این اعتراضات گفت: «مردم میخواهند سرنوشتشان را خودشان رقم بزنند نه مقامات دولتی پکن یا دستنشاندههای آنها در هنگکنگ.» زن خانهداری نیز به «سوات چاینا مورنینگ پست» گفت که به خاطر آینده پسر هشتسالهاش به خیابان آمده است: «نمیخواهم پسرم در شهری بزرگ شود که وقتی به خیابان میرود ناگهان با حمله پلیس مواجه شود.» هنگکنگ شهری است جزیرهای در چین که از سال 1842 تا 1997 میلادی جزو مستعمرات انگلیس بود و در سال 1997 و پس از پایانیافتن پیمان قبلی به جمهوری خلق چین پیوست. ریاست اجرایی این منطقه را اکنون «لئونگ چون یینگ» به عهده دارد و یکی از خواستههای تظاهرکنندگان، برکناری این فرد است. منتقدان به طرحی که نامزدان ریاست هنگکنگ را موظف میکند پیش از شرکت در انتخابات از سوی یک هیات چینی تایید صلاحیت شوند، اعتراض دارند. این طرح باید به تصویب دو سوم نمایندگان مجلس هنگکنگ برسد. هواداران دموکراسی که 40درصد از
کرسیها را در اختیار دارند، گفتهاند که این طرح را رد خواهند کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.