گفتوگوهای بیحاصل در بحرین
شبانههاي اعتراض
گفتوگوهای مخالفان بحرین با دولت از دوسال پیش ادامه دارد بدون اینکه به نتیجهای رسیده باشد زیرا اعتماد متقابل وجود ندارد و مخالفان اصرار میورزند به جای دولت باید نمایندگانی از سوی پادشاه در این گفتوگوها شرکت داشته باشند.
یکی از شرکتکنندگان دراینباره میگوید آخرین نشست شاهد اختلافات زیادی بین مخالفان ومقامات رسمی دولت بود. مخالفان همچنان اصرار میورزیدند که باید کسی به نمایندگی از پادشاه در این گفتوگوها شرکت داشته باشد. لیکن مقامات رسمی بحرین میگویند همین که دولت شرکت میکند به نمایندگی از سوی پادشاه یعنی «حمدبنعیسی آلخلیفه» بوده است.
گروههای مخالف در پایان این دور از گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کردند: «عدم حضور حکومت و به طور مشخص نمایندگان پادشاه مذاکرات را بینتیجه ساخته است زیرا چنین گفتوگویی نیازمند یک طرف اساسی است که اختیارات کافی داشته باشد.» به گفته مخالفان «حاکمیت طرف اصلی دراین بحران است وپادشاه است که همه اختیارات را در انحصار خود گرفته است بنابراین با کسی که چنین اختیاراتی ندارد، نمیتوان درباره بازگرداندن قدرت به مردم مذاکره کرد.»
دومین گفتوگوهای ملی بحرین در تاریخ دهم فوریه شروع شد و از مخالفان و نمایندگان جمعیتهای طرفدار حکومت و اعضای پارلمان خواسته شد تا در این دور از گفتوگوها مشارکت داشته باشند. دراین دور از گفتوگوها سه نفر از وزرا به نمایندگی از دولت نیز حضور داشتند. هدف از این گفتوگوها پیدا کردن راهی برای برونرفت کشور از بحران سیاسی کنونی بود که از دوسال پیش شروع شده و همچنان ادامه دارد. مخالفان از همان ابتدا خواستار گفتوگو کردن با کسانی بودند که «قادر به تصمیمگیری» باشند. اما شیخ خالدبنعلی آل خلیفه وزیر دادگستری بحرین که شخص پیشنهاددهنده این گفتوگوها بود، مخالفان را به «عقبنشینی» از آن چیزهایی متهم میکند که قبلا برسر آنها توافق شده است. وی دراینباره میگوید: دولت یکی از طرفهای این گفتوگوها بود و این حرف که حکومت یا نظام باید دراین گفتوگوها شرکت کند دیگر بیربط است. معلوم نیست چرا مخالفان براین مسایل حاشیهای پافشاری میکنند.» «عیسی عبدالرحمان» سخنگوی این گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کرد: «جلسه چهارم گفتوگوها شاهد بحث و جدلهای زیادی بود و مخالفان با یک عقبنشینی روی چیزی مشاجره میکردند که از قبل در جلسه دوم پذیرفته شده بود.» به گفته این سخنگو در آن نشست مخالفان پذیرفته بودند که دولت به نمایندگی از حکومت در این گفتوگوها شرکت کند.
مخالفان در بحرین خواستار اصلاحات سیاسی ریشهای دراین کشور هستند تا درنهایت بتوان به یک حکومت انتخابی دست یافت. آنها میخواهند از قدرت و نفوذ خاندان آلسعود کاسته شده و در عوض دولتی به نمایندگی از اکثریت جامعه که شیعیان هستند تشکیل شود. آل خلیفه که خانوادهای سنیتبار است از 250 سال پیش تاکنون بر این کشور حکومت میکند. معترضان در بحرین با برگزاری تظاهرات خود بارها خواستار «سرنگونی حکومت» شدهاند.
شیخخالدبناحمد آلخلیفه وزیر خارجه بحرین درباره بحران این کشور گفته است که این بحران «پیامدهای منفی زیادی داشته است... بعضیها در میدان اللولو (مروارید) سنگر گرفته و با تفکرات خاص طایفهای حکومت را به چالش کشیدند. در مقابل این گروه، عدهای دیگر رفتند و در میدان فاتح تجمعی از اهل سنت برگزار کردند. این حوادث اگر کنترل نمیشد، میتوانست عواقب فاجعهباری داشته باشد.»
وی میگوید: «ما که نباید دنبال افکارعمومی مردم در خیابان راه بیفتیم. بلکه باید افکار عمومی را هدایت کنیم. ما میخواهیم به تفاهم برسیم واین نخستین بار نیست که حاضر به گفتوگو شدهایم. همه مشکلات را باید از طریق گفتوگو حل کرد. در تاریخ کشور ما هیچگونه راهحل یکسویهای وجود ندارد.» اما این سخنان در بین مردم عادی بحرین چندان مخاطبی ندارد زیرا در همان حال که وزیر خارجه بر راهحل گفتوگو و تفاهم تاکید میکند مردم در روستاهای شیعه نشین تقریبا هرشب به خیابانها میریزند و علیه حکومت تظاهرات میکنند. با ورود نیروهای پلیس صحنه تظاهرات به صحنه درگیریهای شبانه تبدیل میشود. معترضان شعار میدهند «شهیدان را هرگز فراموش نمیکنیم» و «الشعب یرید اسقاط النظام» یا از همه مهمتر این شعار که: «مرگ برحمد»! دوسال از درگیریهای بحرین میگذرد بدون اینکه حکومت و مخالفان به پیشرفتی نایل شده باشند. در این درگیریها تاکنون دهها نفر کشته و صدها نفر مجروح شدهاند.
یکی از شرکتکنندگان دراینباره میگوید آخرین نشست شاهد اختلافات زیادی بین مخالفان ومقامات رسمی دولت بود. مخالفان همچنان اصرار میورزیدند که باید کسی به نمایندگی از پادشاه در این گفتوگوها شرکت داشته باشد. لیکن مقامات رسمی بحرین میگویند همین که دولت شرکت میکند به نمایندگی از سوی پادشاه یعنی «حمدبنعیسی آلخلیفه» بوده است.
گروههای مخالف در پایان این دور از گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کردند: «عدم حضور حکومت و به طور مشخص نمایندگان پادشاه مذاکرات را بینتیجه ساخته است زیرا چنین گفتوگویی نیازمند یک طرف اساسی است که اختیارات کافی داشته باشد.» به گفته مخالفان «حاکمیت طرف اصلی دراین بحران است وپادشاه است که همه اختیارات را در انحصار خود گرفته است بنابراین با کسی که چنین اختیاراتی ندارد، نمیتوان درباره بازگرداندن قدرت به مردم مذاکره کرد.»
دومین گفتوگوهای ملی بحرین در تاریخ دهم فوریه شروع شد و از مخالفان و نمایندگان جمعیتهای طرفدار حکومت و اعضای پارلمان خواسته شد تا در این دور از گفتوگوها مشارکت داشته باشند. دراین دور از گفتوگوها سه نفر از وزرا به نمایندگی از دولت نیز حضور داشتند. هدف از این گفتوگوها پیدا کردن راهی برای برونرفت کشور از بحران سیاسی کنونی بود که از دوسال پیش شروع شده و همچنان ادامه دارد. مخالفان از همان ابتدا خواستار گفتوگو کردن با کسانی بودند که «قادر به تصمیمگیری» باشند. اما شیخ خالدبنعلی آل خلیفه وزیر دادگستری بحرین که شخص پیشنهاددهنده این گفتوگوها بود، مخالفان را به «عقبنشینی» از آن چیزهایی متهم میکند که قبلا برسر آنها توافق شده است. وی دراینباره میگوید: دولت یکی از طرفهای این گفتوگوها بود و این حرف که حکومت یا نظام باید دراین گفتوگوها شرکت کند دیگر بیربط است. معلوم نیست چرا مخالفان براین مسایل حاشیهای پافشاری میکنند.» «عیسی عبدالرحمان» سخنگوی این گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کرد: «جلسه چهارم گفتوگوها شاهد بحث و جدلهای زیادی بود و مخالفان با یک عقبنشینی روی چیزی مشاجره میکردند که از قبل در جلسه دوم پذیرفته شده بود.» به گفته این سخنگو در آن نشست مخالفان پذیرفته بودند که دولت به نمایندگی از حکومت در این گفتوگوها شرکت کند.
مخالفان در بحرین خواستار اصلاحات سیاسی ریشهای دراین کشور هستند تا درنهایت بتوان به یک حکومت انتخابی دست یافت. آنها میخواهند از قدرت و نفوذ خاندان آلسعود کاسته شده و در عوض دولتی به نمایندگی از اکثریت جامعه که شیعیان هستند تشکیل شود. آل خلیفه که خانوادهای سنیتبار است از 250 سال پیش تاکنون بر این کشور حکومت میکند. معترضان در بحرین با برگزاری تظاهرات خود بارها خواستار «سرنگونی حکومت» شدهاند.
شیخخالدبناحمد آلخلیفه وزیر خارجه بحرین درباره بحران این کشور گفته است که این بحران «پیامدهای منفی زیادی داشته است... بعضیها در میدان اللولو (مروارید) سنگر گرفته و با تفکرات خاص طایفهای حکومت را به چالش کشیدند. در مقابل این گروه، عدهای دیگر رفتند و در میدان فاتح تجمعی از اهل سنت برگزار کردند. این حوادث اگر کنترل نمیشد، میتوانست عواقب فاجعهباری داشته باشد.»
وی میگوید: «ما که نباید دنبال افکارعمومی مردم در خیابان راه بیفتیم. بلکه باید افکار عمومی را هدایت کنیم. ما میخواهیم به تفاهم برسیم واین نخستین بار نیست که حاضر به گفتوگو شدهایم. همه مشکلات را باید از طریق گفتوگو حل کرد. در تاریخ کشور ما هیچگونه راهحل یکسویهای وجود ندارد.» اما این سخنان در بین مردم عادی بحرین چندان مخاطبی ندارد زیرا در همان حال که وزیر خارجه بر راهحل گفتوگو و تفاهم تاکید میکند مردم در روستاهای شیعه نشین تقریبا هرشب به خیابانها میریزند و علیه حکومت تظاهرات میکنند. با ورود نیروهای پلیس صحنه تظاهرات به صحنه درگیریهای شبانه تبدیل میشود. معترضان شعار میدهند «شهیدان را هرگز فراموش نمیکنیم» و «الشعب یرید اسقاط النظام» یا از همه مهمتر این شعار که: «مرگ برحمد»! دوسال از درگیریهای بحرین میگذرد بدون اینکه حکومت و مخالفان به پیشرفتی نایل شده باشند. در این درگیریها تاکنون دهها نفر کشته و صدها نفر مجروح شدهاند.
منبع: فرانس پرس
گفتوگوهای مخالفان بحرین با دولت از دوسال پیش ادامه دارد بدون اینکه به نتیجهای رسیده باشد زیرا اعتماد متقابل وجود ندارد و مخالفان اصرار میورزند به جای دولت باید نمایندگانی از سوی پادشاه در این گفتوگوها شرکت داشته باشند.
یکی از شرکتکنندگان دراینباره میگوید آخرین نشست شاهد اختلافات زیادی بین مخالفان ومقامات رسمی دولت بود. مخالفان همچنان اصرار میورزیدند که باید کسی به نمایندگی از پادشاه در این گفتوگوها شرکت داشته باشد. لیکن مقامات رسمی بحرین میگویند همین که دولت شرکت میکند به نمایندگی از سوی پادشاه یعنی «حمدبنعیسی آلخلیفه» بوده است.
گروههای مخالف در پایان این دور از گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کردند: «عدم حضور حکومت و به طور مشخص نمایندگان پادشاه مذاکرات را بینتیجه ساخته است زیرا چنین گفتوگویی نیازمند یک طرف اساسی است که اختیارات کافی داشته باشد.» به گفته مخالفان «حاکمیت طرف اصلی دراین بحران است وپادشاه است که همه اختیارات را در انحصار خود گرفته است بنابراین با کسی که چنین اختیاراتی ندارد، نمیتوان درباره بازگرداندن قدرت به مردم مذاکره کرد.»
دومین گفتوگوهای ملی بحرین در تاریخ دهم فوریه شروع شد و از مخالفان و نمایندگان جمعیتهای طرفدار حکومت و اعضای پارلمان خواسته شد تا در این دور از گفتوگوها مشارکت داشته باشند. دراین دور از گفتوگوها سه نفر از وزرا به نمایندگی از دولت نیز حضور داشتند. هدف از این گفتوگوها پیدا کردن راهی برای برونرفت کشور از بحران سیاسی کنونی بود که از دوسال پیش شروع شده و همچنان ادامه دارد. مخالفان از همان ابتدا خواستار گفتوگو کردن با کسانی بودند که «قادر به تصمیمگیری» باشند. اما شیخ خالدبنعلی آل خلیفه وزیر دادگستری بحرین که شخص پیشنهاددهنده این گفتوگوها بود، مخالفان را به «عقبنشینی» از آن چیزهایی متهم میکند که قبلا برسر آنها توافق شده است. وی دراینباره میگوید: دولت یکی از طرفهای این گفتوگوها بود و این حرف که حکومت یا نظام باید دراین گفتوگوها شرکت کند دیگر بیربط است. معلوم نیست چرا مخالفان براین مسایل حاشیهای پافشاری میکنند.» «عیسی عبدالرحمان» سخنگوی این گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کرد: «جلسه چهارم گفتوگوها شاهد بحث و جدلهای زیادی بود و مخالفان با یک عقبنشینی روی چیزی مشاجره میکردند که از قبل در جلسه دوم پذیرفته شده بود.» به گفته این سخنگو در آن نشست مخالفان پذیرفته بودند که دولت به نمایندگی از حکومت در این گفتوگوها شرکت کند.
مخالفان در بحرین خواستار اصلاحات سیاسی ریشهای دراین کشور هستند تا درنهایت بتوان به یک حکومت انتخابی دست یافت. آنها میخواهند از قدرت و نفوذ خاندان آلسعود کاسته شده و در عوض دولتی به نمایندگی از اکثریت جامعه که شیعیان هستند تشکیل شود. آل خلیفه که خانوادهای سنیتبار است از 250 سال پیش تاکنون بر این کشور حکومت میکند. معترضان در بحرین با برگزاری تظاهرات خود بارها خواستار «سرنگونی حکومت» شدهاند.
شیخخالدبناحمد آلخلیفه وزیر خارجه بحرین درباره بحران این کشور گفته است که این بحران «پیامدهای منفی زیادی داشته است... بعضیها در میدان اللولو (مروارید) سنگر گرفته و با تفکرات خاص طایفهای حکومت را به چالش کشیدند. در مقابل این گروه، عدهای دیگر رفتند و در میدان فاتح تجمعی از اهل سنت برگزار کردند. این حوادث اگر کنترل نمیشد، میتوانست عواقب فاجعهباری داشته باشد.»
وی میگوید: «ما که نباید دنبال افکارعمومی مردم در خیابان راه بیفتیم. بلکه باید افکار عمومی را هدایت کنیم. ما میخواهیم به تفاهم برسیم واین نخستین بار نیست که حاضر به گفتوگو شدهایم. همه مشکلات را باید از طریق گفتوگو حل کرد. در تاریخ کشور ما هیچگونه راهحل یکسویهای وجود ندارد.» اما این سخنان در بین مردم عادی بحرین چندان مخاطبی ندارد زیرا در همان حال که وزیر خارجه بر راهحل گفتوگو و تفاهم تاکید میکند مردم در روستاهای شیعه نشین تقریبا هرشب به خیابانها میریزند و علیه حکومت تظاهرات میکنند. با ورود نیروهای پلیس صحنه تظاهرات به صحنه درگیریهای شبانه تبدیل میشود. معترضان شعار میدهند «شهیدان را هرگز فراموش نمیکنیم» و «الشعب یرید اسقاط النظام» یا از همه مهمتر این شعار که: «مرگ برحمد»! دوسال از درگیریهای بحرین میگذرد بدون اینکه حکومت و مخالفان به پیشرفتی نایل شده باشند. در این درگیریها تاکنون دهها نفر کشته و صدها نفر مجروح شدهاند.
یکی از شرکتکنندگان دراینباره میگوید آخرین نشست شاهد اختلافات زیادی بین مخالفان ومقامات رسمی دولت بود. مخالفان همچنان اصرار میورزیدند که باید کسی به نمایندگی از پادشاه در این گفتوگوها شرکت داشته باشد. لیکن مقامات رسمی بحرین میگویند همین که دولت شرکت میکند به نمایندگی از سوی پادشاه یعنی «حمدبنعیسی آلخلیفه» بوده است.
گروههای مخالف در پایان این دور از گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کردند: «عدم حضور حکومت و به طور مشخص نمایندگان پادشاه مذاکرات را بینتیجه ساخته است زیرا چنین گفتوگویی نیازمند یک طرف اساسی است که اختیارات کافی داشته باشد.» به گفته مخالفان «حاکمیت طرف اصلی دراین بحران است وپادشاه است که همه اختیارات را در انحصار خود گرفته است بنابراین با کسی که چنین اختیاراتی ندارد، نمیتوان درباره بازگرداندن قدرت به مردم مذاکره کرد.»
دومین گفتوگوهای ملی بحرین در تاریخ دهم فوریه شروع شد و از مخالفان و نمایندگان جمعیتهای طرفدار حکومت و اعضای پارلمان خواسته شد تا در این دور از گفتوگوها مشارکت داشته باشند. دراین دور از گفتوگوها سه نفر از وزرا به نمایندگی از دولت نیز حضور داشتند. هدف از این گفتوگوها پیدا کردن راهی برای برونرفت کشور از بحران سیاسی کنونی بود که از دوسال پیش شروع شده و همچنان ادامه دارد. مخالفان از همان ابتدا خواستار گفتوگو کردن با کسانی بودند که «قادر به تصمیمگیری» باشند. اما شیخ خالدبنعلی آل خلیفه وزیر دادگستری بحرین که شخص پیشنهاددهنده این گفتوگوها بود، مخالفان را به «عقبنشینی» از آن چیزهایی متهم میکند که قبلا برسر آنها توافق شده است. وی دراینباره میگوید: دولت یکی از طرفهای این گفتوگوها بود و این حرف که حکومت یا نظام باید دراین گفتوگوها شرکت کند دیگر بیربط است. معلوم نیست چرا مخالفان براین مسایل حاشیهای پافشاری میکنند.» «عیسی عبدالرحمان» سخنگوی این گفتوگوها با صدور بیانیهای اعلام کرد: «جلسه چهارم گفتوگوها شاهد بحث و جدلهای زیادی بود و مخالفان با یک عقبنشینی روی چیزی مشاجره میکردند که از قبل در جلسه دوم پذیرفته شده بود.» به گفته این سخنگو در آن نشست مخالفان پذیرفته بودند که دولت به نمایندگی از حکومت در این گفتوگوها شرکت کند.
مخالفان در بحرین خواستار اصلاحات سیاسی ریشهای دراین کشور هستند تا درنهایت بتوان به یک حکومت انتخابی دست یافت. آنها میخواهند از قدرت و نفوذ خاندان آلسعود کاسته شده و در عوض دولتی به نمایندگی از اکثریت جامعه که شیعیان هستند تشکیل شود. آل خلیفه که خانوادهای سنیتبار است از 250 سال پیش تاکنون بر این کشور حکومت میکند. معترضان در بحرین با برگزاری تظاهرات خود بارها خواستار «سرنگونی حکومت» شدهاند.
شیخخالدبناحمد آلخلیفه وزیر خارجه بحرین درباره بحران این کشور گفته است که این بحران «پیامدهای منفی زیادی داشته است... بعضیها در میدان اللولو (مروارید) سنگر گرفته و با تفکرات خاص طایفهای حکومت را به چالش کشیدند. در مقابل این گروه، عدهای دیگر رفتند و در میدان فاتح تجمعی از اهل سنت برگزار کردند. این حوادث اگر کنترل نمیشد، میتوانست عواقب فاجعهباری داشته باشد.»
وی میگوید: «ما که نباید دنبال افکارعمومی مردم در خیابان راه بیفتیم. بلکه باید افکار عمومی را هدایت کنیم. ما میخواهیم به تفاهم برسیم واین نخستین بار نیست که حاضر به گفتوگو شدهایم. همه مشکلات را باید از طریق گفتوگو حل کرد. در تاریخ کشور ما هیچگونه راهحل یکسویهای وجود ندارد.» اما این سخنان در بین مردم عادی بحرین چندان مخاطبی ندارد زیرا در همان حال که وزیر خارجه بر راهحل گفتوگو و تفاهم تاکید میکند مردم در روستاهای شیعه نشین تقریبا هرشب به خیابانها میریزند و علیه حکومت تظاهرات میکنند. با ورود نیروهای پلیس صحنه تظاهرات به صحنه درگیریهای شبانه تبدیل میشود. معترضان شعار میدهند «شهیدان را هرگز فراموش نمیکنیم» و «الشعب یرید اسقاط النظام» یا از همه مهمتر این شعار که: «مرگ برحمد»! دوسال از درگیریهای بحرین میگذرد بدون اینکه حکومت و مخالفان به پیشرفتی نایل شده باشند. در این درگیریها تاکنون دهها نفر کشته و صدها نفر مجروح شدهاند.
منبع: فرانس پرس
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.