|

ریسک نمایش خانگی

آنتونیا شرکا . منتقد

شبکه نمایش خانگی اتفاقی است که به‌تازگی در کشور ما جریان‌ساز شده و مسیری است که بسیاری از کارگردان‌ها آن را طی خواهند کرد. این اتفاق اجتناب‌ناپذیر است. طبعا بسیاری از کارگردان‌های کشور ما نیز دوست دارند این مدیوم را تجربه کنند همچنان‌که تا به امروز بسیاری در این راه قدم گذاشته‌اند و ما هم شاهد تجربه‌های این کارگردان‌ها بوده‌ایم. هرچند که قطعا در کشور ما میزان تاثیرگذاری مدیوم‌هایی چون سینما و تلویزیون به‌مراتب بیشتر از شبکه نمایش خانگی است و شاید مدت زمان بیشتری نیاز داریم تا این مدیوم جای خودش را میان مردم پیدا کند و به‌قول‌معروف خودش را بیشتر معرفی کند.
طی این سال‌ها شاهد حضور کارگردان‌هایی نام‌آشنا در عرصه شبکه نمایش خانگی بوده‌ایم؛ کارگردان‌هایی که به‌واسطه حضورشان در سینما و تلویزیون برای مخاطبان نام‌های شناخته‌شده‌ای هستند و وقتی این کارگردان‌ها مدتی از سینما و تلویزیون فاصله می‌گیرند و به سمت شبکه نمایش خانگی می‌آیند زمانی به نسبت طولانی صرف ساخت اینگونه سریال‌ها خواهد شد و ما مجبور خواهیم بود غیبت این کارگردان‌های باسابقه را در سینما یا تلویزیون که عادت داشتیم فیلم‌هایی از آنها ببینیم شاهد باشیم و شاید در بدبینانه‌ترین حالت ممکن کارگردانی که معمولا آثار خوبی از او در سینما می‌دیدیم شاید به همان نسبت در مدیوم شبکه نمایش خانگی موفق ظاهر نشود. به‌هرحال باید بپذیریم که این اتفاق و ورود به شبکه نمایش خانگی یک ریسک محسوب می‌شود و از طرف دیگر قطعا برای شبکه نمایش خانگی حضور اینگونه کارگردان‌ها یک حسن محسوب و به قول معروف باعث می‌شود محصولات این رسانه خیلی غیرحرفه‌ای برگزار نشود.
اما قطعا گه‌گاه خبرهای مختلفی درباره موفقیت یا عدم‌موفقیت برخی سریال‌ها در شبکه نمایش خانگی شنیده می‌شود که تصور می‌کنم این آزمون‌وخطا در این مدیوم بیشتر منوط به این است که قطعا هنوز چندان رسانه شناخته‌شده‌ای در ایران نیست و زمان بیشتری برای مخاطب‌شناسی آن نیاز داریم و اینکه جایگاه آن به‌مرور توسط مخاطبانش مشخص خواهد شد. از سوی دیگر می‌توان به این موضوع از این زاویه نگاه کرد که برای کارگردان‌های ما نیز چندان شناخته‌شده نیست و کارگردانی که عادت کرده است یک فیلم سینمایی را در یک زمان مشخص آماده کند حالا وارد رسانه‌ای می‌شود که زمان طولانی‌تری را باید برای تولید یک محصول بگذارد و شاید شناخت خیلی دقیقی از آن ندارد و به‌نوعی اشراف دقیقی به این مدیوم نداشته باشد. باز هم باید بر این نکته تاکید کرد که مدیوم شبکه نمایش خانگی، هم برای مخاطبان و هم برای فیلمسازان نیازمند صرف‌شدن زمان بیشتری است و قطعا در آینده بهتر می‌توان این مدیوم را آسیب‌شناسی کرد.

شبکه نمایش خانگی اتفاقی است که به‌تازگی در کشور ما جریان‌ساز شده و مسیری است که بسیاری از کارگردان‌ها آن را طی خواهند کرد. این اتفاق اجتناب‌ناپذیر است. طبعا بسیاری از کارگردان‌های کشور ما نیز دوست دارند این مدیوم را تجربه کنند همچنان‌که تا به امروز بسیاری در این راه قدم گذاشته‌اند و ما هم شاهد تجربه‌های این کارگردان‌ها بوده‌ایم. هرچند که قطعا در کشور ما میزان تاثیرگذاری مدیوم‌هایی چون سینما و تلویزیون به‌مراتب بیشتر از شبکه نمایش خانگی است و شاید مدت زمان بیشتری نیاز داریم تا این مدیوم جای خودش را میان مردم پیدا کند و به‌قول‌معروف خودش را بیشتر معرفی کند.
طی این سال‌ها شاهد حضور کارگردان‌هایی نام‌آشنا در عرصه شبکه نمایش خانگی بوده‌ایم؛ کارگردان‌هایی که به‌واسطه حضورشان در سینما و تلویزیون برای مخاطبان نام‌های شناخته‌شده‌ای هستند و وقتی این کارگردان‌ها مدتی از سینما و تلویزیون فاصله می‌گیرند و به سمت شبکه نمایش خانگی می‌آیند زمانی به نسبت طولانی صرف ساخت اینگونه سریال‌ها خواهد شد و ما مجبور خواهیم بود غیبت این کارگردان‌های باسابقه را در سینما یا تلویزیون که عادت داشتیم فیلم‌هایی از آنها ببینیم شاهد باشیم و شاید در بدبینانه‌ترین حالت ممکن کارگردانی که معمولا آثار خوبی از او در سینما می‌دیدیم شاید به همان نسبت در مدیوم شبکه نمایش خانگی موفق ظاهر نشود. به‌هرحال باید بپذیریم که این اتفاق و ورود به شبکه نمایش خانگی یک ریسک محسوب می‌شود و از طرف دیگر قطعا برای شبکه نمایش خانگی حضور اینگونه کارگردان‌ها یک حسن محسوب و به قول معروف باعث می‌شود محصولات این رسانه خیلی غیرحرفه‌ای برگزار نشود.
اما قطعا گه‌گاه خبرهای مختلفی درباره موفقیت یا عدم‌موفقیت برخی سریال‌ها در شبکه نمایش خانگی شنیده می‌شود که تصور می‌کنم این آزمون‌وخطا در این مدیوم بیشتر منوط به این است که قطعا هنوز چندان رسانه شناخته‌شده‌ای در ایران نیست و زمان بیشتری برای مخاطب‌شناسی آن نیاز داریم و اینکه جایگاه آن به‌مرور توسط مخاطبانش مشخص خواهد شد. از سوی دیگر می‌توان به این موضوع از این زاویه نگاه کرد که برای کارگردان‌های ما نیز چندان شناخته‌شده نیست و کارگردانی که عادت کرده است یک فیلم سینمایی را در یک زمان مشخص آماده کند حالا وارد رسانه‌ای می‌شود که زمان طولانی‌تری را باید برای تولید یک محصول بگذارد و شاید شناخت خیلی دقیقی از آن ندارد و به‌نوعی اشراف دقیقی به این مدیوم نداشته باشد. باز هم باید بر این نکته تاکید کرد که مدیوم شبکه نمایش خانگی، هم برای مخاطبان و هم برای فیلمسازان نیازمند صرف‌شدن زمان بیشتری است و قطعا در آینده بهتر می‌توان این مدیوم را آسیب‌شناسی کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.