|

محدودسازی شبکه‌های مجازی ارتقای سطح کاربری اینترنت؟

علیرضا مجیدی

شرایط فعلی فضای سایبری ایران، به صورتی شده که قسمت بزرگی از آن دسته از شهروندانی که دارای معلومات، دانش و تجربه لازم برای تولید محتوای فاخر هستند، حس می‌کنند، فضا برای فعالیت‌شان مناسب نیست و البته دغدغه و مشکلات این دسته، فقط تنزل سلیقه عمومی نیست و به فهرست مشکلات آنها می‌شود، موارد زیر را افزود:
۱- متصورنبودن برگشت اقتصادی برای اقدامات فرهنگی یا علمی آنها در فضای اینترنت
۲- مشخص‌نبودن خط‌قرمزها
۳- نبود بستر سخت‌افزاری مناسب و اینترنت محدود و هنوز کُند در ایران
۴- و البته یک سوی مشکل هم خود این عرصه فعالان هستند.
سوال دیگری که مطرح می‌شود این است که آیا به دلیل آنچه بیهودگی در شبکه‌های مجازی نامیده می‌شود یا وجود برخی از کاربری‌های خارج عرف، شایسته است که دستور محدودیت کامل استفاده از این سرویس‌ها را صادر کرد؟ در اینجا در بندهایی به بررسی این مطلب می‌پردازیم:
۱- سیاست‌های محدودسازی اغلب کارآمد نبوده‌اند. در حال حاضر آلترناتیوها بسیار فراوان‌تر هستند و بعضی از آنها حتی از سرویس‌های روتین مورد استفاده بهترند.
۲- محدودسازی مسلما منجر به تغییر رویه همگانی و ارتقای کاربری آنها نخواهد شد، بلکه باعث ایجاد یک رنجش خواهد شد.
۳- محدودسازی، نه‌تنها فضا را برای حضور نخبگان و شنیده‌شدن صدای آنها هموار نخواهد کرد، بلکه تردید و هراس بیشتری در دل آنها خواهد پراکند.
۴- سیاست محدودسازی باعث خواهد شد که آن کاربری‌های سطح بالا و مفید هم آسیب ببیند.
ما سال‌هاست که می‌گوییم که محتواسازان، ادیبان و هنرمندان ایرانی نیاز به حمایت دارند و البته به باور من این حمایت نباید اصلا دولتی باشد، بلکه باید خود آنها و مردم به یاری هم بشتابند و سعی کنند فضای نوی سایبری را بهتر درک کنند.

شرایط فعلی فضای سایبری ایران، به صورتی شده که قسمت بزرگی از آن دسته از شهروندانی که دارای معلومات، دانش و تجربه لازم برای تولید محتوای فاخر هستند، حس می‌کنند، فضا برای فعالیت‌شان مناسب نیست و البته دغدغه و مشکلات این دسته، فقط تنزل سلیقه عمومی نیست و به فهرست مشکلات آنها می‌شود، موارد زیر را افزود:
۱- متصورنبودن برگشت اقتصادی برای اقدامات فرهنگی یا علمی آنها در فضای اینترنت
۲- مشخص‌نبودن خط‌قرمزها
۳- نبود بستر سخت‌افزاری مناسب و اینترنت محدود و هنوز کُند در ایران
۴- و البته یک سوی مشکل هم خود این عرصه فعالان هستند.
سوال دیگری که مطرح می‌شود این است که آیا به دلیل آنچه بیهودگی در شبکه‌های مجازی نامیده می‌شود یا وجود برخی از کاربری‌های خارج عرف، شایسته است که دستور محدودیت کامل استفاده از این سرویس‌ها را صادر کرد؟ در اینجا در بندهایی به بررسی این مطلب می‌پردازیم:
۱- سیاست‌های محدودسازی اغلب کارآمد نبوده‌اند. در حال حاضر آلترناتیوها بسیار فراوان‌تر هستند و بعضی از آنها حتی از سرویس‌های روتین مورد استفاده بهترند.
۲- محدودسازی مسلما منجر به تغییر رویه همگانی و ارتقای کاربری آنها نخواهد شد، بلکه باعث ایجاد یک رنجش خواهد شد.
۳- محدودسازی، نه‌تنها فضا را برای حضور نخبگان و شنیده‌شدن صدای آنها هموار نخواهد کرد، بلکه تردید و هراس بیشتری در دل آنها خواهد پراکند.
۴- سیاست محدودسازی باعث خواهد شد که آن کاربری‌های سطح بالا و مفید هم آسیب ببیند.
ما سال‌هاست که می‌گوییم که محتواسازان، ادیبان و هنرمندان ایرانی نیاز به حمایت دارند و البته به باور من این حمایت نباید اصلا دولتی باشد، بلکه باید خود آنها و مردم به یاری هم بشتابند و سعی کنند فضای نوی سایبری را بهتر درک کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.