|

آموختن دفاع‌شخصی یا یادگرفتن حمله!

هما نصرتی: اگر تابه‌حال یک‌بار خفتتان کرده باشند یا در یک دعوا حسابی کتک خورده باشید دوستانتان یکی از اولین راه‌هایی که پیش‌پایتان می‌گذارند، رفتن به کلاس‌های دفاع‌شخصی است؛ اما یادتان باشد فارغ از اینکه شما در این کلاس‌ها دارید دفاع را می‌آموزید یا حمله را؛ خشونت برایتان طبیعی خواهد شد و این، موضوع غیرطبیعی‌ای است! چندسال پیش، مردی که خیال کرده بود دزد پشت‌سرش ایستاده با ضربه جوموکی طرف را از پا درآورد، بعد معلوم شد که میهمان همسایه طبقه بالایی بوده و فرد مذکور تا پای چوبه دار هم رفت! او در همه مصاحبه‌هایش گفته بود که طبق اصول دفاع‌شخصی، یعنی غافل‌گیری و دفاع قبل از حمله عمل کرده و ضربه را هم کاری زده. اینجاست که کارشناسان اجتماعی می‌گویند: «دفاع‌شخصی یک ورزش است برای افزایش توان و آمادگی، نه یک بوکس دوآتشه!»
این رشته ربطی به سن، وزن و آمادگی جسمانی ندارد. در دوره‌هایی با عنوان «درگیری‌های خیابانی»، درگیری‌های خیابانی از راه دور آموزش داده می‌شود. یاد می‌گیرید وقتی به شما حمله می‌شود با تکنیک‌های دفاع‌شخصی از خود چگونه دفاع کنید یا اگر با چاقو یا قفل‌فرمان به شما حمله شد، چگونه از خود دفاع کنید؛ دوره آموزشی این رشته به‌طورکلی شش‌ترم دارد. این رشته ورزشی برای مقابله با درگیری و مزاحمت‌های خیابانی و مقابله با سلاح‌سرد حتی قفل‌فرمان و چوب است. از ترم‌پنج به بعد، شکستن مفاصلی مثل آرنج، کتف و... آموزش داده می‌شود و البته که از افراد آموزش‌دیده هم تعهد گرفته می‌شود که در خیابان موجب درگیری نشده و فقط در صورت مورد تهاجم قرارگرفتن از سوی مهاجم و سارق از خود دفاع کنند. این رشته تازگی‌ها خانم‌ها را هم جذب خودش کرده و زن‌ها معتقدند که با یادگرفتن دفاع‌شخصی لااقل اجازه نمی‌دهند کسی در خیابان و کوچه، مزاحمشان شود و البته که اگر شما خواهری آموزش‌دیده در زمینه دفاع‌شخصی دارید باید خودتان را آماده کنید برای سفره پهن‌کردن و جمع‌کردن و حتی انجام بعضی کارهای زوری! چراکه زن‌ها در دفاع‌شخصی به مراتب سریع‌تر و دقیق‌تر از مردها هستند. بااین‌همه هیچ روانشناس یا جامعه‌شناسی تابه‌حال این ورزش رزمی را تایید نکرده و همه می‌گویند وقتی شما روش بروز خشونت را بدانید، محال است بتوانید در محیط‌های خشن، خودتان را کنترل کنید و دست به زدن آدم‌ها نزنید! امان‌الله قرایی‌مقدم، از جامعه‌شناسانی است که معتقد است نزاع‌های خیابانی ریشه در انتشار یکباره خشونت از سوی مردم عادی دارد: «اکثر نزاع‌ها بر سر اموال، دارایی یا اغلب در رانندگی، هنگام پیچیدن یا سبقت رانندگان از یکدیگر و حتی موقع دریافت کرایه از مسافران به وجود می‌آید.» به گفته او، مورد دیگری که از دلایل مهم نزاع‌های خیابانی است، متلک‌پرانی و مزاحمت‌هایی است که به عینه در معابر توسط جوانان صورت می‌گیرد و باعث درگیری بین افراد می‌شود که هرکدام از دو طرف وارد جنگ و ضرب‌وجرح می‌شود تا از خود دفاع کنند.»
او با توجه به سن کم افراد حاضر در نزاع‌های خیابانی، مهار خشونت و حفظ آرامش را اولین قدم در حل مشکلات اجتماعی افراد می‌داند و توصیه می‌کند پیش از هرگونه اقدامی، اول از همه سعی کنیم تسلط به خود را بازیابیم تا در قدم بعد، از مهارت‌های فردی‌مان در جهت پایان‌بخشیدن به درگیری‌های کوچک بهره‌مند شویم: «این روش شاید به نظر قدیمی باشد اما هنوز از هرگونه آمادگی جسمانی و رفتن به کلاس‌های بدن‌سازی و دفاع‌شخصی بهتر است.»

هما نصرتی: اگر تابه‌حال یک‌بار خفتتان کرده باشند یا در یک دعوا حسابی کتک خورده باشید دوستانتان یکی از اولین راه‌هایی که پیش‌پایتان می‌گذارند، رفتن به کلاس‌های دفاع‌شخصی است؛ اما یادتان باشد فارغ از اینکه شما در این کلاس‌ها دارید دفاع را می‌آموزید یا حمله را؛ خشونت برایتان طبیعی خواهد شد و این، موضوع غیرطبیعی‌ای است! چندسال پیش، مردی که خیال کرده بود دزد پشت‌سرش ایستاده با ضربه جوموکی طرف را از پا درآورد، بعد معلوم شد که میهمان همسایه طبقه بالایی بوده و فرد مذکور تا پای چوبه دار هم رفت! او در همه مصاحبه‌هایش گفته بود که طبق اصول دفاع‌شخصی، یعنی غافل‌گیری و دفاع قبل از حمله عمل کرده و ضربه را هم کاری زده. اینجاست که کارشناسان اجتماعی می‌گویند: «دفاع‌شخصی یک ورزش است برای افزایش توان و آمادگی، نه یک بوکس دوآتشه!»
این رشته ربطی به سن، وزن و آمادگی جسمانی ندارد. در دوره‌هایی با عنوان «درگیری‌های خیابانی»، درگیری‌های خیابانی از راه دور آموزش داده می‌شود. یاد می‌گیرید وقتی به شما حمله می‌شود با تکنیک‌های دفاع‌شخصی از خود چگونه دفاع کنید یا اگر با چاقو یا قفل‌فرمان به شما حمله شد، چگونه از خود دفاع کنید؛ دوره آموزشی این رشته به‌طورکلی شش‌ترم دارد. این رشته ورزشی برای مقابله با درگیری و مزاحمت‌های خیابانی و مقابله با سلاح‌سرد حتی قفل‌فرمان و چوب است. از ترم‌پنج به بعد، شکستن مفاصلی مثل آرنج، کتف و... آموزش داده می‌شود و البته که از افراد آموزش‌دیده هم تعهد گرفته می‌شود که در خیابان موجب درگیری نشده و فقط در صورت مورد تهاجم قرارگرفتن از سوی مهاجم و سارق از خود دفاع کنند. این رشته تازگی‌ها خانم‌ها را هم جذب خودش کرده و زن‌ها معتقدند که با یادگرفتن دفاع‌شخصی لااقل اجازه نمی‌دهند کسی در خیابان و کوچه، مزاحمشان شود و البته که اگر شما خواهری آموزش‌دیده در زمینه دفاع‌شخصی دارید باید خودتان را آماده کنید برای سفره پهن‌کردن و جمع‌کردن و حتی انجام بعضی کارهای زوری! چراکه زن‌ها در دفاع‌شخصی به مراتب سریع‌تر و دقیق‌تر از مردها هستند. بااین‌همه هیچ روانشناس یا جامعه‌شناسی تابه‌حال این ورزش رزمی را تایید نکرده و همه می‌گویند وقتی شما روش بروز خشونت را بدانید، محال است بتوانید در محیط‌های خشن، خودتان را کنترل کنید و دست به زدن آدم‌ها نزنید! امان‌الله قرایی‌مقدم، از جامعه‌شناسانی است که معتقد است نزاع‌های خیابانی ریشه در انتشار یکباره خشونت از سوی مردم عادی دارد: «اکثر نزاع‌ها بر سر اموال، دارایی یا اغلب در رانندگی، هنگام پیچیدن یا سبقت رانندگان از یکدیگر و حتی موقع دریافت کرایه از مسافران به وجود می‌آید.» به گفته او، مورد دیگری که از دلایل مهم نزاع‌های خیابانی است، متلک‌پرانی و مزاحمت‌هایی است که به عینه در معابر توسط جوانان صورت می‌گیرد و باعث درگیری بین افراد می‌شود که هرکدام از دو طرف وارد جنگ و ضرب‌وجرح می‌شود تا از خود دفاع کنند.»
او با توجه به سن کم افراد حاضر در نزاع‌های خیابانی، مهار خشونت و حفظ آرامش را اولین قدم در حل مشکلات اجتماعی افراد می‌داند و توصیه می‌کند پیش از هرگونه اقدامی، اول از همه سعی کنیم تسلط به خود را بازیابیم تا در قدم بعد، از مهارت‌های فردی‌مان در جهت پایان‌بخشیدن به درگیری‌های کوچک بهره‌مند شویم: «این روش شاید به نظر قدیمی باشد اما هنوز از هرگونه آمادگی جسمانی و رفتن به کلاس‌های بدن‌سازی و دفاع‌شخصی بهتر است.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.