اولریش بک یک زندگینامه
اولریش بک، استاد دانشگاه مونیخ و مدرسه اقتصادی لندن، پس از دریافت دیپلم متوسطه به تحصیل در رشته حقوق پرداخت. سپس یک بورس تحصیلی بهدست آورد و در رشتههای جامعهشناسی، فلسفه، روانشناسی و علوم سیاسی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ درس خواند. در سال 1972 از همین دانشگاه دکترا گرفت و هفتسال بعد به عنوان استاد رشته جامعهشناسی معرفی شد. او از سال 1992 رییس و استاد موسسه جامعهشناسی مونیخ بود و یکی از استادان هیات تحریریه ژورنال جامعهشناسی بریتانیا (BJS). در سال 2005 از سوی دانشگاه کمبریج به او یک کرسی پیشنهاد شد که به دلیل ادامه کار در دانشگاه مونیخ آن را نپذیرفت. بک از سال 1979 تا 1981 در دانشگاه ویلهلم در وستفالن و از سال 1981 تا 1992 در بامبرگ مشغول به تدریس بود. او علاوه بر آنکه بین سالهای 1995 تا 1997 عضو کمیسیون مسایل آتی ایالات آزاد باواریا و ساکسونی آلمان بود، از 1999 به بعد سخنگوی برنامه پژوهشی آلمان (DFG) در مورد مدرنیته بازتابی بود. این بنیاد از پژوهشهای علمی و انسانی حمایت میکند و یکی از بنیادهای شناختهشده در اروپاست. در اینجا بود که نظریه مدرنسازی بازتابی بک به کمک یک طیف موضوعی
گسترده- در پروژههای پژوهشی - تجربی بررسی شد. این نظریه، تفکری بنیادین را تنظیم میکند که ویژگی پیروزمندانه مدرنیته صنعتی بر پیامدهای جانبی جهانی را پدید میآورد، پیامدهایی که بنیان تشکیلاتی و مشخصههای مدرنیته ملی-دولتی را به چالش کشیده و دگرگون میکنند تا بازار معاملات سیاسی را بگشایند. نظریات بک بیارتباط با جامعه ایران و سیر تحولات آن نیست. از اینرو، معرفی بک و اندیشههای او میتواند برای ما هم ضروری باشد. آشنایی با آرا و عقاید بک میتواند امکان ورود ما را به آنچه او «شهروند جهانوطن» میخواند، فراهم کند؛ چرا که با روند کنونی جهانی و مخاطرات مختلف زیستمحیطی و تکنولوژیک، این موضوع هنوز در کشور ما جدی گرفته نشده است.
حوزههای مورد توجه بک، مدرنیزاسیون، فردیسازی، جهانیسازی و موضوعات بومشناختی بود. او همچنین به مسایل جامعهشناسی کار، بهویژه در عصر سرمایهداری جهانی و انعطافپذیری فرآیند کار روی آورد؛ آنهم از طریق نظریه جهانوطنی. اولین کتاب بک، «جامعه مخاطرهپذیر» در سال 1986 به آلمانی و در سال 1992 به انگلیسی منتشر شد. کتاب دیگر او در مورد مدرنیزاسیون بازتابی است که با نام «سیاست، سنت و زیباشناسی در نظم اجتماعی مدرن» در سال 1994 همراه با گیدنر و اسکات لش به بازار آمد. از مهمترین آثار او میتوان به «سیاست اکولوژیکی در عصر مخاطره» (1995)، «جامعه در مخاطره جهانی» (1998)، «جهانیشدن چیست؟» (1997)، «جهان متهورانه جدید کار» (2000)، «قدرت در عصر جهانی» (2005)، «تصور جهانوطنی» (2006)، «اروپای جهانوطن» (2007)، «جهان در مخاطره» (2009) و «اروپای آلمانی» (2013) اشاره کرد. a
اولریش بک، استاد دانشگاه مونیخ و مدرسه اقتصادی لندن، پس از دریافت دیپلم متوسطه به تحصیل در رشته حقوق پرداخت. سپس یک بورس تحصیلی بهدست آورد و در رشتههای جامعهشناسی، فلسفه، روانشناسی و علوم سیاسی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ درس خواند. در سال 1972 از همین دانشگاه دکترا گرفت و هفتسال بعد به عنوان استاد رشته جامعهشناسی معرفی شد. او از سال 1992 رییس و استاد موسسه جامعهشناسی مونیخ بود و یکی از استادان هیات تحریریه ژورنال جامعهشناسی بریتانیا (BJS). در سال 2005 از سوی دانشگاه کمبریج به او یک کرسی پیشنهاد شد که به دلیل ادامه کار در دانشگاه مونیخ آن را نپذیرفت. بک از سال 1979 تا 1981 در دانشگاه ویلهلم در وستفالن و از سال 1981 تا 1992 در بامبرگ مشغول به تدریس بود. او علاوه بر آنکه بین سالهای 1995 تا 1997 عضو کمیسیون مسایل آتی ایالات آزاد باواریا و ساکسونی آلمان بود، از 1999 به بعد سخنگوی برنامه پژوهشی آلمان (DFG) در مورد مدرنیته بازتابی بود. این بنیاد از پژوهشهای علمی و انسانی حمایت میکند و یکی از بنیادهای شناختهشده در اروپاست. در اینجا بود که نظریه مدرنسازی بازتابی بک به کمک یک طیف موضوعی
گسترده- در پروژههای پژوهشی - تجربی بررسی شد. این نظریه، تفکری بنیادین را تنظیم میکند که ویژگی پیروزمندانه مدرنیته صنعتی بر پیامدهای جانبی جهانی را پدید میآورد، پیامدهایی که بنیان تشکیلاتی و مشخصههای مدرنیته ملی-دولتی را به چالش کشیده و دگرگون میکنند تا بازار معاملات سیاسی را بگشایند. نظریات بک بیارتباط با جامعه ایران و سیر تحولات آن نیست. از اینرو، معرفی بک و اندیشههای او میتواند برای ما هم ضروری باشد. آشنایی با آرا و عقاید بک میتواند امکان ورود ما را به آنچه او «شهروند جهانوطن» میخواند، فراهم کند؛ چرا که با روند کنونی جهانی و مخاطرات مختلف زیستمحیطی و تکنولوژیک، این موضوع هنوز در کشور ما جدی گرفته نشده است.
حوزههای مورد توجه بک، مدرنیزاسیون، فردیسازی، جهانیسازی و موضوعات بومشناختی بود. او همچنین به مسایل جامعهشناسی کار، بهویژه در عصر سرمایهداری جهانی و انعطافپذیری فرآیند کار روی آورد؛ آنهم از طریق نظریه جهانوطنی. اولین کتاب بک، «جامعه مخاطرهپذیر» در سال 1986 به آلمانی و در سال 1992 به انگلیسی منتشر شد. کتاب دیگر او در مورد مدرنیزاسیون بازتابی است که با نام «سیاست، سنت و زیباشناسی در نظم اجتماعی مدرن» در سال 1994 همراه با گیدنر و اسکات لش به بازار آمد. از مهمترین آثار او میتوان به «سیاست اکولوژیکی در عصر مخاطره» (1995)، «جامعه در مخاطره جهانی» (1998)، «جهانیشدن چیست؟» (1997)، «جهان متهورانه جدید کار» (2000)، «قدرت در عصر جهانی» (2005)، «تصور جهانوطنی» (2006)، «اروپای جهانوطن» (2007)، «جهان در مخاطره» (2009) و «اروپای آلمانی» (2013) اشاره کرد. a
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.