|

سنگک 2هزارتومانی در بالا‌شهر!

شرق: دیگر با یک‌هزار‌تومانی نمی‌شود شکم سیر کرد. حالا باید کمی بیشتر سُرفید؛ مثلا هزار‌و500‌تومان؛ قیمت یک‌نان سنگک آزادپز که محصول آرد سبوس‌دار است و دولت می‌گوید کیفیت بهتری دارد. هر کیسه آرد آزاد، حدودا پنجاه‌ و خرده‌ای برای نانواها هزینه برمی‌دارد و حالا که قیمت هر نان دست‌کم هزارو500تومان شده، لابد دخل‌شان به خرج‌شان بیشتر می‌خورد: «مدتی بود که نانواهای نان سنگک اعتراض داشتند به ماجرای قیمت نانی که می‌فروشند؛ معتقد بودند با کیفیت پایین آردی که تحویل می‌گیرند، قیمت نان برایشان به صرفه نیست، این بود که طبق روال هر سال، به اتحادیه برای افزایش قیمت درخواست دادند و این بار این افزایش پذیرفته شد.»
در سنگکی‌های دولتی، نان دانه‌ای 800تومان فروخته می‌شود، قیمت تعاونی آرد، کم بودن وزنش و کمی هم بی‌کیفیتی آرد باعث شده که این دو نرخی‌بودن توسط مشتری‌ها هم پذیرفته شود. سنگکی مصاحب در یوسف‌آباد یکی از آن سنگکی‌های دولتی است که هنوز نان را به نرخ 800تومان می‌فروشد: «البته ما مشتری‌هایی داریم که برای نان 800تومانی می‌آیند اما واقعیت این است که با وزن چانه 400گرمی، برای نانوا پخت نمی‌صرفد.» چند راه هم برای دور زدن این قیمت هست، اولینش می‌شود «کنجد». سنگک دولتی اگر چند دانه کنجد داشته باشد دیگر قیمتش می‌شود هزار‌تومان و اگر آزادپز باشد کمتر از دوهزارتومان نمی‌شود خریدش. مصاحب به همین خاطر از اولین روز اجرای طرح افزایش قیمت نان، نانوایی‌اش را شلوغ‌تر از هر روز می‌بیند: «ما اینجا یک‌سری مشتری‌های ثابت داریم، مثلا کارمندان اداره‌ها، سازمان آب، مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها. برای اینها باید نان معمولی بزنیم چون برایشان قیمت مهم است. سر ظهر که می‌شود می‌آیند، 20تا 30‌تا نان می‌گیرند، اما مشتری‌های شخصی ما خیلی درباره قیمت حساس نیستند، ممکن است حرفی بزنند اما جوابش مشخص است چون قیمت‌ها توسط اتحادیه ابلاغ شده.» اما در این شرایط خرید نان ساده به قیمت 800تومان کار چندان راحتی نیست. شاطرهای سنگکی، معمولا هر دو تنوری که پخت می‌کنند چند نان ساده هم می‌پزند، به همین دلیل خرید این نوع نان معطلی دارد و کمتر مردم حاضرند برای 200تومان صف بایستند.» از آن طرف سنگک‌های آزادپز چند ویژگی مهم دارند؛ وزن‌شان بیشتر است و به همین خاطر، اندازه‌شان به همان سنگک‌های معروف نزدیک‌تر است و از همه مهم‌تر اینکه سفیدتر و باکیفیت‌تر هستند: «وقتی که آرد خوب باشد، نان خوبی دست مشتری می‌دهیم. این آرد هنوز کیفیتش درجه یک نیست اما بهتر از آرد نانوایی‌های دولتی است و به همین خاطر نانش هم بهتر پخت می‌شود، بدون سوختگی و خمیر زیاد.»
اینها صحبت‌ آقای کاشمری است که در محدوده دانشگاه تهران سنگکی آزادپز دارد. او می‌گوید این نانوایی از ابتدا آزادپز بوده و قیمت‌هایش همیشه مقداری گران‌تر از دیگر نانوایی‌ها، اما «مشتری‌های خودمان را داریم، دانشجوها که معمولا دوست ندارند صف بایستند، کبابی‌ها که کیفیت نان برایشان خیلی مهم است و مردم دیگر که اگر نان خوب دست‌شان بدهی، حاضرند چند تومانی بیشتر خرج کنند.» اما او نمی‌گوید حالا که قیمت نان‌گران شده، چقدر مشتری نانوایی‌ها ممکن است کمتر شود، چقدر آدم در همین شهر زندگی می‌کنند که توانایی خرید نان با قیمت هزارو‌500تومان را هم ندارند و وقتی به سنگکی می‌آیند تقاضای نصف نان می‌کنند! مسوولان می‌گویند سنگک فقط در بالاشهر ‌گران شده، راست هم می‌گویند، به لحاظ جغرافیایی مناطق دو، سه و شش، بالاشهر به‌حساب می‌آیند اما مگر در همان مناطق هم، محله‌هایی نیست که بعضی از شهروندانش کمی دست‌و‌بال‌شان تنگ باشد؟

شرق: دیگر با یک‌هزار‌تومانی نمی‌شود شکم سیر کرد. حالا باید کمی بیشتر سُرفید؛ مثلا هزار‌و500‌تومان؛ قیمت یک‌نان سنگک آزادپز که محصول آرد سبوس‌دار است و دولت می‌گوید کیفیت بهتری دارد. هر کیسه آرد آزاد، حدودا پنجاه‌ و خرده‌ای برای نانواها هزینه برمی‌دارد و حالا که قیمت هر نان دست‌کم هزارو500تومان شده، لابد دخل‌شان به خرج‌شان بیشتر می‌خورد: «مدتی بود که نانواهای نان سنگک اعتراض داشتند به ماجرای قیمت نانی که می‌فروشند؛ معتقد بودند با کیفیت پایین آردی که تحویل می‌گیرند، قیمت نان برایشان به صرفه نیست، این بود که طبق روال هر سال، به اتحادیه برای افزایش قیمت درخواست دادند و این بار این افزایش پذیرفته شد.»
در سنگکی‌های دولتی، نان دانه‌ای 800تومان فروخته می‌شود، قیمت تعاونی آرد، کم بودن وزنش و کمی هم بی‌کیفیتی آرد باعث شده که این دو نرخی‌بودن توسط مشتری‌ها هم پذیرفته شود. سنگکی مصاحب در یوسف‌آباد یکی از آن سنگکی‌های دولتی است که هنوز نان را به نرخ 800تومان می‌فروشد: «البته ما مشتری‌هایی داریم که برای نان 800تومانی می‌آیند اما واقعیت این است که با وزن چانه 400گرمی، برای نانوا پخت نمی‌صرفد.» چند راه هم برای دور زدن این قیمت هست، اولینش می‌شود «کنجد». سنگک دولتی اگر چند دانه کنجد داشته باشد دیگر قیمتش می‌شود هزار‌تومان و اگر آزادپز باشد کمتر از دوهزارتومان نمی‌شود خریدش. مصاحب به همین خاطر از اولین روز اجرای طرح افزایش قیمت نان، نانوایی‌اش را شلوغ‌تر از هر روز می‌بیند: «ما اینجا یک‌سری مشتری‌های ثابت داریم، مثلا کارمندان اداره‌ها، سازمان آب، مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها. برای اینها باید نان معمولی بزنیم چون برایشان قیمت مهم است. سر ظهر که می‌شود می‌آیند، 20تا 30‌تا نان می‌گیرند، اما مشتری‌های شخصی ما خیلی درباره قیمت حساس نیستند، ممکن است حرفی بزنند اما جوابش مشخص است چون قیمت‌ها توسط اتحادیه ابلاغ شده.» اما در این شرایط خرید نان ساده به قیمت 800تومان کار چندان راحتی نیست. شاطرهای سنگکی، معمولا هر دو تنوری که پخت می‌کنند چند نان ساده هم می‌پزند، به همین دلیل خرید این نوع نان معطلی دارد و کمتر مردم حاضرند برای 200تومان صف بایستند.» از آن طرف سنگک‌های آزادپز چند ویژگی مهم دارند؛ وزن‌شان بیشتر است و به همین خاطر، اندازه‌شان به همان سنگک‌های معروف نزدیک‌تر است و از همه مهم‌تر اینکه سفیدتر و باکیفیت‌تر هستند: «وقتی که آرد خوب باشد، نان خوبی دست مشتری می‌دهیم. این آرد هنوز کیفیتش درجه یک نیست اما بهتر از آرد نانوایی‌های دولتی است و به همین خاطر نانش هم بهتر پخت می‌شود، بدون سوختگی و خمیر زیاد.»
اینها صحبت‌ آقای کاشمری است که در محدوده دانشگاه تهران سنگکی آزادپز دارد. او می‌گوید این نانوایی از ابتدا آزادپز بوده و قیمت‌هایش همیشه مقداری گران‌تر از دیگر نانوایی‌ها، اما «مشتری‌های خودمان را داریم، دانشجوها که معمولا دوست ندارند صف بایستند، کبابی‌ها که کیفیت نان برایشان خیلی مهم است و مردم دیگر که اگر نان خوب دست‌شان بدهی، حاضرند چند تومانی بیشتر خرج کنند.» اما او نمی‌گوید حالا که قیمت نان‌گران شده، چقدر مشتری نانوایی‌ها ممکن است کمتر شود، چقدر آدم در همین شهر زندگی می‌کنند که توانایی خرید نان با قیمت هزارو‌500تومان را هم ندارند و وقتی به سنگکی می‌آیند تقاضای نصف نان می‌کنند! مسوولان می‌گویند سنگک فقط در بالاشهر ‌گران شده، راست هم می‌گویند، به لحاظ جغرافیایی مناطق دو، سه و شش، بالاشهر به‌حساب می‌آیند اما مگر در همان مناطق هم، محله‌هایی نیست که بعضی از شهروندانش کمی دست‌و‌بال‌شان تنگ باشد؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.