|

نقاش خیالپرداز

غلامحسین نامی . نقاش

اکبر صادقی را از دوران دانشجویی می‌شناسم. در آن زمان دانشکده هنرهای زیبا سه آتلیه داشت که یکی از آنها را زنده‌یاد استاد حیدریان با کمک محمود جوادی‌پور، دیگری را مرحوم زنده‌یاداستاد حمیدی و سومی را زنده‌یاد بهجت صدر اداره می‌کردند.
من در آتلیه زنده‌یاد استاد حیدریان و صادقی در آتلیه زنده‌یاداستاد حمیدی آموزش می‌دید اما آنقدر شخصیت، روحیه و حال‌‌و‌هوای او جذاب بود که به یکی از بهترین دوستان من از همان سال‌ها تا به امروز تبدیل شد. علی‌اکبر صادقی متولد1316 و یک‌سال از من جوان‌تر است. آنطور که خودش می‌گفت در دوران دبیرستان نقاشی با آبرنگ را از آواک هایراپتیان آموخت و بعدها این شیوه یکی‌از نحله‌های نقاشی صادقی تا به امروز شد. این درحالی است که ما آبرنگ‌سازان زیادی در کشور داریم ولی تکنیک و حسی که صادقی در کارهایش دارد، قابل‌توجه است چون از بچگی عاشق آبرنگ بوده. او سال1377 وارد دانشکده هنرهای زیبا شد و یک‌سال بعد تکنیکی را با شیوه ابداعی خودش پایه‌گذاری کرد. این تکنیک ویترای بود که در کلیساها استفاده می‌شد. در ویترای شیشه‌ها را با ملات سربی از هم جدا می‌کنند اما صادقی با خمیر ساختگی خودش، طرح‌هایی را روی شیشه‌های معمولی اجرا و بعدا فضاهای خالی را با رنگ‌تینری پر می‌کرد که حاصل آن آثار بسیار زیبا با حال‌وهوای ایرانی می‌شد. او بعدها آتلیه‌ای را به‌همراه نصرالله افجه‌ای در نزدیکی میدان مخبرالدوله سابق تاسیس و در همانجا کلاس‌های آموزشی دایر کرد.
علی‌اکبر صادقی از همان دوران دانشجویی بسیار فعال بود و در ادامه فعالیت‌هایش، در زمینه طراحی پوسترهای سینمایی، طراحی جلد کتاب و گرافیک تبلیغاتی کار کرد. این تجربیات باعث شد او به‌عنوان یکی از هنرمندان خوب و باسابقه ایرانی معرفی شود. البته صادقی بعد از پایان دوران تحصیلش در کانون پرورش فکری کودک و نوجوان هم شروع به ساخت چندفیلم متحرک و تصویرسازی کتاب کرد که اولین فیلم متحرک او با نام «هفت شهر» در سال1350 ساخته شد. همیشه معتقدم هنرمند نقاش اگر پایه‌های خود را از قبل نسازد و قدرت‌های طراحی و رنگ‌شناسی‌اش را محکم نکند، کم می‌آورد. صادقی کسی است که در این زمینه‌ها خودش را ساخت و تجربه بالایی که در طراحی داشت، نشان داد یکی از هنرمندان خلاق و بااستعداد جامعه هنری است. او در جامعه هنری واقعا تاثیرگذار بوده است. نمی‌توانم بگویم آثارش سوررئال هستند چون سوررئال تعاریف خاص خودش را دارد اما او در زمینه بیان احوالات شخصی و آنچه در جامعه می‌بیند، خیالپردازانه نقاشی کرده که بسیار اثرگذار بوده است.
آثار او در سطح جهانی هم شناخته شده‌اند و تاکنون جوایز بسیاری مانند جایزه اول جشنواره لایپزیک را کسب کرده است. در کنار آثار هنری اگر بخواهم به شخصیت او نیز بپردازم باید بگویم، ما همیشه می‌گوییم یک هنرمند باید اصول و مبانی را بشناسد اما قبل از همه اینها یک هنرمند باید یک انسان باشد و صادقی از نظر خصوصیات انسانی بی‌نظیر است، این موضوع را نه‌تنها من بلکه همه دوستانش می‌گویند. وقتی به چهره او نگاه کنید، تصور نمی‌کنید تا این حد شکننده و ظریف باشد درحالی که او بسیار احساساتی است و برای همه سنگ‌تمام گذاشته. در پایان باید به این موضوع اشاره کنم که راجع به او بسیار می‌توان گفت و صحبت کرد اما به همین کلیات بسنده می‌کنم.

اکبر صادقی را از دوران دانشجویی می‌شناسم. در آن زمان دانشکده هنرهای زیبا سه آتلیه داشت که یکی از آنها را زنده‌یاد استاد حیدریان با کمک محمود جوادی‌پور، دیگری را مرحوم زنده‌یاداستاد حمیدی و سومی را زنده‌یاد بهجت صدر اداره می‌کردند.
من در آتلیه زنده‌یاد استاد حیدریان و صادقی در آتلیه زنده‌یاداستاد حمیدی آموزش می‌دید اما آنقدر شخصیت، روحیه و حال‌‌و‌هوای او جذاب بود که به یکی از بهترین دوستان من از همان سال‌ها تا به امروز تبدیل شد. علی‌اکبر صادقی متولد1316 و یک‌سال از من جوان‌تر است. آنطور که خودش می‌گفت در دوران دبیرستان نقاشی با آبرنگ را از آواک هایراپتیان آموخت و بعدها این شیوه یکی‌از نحله‌های نقاشی صادقی تا به امروز شد. این درحالی است که ما آبرنگ‌سازان زیادی در کشور داریم ولی تکنیک و حسی که صادقی در کارهایش دارد، قابل‌توجه است چون از بچگی عاشق آبرنگ بوده. او سال1377 وارد دانشکده هنرهای زیبا شد و یک‌سال بعد تکنیکی را با شیوه ابداعی خودش پایه‌گذاری کرد. این تکنیک ویترای بود که در کلیساها استفاده می‌شد. در ویترای شیشه‌ها را با ملات سربی از هم جدا می‌کنند اما صادقی با خمیر ساختگی خودش، طرح‌هایی را روی شیشه‌های معمولی اجرا و بعدا فضاهای خالی را با رنگ‌تینری پر می‌کرد که حاصل آن آثار بسیار زیبا با حال‌وهوای ایرانی می‌شد. او بعدها آتلیه‌ای را به‌همراه نصرالله افجه‌ای در نزدیکی میدان مخبرالدوله سابق تاسیس و در همانجا کلاس‌های آموزشی دایر کرد.
علی‌اکبر صادقی از همان دوران دانشجویی بسیار فعال بود و در ادامه فعالیت‌هایش، در زمینه طراحی پوسترهای سینمایی، طراحی جلد کتاب و گرافیک تبلیغاتی کار کرد. این تجربیات باعث شد او به‌عنوان یکی از هنرمندان خوب و باسابقه ایرانی معرفی شود. البته صادقی بعد از پایان دوران تحصیلش در کانون پرورش فکری کودک و نوجوان هم شروع به ساخت چندفیلم متحرک و تصویرسازی کتاب کرد که اولین فیلم متحرک او با نام «هفت شهر» در سال1350 ساخته شد. همیشه معتقدم هنرمند نقاش اگر پایه‌های خود را از قبل نسازد و قدرت‌های طراحی و رنگ‌شناسی‌اش را محکم نکند، کم می‌آورد. صادقی کسی است که در این زمینه‌ها خودش را ساخت و تجربه بالایی که در طراحی داشت، نشان داد یکی از هنرمندان خلاق و بااستعداد جامعه هنری است. او در جامعه هنری واقعا تاثیرگذار بوده است. نمی‌توانم بگویم آثارش سوررئال هستند چون سوررئال تعاریف خاص خودش را دارد اما او در زمینه بیان احوالات شخصی و آنچه در جامعه می‌بیند، خیالپردازانه نقاشی کرده که بسیار اثرگذار بوده است.
آثار او در سطح جهانی هم شناخته شده‌اند و تاکنون جوایز بسیاری مانند جایزه اول جشنواره لایپزیک را کسب کرده است. در کنار آثار هنری اگر بخواهم به شخصیت او نیز بپردازم باید بگویم، ما همیشه می‌گوییم یک هنرمند باید اصول و مبانی را بشناسد اما قبل از همه اینها یک هنرمند باید یک انسان باشد و صادقی از نظر خصوصیات انسانی بی‌نظیر است، این موضوع را نه‌تنها من بلکه همه دوستانش می‌گویند. وقتی به چهره او نگاه کنید، تصور نمی‌کنید تا این حد شکننده و ظریف باشد درحالی که او بسیار احساساتی است و برای همه سنگ‌تمام گذاشته. در پایان باید به این موضوع اشاره کنم که راجع به او بسیار می‌توان گفت و صحبت کرد اما به همین کلیات بسنده می‌کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.