فریبا جدیکار: نمیدانم چه کسی مسوول پاسخگویی به این شرایط نابسامان است
فریبا جدیکار، بازیگر گزیدهکاری در سینما و تلویزیون است. او که سال گذشته برای بازی در سریال «یادداشتهای یکزن خانهدار» دعوت به همکاری شد، در گفتوگو با «شرق» از به سرانجامنرسیدن این پروژه و اتفاقاتی که او را از کارکردن در این مدیوم دلزده کرده است، گفت:
مدتهاست شما را کمتر در تلویزیون میبینیم. این کمکاری علت خاصی دارد؟
اصولا خیلی اهل تفکیککردن مدیومهای مختلف نیستم. سینما یا تلویزیون فرقی برایم ندارد، مهم متن خوب و نقش تاثیرگذار است و تا به امروز سعی کردهام با انتخاب آثار خوب در تلویزیون حضور داشته باشم. اما مدتی قبل اتفاقی افتاد که برایم بسیار ناخوشایند بود. سال گذشته آذرماه بود که از دفتر آقایاسماعیل عفیفه برای بازی در یک سریال با من تماس گرفتند. گفتند 40قسمت داستان نوشته شده و تنها پنجقسمت از آن بازنویسی شده است و همان پنجقسمت را به من دادند که مطالعه کنم. قرار بود سریال از دیماه سال گذشته آغاز شود و حتی از پروژه دیگری با من تماس گرفتند و من به دلیل تعهدی که به کار آقایعفیفه داشتم آن کار را رد کردم. تصویربرداری سریال مدام به تعویق افتاد حتی وعده هفتماسفند را برای رساندن به پخش نوروزی مطرح کردند که باز هم اتفاق نیفتاد. پایان اسفندماه سال گذشته بود که من برای سریال «یادداشتهای یکزن خانهدار» قرارداد بستم و قرار بود این سریال در یکپروسه هفت،هشتماهه ساخته شود و بهدلیل اینکه شرایط مالی پروژه مساعد نبود، قراردادم را هم پایینتر از حد معمولی که همیشه دریافت میکنم، بستم؛ آنهم به این دلیل که مسعود کرامتی
کارگردانی این سریال را بر عهده داشت که احترام زیادی برای او قایلم.
تصویربرداری سریال چه زمانی آغاز شد؟
29فروردین امسال بود که کار کلید خورد و ما تا اواخر مرداد کار کردیم، بدون اغراق روزی 12ساعت کار میکردیم یا حتی بیشتر از این ساعت. در طول این چهارماه کار، تنها دستمزد دوماه داده شد و یکی از بازیگران اعلام کرد که تا زمانی که دستمزدش را نگیرد کار نمیکند و تهیهکننده هم قول فراهمکردن پول را به ما داد. ما تا آخر شهریورماه منتظر بودیم که با ما تماس بگیرند تا کار مجددا آغاز شود و به سر کارمان برگردیم. در طول این مدت کار پیشنهاد بازی در سهسریال، دوتلهفیلم و سهفیلم سینمایی داشتم که طبعا به واسطه حضور در این پروژه همه را رد کردم. غیر از این مشکلات دیگری هم که سر این سریال داشتیم، این بود که متن هفتهبههفته میرسید و متن آمادهای نبود که حتی کلیتی از نقش بدانیم و کسانی که مرا میشناسند میدانند من سر کار مناسبتی نمیروم به این دلیل که معمولا متن آمادهای ندارند و این اتفاق بهشدت آزارم میدهد.
در نهایت، حسابوکتابهای مالی پروژه به کجا ختم شد؟
آقایعفیفه پیگیر این اتفاق بود و ظاهرا بهدلیل تغییر مدیران سیما، شرایط پیچیدهتر از سابق شده بود. یکروز اعلام کردند چکی را از سازمان بابت تسویهحساب مالی پروژه دریافت کردهاند، اما پولی در حساب سازمان نیست! خب، این شرایط برای من که تغییری نکرده است داشتن یکفقره چک که پولی در حساب صاحب چک نیست، چه دردی از من دوا میکند؟ و تنها سوالی که در ذهن من است این است که حقیقتا در دستگاه عریضوطویل صداوسیما چه کسی پاسخگوی من بازیگر است؟ ارتزاق من از راه بازیگری است و از این راه گذران میکنم و مگر من نسیه زندگی میکنم که نسیه هم پول دریافت کنم؟ حقیقتا نمیدانم چه کسی مسوول پاسخگویی به این شرایط نابسامان است و امیدوارم کسی پاسخ من را بدهد.
شما در آثار خوبی مثل سریال «حیرانی» یا «زیرتیغ» بازی کردید که ارتباط بسیار خوبی با مخاطبان برقرار کرد، متنهایی که برای بازی در سریال به دستتان میرسد، لزوما کیفیت قابل قبولی دارند یا خیر؟
متاسفانه کیفیت متنها بهشدت پایین آمده و شاید به این دلیل است که معمولا چندسال یکبار در سریالی بازی میکنم. افتخار میکنم در مجموعهای مثل«حیرانی» بازی کردم که مشخصا احترام زیادی برای شعور مردم قایل بود و بهنوعی ذایقه مردم را نیز تغییر داد و اتفاق جدیدی در تلویزیون بود. کیوان علیمحمدی و امید بنکدار اساسا همیشه دست به کارهای خلاقانهای میزنند و با ساخت این سریال نیز نشان دادند که میتوان فرمی دیگری از سریالسازی را انتخاب کرد و مخاطبانی را نیز با خود همراه کرد و ما وظیفه داریم این شکل از سریالسازی را نیز به مردم نشان دهیم. شاید اولین تجربه کمی با نقد نیز همراه باشد، اما قطعا راه را برای تجربههای جدیدتر باز میکند. قصه ضعیف، کارکردن در زمان کمتر از حد معمول ساخت یکسریال برای صرفهجویی در بودجه یا عواملی دیگر در کیفیت پایین اثر بیتاثیر نیستند. نمیتوانیم خودمان را گول بزنیم. مردم تمایل بسیار کمی برای دیدن برنامههای رسانه ملی دارند.
فریبا جدیکار، بازیگر گزیدهکاری در سینما و تلویزیون است. او که سال گذشته برای بازی در سریال «یادداشتهای یکزن خانهدار» دعوت به همکاری شد، در گفتوگو با «شرق» از به سرانجامنرسیدن این پروژه و اتفاقاتی که او را از کارکردن در این مدیوم دلزده کرده است، گفت:
مدتهاست شما را کمتر در تلویزیون میبینیم. این کمکاری علت خاصی دارد؟
اصولا خیلی اهل تفکیککردن مدیومهای مختلف نیستم. سینما یا تلویزیون فرقی برایم ندارد، مهم متن خوب و نقش تاثیرگذار است و تا به امروز سعی کردهام با انتخاب آثار خوب در تلویزیون حضور داشته باشم. اما مدتی قبل اتفاقی افتاد که برایم بسیار ناخوشایند بود. سال گذشته آذرماه بود که از دفتر آقایاسماعیل عفیفه برای بازی در یک سریال با من تماس گرفتند. گفتند 40قسمت داستان نوشته شده و تنها پنجقسمت از آن بازنویسی شده است و همان پنجقسمت را به من دادند که مطالعه کنم. قرار بود سریال از دیماه سال گذشته آغاز شود و حتی از پروژه دیگری با من تماس گرفتند و من به دلیل تعهدی که به کار آقایعفیفه داشتم آن کار را رد کردم. تصویربرداری سریال مدام به تعویق افتاد حتی وعده هفتماسفند را برای رساندن به پخش نوروزی مطرح کردند که باز هم اتفاق نیفتاد. پایان اسفندماه سال گذشته بود که من برای سریال «یادداشتهای یکزن خانهدار» قرارداد بستم و قرار بود این سریال در یکپروسه هفت،هشتماهه ساخته شود و بهدلیل اینکه شرایط مالی پروژه مساعد نبود، قراردادم را هم پایینتر از حد معمولی که همیشه دریافت میکنم، بستم؛ آنهم به این دلیل که مسعود کرامتی
کارگردانی این سریال را بر عهده داشت که احترام زیادی برای او قایلم.
تصویربرداری سریال چه زمانی آغاز شد؟
29فروردین امسال بود که کار کلید خورد و ما تا اواخر مرداد کار کردیم، بدون اغراق روزی 12ساعت کار میکردیم یا حتی بیشتر از این ساعت. در طول این چهارماه کار، تنها دستمزد دوماه داده شد و یکی از بازیگران اعلام کرد که تا زمانی که دستمزدش را نگیرد کار نمیکند و تهیهکننده هم قول فراهمکردن پول را به ما داد. ما تا آخر شهریورماه منتظر بودیم که با ما تماس بگیرند تا کار مجددا آغاز شود و به سر کارمان برگردیم. در طول این مدت کار پیشنهاد بازی در سهسریال، دوتلهفیلم و سهفیلم سینمایی داشتم که طبعا به واسطه حضور در این پروژه همه را رد کردم. غیر از این مشکلات دیگری هم که سر این سریال داشتیم، این بود که متن هفتهبههفته میرسید و متن آمادهای نبود که حتی کلیتی از نقش بدانیم و کسانی که مرا میشناسند میدانند من سر کار مناسبتی نمیروم به این دلیل که معمولا متن آمادهای ندارند و این اتفاق بهشدت آزارم میدهد.
در نهایت، حسابوکتابهای مالی پروژه به کجا ختم شد؟
آقایعفیفه پیگیر این اتفاق بود و ظاهرا بهدلیل تغییر مدیران سیما، شرایط پیچیدهتر از سابق شده بود. یکروز اعلام کردند چکی را از سازمان بابت تسویهحساب مالی پروژه دریافت کردهاند، اما پولی در حساب سازمان نیست! خب، این شرایط برای من که تغییری نکرده است داشتن یکفقره چک که پولی در حساب صاحب چک نیست، چه دردی از من دوا میکند؟ و تنها سوالی که در ذهن من است این است که حقیقتا در دستگاه عریضوطویل صداوسیما چه کسی پاسخگوی من بازیگر است؟ ارتزاق من از راه بازیگری است و از این راه گذران میکنم و مگر من نسیه زندگی میکنم که نسیه هم پول دریافت کنم؟ حقیقتا نمیدانم چه کسی مسوول پاسخگویی به این شرایط نابسامان است و امیدوارم کسی پاسخ من را بدهد.
شما در آثار خوبی مثل سریال «حیرانی» یا «زیرتیغ» بازی کردید که ارتباط بسیار خوبی با مخاطبان برقرار کرد، متنهایی که برای بازی در سریال به دستتان میرسد، لزوما کیفیت قابل قبولی دارند یا خیر؟
متاسفانه کیفیت متنها بهشدت پایین آمده و شاید به این دلیل است که معمولا چندسال یکبار در سریالی بازی میکنم. افتخار میکنم در مجموعهای مثل«حیرانی» بازی کردم که مشخصا احترام زیادی برای شعور مردم قایل بود و بهنوعی ذایقه مردم را نیز تغییر داد و اتفاق جدیدی در تلویزیون بود. کیوان علیمحمدی و امید بنکدار اساسا همیشه دست به کارهای خلاقانهای میزنند و با ساخت این سریال نیز نشان دادند که میتوان فرمی دیگری از سریالسازی را انتخاب کرد و مخاطبانی را نیز با خود همراه کرد و ما وظیفه داریم این شکل از سریالسازی را نیز به مردم نشان دهیم. شاید اولین تجربه کمی با نقد نیز همراه باشد، اما قطعا راه را برای تجربههای جدیدتر باز میکند. قصه ضعیف، کارکردن در زمان کمتر از حد معمول ساخت یکسریال برای صرفهجویی در بودجه یا عواملی دیگر در کیفیت پایین اثر بیتاثیر نیستند. نمیتوانیم خودمان را گول بزنیم. مردم تمایل بسیار کمی برای دیدن برنامههای رسانه ملی دارند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.