|

تماشای نمایش در زندان

هشت مرد متهم به قتل

شرق: شاید دیدن نمایش در محیط زندان برای خیلی‌ها تازگی داشته و حتی فراتر از آن شگفتی‌ساز باشد، آن هم به موضوعی پرداخته شده باشد که در آن بازهم خود زندانی‌ها اصل‌و‌اساس متن شده باشند.
زندان قصر که سال‌ها محیطی برای نگهداری مجرمان بوده، اکنون به‌نام باغ‌موزه قصر برگزارکننده بسیاری از برنامه‌های زیبای فرهنگی- هنری است. برای همین دیدن نمایش در این محیط برای هر مخاطبی تماشایی و کارساز خواهد بود. فرقی نمی‌کند که پیش از این زندانی بوده باشی‌ یا‌ نباشی، به هر تقدیر این فضا بسیار تاثیرگذار است.
به‌ویژه بند سیاسی - مکان اجرای نمایش- که سال‌ها مبارزه بزرگمردان ایرانی را برای رسیدن به انقلاب پشت‌سر گذاشته است. اما در این بند سیاسی، شاهد رخدادهای اجتماعی منجر به قتل هستیم، برای همین نسبت‌های متناقضی در این فضا پیش‌روی مخاطب قرار می‌گیرد و به‌هررو کارساز‌بودنش آشکارا معلوم است.
ماهی عظیمی، کارگردانی نوجو و خلاق است که برایش فضاسازی مهم است؛ فضایی که در آن قتل و شورش ارکان اصلی محتوایی هستند و از لحاظ مکانی و محیطی نیز زندان دلالت آشکارتری برای گویاشدن لب مطلب خواهد بود.
در زندان قاتلان یک گونه مجرمان اجتماعی هستند که برای قصاص یا ابد زندانی می‌شوند و برخی نیز بی‌گناه هستند اما وضعیتشان به دلیل اثبات‌نشدن بی‌گناهی معلق باقی می‌ماند. شاید برخی با همین بی‌گناهی سال‌ها رنج زندان را تحمل کنند و شاید مرگ و اعدام نیز گریبان‌گیرشان شود.حالا در این بین سوءاستفاده‌هایی هست که منجر به رویدادهای غیرمترقبه می‌شود. ماهی عظیمی متکی به فضاست که بتواند ذهن و روان مخاطب را در اختیار بگیرد. مخاطب عین یک ملاقاتی (خانواده زندانیان) در مسیر اجرا تکاپو می‌کند و سپس با یک مونولوگ از یک زندانی مواجه می‌شود. از منظر اوست که تمامی رویدادها کدگذاری می‌شوند.
این فرآیندی است برای یکی شدن با صحنه و تماشاگر باید جزیی لاینفک از اجرا باشد. این هدفی پویا برای جاذبه رخداد و حل و هضم‌شدن اتفاقات در روال عادی زندگی است.
این نمایش، داستان هشت مرد متهم به قتل است. این مردان، هرکدام روبه‌روی نیمکتی قرار می‌گیرند که ملاقاتی آنها رویش نشسته است.آنها برای اولین‌بار می‌توانند حقیقت را افشا کنند و آزادی خویش را به‌دست آورند. هشت زندگی که از هشت‌اعدامی حقیقی گرفته شده است. هیچ دروغی روی این صحنه نخواهد رفت و مخاطب تنها زندگی یک زندانی را دنبال خواهد کرد. ایمان اصفهانی، مسعود بلبلی، منصوره پسندیده، حسام توحیدی، طا‌ها تقی‌زاده، فاطمه حاجیلو، مهشید سیاه‌تیری، سونیا شیرازی، محمد طهماسبی، مجتبی طالب‌نژاد، بهرام عباسی‌فرد، محمدرضا فرزام، نازنین‌فاطمه‌واحد، مصطفی کبودی، سارا معماری، حسین منفرد، حمید موذنی، وحید موسوی، سعید نقی‌لو، ابوالفضل نصیری و نهال یوسفی در نمایش «کان را که خبر شد خبری باز نیامد» به ایفای نقش می‌پردازند.
در این نمایش علاوه‌بر بازیگران مبتدی و حرفه‌ای برخی از نابازیگران که خود تجربه‌زندان را دارند ایفای نقش کرده‌اند. به همین سادگی باورمندی حضور در فضای زندان قابل لمس خواهد شد.
نمایش «کان را که خبر شد خبری باز نیامد» به نویسندگی و کارگردانی ماهی عظیمی از ۲۰دی تا ۲۲بهمن‌ماه، هر شب به‌جز شنبه‌ها، ساعت۱۸ در محل باغ‌موزه قصر اجرا می‌شود.

شرق: شاید دیدن نمایش در محیط زندان برای خیلی‌ها تازگی داشته و حتی فراتر از آن شگفتی‌ساز باشد، آن هم به موضوعی پرداخته شده باشد که در آن بازهم خود زندانی‌ها اصل‌و‌اساس متن شده باشند.
زندان قصر که سال‌ها محیطی برای نگهداری مجرمان بوده، اکنون به‌نام باغ‌موزه قصر برگزارکننده بسیاری از برنامه‌های زیبای فرهنگی- هنری است. برای همین دیدن نمایش در این محیط برای هر مخاطبی تماشایی و کارساز خواهد بود. فرقی نمی‌کند که پیش از این زندانی بوده باشی‌ یا‌ نباشی، به هر تقدیر این فضا بسیار تاثیرگذار است.
به‌ویژه بند سیاسی - مکان اجرای نمایش- که سال‌ها مبارزه بزرگمردان ایرانی را برای رسیدن به انقلاب پشت‌سر گذاشته است. اما در این بند سیاسی، شاهد رخدادهای اجتماعی منجر به قتل هستیم، برای همین نسبت‌های متناقضی در این فضا پیش‌روی مخاطب قرار می‌گیرد و به‌هررو کارساز‌بودنش آشکارا معلوم است.
ماهی عظیمی، کارگردانی نوجو و خلاق است که برایش فضاسازی مهم است؛ فضایی که در آن قتل و شورش ارکان اصلی محتوایی هستند و از لحاظ مکانی و محیطی نیز زندان دلالت آشکارتری برای گویاشدن لب مطلب خواهد بود.
در زندان قاتلان یک گونه مجرمان اجتماعی هستند که برای قصاص یا ابد زندانی می‌شوند و برخی نیز بی‌گناه هستند اما وضعیتشان به دلیل اثبات‌نشدن بی‌گناهی معلق باقی می‌ماند. شاید برخی با همین بی‌گناهی سال‌ها رنج زندان را تحمل کنند و شاید مرگ و اعدام نیز گریبان‌گیرشان شود.حالا در این بین سوءاستفاده‌هایی هست که منجر به رویدادهای غیرمترقبه می‌شود. ماهی عظیمی متکی به فضاست که بتواند ذهن و روان مخاطب را در اختیار بگیرد. مخاطب عین یک ملاقاتی (خانواده زندانیان) در مسیر اجرا تکاپو می‌کند و سپس با یک مونولوگ از یک زندانی مواجه می‌شود. از منظر اوست که تمامی رویدادها کدگذاری می‌شوند.
این فرآیندی است برای یکی شدن با صحنه و تماشاگر باید جزیی لاینفک از اجرا باشد. این هدفی پویا برای جاذبه رخداد و حل و هضم‌شدن اتفاقات در روال عادی زندگی است.
این نمایش، داستان هشت مرد متهم به قتل است. این مردان، هرکدام روبه‌روی نیمکتی قرار می‌گیرند که ملاقاتی آنها رویش نشسته است.آنها برای اولین‌بار می‌توانند حقیقت را افشا کنند و آزادی خویش را به‌دست آورند. هشت زندگی که از هشت‌اعدامی حقیقی گرفته شده است. هیچ دروغی روی این صحنه نخواهد رفت و مخاطب تنها زندگی یک زندانی را دنبال خواهد کرد. ایمان اصفهانی، مسعود بلبلی، منصوره پسندیده، حسام توحیدی، طا‌ها تقی‌زاده، فاطمه حاجیلو، مهشید سیاه‌تیری، سونیا شیرازی، محمد طهماسبی، مجتبی طالب‌نژاد، بهرام عباسی‌فرد، محمدرضا فرزام، نازنین‌فاطمه‌واحد، مصطفی کبودی، سارا معماری، حسین منفرد، حمید موذنی، وحید موسوی، سعید نقی‌لو، ابوالفضل نصیری و نهال یوسفی در نمایش «کان را که خبر شد خبری باز نیامد» به ایفای نقش می‌پردازند.
در این نمایش علاوه‌بر بازیگران مبتدی و حرفه‌ای برخی از نابازیگران که خود تجربه‌زندان را دارند ایفای نقش کرده‌اند. به همین سادگی باورمندی حضور در فضای زندان قابل لمس خواهد شد.
نمایش «کان را که خبر شد خبری باز نیامد» به نویسندگی و کارگردانی ماهی عظیمی از ۲۰دی تا ۲۲بهمن‌ماه، هر شب به‌جز شنبه‌ها، ساعت۱۸ در محل باغ‌موزه قصر اجرا می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.