دستاوردهای سینما در دهه60
هارون یشایایی . تهیهکننده سینمای ایران
اینروزها درباره سینمای ایران در دهه60 مطالب گوناگونی گفته میشود، اما آنچه اینجانب بهعنوان مدیرعامل شرکت پخشیران بهعنوان یکی از مهمترین تهیهکنندگان فیلمهای سینمایی در دهه60 مینویسم، حقایقی انکارناپذیر از جریان ساخت فیلمهای سینمایی در دهه60 و سالهای استقرار نظام جمهوریاسلامی است. لازم میدانم فهرست فیلمهایی را که شرکت ما از سال1360 تا اوایل سال1372 بهعنوان تهیهکننده در ساخت و نمایش آن حضور داشته است به اطلاع برسانم تا قضاوت درباره آنها آسانتر باشد. با تاکید بر این نکته که در هیچکدام از فیلمهای سینمایی که به وسیله شرکت پخشیران ساخته شده یا تهیهکنندگی آن را برعهده داشتهایم مطلقا از کمکهای نهادهای دولتی استفاده نشده و هزینه دریافت وسایل و موادخام به گواهی اسناد موجود در بنیاد سینمایی فارابی، برابر تعرفه اعلامشده، پرداخت شده است و این نمونه حضور بخش خصوصی در تولید فیلمهای سینمایی بود که اینک متاسفانه در حاشیه نشستهایم. به عقیده نویسنده، مدیران سینمایی در سالهای سخت و بیبرنامگی دهه60 توانستهاند خدمات ارزشمندی انجام دهند و به بقای سینمای ایران در آن زمان کمک کنند؛ میتوان از کلیگویی پرهیز کرد و به معرفی فیلمهایی که توسط شرکت پخشیران در دهه60 ساخته شده، اشاره کرد.
1- جایزه: به کارگردانی علیرضا داوودنژاد، فیلمی انتقادی در مصرفگرایی و اهدای جایزه به خریداران اجناس مصرفی یا پساندازکنندگان و تبلیغات و تشویق برای مصرف بیشتر با ساخت هوشیارانه سینمایی که یکی از بهترین کارهای علیرضا داوودنژاد در مقام کارگردانی است که گذر از فرهنگ به اصطلاح طاغوتی به فرهنگ مصرف انقلابی را به تصویر کشیده بود و ما نیز بهنحوی مستول آن بودهایم.
2- اجارهنشینها: به کارگردانی داریوش مهرجویی که همه صاحبنظران آن را بهترین فیلم کمدی انتقادی بعد از پیروزی انقلاباسلامی ایران میدانند. داریوش مهرجویی، مشکل مسکن بهعنوان مهمترین مشکل زندگی خانوادههای ایرانی را مطرح کرده و مشت دلالان و زمینخواران را در جریان مسکن باز و نقش آنها را افشا میکند.
3- ناخدا خورشید: به کارگردانی ناصر تقوایی فیلمی بهیادماندنی، شاهکار نمایش سنتها، مشکلات مردم جنوب و سواحل خلیج فارس و ستم سوداگران بر مردم بومی و نمایش شکل مقاومت سیاسی در جریان سالهای قبل از انقلاب و بیان زشت و زیبای زندگی در شرایط تبعیدیها و دیالوگهای بینظیر و معرفی بازیگرانی که هر کدام نمایشگر خصلتهای مردم جنوب ایران بودند و موفق عمل کردند.
4- در مسیر تندباد: به کارگردانی مسعود جعفریجوزانی، نمایشگر اشغالگری ارتشهای بیگانه در نقاط مختلف ایران، مقاومت دلیرانه عشایر و مردم شیراز و مظلومیت نظامیان رهاشده در تنگنا و فرار سردمداران ارتش شاهی.
5- هامون: به کارگردانی داریوش مهرجویی و بازی استادانه خسرو شکیبایی، عزتالله انتظامی و بیتا فرهی در گیرودار کشمکشهای روشنفکرانه که اثری جاودان در سینمای ایران است. 6- ای ایران: کارگردان ناصر تقوایی؛ روایت انقلاب اسلامی در یکی از روستاهای دورافتاده ایران و بهسخرهگرفتن نظام شاهی در برابر بیداری مردم و سکانس آخر فیلم، حرکت دانشآموزان روستا در کوچهها و پیوستن آنها به انقلاب و اقدامات رهاییجویانه مردم از نظام ستمشاهی، از بخشهای بهیادماندنی فیلمبرداری در سینمای پس از انقلاب است
7- کیمیا: به کارگردانی احمدرضا درویش؛ تصویری بهیادماندی از تجاوز صدام به ایران و بهویژه خرمشهر و آبادان و همبستگی مردم آبادان در دفاع از شهر و میهن خود.
اینروزها درباره سینمای ایران در دهه60 مطالب گوناگونی گفته میشود، اما آنچه اینجانب بهعنوان مدیرعامل شرکت پخشیران بهعنوان یکی از مهمترین تهیهکنندگان فیلمهای سینمایی در دهه60 مینویسم، حقایقی انکارناپذیر از جریان ساخت فیلمهای سینمایی در دهه60 و سالهای استقرار نظام جمهوریاسلامی است. لازم میدانم فهرست فیلمهایی را که شرکت ما از سال1360 تا اوایل سال1372 بهعنوان تهیهکننده در ساخت و نمایش آن حضور داشته است به اطلاع برسانم تا قضاوت درباره آنها آسانتر باشد. با تاکید بر این نکته که در هیچکدام از فیلمهای سینمایی که به وسیله شرکت پخشیران ساخته شده یا تهیهکنندگی آن را برعهده داشتهایم مطلقا از کمکهای نهادهای دولتی استفاده نشده و هزینه دریافت وسایل و موادخام به گواهی اسناد موجود در بنیاد سینمایی فارابی، برابر تعرفه اعلامشده، پرداخت شده است و این نمونه حضور بخش خصوصی در تولید فیلمهای سینمایی بود که اینک متاسفانه در حاشیه نشستهایم. به عقیده نویسنده، مدیران سینمایی در سالهای سخت و بیبرنامگی دهه60 توانستهاند خدمات ارزشمندی انجام دهند و به بقای سینمای ایران در آن زمان کمک کنند؛ میتوان از کلیگویی پرهیز کرد و به معرفی فیلمهایی که توسط شرکت پخشیران در دهه60 ساخته شده، اشاره کرد.
1- جایزه: به کارگردانی علیرضا داوودنژاد، فیلمی انتقادی در مصرفگرایی و اهدای جایزه به خریداران اجناس مصرفی یا پساندازکنندگان و تبلیغات و تشویق برای مصرف بیشتر با ساخت هوشیارانه سینمایی که یکی از بهترین کارهای علیرضا داوودنژاد در مقام کارگردانی است که گذر از فرهنگ به اصطلاح طاغوتی به فرهنگ مصرف انقلابی را به تصویر کشیده بود و ما نیز بهنحوی مستول آن بودهایم.
2- اجارهنشینها: به کارگردانی داریوش مهرجویی که همه صاحبنظران آن را بهترین فیلم کمدی انتقادی بعد از پیروزی انقلاباسلامی ایران میدانند. داریوش مهرجویی، مشکل مسکن بهعنوان مهمترین مشکل زندگی خانوادههای ایرانی را مطرح کرده و مشت دلالان و زمینخواران را در جریان مسکن باز و نقش آنها را افشا میکند.
3- ناخدا خورشید: به کارگردانی ناصر تقوایی فیلمی بهیادماندنی، شاهکار نمایش سنتها، مشکلات مردم جنوب و سواحل خلیج فارس و ستم سوداگران بر مردم بومی و نمایش شکل مقاومت سیاسی در جریان سالهای قبل از انقلاب و بیان زشت و زیبای زندگی در شرایط تبعیدیها و دیالوگهای بینظیر و معرفی بازیگرانی که هر کدام نمایشگر خصلتهای مردم جنوب ایران بودند و موفق عمل کردند.
4- در مسیر تندباد: به کارگردانی مسعود جعفریجوزانی، نمایشگر اشغالگری ارتشهای بیگانه در نقاط مختلف ایران، مقاومت دلیرانه عشایر و مردم شیراز و مظلومیت نظامیان رهاشده در تنگنا و فرار سردمداران ارتش شاهی.
5- هامون: به کارگردانی داریوش مهرجویی و بازی استادانه خسرو شکیبایی، عزتالله انتظامی و بیتا فرهی در گیرودار کشمکشهای روشنفکرانه که اثری جاودان در سینمای ایران است. 6- ای ایران: کارگردان ناصر تقوایی؛ روایت انقلاب اسلامی در یکی از روستاهای دورافتاده ایران و بهسخرهگرفتن نظام شاهی در برابر بیداری مردم و سکانس آخر فیلم، حرکت دانشآموزان روستا در کوچهها و پیوستن آنها به انقلاب و اقدامات رهاییجویانه مردم از نظام ستمشاهی، از بخشهای بهیادماندنی فیلمبرداری در سینمای پس از انقلاب است
7- کیمیا: به کارگردانی احمدرضا درویش؛ تصویری بهیادماندی از تجاوز صدام به ایران و بهویژه خرمشهر و آبادان و همبستگی مردم آبادان در دفاع از شهر و میهن خود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.