|

منطقه‌ای برای سربه‌هوایی

در برخی خیابان‌ها باید سربه‌هوا بود. اینها، این خیابان‌ها بازیگوشی آدم را تحریک می‌کنند، آنقدر که نفهمی پایت را کجا می‌گذاری. تفاوت خیابان‌های قدیم و جدید تهران در آن چیزی است که احتمالا وقتی سرت را بالا می‌گیری به آن برمی‌خوری. در خیابان‌های تازه، ساختمان‌های تازه با ارتفاعی بلند می‌بینی با معماری تازه‌ای از پنجره و سنگ‌گرانیت و ستون یونانی و... . این دیوارهای بلند گاهی چنان مرتفعند که به قد عابران پیاده وصال نمی‌دهند، با وجودی که عمرشان گاه به یک‌سال نمی‌رسد. در خیابان‌های قدیم اما می‌شود سر را بلند کرد و گهگاه یک فرم معماری دید متعلق به دهه‌ها، بلکه سده‌های خیلی‌خیلی دور. یکی از این خیابان‌های قدیم، همان‌ها که می‌شود در آنها میهمان گذشته بود، خیابان خیام است.
می‌شود در این خیابان قدم زد و هزاران‌صحنه چشم‌نواز شکار کرد. در سردر خانه‌های قدیمی که حالا به انبار تغییر کاربری داده‌اند، نقش‌ونگارهایی می‌توان دید که بیشتر از صدسال قدمت دارند. خیام البته آن‌روزها که این ساختمان‌های قدیمی در آن ساخته شده، هنوز خیام نبوده است. در دوره‌ای که این خیابان ساخته شده، رسم بوده است که خیابان‌های تهران را به نام افراد نامگذاری کنند. نام قدیمی خیابان خیام، جلیل‌آباد بوده است. می‌گویند علت انتخاب نام جلیل‌آباد برای این خیابان، سکونت جلیل‌خان، افسر قزاق، در این خیابان بوده است. خیابان خیام در منطقه۱۲ شهرداری تهران واقع است. این خیابان میدان محمدیه را از یک طرف به خیابان امام‌خمینی و از طرف دیگر به خیابان شوش وصل می‌کند. ورودی بازارهای دروازه‌نو، عباس‌آباد (مزینی) و پاچنار از این خیابان است. منطقه۱۲ شهرداری تهران اساسا یکی از قدیمی‌ترین مناطق شهر تهران است.
این منطقه در قلب پایتخت واقع است و 16/91کیلومترمربع مساحت دارد. منطقه12 شامل شش‌ناحیه و ۳۱محله است.
از مهم‌ترین ویژگی‌های این منطقه، قرارگرفتن بازار تهران و بسیاری از مراکز و نهادهای دولتی، وزارتخانه‌ها و سفارتخانه‌هاست. جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال۱۳۹۰ ایران، ۲۴۰٬۷۲۰نفر (۷۶٬۶۲۸خانوار) شامل ۱۲۲٬۱۴۱مرد و ۱۱۸٬۵۷۹زن است.

در برخی خیابان‌ها باید سربه‌هوا بود. اینها، این خیابان‌ها بازیگوشی آدم را تحریک می‌کنند، آنقدر که نفهمی پایت را کجا می‌گذاری. تفاوت خیابان‌های قدیم و جدید تهران در آن چیزی است که احتمالا وقتی سرت را بالا می‌گیری به آن برمی‌خوری. در خیابان‌های تازه، ساختمان‌های تازه با ارتفاعی بلند می‌بینی با معماری تازه‌ای از پنجره و سنگ‌گرانیت و ستون یونانی و... . این دیوارهای بلند گاهی چنان مرتفعند که به قد عابران پیاده وصال نمی‌دهند، با وجودی که عمرشان گاه به یک‌سال نمی‌رسد. در خیابان‌های قدیم اما می‌شود سر را بلند کرد و گهگاه یک فرم معماری دید متعلق به دهه‌ها، بلکه سده‌های خیلی‌خیلی دور. یکی از این خیابان‌های قدیم، همان‌ها که می‌شود در آنها میهمان گذشته بود، خیابان خیام است.
می‌شود در این خیابان قدم زد و هزاران‌صحنه چشم‌نواز شکار کرد. در سردر خانه‌های قدیمی که حالا به انبار تغییر کاربری داده‌اند، نقش‌ونگارهایی می‌توان دید که بیشتر از صدسال قدمت دارند. خیام البته آن‌روزها که این ساختمان‌های قدیمی در آن ساخته شده، هنوز خیام نبوده است. در دوره‌ای که این خیابان ساخته شده، رسم بوده است که خیابان‌های تهران را به نام افراد نامگذاری کنند. نام قدیمی خیابان خیام، جلیل‌آباد بوده است. می‌گویند علت انتخاب نام جلیل‌آباد برای این خیابان، سکونت جلیل‌خان، افسر قزاق، در این خیابان بوده است. خیابان خیام در منطقه۱۲ شهرداری تهران واقع است. این خیابان میدان محمدیه را از یک طرف به خیابان امام‌خمینی و از طرف دیگر به خیابان شوش وصل می‌کند. ورودی بازارهای دروازه‌نو، عباس‌آباد (مزینی) و پاچنار از این خیابان است. منطقه۱۲ شهرداری تهران اساسا یکی از قدیمی‌ترین مناطق شهر تهران است.
این منطقه در قلب پایتخت واقع است و 16/91کیلومترمربع مساحت دارد. منطقه12 شامل شش‌ناحیه و ۳۱محله است.
از مهم‌ترین ویژگی‌های این منطقه، قرارگرفتن بازار تهران و بسیاری از مراکز و نهادهای دولتی، وزارتخانه‌ها و سفارتخانه‌هاست. جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال۱۳۹۰ ایران، ۲۴۰٬۷۲۰نفر (۷۶٬۶۲۸خانوار) شامل ۱۲۲٬۱۴۱مرد و ۱۱۸٬۵۷۹زن است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.