|

سال مهم اردوغان

سیامک کاکایی .کارشناس مسایل ترکیه

از جمله مهم‌ترین رویدادهای مهم ترکیه در سال۲۰۱۴، انتخاباتی بود که برای برگزیدن شهردار‌ها و رییس‌جمهوری برگزار شد که هرکدام به‌طور جداگانه از مکانیسم خاصی برخوردار بودند.
در انتخابات شهرداری که اوایل سال گذشته برگزار شد، دامنه انتقادات یا بهتر است گفته شود اعتراضات نسبت به عملکرد حزب «عدالت و توسعه» به‌دلیل نگرشی که به حکومتداری دارد و همچنین واکنشش به حوادث پارک «گزی» و البته رفتاری که با علویون داشت، شدت گرفت و به همین دلیل این ذهنیت به وجود آمده بود که گروه مرتبط با «رجب طیب اردوغان»، رییس‌جمهوری کنونی و نخست‌وزیر سابق، شکست بخورد، اما آنها انتخابات را با «برنده‌شدن» به پایان بردند و در عمده شهر‌ها شهرداری‌ها را در اختیار خودشان دیدند که این پیروزی حیاتی‌ای برای نخست‌وزیر وقت بود تا اینطور ادعا کند که مورد تایید لایه‌های مختلف جامعه قرار دارد.
این مساله موجب شد تا اردوغان با طیب‌خاطر و اعتمادبه‌نفسی مثال‌زدنی ورودی جدی به انتخابات ریاست‌جمهوری داشته باشد؛ آن‌هم در شرایطی که «عبدالله‌گل» سلف او، با مجوز قانونی برای کاندیداتوری، وارد انتخابات شد و اتفاقا توانست رییس‌جمهوری ترکیه شود. بعد از این اتفاق، او بر اساس قانون‌اساسی ترکیه، عضویت در حزب عدالت و توسعه جدا شد تا این گروه سیاسی تحت نظارت «احمد داووداوغلو»، نخست‌وزیر جدید این کشور اداره شود.
همچنین در عرصه سیاست خارجی ترکیه هم دورویداد مهم در سال۲۰۱۴ برای این کشور اتفاق افتاد که قابل‌بحث است. اولین نکته واکنش آنها به مسایل عراق و گروه تروریستی «داعش» بود که به یک چالش جدی برای آنها تبدیل شد چراکه ترکیه در کمال ناباوری قرار را بر مدارا با داعش گذاشت و به همین دلیل هجمه‌های زیادی را متوجه خود کرد.
اما آنچه بیشتر ترکیه را در افکارعمومی منطقه زیر سوال برد، واکنشی بود که نسبت به سرنوشت «کوبانی» داشتند، شهر کردنشین شمال سوریه که هم‌مرز با ترکیه است، دوماه آماج حملات نیروهای داعش بود و در چنین شرایطی ترکیه از هرگونه کمک‌رسانی و یاری به نیروهای کرد ممانعت به عمل آورد که همین مساله، در عرصه داخلی ترکیه به شبه‌بحران تبدیل شد.
همین زمان بود که رجب طیب اردوغان شروطی را برای مقابله با داعش مطرح کرد که از جمله ایجاد منطقه پرواز ممنوع و تجهیز و حمایت از شورشیان سوری مخالف «بشار اسد»، رییس‌جمهوری سوریه بود که مورد موافقت قرار نگرفت. در کل باید گفت رویکرد ترکیه نسبت به عراق و پدیده‌ای به نام داعش در چارچوب منطقه جایی نداشت.
همچنین مساله دیگر سیاست خارجی ترکیه «تغییر نگاه به ایران» و اصلاح رفتار سیاسی این کشور در قبال عراق بود که به سفرهای توامان نخست‌وزیران دوکشور منجر شد که نشان از «عادی‌سازی» رابطه داشت.

از جمله مهم‌ترین رویدادهای مهم ترکیه در سال۲۰۱۴، انتخاباتی بود که برای برگزیدن شهردار‌ها و رییس‌جمهوری برگزار شد که هرکدام به‌طور جداگانه از مکانیسم خاصی برخوردار بودند.
در انتخابات شهرداری که اوایل سال گذشته برگزار شد، دامنه انتقادات یا بهتر است گفته شود اعتراضات نسبت به عملکرد حزب «عدالت و توسعه» به‌دلیل نگرشی که به حکومتداری دارد و همچنین واکنشش به حوادث پارک «گزی» و البته رفتاری که با علویون داشت، شدت گرفت و به همین دلیل این ذهنیت به وجود آمده بود که گروه مرتبط با «رجب طیب اردوغان»، رییس‌جمهوری کنونی و نخست‌وزیر سابق، شکست بخورد، اما آنها انتخابات را با «برنده‌شدن» به پایان بردند و در عمده شهر‌ها شهرداری‌ها را در اختیار خودشان دیدند که این پیروزی حیاتی‌ای برای نخست‌وزیر وقت بود تا اینطور ادعا کند که مورد تایید لایه‌های مختلف جامعه قرار دارد.
این مساله موجب شد تا اردوغان با طیب‌خاطر و اعتمادبه‌نفسی مثال‌زدنی ورودی جدی به انتخابات ریاست‌جمهوری داشته باشد؛ آن‌هم در شرایطی که «عبدالله‌گل» سلف او، با مجوز قانونی برای کاندیداتوری، وارد انتخابات شد و اتفاقا توانست رییس‌جمهوری ترکیه شود. بعد از این اتفاق، او بر اساس قانون‌اساسی ترکیه، عضویت در حزب عدالت و توسعه جدا شد تا این گروه سیاسی تحت نظارت «احمد داووداوغلو»، نخست‌وزیر جدید این کشور اداره شود.
همچنین در عرصه سیاست خارجی ترکیه هم دورویداد مهم در سال۲۰۱۴ برای این کشور اتفاق افتاد که قابل‌بحث است. اولین نکته واکنش آنها به مسایل عراق و گروه تروریستی «داعش» بود که به یک چالش جدی برای آنها تبدیل شد چراکه ترکیه در کمال ناباوری قرار را بر مدارا با داعش گذاشت و به همین دلیل هجمه‌های زیادی را متوجه خود کرد.
اما آنچه بیشتر ترکیه را در افکارعمومی منطقه زیر سوال برد، واکنشی بود که نسبت به سرنوشت «کوبانی» داشتند، شهر کردنشین شمال سوریه که هم‌مرز با ترکیه است، دوماه آماج حملات نیروهای داعش بود و در چنین شرایطی ترکیه از هرگونه کمک‌رسانی و یاری به نیروهای کرد ممانعت به عمل آورد که همین مساله، در عرصه داخلی ترکیه به شبه‌بحران تبدیل شد.
همین زمان بود که رجب طیب اردوغان شروطی را برای مقابله با داعش مطرح کرد که از جمله ایجاد منطقه پرواز ممنوع و تجهیز و حمایت از شورشیان سوری مخالف «بشار اسد»، رییس‌جمهوری سوریه بود که مورد موافقت قرار نگرفت. در کل باید گفت رویکرد ترکیه نسبت به عراق و پدیده‌ای به نام داعش در چارچوب منطقه جایی نداشت.
همچنین مساله دیگر سیاست خارجی ترکیه «تغییر نگاه به ایران» و اصلاح رفتار سیاسی این کشور در قبال عراق بود که به سفرهای توامان نخست‌وزیران دوکشور منجر شد که نشان از «عادی‌سازی» رابطه داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.