|

مورد عجیب‌وغریب سخنگو

فرزانه ابراهیم‌زاده . روزنامه‌نگار

این‌روزها ساختمان خیابان بهارستان وزارت فرهنگ‌وارشاد اسلامی با «مورد عجیب سخنگو» روبه‌روست؛ سخنگویی که در هر نشست خبری، این وزارتخانه پرچالش را از مواضع قبلی مسوولانش عقب‌تر می‌برد. اتفاقی که شاید در یک‌سال‌وچندماهی که دولت تدبیر و امید بر سر کار آمده است با وجود همه هجمه‌هایی که به علی جنتی و تیم معاونان اصلی‌اش در سه‌عرصه سینما، هنر و فرهنگ وجود داشت، نظیرش دیده نشده است. نوش‌آبادی که از آبان‌ماه به‌عنوان سخنگوی وزارتخانه انتخاب شد در اولین نشست هفتگی خود بعد از صحبت‌هایی درباره ضرورت وجود سخنگو با وجود آنکه گفت وزارتخانه متبوعش زیربار حرف‌های هوچی‌ها نخواهد رفت؛ تکلیف کتاب «کلنل» محمود دولت‌آبادی را یک‌تنه روشن کرد و برخلاف نظر وزیر و معاون فرهنگی که تاکید داشتند این کتاب به‌زودی مجوز خواهد گرفت، اعلام کرد کلنل مشکل محتوایی دارد و اگر این مشکلات حل نشود، مجوز نخواهد گرفت. نوش‌آبادی در این نشست البته تکلیف هشت‌فیلم توقیفی را هم روشن کرد و به‌جز یک مورد، یعنی «عصبانی نیستم» که البته چند روز بعد از آن مجوز اکرانش معلق شد، گفت: هیچ‌کدام از فیلم‌ها درخواستی برای اکران نداشتند. این صحبت‌ها درحالی گفته شد که در همان زمان فیلم «پاداش» تبریزی که البته از سوی نوش‌آبادی با پاداش سکوت مازیار میری اشتباه گرفته شد، مجوز اکران داشت و تبریزی برای «خیابان‌های آرام» هم درخواست مجوز کرده بود. تلاش‌های محسن امیریوسفی برای دریافت مجوز «آشغال‌های دوست‌داشتنی» به هیچ جایی نرسیده بود و رخشان بنی‌اعتماد هم پروانه نمایش «قصه‌ها» را در دست داشت و برای اکران این فیلم در پاییز اعلام آمادگی کرده بود. این رویه البته در چهارنشست بعدی هم تکرار شد و در آخرین نشست که 9دی و برخلاف نشست‌های قبلی در ساختمان مرکزی وزارتخانه، یک‌طبقه پایین‌تر از دفتر وزیر برگزار شد، نه‌تنها نظرات وزیر که این‌بار مواضع رییس‌جمهور را هم با چالشی عجیب روبه‌رو کرد. آخرین اظهارنظر نوش‌آبادی درباره محمدرضا شجریان و ادامه فعالیتش در ایران درست نقطه مقابل حرف‌ها و مواضع انتخاباتی حسن روحانی بود که از شجریان دفاع کرده بود و مهم‌ترین وعده او و وزیر فرهنگ‌وارشاد اسلامی را که قرار بود این وزارتخانه را به خانه مادری هنرمندان تبدیل کند، زیرسوال برد. وعده‌ای که جنتی از شهریور92 تا دی93 تلاش زیادی برای تحقق آن کرد و به دلجویی بسیاری از هنرمندان به صورت شخصی و از طریق معاونانش اقدام کرد. نوش‌آبادی در این نشست با ادبیاتی مغایر دولت‌یازدهم سخن گفت به نظر می‌رسد، این حرف‌ها از زبان کسی که قرار است به جای همه مسوولان وزارت فرهنگ‌وارشاد اسلامی صحبت کند و سکوت مسوولان این وزارتخانه به‌خصوص وزیر در این مورد نتیجه‌ای جز بازگشت به عقب و دلگیری دوباره هنرمندان نخواهد داشت.

این‌روزها ساختمان خیابان بهارستان وزارت فرهنگ‌وارشاد اسلامی با «مورد عجیب سخنگو» روبه‌روست؛ سخنگویی که در هر نشست خبری، این وزارتخانه پرچالش را از مواضع قبلی مسوولانش عقب‌تر می‌برد. اتفاقی که شاید در یک‌سال‌وچندماهی که دولت تدبیر و امید بر سر کار آمده است با وجود همه هجمه‌هایی که به علی جنتی و تیم معاونان اصلی‌اش در سه‌عرصه سینما، هنر و فرهنگ وجود داشت، نظیرش دیده نشده است. نوش‌آبادی که از آبان‌ماه به‌عنوان سخنگوی وزارتخانه انتخاب شد در اولین نشست هفتگی خود بعد از صحبت‌هایی درباره ضرورت وجود سخنگو با وجود آنکه گفت وزارتخانه متبوعش زیربار حرف‌های هوچی‌ها نخواهد رفت؛ تکلیف کتاب «کلنل» محمود دولت‌آبادی را یک‌تنه روشن کرد و برخلاف نظر وزیر و معاون فرهنگی که تاکید داشتند این کتاب به‌زودی مجوز خواهد گرفت، اعلام کرد کلنل مشکل محتوایی دارد و اگر این مشکلات حل نشود، مجوز نخواهد گرفت. نوش‌آبادی در این نشست البته تکلیف هشت‌فیلم توقیفی را هم روشن کرد و به‌جز یک مورد، یعنی «عصبانی نیستم» که البته چند روز بعد از آن مجوز اکرانش معلق شد، گفت: هیچ‌کدام از فیلم‌ها درخواستی برای اکران نداشتند. این صحبت‌ها درحالی گفته شد که در همان زمان فیلم «پاداش» تبریزی که البته از سوی نوش‌آبادی با پاداش سکوت مازیار میری اشتباه گرفته شد، مجوز اکران داشت و تبریزی برای «خیابان‌های آرام» هم درخواست مجوز کرده بود. تلاش‌های محسن امیریوسفی برای دریافت مجوز «آشغال‌های دوست‌داشتنی» به هیچ جایی نرسیده بود و رخشان بنی‌اعتماد هم پروانه نمایش «قصه‌ها» را در دست داشت و برای اکران این فیلم در پاییز اعلام آمادگی کرده بود. این رویه البته در چهارنشست بعدی هم تکرار شد و در آخرین نشست که 9دی و برخلاف نشست‌های قبلی در ساختمان مرکزی وزارتخانه، یک‌طبقه پایین‌تر از دفتر وزیر برگزار شد، نه‌تنها نظرات وزیر که این‌بار مواضع رییس‌جمهور را هم با چالشی عجیب روبه‌رو کرد. آخرین اظهارنظر نوش‌آبادی درباره محمدرضا شجریان و ادامه فعالیتش در ایران درست نقطه مقابل حرف‌ها و مواضع انتخاباتی حسن روحانی بود که از شجریان دفاع کرده بود و مهم‌ترین وعده او و وزیر فرهنگ‌وارشاد اسلامی را که قرار بود این وزارتخانه را به خانه مادری هنرمندان تبدیل کند، زیرسوال برد. وعده‌ای که جنتی از شهریور92 تا دی93 تلاش زیادی برای تحقق آن کرد و به دلجویی بسیاری از هنرمندان به صورت شخصی و از طریق معاونانش اقدام کرد. نوش‌آبادی در این نشست با ادبیاتی مغایر دولت‌یازدهم سخن گفت به نظر می‌رسد، این حرف‌ها از زبان کسی که قرار است به جای همه مسوولان وزارت فرهنگ‌وارشاد اسلامی صحبت کند و سکوت مسوولان این وزارتخانه به‌خصوص وزیر در این مورد نتیجه‌ای جز بازگشت به عقب و دلگیری دوباره هنرمندان نخواهد داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.