|

ارزش‌ها و آموزه‌های یک تصمیم

مسعود هوشمندرضوی . روزنامه‌نگار

با تصمیم به‌موقع و منطقی معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره ایجاد سازمان نظام رسانه‌ای، آرامش موقتا به مطبوعات بازگشت و از نگرانی‌های همیشگی اهالی مطبوعات درباره استقلال جایگاه حرفه روزنامه‌نگاری تا حدودی فروکاسته شد. گذشته از آنکه تصحیح تصمیم شایبه‌برانگیز و ارج‌نهادن به نظرات جمعی و کارشناسی، آن‌هم از سوی یک مقام دولتی و ذی‌نفوذ، شایسته و بایسته قدردانی است و این امر باید سرلوحه رفتار همه افراد و مسوولان قرار گیرد، این رخداد حاوی ارزش‌ها و آموزه‌هایی است که تدقیق در جزییات آن می‌تواند برای تمامی برنامه‌ریزان و فعالان صنف مطبوعات راهگشا و پندآموز باشد. برای اهالی قلم، آنچه بیش از هر موضوع دیگری برجسته می‌نماید، مواضع مشابه، یکپارچه و همسویی است که از سوی قاطبه روزنامه‌نگاران و شاغلان صنف مطبوعات، در برابر این طرح اتخاذ شد. این درحالی است که منتقدان طرح «نظام جامع رسانه‌ای» را طیف وسیعی از اشخاص حقیقی و حقوقی با گرایشات فکری مختلف در بر می‌گرفتند؛ گویی همه روزنامه‌نگاران عضوی از یک خانواده با آرمان‌ها و منافع مشترک شده بودند. واقعیت نیز همین بود و هست. همه روزنامه‌نگاران و کارکنان شاغل در مطبوعات کشور با هر نوع سلیقه و گرایش فکری، دارای منافع صنفی مشترکی هستند...

... که تمرکز بر این نقاط مشترک، از یک‌سو پتانسیل جمعی لازم را برای احقاق حقوق صنفی روزنامه‌نگاران فراهم می‌کند و از دیگرسو با رفع اتهام سیاست‌زدگی از بدنه مطبوعات، زمینه فعالیت‌های تخصصی جمعی و گروهی، بیش از پیش فراهم شده و روزنامه‌نگاران با مداخله و مشارکت علمی، تخصصی و سازمان‌یافته در امور صنفی خود، از معرض بسیاری از آسیب‌ها و تهدیدها مصون خواهند ماند. اما مهم‌ترین آموزه این رویداد برای برنامه‌ریزان و مجریان، مراجعه به آرا و نظرات جمعی و کارشناسی پیش از تنظیم و اعلام طرح‌های مرتبط با سرنوشت مردم و اصحاب صنوف است. در مورد «نظام جامع رسانه‌ای»، اگر قبل از هر اقدامی به روزنامه‌نگاران، صاحبنظران و پیشکسوتان این حرفه رجوع شده بود، بدنه کارشناسی دولت از صرف وقت و هزینه و مهم‌تر از آن صرف «اعتباراجتماعی»، بی‌نیاز شده بود. امید است تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها در همه امور به خرد جمعی و سازمان‌ها و تشکل‌های مستقل صنفی واگذار شود. اما پرسشی که همچنان مطرح است اینکه آیا این رویه نیکو از این پس و در مورد دیگر طرح‌ها و لوایح مشابه تکرار خواهد شد و آیا تصمیم معاونت محترم مطبوعاتی دارای پشتوانه نظری و فکری و واجد مبنای استراتژیکی است؟ روشن‌شدن وضعیت صنف رسمی روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه، با توجه به اهمیت این حرفه در آگاهی‌رسانی به جامعه، پیش‌نیاز اتخاذ هر تصمیمی در این عرصه است.

با تصمیم به‌موقع و منطقی معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره ایجاد سازمان نظام رسانه‌ای، آرامش موقتا به مطبوعات بازگشت و از نگرانی‌های همیشگی اهالی مطبوعات درباره استقلال جایگاه حرفه روزنامه‌نگاری تا حدودی فروکاسته شد. گذشته از آنکه تصحیح تصمیم شایبه‌برانگیز و ارج‌نهادن به نظرات جمعی و کارشناسی، آن‌هم از سوی یک مقام دولتی و ذی‌نفوذ، شایسته و بایسته قدردانی است و این امر باید سرلوحه رفتار همه افراد و مسوولان قرار گیرد، این رخداد حاوی ارزش‌ها و آموزه‌هایی است که تدقیق در جزییات آن می‌تواند برای تمامی برنامه‌ریزان و فعالان صنف مطبوعات راهگشا و پندآموز باشد. برای اهالی قلم، آنچه بیش از هر موضوع دیگری برجسته می‌نماید، مواضع مشابه، یکپارچه و همسویی است که از سوی قاطبه روزنامه‌نگاران و شاغلان صنف مطبوعات، در برابر این طرح اتخاذ شد. این درحالی است که منتقدان طرح «نظام جامع رسانه‌ای» را طیف وسیعی از اشخاص حقیقی و حقوقی با گرایشات فکری مختلف در بر می‌گرفتند؛ گویی همه روزنامه‌نگاران عضوی از یک خانواده با آرمان‌ها و منافع مشترک شده بودند. واقعیت نیز همین بود و هست. همه روزنامه‌نگاران و کارکنان شاغل در مطبوعات کشور با هر نوع سلیقه و گرایش فکری، دارای منافع صنفی مشترکی هستند...

... که تمرکز بر این نقاط مشترک، از یک‌سو پتانسیل جمعی لازم را برای احقاق حقوق صنفی روزنامه‌نگاران فراهم می‌کند و از دیگرسو با رفع اتهام سیاست‌زدگی از بدنه مطبوعات، زمینه فعالیت‌های تخصصی جمعی و گروهی، بیش از پیش فراهم شده و روزنامه‌نگاران با مداخله و مشارکت علمی، تخصصی و سازمان‌یافته در امور صنفی خود، از معرض بسیاری از آسیب‌ها و تهدیدها مصون خواهند ماند. اما مهم‌ترین آموزه این رویداد برای برنامه‌ریزان و مجریان، مراجعه به آرا و نظرات جمعی و کارشناسی پیش از تنظیم و اعلام طرح‌های مرتبط با سرنوشت مردم و اصحاب صنوف است. در مورد «نظام جامع رسانه‌ای»، اگر قبل از هر اقدامی به روزنامه‌نگاران، صاحبنظران و پیشکسوتان این حرفه رجوع شده بود، بدنه کارشناسی دولت از صرف وقت و هزینه و مهم‌تر از آن صرف «اعتباراجتماعی»، بی‌نیاز شده بود. امید است تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها در همه امور به خرد جمعی و سازمان‌ها و تشکل‌های مستقل صنفی واگذار شود. اما پرسشی که همچنان مطرح است اینکه آیا این رویه نیکو از این پس و در مورد دیگر طرح‌ها و لوایح مشابه تکرار خواهد شد و آیا تصمیم معاونت محترم مطبوعاتی دارای پشتوانه نظری و فکری و واجد مبنای استراتژیکی است؟ روشن‌شدن وضعیت صنف رسمی روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه، با توجه به اهمیت این حرفه در آگاهی‌رسانی به جامعه، پیش‌نیاز اتخاذ هر تصمیمی در این عرصه است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.