|

در سکوت خبری اتفاق افتاد

خاکسپاری «روشن‌وزیری» در غربت

شرق: با کمال شوربختی چندروزی از مرگ روشن‌وزیری، مترجم و پزشک در آمریکا می‌گذرد و روز گذشته باخبر شدیم که در آنجا خاکسپاری هم شده است. علی دهباشی خبر مرگش را به ایسنا داده و گفته به‌زودی لشک وزنیاک، همسر خانم وزیری به ایران می‌آید تا مراسم یادبودی برایش برگزار کنند. وزیری چندسالی تحت درمان بوده و تومور مغزی داشته، چندماه پیش در بیمارستان ایرانمهر تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد و برای ادامه درمان به آمریکا نزد دخترش مریم وزنیاک می‌رود و در عمل جدیدش که گویا کارساز نبوده، دچار مرگ می‌شود. روشن وزیری برادرزاده علینقی وزیری، موسیقیدان و خواهرزاده بزرگ علوی نویسنده است. او سال1312 در تهران به دنیا آمد. او خیلی دیر به حرفه مترجمی از زبان لهستانی مشغول می‌شود، زیرا تا سال1367 به شغل طبابت مشغول بود. از سال74 به‌طور حرفه‌ای به مترجمی می‌پردازد. اولین ترجمه‌اش هم کتاب کوچکی به نام «زندگی بدون تزویر» اثر سولژنیستین روسی بود که برنده جایزه نوبل شد. آخرین ترجمه وزیری را نشر ماهی در بهار93 منتشر کرد. نام این کتاب، «به نام بانوی بهشتی» (شش داستان از نویسندگان لهستانی) است. شش داستان با فضاهایی متفاوت، یکی از دل اقیانوسی خروشان و دیگری از وسط اتاق گاز، یکی از زبان تاریخدانی جوان و دیگری از زبان روزنامه‌نگاری نیمه‌حرفه‌ای در کتاب بانوی بهشتی گرد آمده‌اند؛ داستان‌هایی از پنج داستان‌نویس لهستانی که برخی از آنها برای نخستین‌بار به خواننده فارسی‌زبان معرفی می‌شوند. هنریک شنکه‌ویچ، کساوری پروشینسکی، تادئوش بوروفسکی، گوستاو هرلینگ‌گروجینسکی و ویتولد زالفسکی نویسندگان این مجموعه که دریچه تازه‌ای برای آشنایی با ادبیات و فرهنگ لهستان می‌گشایند، همگی در قرن بیستم زیسته‌اند و داستان نوشته‌اند. هنریک شنکه‌ویچ که با داستان فانوس‌بان در این مجموعه حضور دارد، در سال۱۹۰۵ برنده جایزه نوبل ادبیات شده است.
او همچنین تابستان 92 «روسلان وفادار» را در نشر ماهی منتشر کرد. گئورگی ولادیموف، روسلان وفادار را نخستین‌بار در سال۱۹۶۰ نوشت و با توجه به فرازونشیب‌های گوناگون و پس از دوبار بازنویسی، سرانجام «روسلان» در سال۱۹۷۵ به‌طور کامل منتشر شد. رمان با عنوان فرعی «فاجعه وفاداری در دوران اسارت» به موضوعی می‌پردازد که پیش‌تر نیز با آن در قالب‌های گوناگون از جمله رمان، داستان کوتاه و... روبه‌رو بوده‌ایم؛ اردوگاه‌های استالینی و وضعیت هولناک آدمیان در گولاک. این‌بار این موضوع نه با محوریت وضعیت محکومان، که با تاکید بر وضعیت یک «سگ» نگهبان بی‌نظیر در اردوگاه‌های مذکور پرداخته می‌شود.
وزیری چندسال پیش به پاس ترجمه آثار از زبان لهستانی به فارسی، برنده جایزه ترجمه از این کشور شده بود و همچنین به پاس این ترجمه‌ها، خوانندگان مجله «نگاه‌نو» در سال۱۳۸۹ او را به‌عنوان بهترین مترجم انتخاب کردند.

شرق: با کمال شوربختی چندروزی از مرگ روشن‌وزیری، مترجم و پزشک در آمریکا می‌گذرد و روز گذشته باخبر شدیم که در آنجا خاکسپاری هم شده است. علی دهباشی خبر مرگش را به ایسنا داده و گفته به‌زودی لشک وزنیاک، همسر خانم وزیری به ایران می‌آید تا مراسم یادبودی برایش برگزار کنند. وزیری چندسالی تحت درمان بوده و تومور مغزی داشته، چندماه پیش در بیمارستان ایرانمهر تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد و برای ادامه درمان به آمریکا نزد دخترش مریم وزنیاک می‌رود و در عمل جدیدش که گویا کارساز نبوده، دچار مرگ می‌شود. روشن وزیری برادرزاده علینقی وزیری، موسیقیدان و خواهرزاده بزرگ علوی نویسنده است. او سال1312 در تهران به دنیا آمد. او خیلی دیر به حرفه مترجمی از زبان لهستانی مشغول می‌شود، زیرا تا سال1367 به شغل طبابت مشغول بود. از سال74 به‌طور حرفه‌ای به مترجمی می‌پردازد. اولین ترجمه‌اش هم کتاب کوچکی به نام «زندگی بدون تزویر» اثر سولژنیستین روسی بود که برنده جایزه نوبل شد. آخرین ترجمه وزیری را نشر ماهی در بهار93 منتشر کرد. نام این کتاب، «به نام بانوی بهشتی» (شش داستان از نویسندگان لهستانی) است. شش داستان با فضاهایی متفاوت، یکی از دل اقیانوسی خروشان و دیگری از وسط اتاق گاز، یکی از زبان تاریخدانی جوان و دیگری از زبان روزنامه‌نگاری نیمه‌حرفه‌ای در کتاب بانوی بهشتی گرد آمده‌اند؛ داستان‌هایی از پنج داستان‌نویس لهستانی که برخی از آنها برای نخستین‌بار به خواننده فارسی‌زبان معرفی می‌شوند. هنریک شنکه‌ویچ، کساوری پروشینسکی، تادئوش بوروفسکی، گوستاو هرلینگ‌گروجینسکی و ویتولد زالفسکی نویسندگان این مجموعه که دریچه تازه‌ای برای آشنایی با ادبیات و فرهنگ لهستان می‌گشایند، همگی در قرن بیستم زیسته‌اند و داستان نوشته‌اند. هنریک شنکه‌ویچ که با داستان فانوس‌بان در این مجموعه حضور دارد، در سال۱۹۰۵ برنده جایزه نوبل ادبیات شده است.
او همچنین تابستان 92 «روسلان وفادار» را در نشر ماهی منتشر کرد. گئورگی ولادیموف، روسلان وفادار را نخستین‌بار در سال۱۹۶۰ نوشت و با توجه به فرازونشیب‌های گوناگون و پس از دوبار بازنویسی، سرانجام «روسلان» در سال۱۹۷۵ به‌طور کامل منتشر شد. رمان با عنوان فرعی «فاجعه وفاداری در دوران اسارت» به موضوعی می‌پردازد که پیش‌تر نیز با آن در قالب‌های گوناگون از جمله رمان، داستان کوتاه و... روبه‌رو بوده‌ایم؛ اردوگاه‌های استالینی و وضعیت هولناک آدمیان در گولاک. این‌بار این موضوع نه با محوریت وضعیت محکومان، که با تاکید بر وضعیت یک «سگ» نگهبان بی‌نظیر در اردوگاه‌های مذکور پرداخته می‌شود.
وزیری چندسال پیش به پاس ترجمه آثار از زبان لهستانی به فارسی، برنده جایزه ترجمه از این کشور شده بود و همچنین به پاس این ترجمه‌ها، خوانندگان مجله «نگاه‌نو» در سال۱۳۸۹ او را به‌عنوان بهترین مترجم انتخاب کردند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.