روایت یکبازیگر از مصایب کارش
چرا «پرستویی» خانه نیاوران را نپذیرفت؟
بهناز شیربانی: «این مجموعه ادای دینی است که بعد از 46سال فعالیت به آن پرداختهام.» این جمله بخشی از صحبتهای پرویز پرستویی در رونمایی از آلبوم «من پرویز پرستویی» بود؛ آلبومی که بهواسطه یکی از دغدغههای این هنرمند گردآوری شده. صحبت در مورد دنیای پرزرقوبرق بازیگری است که هواخواهان زیادی دارد و چهکسی بهتر از پرستویی که در مورد مصایب این هنر قدری برای علاقهمندان این حرفه صحبت کند. رونمایی از این آلبوم ششمدی در فرهنگسرای نیاوران انجام شد؛ در سالنی مملو از جمعیت که نگاهشان به پرستویی و حرفهای او درباره تجربیات بازیگریاش بود. درکنار پرستویی، افراد بسیاری در بهسرانجامرسیدن این آلبوم همکاری کردهاند: علیرضا عزیزی (تهیهکننده آلبوم)، کارن همایونفر (آهنگساز) و لیلا کریمان (نویسنده آلبوم). این مراسم دومنتقد سینما نیز داشت: امیر پوریا و خسرو نقیبی که بهنوعی در این مراسم تحلیلشان را از این آلبوم ارایه کردند. حضور امیر آقایی در مقام مجری برنامه نیز خالی از لطف نبود. بازیگری که در سریال «خاک سرخ» در کنار پرستویی ایفای نقش کرد و طبق گفتههایش چیزهای زیادی از این همکاری یاد گرفته. در ابتدای مراسم
علی مرادخانی، معاون هنری وزیر ارشاد گفت که با شنیدن این اثر یاد خاطراتش با پرستویی میافتد. او در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: «پرستویی هنرمند شاخصی است که در عرصه بازیگری خودش را به شایستگی معرفی کرده است. بارها وقار، سنگینی و منش بزرگ او را دیدهایم و ایشان نشان دادهاند که هنرمند بهعنوان یک الگو باید چه منشی داشته باشد. مجموعههای اینچنینی را میتوان بهنوعی تاریخنگاری نیز قلمداد کرد و او در کنار روایت بخش هنری زندگیاش به مسایلی نظیر انقلاب، جنگ و مسایل اجتماعی نیز اشاره کرده است.» لیلا کریمان، نویسنده آلبوم نیز به نوشتن بیوگرافی پرویز پرستویی از سال89 اشاره کرد و گفت پرستویی در ابتدای شروع کار، هنرمندان دیگری را از خود پیشکسوتتر میدانست که باید به آنها پرداخته شود. او ادامه داد: «ابتدا او از زندگیاش میگفت و من مینوشتم، وقتی این خاطرات را میشنیدم، گاهی با هم میخندیدیم و گاهی اشک میریختیم و بعد از مدتی فکر کردم شاید تنها با نوشتن نمیتوان حق مطلب را ادا کرد و بهتر است خاطرات پرویز پرستویی با صدای خودش با مردم در میان گذاشته شود. که بالاخره او برای انجام این کار راضی شد و کارن همایونفر با
موسیقی زیبایش به این اثر جان تازهای داد.»
در بخش دیگری از این مراسم، کارن همایونفر آهنگساز این مجموعه نیز گفت: «وقتی این آلبوم را با صدای پرویز پرستویی گوش میکردم احساس کردم که این آلبوم اصلا نیازی به موسیقی ندارد، چرا که خودش موسیقی است و من فقط موسیقی این آلبوم را کشف کردم و همیشه دوست داشتم همکاری اینچنینی با پرویز پرستویی داشته باشم و وقتی علیرضا عزیزی چنین پیشنهادی را مطرح کرد به آرزویم رسیدم.»
علیرضا عزیزی، تهیهکننده نیز قضاوت را به مردم و شنیدن آلبوم واگذار کرد و از اینکه هیچگونه حمایت دولتیای از این پروژه انجام نشده است، صحبت کرد. او ادامه داد: حرفهایم را با کارکردنم میزنم. علاقهمندم کارهای جدیدی در همه حوزهها انجام دهم و دوست دارم باز با کارن همایونفر کار کنم و حرکت جدیدی در زمینه موسیقی انجام دهیم. پرویز پرستویی نیز در صحبتهایش به این نکته اشاره کرد که قصدش از انتشار آلبوم بههیچوجه فروش بالای آن نیست. کمااینکه هیچ حمایتی از هیچ ارگان دولتی و غیردولتیای درکار نبوده است.
او گفت: «مدتی قبل شرکتی که نمیخواهم نام آن را ببرم به من پیشنهادی داد که یک خانه در نیاوران به من بدهد و در ازای آن من در 20مجلس آنها حضور داشته باشم. اگر من قبول میکردم آب از آب تکان نمیخورد، ولی من نه از شخصی چیزی قبول میکنم و نهاینکه با دولت دشمنی دارم.»
امیر پوریا در بخش آخر این نشست درباره فضای پرسوءتفاهمی که در کار هنر وجود دارد که منجر به این میشود برخی تصور کنند، کار دلی امکانپذیر نیست، صحبت کرد و گفت: «بد نیست کلیتر از فضای مواجهههای فرهنگی به مفهوم کارها هم فکر کنیم. حرکتها، رفتارها و گفتارها از یک انگیزه و باوری خبر میدهد. وقتی سوال میشود که چرا دومنتقد سینما در این جلسه حضور دارند؟ عدهای دست میزنند و آقایعزیزی نیمهشوخی و نیمهجدی میگوید بهنظر حضور آنها درست است و باز عدهای دست میزنند و بیتردید آدمهایی که دوبار دست زدند آدمهای مشترکی هستند. میخواهم توضیح دهم وقتی پرسش میشود، آیا این فیلم حمایت دولتی شده است؟ مقصود چیست. مثلا اینکه در مورد زندگی پرویز پرستویی و سوابق هنری او و مسیری که طی کرده است اگر حمایت نکنند کسی کتاب و سیدی منتشر نمیکند! بهنظرم معنی این سوال این است. اینکه مسیر حرف ما چیست؟ باید جهت و سمتوسو داشته باشد و از باوری سرچشمه بگیرد.»
بهناز شیربانی: «این مجموعه ادای دینی است که بعد از 46سال فعالیت به آن پرداختهام.» این جمله بخشی از صحبتهای پرویز پرستویی در رونمایی از آلبوم «من پرویز پرستویی» بود؛ آلبومی که بهواسطه یکی از دغدغههای این هنرمند گردآوری شده. صحبت در مورد دنیای پرزرقوبرق بازیگری است که هواخواهان زیادی دارد و چهکسی بهتر از پرستویی که در مورد مصایب این هنر قدری برای علاقهمندان این حرفه صحبت کند. رونمایی از این آلبوم ششمدی در فرهنگسرای نیاوران انجام شد؛ در سالنی مملو از جمعیت که نگاهشان به پرستویی و حرفهای او درباره تجربیات بازیگریاش بود. درکنار پرستویی، افراد بسیاری در بهسرانجامرسیدن این آلبوم همکاری کردهاند: علیرضا عزیزی (تهیهکننده آلبوم)، کارن همایونفر (آهنگساز) و لیلا کریمان (نویسنده آلبوم). این مراسم دومنتقد سینما نیز داشت: امیر پوریا و خسرو نقیبی که بهنوعی در این مراسم تحلیلشان را از این آلبوم ارایه کردند. حضور امیر آقایی در مقام مجری برنامه نیز خالی از لطف نبود. بازیگری که در سریال «خاک سرخ» در کنار پرستویی ایفای نقش کرد و طبق گفتههایش چیزهای زیادی از این همکاری یاد گرفته. در ابتدای مراسم
علی مرادخانی، معاون هنری وزیر ارشاد گفت که با شنیدن این اثر یاد خاطراتش با پرستویی میافتد. او در بخش دیگری از صحبتهایش گفت: «پرستویی هنرمند شاخصی است که در عرصه بازیگری خودش را به شایستگی معرفی کرده است. بارها وقار، سنگینی و منش بزرگ او را دیدهایم و ایشان نشان دادهاند که هنرمند بهعنوان یک الگو باید چه منشی داشته باشد. مجموعههای اینچنینی را میتوان بهنوعی تاریخنگاری نیز قلمداد کرد و او در کنار روایت بخش هنری زندگیاش به مسایلی نظیر انقلاب، جنگ و مسایل اجتماعی نیز اشاره کرده است.» لیلا کریمان، نویسنده آلبوم نیز به نوشتن بیوگرافی پرویز پرستویی از سال89 اشاره کرد و گفت پرستویی در ابتدای شروع کار، هنرمندان دیگری را از خود پیشکسوتتر میدانست که باید به آنها پرداخته شود. او ادامه داد: «ابتدا او از زندگیاش میگفت و من مینوشتم، وقتی این خاطرات را میشنیدم، گاهی با هم میخندیدیم و گاهی اشک میریختیم و بعد از مدتی فکر کردم شاید تنها با نوشتن نمیتوان حق مطلب را ادا کرد و بهتر است خاطرات پرویز پرستویی با صدای خودش با مردم در میان گذاشته شود. که بالاخره او برای انجام این کار راضی شد و کارن همایونفر با
موسیقی زیبایش به این اثر جان تازهای داد.»
در بخش دیگری از این مراسم، کارن همایونفر آهنگساز این مجموعه نیز گفت: «وقتی این آلبوم را با صدای پرویز پرستویی گوش میکردم احساس کردم که این آلبوم اصلا نیازی به موسیقی ندارد، چرا که خودش موسیقی است و من فقط موسیقی این آلبوم را کشف کردم و همیشه دوست داشتم همکاری اینچنینی با پرویز پرستویی داشته باشم و وقتی علیرضا عزیزی چنین پیشنهادی را مطرح کرد به آرزویم رسیدم.»
علیرضا عزیزی، تهیهکننده نیز قضاوت را به مردم و شنیدن آلبوم واگذار کرد و از اینکه هیچگونه حمایت دولتیای از این پروژه انجام نشده است، صحبت کرد. او ادامه داد: حرفهایم را با کارکردنم میزنم. علاقهمندم کارهای جدیدی در همه حوزهها انجام دهم و دوست دارم باز با کارن همایونفر کار کنم و حرکت جدیدی در زمینه موسیقی انجام دهیم. پرویز پرستویی نیز در صحبتهایش به این نکته اشاره کرد که قصدش از انتشار آلبوم بههیچوجه فروش بالای آن نیست. کمااینکه هیچ حمایتی از هیچ ارگان دولتی و غیردولتیای درکار نبوده است.
او گفت: «مدتی قبل شرکتی که نمیخواهم نام آن را ببرم به من پیشنهادی داد که یک خانه در نیاوران به من بدهد و در ازای آن من در 20مجلس آنها حضور داشته باشم. اگر من قبول میکردم آب از آب تکان نمیخورد، ولی من نه از شخصی چیزی قبول میکنم و نهاینکه با دولت دشمنی دارم.»
امیر پوریا در بخش آخر این نشست درباره فضای پرسوءتفاهمی که در کار هنر وجود دارد که منجر به این میشود برخی تصور کنند، کار دلی امکانپذیر نیست، صحبت کرد و گفت: «بد نیست کلیتر از فضای مواجهههای فرهنگی به مفهوم کارها هم فکر کنیم. حرکتها، رفتارها و گفتارها از یک انگیزه و باوری خبر میدهد. وقتی سوال میشود که چرا دومنتقد سینما در این جلسه حضور دارند؟ عدهای دست میزنند و آقایعزیزی نیمهشوخی و نیمهجدی میگوید بهنظر حضور آنها درست است و باز عدهای دست میزنند و بیتردید آدمهایی که دوبار دست زدند آدمهای مشترکی هستند. میخواهم توضیح دهم وقتی پرسش میشود، آیا این فیلم حمایت دولتی شده است؟ مقصود چیست. مثلا اینکه در مورد زندگی پرویز پرستویی و سوابق هنری او و مسیری که طی کرده است اگر حمایت نکنند کسی کتاب و سیدی منتشر نمیکند! بهنظرم معنی این سوال این است. اینکه مسیر حرف ما چیست؟ باید جهت و سمتوسو داشته باشد و از باوری سرچشمه بگیرد.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.