تامین یکسوم امنیت شغلی
سیدمحسن هاشمی
با اعلان امضای ریاست «سازمان سینمایی» در پای طرح ارتقای منزلت اجتماعی سینماگران و اجراییشدن کمکهزینه بیکاری سینماگران در سال آتی، میتوان گفت و امیدوار شد که یکسوم طرح امنیت شغلی «خانه سینما» در شرف تحقق است. سینماگران بهطور جدی از زمان تاسیس «خانه سینما» در پی دستیابی به شرایطی امن برای بیکاریهای فصلی خود بودهاند. این خواسته البته با روی کار آمدن محمدمهدی عسگرپور بهعنوان مدیرعامل این خانه در بهار سال١٣٨٧ شکل جدیتری به خود گرفت. بهمنماه نخستین سال مسوولیت عسگرپور در «خانه سینما» طرح امنیت شغلی سینماگران تهیه و به همراه طرح قانون نظام سینمایی و طرح قانون حمایت از حقوق مادی و معنوی آثار سینمایی به ریاستجمهور وقت و کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی ارایه شد. در این طرح بر پنج مولفه موثر بر امنیت شغلی نظیر؛ توسعه زیرساختهای نمایشی، توسعه زیرساختهای تولیدی، بهنگامسازی دانش و مهارت سینماگران، صیانت از شاغلان عضو اصناف و تاسیس صندوق بیمه بیکاری اشاره و برای هریک از این فصلها مبانی و سازوکار اجرایی، طراحی و پیشنهاد شده بود.
این طرح و پیگیریها نه در دولت -که پیشتر براساس قانون برنامه چهارم ملزم به تدبیر و اجرایش بود- و نه در مجلس مورد استقبال قرار نگرفت. اما نمایندگان کمیسیون فرهنگی مجلس برای تقاضای دیدار تشریحی این مطالبه هم فرصت نداشتند. در نتیجه پیگیری مدون و ششماهه بیحاصل، اواخر تیرماه سال١٣٨٨ «خانه سینما»بر آن شد تا با برگزاری یک تجمع به دبیری امین تارخ در ساختمان وصال، صدای مطالبه حداقلی خویش را به گوش مقامات ارشد دولت برساند. پیش از برگزاری این تجمع صنفی، دو تهیهکننده سینما که بعدتر از بانیان و حامیان تاسیس «خانه سینما2» شدند، کوشیدند این تجمع صنفی را سیاسی جلوه دهند و البته اوضاع آن روزگار بیشتر به کام آنان بود. به صلاحدید هیاتمدیره، آن تجمع لغو شد اما بیانیه دوخطی «خانه سینما» شاهکاری بود بر اعلان عمومی نداشتن امنیت شغلی:
میخواستیم در «خانه سینما» گرد هم جمع شویم تا از فقدان امنیت شغلی سخن بگوییم؛ اما ناچار به لغو گردهمایی شدیم. آیا نشانهای روشنتر از این بر این بود که امنیت شغلی وجود دارد؟
آن شرایط هم مانع نشد تا هیاتمدیره «خانه سینما» از طرح و خواسته این مطالبه دست بکشند و در هر فرصتی بر این حقوق حداقلی تاکید میکردند؛ البته رسانهها و همکاران مطبوعاتی هم در بازتاب این مطالبه برای رساندن پیام سینماگران به جامعه و مسوولان، کوشا بودند.
پس از بالاگرفتن اختلافهای «خانه سینما» با معاونت سینمایی وقت، به تعطیلی منجر شد، یکی از سه مطالبه دایما تکرارشونده مدیرعامل (محمدمهدی عسگرپور) و رییس هیاتمدیره (فرهاد توحیدی) این خانه، ضرورت صیانت از شاغلان سینما و تاسیس صندوق بیمه بیکاری برای امکان گذران آبرومند دوران بیکاریهای فصلی سینماگران بود. در دوران کارزار رسانهای نامزدهای ریاستجمهوری اما بهجز سه نامزد متعلق به جناح اصولگرا بقیه نامزدها از ضرورت گشودگی در عرصه فرهنگ و هنر و ضرورت بازگشایی «خانه سینما» بهمثابه چراغ برنامههای فرهنگیشان سخن گفتند. در کمتر از یکصدروز از پیروزی حقوقدان مدبر (٢١شهریورماه١٣٩٢) و در روز ملی سینما، «خانه سینما» با حضور دکتر ایوبی (ریس جدید «سازمان سینمایی» دولت یازدهم) گشوده شد. با آغاز فعالیتهای مجدد «خانه سینما» در پاییز سال گذشته و ابراز تبری ریاست «سازمان سینمایی» از آنچه بر «خانه سینما» توسط دولت پیشین رفته بود و استقبال از مشارکت سینماگران در تصمیمسازیها، «خانه سینما» مجددا بر ضرورت اجرای طرح امنیت شغلی با مکاتبه، رایزنی و مصاحبه تاکید کرد. خوشوقتانه اینبار گوش کارگزاران دولت، شنوا بود و این مطالبه شنیده
شد و اینک حداقلی از آن توسط ریاست «سازمان سینمایی» مهر تایید خورده است.
امید است عملیاتیشدن این مژده شیرین «سازمان سینمایی» نه با اختصاص دودرصد از بودجه «سازمان سینمایی» که پاسخگوی بیکاری فصلی دوسوم سینماگران نیست؛ بلکه با تامین و اختصاص دستکم پنجدرصد از اعتبارات «سازمان سینمایی» به قواره شأنیت سینماگران و ماموریت این دستورالعمل تحقق بخشد. اینک باید دعا کرد تا نخست این بارقه امید خاموش نشود و دیگر اینکه دهمین مصوبه هیاتمدیره «خانه سینما» درخصوص پیماننامه جمعی کار که پیشتر با مخالفت تهیهکنندگان به فرجام نرسید، به سرپنجه دوراندیشی تهیهکنندگان به سرمنزل مقصود نایلآید.
با اعلان امضای ریاست «سازمان سینمایی» در پای طرح ارتقای منزلت اجتماعی سینماگران و اجراییشدن کمکهزینه بیکاری سینماگران در سال آتی، میتوان گفت و امیدوار شد که یکسوم طرح امنیت شغلی «خانه سینما» در شرف تحقق است. سینماگران بهطور جدی از زمان تاسیس «خانه سینما» در پی دستیابی به شرایطی امن برای بیکاریهای فصلی خود بودهاند. این خواسته البته با روی کار آمدن محمدمهدی عسگرپور بهعنوان مدیرعامل این خانه در بهار سال١٣٨٧ شکل جدیتری به خود گرفت. بهمنماه نخستین سال مسوولیت عسگرپور در «خانه سینما» طرح امنیت شغلی سینماگران تهیه و به همراه طرح قانون نظام سینمایی و طرح قانون حمایت از حقوق مادی و معنوی آثار سینمایی به ریاستجمهور وقت و کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی ارایه شد. در این طرح بر پنج مولفه موثر بر امنیت شغلی نظیر؛ توسعه زیرساختهای نمایشی، توسعه زیرساختهای تولیدی، بهنگامسازی دانش و مهارت سینماگران، صیانت از شاغلان عضو اصناف و تاسیس صندوق بیمه بیکاری اشاره و برای هریک از این فصلها مبانی و سازوکار اجرایی، طراحی و پیشنهاد شده بود.
این طرح و پیگیریها نه در دولت -که پیشتر براساس قانون برنامه چهارم ملزم به تدبیر و اجرایش بود- و نه در مجلس مورد استقبال قرار نگرفت. اما نمایندگان کمیسیون فرهنگی مجلس برای تقاضای دیدار تشریحی این مطالبه هم فرصت نداشتند. در نتیجه پیگیری مدون و ششماهه بیحاصل، اواخر تیرماه سال١٣٨٨ «خانه سینما»بر آن شد تا با برگزاری یک تجمع به دبیری امین تارخ در ساختمان وصال، صدای مطالبه حداقلی خویش را به گوش مقامات ارشد دولت برساند. پیش از برگزاری این تجمع صنفی، دو تهیهکننده سینما که بعدتر از بانیان و حامیان تاسیس «خانه سینما2» شدند، کوشیدند این تجمع صنفی را سیاسی جلوه دهند و البته اوضاع آن روزگار بیشتر به کام آنان بود. به صلاحدید هیاتمدیره، آن تجمع لغو شد اما بیانیه دوخطی «خانه سینما» شاهکاری بود بر اعلان عمومی نداشتن امنیت شغلی:
میخواستیم در «خانه سینما» گرد هم جمع شویم تا از فقدان امنیت شغلی سخن بگوییم؛ اما ناچار به لغو گردهمایی شدیم. آیا نشانهای روشنتر از این بر این بود که امنیت شغلی وجود دارد؟
آن شرایط هم مانع نشد تا هیاتمدیره «خانه سینما» از طرح و خواسته این مطالبه دست بکشند و در هر فرصتی بر این حقوق حداقلی تاکید میکردند؛ البته رسانهها و همکاران مطبوعاتی هم در بازتاب این مطالبه برای رساندن پیام سینماگران به جامعه و مسوولان، کوشا بودند.
پس از بالاگرفتن اختلافهای «خانه سینما» با معاونت سینمایی وقت، به تعطیلی منجر شد، یکی از سه مطالبه دایما تکرارشونده مدیرعامل (محمدمهدی عسگرپور) و رییس هیاتمدیره (فرهاد توحیدی) این خانه، ضرورت صیانت از شاغلان سینما و تاسیس صندوق بیمه بیکاری برای امکان گذران آبرومند دوران بیکاریهای فصلی سینماگران بود. در دوران کارزار رسانهای نامزدهای ریاستجمهوری اما بهجز سه نامزد متعلق به جناح اصولگرا بقیه نامزدها از ضرورت گشودگی در عرصه فرهنگ و هنر و ضرورت بازگشایی «خانه سینما» بهمثابه چراغ برنامههای فرهنگیشان سخن گفتند. در کمتر از یکصدروز از پیروزی حقوقدان مدبر (٢١شهریورماه١٣٩٢) و در روز ملی سینما، «خانه سینما» با حضور دکتر ایوبی (ریس جدید «سازمان سینمایی» دولت یازدهم) گشوده شد. با آغاز فعالیتهای مجدد «خانه سینما» در پاییز سال گذشته و ابراز تبری ریاست «سازمان سینمایی» از آنچه بر «خانه سینما» توسط دولت پیشین رفته بود و استقبال از مشارکت سینماگران در تصمیمسازیها، «خانه سینما» مجددا بر ضرورت اجرای طرح امنیت شغلی با مکاتبه، رایزنی و مصاحبه تاکید کرد. خوشوقتانه اینبار گوش کارگزاران دولت، شنوا بود و این مطالبه شنیده
شد و اینک حداقلی از آن توسط ریاست «سازمان سینمایی» مهر تایید خورده است.
امید است عملیاتیشدن این مژده شیرین «سازمان سینمایی» نه با اختصاص دودرصد از بودجه «سازمان سینمایی» که پاسخگوی بیکاری فصلی دوسوم سینماگران نیست؛ بلکه با تامین و اختصاص دستکم پنجدرصد از اعتبارات «سازمان سینمایی» به قواره شأنیت سینماگران و ماموریت این دستورالعمل تحقق بخشد. اینک باید دعا کرد تا نخست این بارقه امید خاموش نشود و دیگر اینکه دهمین مصوبه هیاتمدیره «خانه سینما» درخصوص پیماننامه جمعی کار که پیشتر با مخالفت تهیهکنندگان به فرجام نرسید، به سرپنجه دوراندیشی تهیهکنندگان به سرمنزل مقصود نایلآید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.