|

مرتضی احمدی همیشه «سرخ» بود

ابراهیم آشتیانی . پیشکسوت پرسپولیس

مرتضی احمدی یکی از قدیمی‌ترین طرفداران شاهین و پرسپولیس بود. زمانی که من 20ساله بودم و به این تیم آمدم، افتخار می‌کردم که چنین هنرمندی طرفدار تیم است. احمدی طرفدار عادی نبود؛ در آن دوران همیشه همراه تیم بود. نکته بارزی که درباره او وجود داشت اینکه خیلی رک هرجا که حاضر بود اعلام می‌کرد من طرفدار پرسپولیس هستم و از گفتن این حرف، هراسی نداشت. او به همه پیشکسوت‌های باشگاه احترام می‌گذاشت، با پرسپولیس زندگی می‌کرد و وقتی برای تشویق تیم به امجدیه می‌آمد، به طرفداران می‌گفت حرفی نزنید که باعث بدنامی طرفدارهای پرسپولیس شود. مرتضی احمدی هیچ‌وقت دنبال مسایل سیاسی نبود. برای او فرقی نمی‌کرد مدیرعامل باشگاه چه کسی باشد؛ هرکسی که مدیرعامل تیم می‌شد از تیم حمایت می‌کرد. در دوران ما در اکثر سفرها، تیم را همراهی می‌کرد و در بعضی سفرها به افرادی که می‌خواستند با تیم بیایند و وضعیت مالی خوبی نداشتند، کمک می‌کرد. در آن زمان خانم‌ها هم حق حضور در ورزشگاه‌ها را داشتند که مانند برادر و خواهر در اتوبوس می‌نشستند و تیم را تا ورزشگاه همراهی می‌کردند. ویژگی اخلاقی احمدی به گونه‌ای بود که وقتی کنار بازیکنان حضور داشت و تیم نتیجه خوبی نگرفته بود و همه ناراحت بودند، جو جلسه را شاد می‌کرد. البته باشگاه پرسپولیس هیچ‌وقت نتوانست قدر این طرفدار خود را بداند زیرا مدیریت‌ها پیاپی تغییر می‌کرد البته چندبار در حد یک تقدیر از او انجام شد که بسیار کم بود. قبل از انقلاب پرسپولیس، تاج، دارایی و پاس تیم‌های پر طرفدار کشور بودند که البته اکثر طرفداران پرسپولیس قشر پایین‌شهری و دانشجویان بودند که مرتضی احمدی توانسته بود ارتباط خوبی با آنها برقرار کند. مانند کسی که پدرش را از دست داده است، غمگین و ناراحت هستم و این غم بزرگ را به همه تسلیت می‌گویم.

مرتضی احمدی یکی از قدیمی‌ترین طرفداران شاهین و پرسپولیس بود. زمانی که من 20ساله بودم و به این تیم آمدم، افتخار می‌کردم که چنین هنرمندی طرفدار تیم است. احمدی طرفدار عادی نبود؛ در آن دوران همیشه همراه تیم بود. نکته بارزی که درباره او وجود داشت اینکه خیلی رک هرجا که حاضر بود اعلام می‌کرد من طرفدار پرسپولیس هستم و از گفتن این حرف، هراسی نداشت. او به همه پیشکسوت‌های باشگاه احترام می‌گذاشت، با پرسپولیس زندگی می‌کرد و وقتی برای تشویق تیم به امجدیه می‌آمد، به طرفداران می‌گفت حرفی نزنید که باعث بدنامی طرفدارهای پرسپولیس شود. مرتضی احمدی هیچ‌وقت دنبال مسایل سیاسی نبود. برای او فرقی نمی‌کرد مدیرعامل باشگاه چه کسی باشد؛ هرکسی که مدیرعامل تیم می‌شد از تیم حمایت می‌کرد. در دوران ما در اکثر سفرها، تیم را همراهی می‌کرد و در بعضی سفرها به افرادی که می‌خواستند با تیم بیایند و وضعیت مالی خوبی نداشتند، کمک می‌کرد. در آن زمان خانم‌ها هم حق حضور در ورزشگاه‌ها را داشتند که مانند برادر و خواهر در اتوبوس می‌نشستند و تیم را تا ورزشگاه همراهی می‌کردند. ویژگی اخلاقی احمدی به گونه‌ای بود که وقتی کنار بازیکنان حضور داشت و تیم نتیجه خوبی نگرفته بود و همه ناراحت بودند، جو جلسه را شاد می‌کرد. البته باشگاه پرسپولیس هیچ‌وقت نتوانست قدر این طرفدار خود را بداند زیرا مدیریت‌ها پیاپی تغییر می‌کرد البته چندبار در حد یک تقدیر از او انجام شد که بسیار کم بود. قبل از انقلاب پرسپولیس، تاج، دارایی و پاس تیم‌های پر طرفدار کشور بودند که البته اکثر طرفداران پرسپولیس قشر پایین‌شهری و دانشجویان بودند که مرتضی احمدی توانسته بود ارتباط خوبی با آنها برقرار کند. مانند کسی که پدرش را از دست داده است، غمگین و ناراحت هستم و این غم بزرگ را به همه تسلیت می‌گویم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.