|

دفاع از «سهامی‌عام» سرخابی

سعید فائقی . معاون سابق سازمان تربیت‌بدنی

از حق نباید گذشت که تلاش مدیرعامل «سازمان خصوصی‌سازی» شجاعانه و قابل‌تقدیر است. چراکه با گذشت چهارسال وقفه، ایشان توانستند به هر تقدیر واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس را تا سطح مزایده در فرابورس برسانند. این امر در حالی صورت می‌گیرد که پس از گذشت چندسال و نزدیک‌شدن به پایان برنامه‌پنجم، هنوز مطابق قانون، تعاونی فرا‌گیر در حوزه ورزش برای امر واگذاری ایجاد نشده و هنوز تکلیف سه‌دهک پایین جامعه مطابق اصول و سیاست‌های ابلاغی اصل44 و قانون اجرایی آن، روشن نیست. چراکه قانون مکلف کرده بود برای واگذاری، هم تعاونی‌های فراگیر تشکیل شود، هم سهم تعاونی‌ها تا پایان برنامه پنجم به 25درصد برسد و تا 30درصد سهام به تعاونی‌های فرا‌گیر واگذار شود و هم سهم سه‌دهک پایین جامعه تا 30درصد باشد. باوجود اینکه دو باشگاه استقلال و پرسپولیس از پشتوانه تماشاگر برخوردارند و هوادارانشان میلیونی است ولی مشخص نیست چرا در این‌همه سال به این فکر نبودند که در حوزه تماشاگر و هوادار تشکلی تعاونی ایجاد کنند و این قدرت بالقوه را به بالفعل برسانند.

چرا هیچ‌وقت برای اصلاح ساختار دو باشگاه اقدامی صورت نگرفت تا اینکه سازمان خصوصی‌سازی در سال آخر برنامه پنجم ناچار شد به تنها گزینه باقی‌مانده رو کند و آن واگذاری از طریق مزایده است. دست‌اندرکاران و مسوولان این امر بسیار فرصت‌سوزی کردند. باوجود زمان اندک باقی‌مانده، یعنی حدود 45روز تا مزایده، باز دیر نیست اگر بزرگان، پیشکسوتان و صاحبان فرهمندی دو باشگاه پیشقدم شوند تا اولا تعاونی فرا‌گیری از هواداران و تماشاگران و خیل عظیمی از آنهایی که خاک دو باشگاه را خورده‌اند تشکیل دهند، ثانیا شعبه‌های استانی فراگیر موردنظر را به رهبری بزرگان و پیشکسوتان استان فعال کنند ثالثا با اعلام شماره‌‌حساب بانکی به نام افراد ثقه دو باشگاه منبع مالی جمع‌آوری کنند، رابعا هواداران، علاقه‌مندان، خاک‌خوردگان و همه را شریک گردانند به این معنی که هر فردی هر اندازه کمک به حساب اعلام‌شده کند، در آینده سهامدار باشگاه خواهد بود، به عبارتی نوعی پذیره‌نویسی کنند. درست است که واگذاری دو باشگاه می‌توانست بسیار بهتر و بهینه‌تر باشد اما حالا که وضع به این منوال شده تا می‌توان با سهامدارکردن خاک‌خورده‌ها و اهالی فوتبال به کمک اهالی رسانه، قدرت اقتصادی عظیمی را خلق کرد.

از حق نباید گذشت که تلاش مدیرعامل «سازمان خصوصی‌سازی» شجاعانه و قابل‌تقدیر است. چراکه با گذشت چهارسال وقفه، ایشان توانستند به هر تقدیر واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس را تا سطح مزایده در فرابورس برسانند. این امر در حالی صورت می‌گیرد که پس از گذشت چندسال و نزدیک‌شدن به پایان برنامه‌پنجم، هنوز مطابق قانون، تعاونی فرا‌گیر در حوزه ورزش برای امر واگذاری ایجاد نشده و هنوز تکلیف سه‌دهک پایین جامعه مطابق اصول و سیاست‌های ابلاغی اصل44 و قانون اجرایی آن، روشن نیست. چراکه قانون مکلف کرده بود برای واگذاری، هم تعاونی‌های فراگیر تشکیل شود، هم سهم تعاونی‌ها تا پایان برنامه پنجم به 25درصد برسد و تا 30درصد سهام به تعاونی‌های فرا‌گیر واگذار شود و هم سهم سه‌دهک پایین جامعه تا 30درصد باشد. باوجود اینکه دو باشگاه استقلال و پرسپولیس از پشتوانه تماشاگر برخوردارند و هوادارانشان میلیونی است ولی مشخص نیست چرا در این‌همه سال به این فکر نبودند که در حوزه تماشاگر و هوادار تشکلی تعاونی ایجاد کنند و این قدرت بالقوه را به بالفعل برسانند.

چرا هیچ‌وقت برای اصلاح ساختار دو باشگاه اقدامی صورت نگرفت تا اینکه سازمان خصوصی‌سازی در سال آخر برنامه پنجم ناچار شد به تنها گزینه باقی‌مانده رو کند و آن واگذاری از طریق مزایده است. دست‌اندرکاران و مسوولان این امر بسیار فرصت‌سوزی کردند. باوجود زمان اندک باقی‌مانده، یعنی حدود 45روز تا مزایده، باز دیر نیست اگر بزرگان، پیشکسوتان و صاحبان فرهمندی دو باشگاه پیشقدم شوند تا اولا تعاونی فرا‌گیری از هواداران و تماشاگران و خیل عظیمی از آنهایی که خاک دو باشگاه را خورده‌اند تشکیل دهند، ثانیا شعبه‌های استانی فراگیر موردنظر را به رهبری بزرگان و پیشکسوتان استان فعال کنند ثالثا با اعلام شماره‌‌حساب بانکی به نام افراد ثقه دو باشگاه منبع مالی جمع‌آوری کنند، رابعا هواداران، علاقه‌مندان، خاک‌خوردگان و همه را شریک گردانند به این معنی که هر فردی هر اندازه کمک به حساب اعلام‌شده کند، در آینده سهامدار باشگاه خواهد بود، به عبارتی نوعی پذیره‌نویسی کنند. درست است که واگذاری دو باشگاه می‌توانست بسیار بهتر و بهینه‌تر باشد اما حالا که وضع به این منوال شده تا می‌توان با سهامدارکردن خاک‌خورده‌ها و اهالی فوتبال به کمک اهالی رسانه، قدرت اقتصادی عظیمی را خلق کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.