همراهی هانیه توسلی با فراخوان تازه
اهدای کتاب بهجای سررسید
شرق: در اینروزهایی که شرکتها و کارخانهها و کلا فعالان عرصه تبلیغات و تجارت و... مشغول هدیهدادن سررسید به مراجعان هستند، بهمن دارالشفایی ایدهای را مطرح کرد: «کتاب بهجای سررسید» هرچند عدهای معتقد بودند این ایده قدیمی است او برای «شرق» چنین نوشت: «اصلیترین مزیت کتاب اینکه چندماه از سال گذشته عمرش تمام نمیشود و میتواند تا سالها و دههها به یادگار از شما و شرکتتان در کتابخانه خانهای به یادگار بماند. ضمن اینکه تعطیلات طولانی نوروز معمولا بهترین فرصت افراد شاغل برای کتابخواندن است و احتمال اینکه هدیه شما در همان اولین روزها استفاده شود و خاطرهای خوب در ذهن گیرندهاش بگذارد، زیاد. احتمالا؛ با خودتان میگویید ما سررسید هدیه میدهیم چون این امکان را داریم که روی جلد و در صفحههای اول آن تبلیغ شرکتمان را کنیم و درواقع سرررسید فراتر از هدیه، یک کالای تبلیغاتی است. شاید اطلاع نداشته باشید که بیشتر ناشرها، حتی ناشرهای بزرگ و مشهور، حاضرند صفحههای اول کتابهایشان را بهنوعی تغییر دهند که جنبه تبلیغاتی این هدیهها هم حفظ شود. این تغییرات معمولا بستگی به تعداد کتابهایی دارد که شما سفارش میدهید. فرضا اگر
سفارش شما حدود هزارنسخه باشد، با توجه به تیراژهای کنونی کتاب، شما عملا دارید یک چاپ کتاب را میخرید و ناشر میتواند آن نوبت را مخصوص شما چاپ کند و در نتیجه، دستش برای اعمال تغییرات در کتاب بازتر است؛ از آوردن آرم شرکت پشت جلد کتاب گرفته یا نوشتن جملهای شبیه اینکه «این کتاب با حمایت/به درخواست شرکت... چاپ شده» تا چسباندن یکی،دوصفحه تبلیغ شرکت شما در اول کتاب. در مورد هزینهها هم حدس میزنم ناشرها برای خریدهای با تعداد بالا تخفیف مناسبی دهند. این ایده را میشود در جاهای دیگری هم عملی کرد. مثلا اگر پزشک یا دندانپزشک هستید، میتوانید صدتا کتاب کوچک خوب بخرید و در دو،سههفته آخر سال به مراجعانتان کتاب عیدی دهید. یا در همان شرکت خودتان بخشی از هدیه نوروزیتان به کارکنان شرکت، کتاب یا بن کتاب باشد. یکسال امتحان کنید؛ ضرر ندارد.» برخی دوستداران کتاب میگفتند این ایده، قدیمی است و چندنفری هم خوششان آمده.هانیه توسلی در این باره میگوید: «چنین پیشنهادی، فوقالعاده است. اما نمیدانم تا چه حد قابل اجراست. اجراییشدنش دشوار به نظر میآید. خودم اصولا به دوستان و نزدیکانم کتاب هدیه میدهم، اما اجرای چنین طرحی زمانی منجر
به فرهنگسازی خواهد شد که مثلا ارگانها یا شرکتها وارد عمل شده و کتابهایی را انتخاب کرده و به جای سررسید به بهانه نوروز به کارمندان و مراجعانشان هدیه دهند. البته این بستگی به منافع ارگانها و شرکتها هم دارد. باید دید آیا میتوانند با اهدای کتاب به اندازه اهدای سررسید بُرد تبلیغاتی داشته باشند و اساسا بهلحاظ اقتصادی خرید کتاب در عوض سررسید برایشان مقرونبهصرفه است.» توسلی در همین راستا میگوید شاید اگر شرکتها و ارگانها با خرید کتاب بتوانند مثل اسپانسر یک فیلم عمل کرده و مثلا کل تیراژ یک چاپ کتاب را خریداری کنند، این هم به نفع ناشر و هم به نفع آن ارگان یا شرکت باشد و البته این پیشنهاد را هم مطرح میکند: «حتی ارگانهایی مثل محیطزیست میتوانند کتابهایی را برای هدیهدادن انتخاب کنند که اهداف سازمانیشان را ترویج میدهد. درواقع انتخاب ارگانها میتواند کتابهایی باشد که منافع آن ارگان را در پی دارد.» توسلی آموزشوپرورش را یکی از نهادهایی میداند که در این زمینه میتواند بسیار موثرتر از سایر ارگانها عمل کند: «اجراشدن چنین طرحی بهمنظور ایجاد فرهنگ هدیهدادن کتاب بهجای سررسید، بسیار زمانبر است و مدیریتی
جدی میطلبد، با این حال آموزشوپرورش یکی از نهادهایی است که میتواند در این زمینه بسیار اثرگذار عمل کرده و در ایجاد چنین فرهنگی پیشقدم باشد.» توسلی در نهایت میگوید که حتی اگر چنین اتفاقی در سطح وسیعی از ارگانها رخ نداده و محدود به شرکتهای کوچک هم باشد، اتفاقی نیکوست.
شرق: در اینروزهایی که شرکتها و کارخانهها و کلا فعالان عرصه تبلیغات و تجارت و... مشغول هدیهدادن سررسید به مراجعان هستند، بهمن دارالشفایی ایدهای را مطرح کرد: «کتاب بهجای سررسید» هرچند عدهای معتقد بودند این ایده قدیمی است او برای «شرق» چنین نوشت: «اصلیترین مزیت کتاب اینکه چندماه از سال گذشته عمرش تمام نمیشود و میتواند تا سالها و دههها به یادگار از شما و شرکتتان در کتابخانه خانهای به یادگار بماند. ضمن اینکه تعطیلات طولانی نوروز معمولا بهترین فرصت افراد شاغل برای کتابخواندن است و احتمال اینکه هدیه شما در همان اولین روزها استفاده شود و خاطرهای خوب در ذهن گیرندهاش بگذارد، زیاد. احتمالا؛ با خودتان میگویید ما سررسید هدیه میدهیم چون این امکان را داریم که روی جلد و در صفحههای اول آن تبلیغ شرکتمان را کنیم و درواقع سرررسید فراتر از هدیه، یک کالای تبلیغاتی است. شاید اطلاع نداشته باشید که بیشتر ناشرها، حتی ناشرهای بزرگ و مشهور، حاضرند صفحههای اول کتابهایشان را بهنوعی تغییر دهند که جنبه تبلیغاتی این هدیهها هم حفظ شود. این تغییرات معمولا بستگی به تعداد کتابهایی دارد که شما سفارش میدهید. فرضا اگر
سفارش شما حدود هزارنسخه باشد، با توجه به تیراژهای کنونی کتاب، شما عملا دارید یک چاپ کتاب را میخرید و ناشر میتواند آن نوبت را مخصوص شما چاپ کند و در نتیجه، دستش برای اعمال تغییرات در کتاب بازتر است؛ از آوردن آرم شرکت پشت جلد کتاب گرفته یا نوشتن جملهای شبیه اینکه «این کتاب با حمایت/به درخواست شرکت... چاپ شده» تا چسباندن یکی،دوصفحه تبلیغ شرکت شما در اول کتاب. در مورد هزینهها هم حدس میزنم ناشرها برای خریدهای با تعداد بالا تخفیف مناسبی دهند. این ایده را میشود در جاهای دیگری هم عملی کرد. مثلا اگر پزشک یا دندانپزشک هستید، میتوانید صدتا کتاب کوچک خوب بخرید و در دو،سههفته آخر سال به مراجعانتان کتاب عیدی دهید. یا در همان شرکت خودتان بخشی از هدیه نوروزیتان به کارکنان شرکت، کتاب یا بن کتاب باشد. یکسال امتحان کنید؛ ضرر ندارد.» برخی دوستداران کتاب میگفتند این ایده، قدیمی است و چندنفری هم خوششان آمده.هانیه توسلی در این باره میگوید: «چنین پیشنهادی، فوقالعاده است. اما نمیدانم تا چه حد قابل اجراست. اجراییشدنش دشوار به نظر میآید. خودم اصولا به دوستان و نزدیکانم کتاب هدیه میدهم، اما اجرای چنین طرحی زمانی منجر
به فرهنگسازی خواهد شد که مثلا ارگانها یا شرکتها وارد عمل شده و کتابهایی را انتخاب کرده و به جای سررسید به بهانه نوروز به کارمندان و مراجعانشان هدیه دهند. البته این بستگی به منافع ارگانها و شرکتها هم دارد. باید دید آیا میتوانند با اهدای کتاب به اندازه اهدای سررسید بُرد تبلیغاتی داشته باشند و اساسا بهلحاظ اقتصادی خرید کتاب در عوض سررسید برایشان مقرونبهصرفه است.» توسلی در همین راستا میگوید شاید اگر شرکتها و ارگانها با خرید کتاب بتوانند مثل اسپانسر یک فیلم عمل کرده و مثلا کل تیراژ یک چاپ کتاب را خریداری کنند، این هم به نفع ناشر و هم به نفع آن ارگان یا شرکت باشد و البته این پیشنهاد را هم مطرح میکند: «حتی ارگانهایی مثل محیطزیست میتوانند کتابهایی را برای هدیهدادن انتخاب کنند که اهداف سازمانیشان را ترویج میدهد. درواقع انتخاب ارگانها میتواند کتابهایی باشد که منافع آن ارگان را در پی دارد.» توسلی آموزشوپرورش را یکی از نهادهایی میداند که در این زمینه میتواند بسیار موثرتر از سایر ارگانها عمل کند: «اجراشدن چنین طرحی بهمنظور ایجاد فرهنگ هدیهدادن کتاب بهجای سررسید، بسیار زمانبر است و مدیریتی
جدی میطلبد، با این حال آموزشوپرورش یکی از نهادهایی است که میتواند در این زمینه بسیار اثرگذار عمل کرده و در ایجاد چنین فرهنگی پیشقدم باشد.» توسلی در نهایت میگوید که حتی اگر چنین اتفاقی در سطح وسیعی از ارگانها رخ نداده و محدود به شرکتهای کوچک هم باشد، اتفاقی نیکوست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.