نمونههایی از متن صدریا
1- کتاب صدریا، مقدمه؛ روشنگری (ص19):
موضوع این رساله انتقاد هانا آرنت از اندیشههای فردگرایی و مخالفت شدید او با این اندیشههاست، اندیشههایی که در عصر روشنگری و دوران رمانتیسم شکل گرفته بود.
او فردگرایی عقلانی روشنگری و مفهوم انسان انتزاعی ناشی از آن را که از نظر آرنت «در هیچجایی» به غیر از اندیشه وجود ندارد رد کرد؛ او همچنین مفهوم دروننگرانه از خویشتن در رمانتیسم را که در آن فقط خودآگاهی به واقعیت معنا میبخشد به همان میزان رد کرد. برای آرنت، این دومفهوم دوروی یکسکه را بازنمایی میکند.
2- کتاب صدریا، فصل اول (ص51):
با این وجود، شکی نیست که آرنت نقدهای کانت را به سبب روش آن به اندازه ایدههای آن تحسین میکرد. آرنت در سخنرانیهایش، ایده تفکر انتقادی و این نکته که چرا در واقع سه نقد، تمرینهایی بودند در تفکر انتقادی مورد بحث قرار داد. برای کانت تفکر انتقادی مترادف با روشنگری است. او حتی دوران روشنگری را «دوران نقد» مینامد و اضافه میکند: «...همهچیز باید در معرض چنین نقدی قرار گیرد...[و] در برابر آزمون بررسی آزاد و باز تاب آورد.»
3- کتاب صدریا، فصل دوم (ص 111):
مارگارت کانووان در مقالهای با عنوان «آرنت، روسو و کثرت انسانی در سیاست» (1983) استدلال میکند بیمیلی آرنت نسبت به روسو از این واقعیت ناشی میشد که: «هریک اساسا راهحلهای متفاوتی را برای مشکلات کثرت انسانی در سیاست ارایه میدادند.
در حالی که روسو سعی میکرد شهروندان را ذیل یک اراده کلی متحد کند؛ آرنت بر اهمیت دنیای عمومی مشترک پای فشرد که در آن شهروندان متکثر بتوانند گرد آیند.»
4- کتاب صدریا، فصلسوم(ص130):
متفکرانی نظیر کانت و لسینگ کمک به ارتقا و رشد عقلگرایی با اندیشههایی نظیر «خوداندیشی» کردند. لسینگ خوداندیشی را در چارچوب عقلانیت فردگرایانه درک کرد، «اندیشه برای خود شخص» که مفاهیم کانت از روشنگری را که کمی بعد مطرح شدند تحتتاثیر قرار داد. واقعیت، انباشته از حقایق عقلانی، بهطورکلی یا جهانشمول معتبر و به یک اندازه انسانها میتوانستند بهدست آورند. خوداندیشی عقلانی، فراری از تجربه واقعیت نبود، بلکه بیشتر صرفا تحلیلی از آن بود.
5- کتاب صدریا، فصلچهارم (ص188):
دلمشغولی آرنت نسبت به اقتصاد ناشی از این واقعیت است که رشد یکبازار اقتصادی پیچیده، یکی از صفات بارز جامعه مدرن است. فضای فکری سیستم سرمایهداری مدرن، در تمام سطوح جامعه و سیاست نفوذ کرد. این فرآیند همراه با بازسازی کامل اجتماع بود، جایی که جامعه اشراف و اعیان به «جامعه تودهوار» تسلیم شد. جامعه تودهوار چیزی کاملا جدید بود. از نظر آرنت، پیدایش جامعه تودهوار رویدادی چنان محوری برای دنیای مدرن بود که در کارهای بعدیاش تمایل پیدا کرد که «جامعه» و «امر اجتماعی» را بهتنهایی بهعنوان جامعه تودهوار شناسایی کند.
1- پایاننامه فوقلیسانس یودر (صیک):
The subject of this thesis is Hannah Arendt's critique and ultimate rejection of the ideas of individualism developed during the Enlightenment and the Romantic periods. She rejects the rational individualism of the Enlightenment and its notion of an abstract human being, who for Arendt"seems to exist nowhere," except in thought; but she equally rejects the notion of an introspective self in romanticism, where reality is given meaning only through self-consciousness. For Arendt, these two concepts represent two sides of the same coin.
2- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص102):
Still, there is little doubt that Arendt admired Kant's Critiques for his method as much as his ideas. In her Lectures she discusses the idea of critical thinking, and why the three Critiques were indeed exercises in critical thought. For Kant, critical thinking was synonymous with enlightenment. He even called the Age of Enlightenment"the age of criticism," adding,"... . to such criticism everything must submit… [and] sustain the test of free and open examination."
3- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص 89):
In an essay entitled"Arendt, Rousseau, and Human Plurality in Politics" (1983) Margaret Canovan argues Arendt's distaste for Rousseau resulted from the fact that"The two offered fundamentally different solutions to the problem of human plurality in politics. Whereas Rousseau tried to unite the citizens under a single General Will, Arendt stressed the importance of a common public world within which plural citizens can be contained."
4- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص25):
Thinkers like Immanuel Kant and Gotthold Ephraim Lessing helped promote rationalism with ideas like Selbstdenken, or"self-thinking." Lessing conceived of selfthinking in terms of individualized rationality,"to think for one's self," which influenced Kant's notions of enlightenment that came shortly after. Reality was filled with rational truths, universally valid and equally attainable by all men. Rational self-thinking was not an escape from the experience of reality, merely an analysis of it.
5- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص67):
Arendt's concern with economics is due to the fact that the development of a complex market economy is one the hallmarks of modern society. The mindset of the modern capitalist system pervaded all areas of society and politics. It was accompanied by a complete social restructuring where high society gave way to"mass society." Mass society was something completely new. For Arendt the emergence of mass society was such a pivotal event for the modern world that in her later works she tends to identify"society" and"the social' solely as mass society.
موضوع این رساله انتقاد هانا آرنت از اندیشههای فردگرایی و مخالفت شدید او با این اندیشههاست، اندیشههایی که در عصر روشنگری و دوران رمانتیسم شکل گرفته بود.
او فردگرایی عقلانی روشنگری و مفهوم انسان انتزاعی ناشی از آن را که از نظر آرنت «در هیچجایی» به غیر از اندیشه وجود ندارد رد کرد؛ او همچنین مفهوم دروننگرانه از خویشتن در رمانتیسم را که در آن فقط خودآگاهی به واقعیت معنا میبخشد به همان میزان رد کرد. برای آرنت، این دومفهوم دوروی یکسکه را بازنمایی میکند.
2- کتاب صدریا، فصل اول (ص51):
با این وجود، شکی نیست که آرنت نقدهای کانت را به سبب روش آن به اندازه ایدههای آن تحسین میکرد. آرنت در سخنرانیهایش، ایده تفکر انتقادی و این نکته که چرا در واقع سه نقد، تمرینهایی بودند در تفکر انتقادی مورد بحث قرار داد. برای کانت تفکر انتقادی مترادف با روشنگری است. او حتی دوران روشنگری را «دوران نقد» مینامد و اضافه میکند: «...همهچیز باید در معرض چنین نقدی قرار گیرد...[و] در برابر آزمون بررسی آزاد و باز تاب آورد.»
3- کتاب صدریا، فصل دوم (ص 111):
مارگارت کانووان در مقالهای با عنوان «آرنت، روسو و کثرت انسانی در سیاست» (1983) استدلال میکند بیمیلی آرنت نسبت به روسو از این واقعیت ناشی میشد که: «هریک اساسا راهحلهای متفاوتی را برای مشکلات کثرت انسانی در سیاست ارایه میدادند.
در حالی که روسو سعی میکرد شهروندان را ذیل یک اراده کلی متحد کند؛ آرنت بر اهمیت دنیای عمومی مشترک پای فشرد که در آن شهروندان متکثر بتوانند گرد آیند.»
4- کتاب صدریا، فصلسوم(ص130):
متفکرانی نظیر کانت و لسینگ کمک به ارتقا و رشد عقلگرایی با اندیشههایی نظیر «خوداندیشی» کردند. لسینگ خوداندیشی را در چارچوب عقلانیت فردگرایانه درک کرد، «اندیشه برای خود شخص» که مفاهیم کانت از روشنگری را که کمی بعد مطرح شدند تحتتاثیر قرار داد. واقعیت، انباشته از حقایق عقلانی، بهطورکلی یا جهانشمول معتبر و به یک اندازه انسانها میتوانستند بهدست آورند. خوداندیشی عقلانی، فراری از تجربه واقعیت نبود، بلکه بیشتر صرفا تحلیلی از آن بود.
5- کتاب صدریا، فصلچهارم (ص188):
دلمشغولی آرنت نسبت به اقتصاد ناشی از این واقعیت است که رشد یکبازار اقتصادی پیچیده، یکی از صفات بارز جامعه مدرن است. فضای فکری سیستم سرمایهداری مدرن، در تمام سطوح جامعه و سیاست نفوذ کرد. این فرآیند همراه با بازسازی کامل اجتماع بود، جایی که جامعه اشراف و اعیان به «جامعه تودهوار» تسلیم شد. جامعه تودهوار چیزی کاملا جدید بود. از نظر آرنت، پیدایش جامعه تودهوار رویدادی چنان محوری برای دنیای مدرن بود که در کارهای بعدیاش تمایل پیدا کرد که «جامعه» و «امر اجتماعی» را بهتنهایی بهعنوان جامعه تودهوار شناسایی کند.
1- پایاننامه فوقلیسانس یودر (صیک):
The subject of this thesis is Hannah Arendt's critique and ultimate rejection of the ideas of individualism developed during the Enlightenment and the Romantic periods. She rejects the rational individualism of the Enlightenment and its notion of an abstract human being, who for Arendt"seems to exist nowhere," except in thought; but she equally rejects the notion of an introspective self in romanticism, where reality is given meaning only through self-consciousness. For Arendt, these two concepts represent two sides of the same coin.
2- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص102):
Still, there is little doubt that Arendt admired Kant's Critiques for his method as much as his ideas. In her Lectures she discusses the idea of critical thinking, and why the three Critiques were indeed exercises in critical thought. For Kant, critical thinking was synonymous with enlightenment. He even called the Age of Enlightenment"the age of criticism," adding,"... . to such criticism everything must submit… [and] sustain the test of free and open examination."
3- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص 89):
In an essay entitled"Arendt, Rousseau, and Human Plurality in Politics" (1983) Margaret Canovan argues Arendt's distaste for Rousseau resulted from the fact that"The two offered fundamentally different solutions to the problem of human plurality in politics. Whereas Rousseau tried to unite the citizens under a single General Will, Arendt stressed the importance of a common public world within which plural citizens can be contained."
4- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص25):
Thinkers like Immanuel Kant and Gotthold Ephraim Lessing helped promote rationalism with ideas like Selbstdenken, or"self-thinking." Lessing conceived of selfthinking in terms of individualized rationality,"to think for one's self," which influenced Kant's notions of enlightenment that came shortly after. Reality was filled with rational truths, universally valid and equally attainable by all men. Rational self-thinking was not an escape from the experience of reality, merely an analysis of it.
5- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص67):
Arendt's concern with economics is due to the fact that the development of a complex market economy is one the hallmarks of modern society. The mindset of the modern capitalist system pervaded all areas of society and politics. It was accompanied by a complete social restructuring where high society gave way to"mass society." Mass society was something completely new. For Arendt the emergence of mass society was such a pivotal event for the modern world that in her later works she tends to identify"society" and"the social' solely as mass society.
1- کتاب صدریا، مقدمه؛ روشنگری (ص19):
موضوع این رساله انتقاد هانا آرنت از اندیشههای فردگرایی و مخالفت شدید او با این اندیشههاست، اندیشههایی که در عصر روشنگری و دوران رمانتیسم شکل گرفته بود.
او فردگرایی عقلانی روشنگری و مفهوم انسان انتزاعی ناشی از آن را که از نظر آرنت «در هیچجایی» به غیر از اندیشه وجود ندارد رد کرد؛ او همچنین مفهوم دروننگرانه از خویشتن در رمانتیسم را که در آن فقط خودآگاهی به واقعیت معنا میبخشد به همان میزان رد کرد. برای آرنت، این دومفهوم دوروی یکسکه را بازنمایی میکند.
2- کتاب صدریا، فصل اول (ص51):
با این وجود، شکی نیست که آرنت نقدهای کانت را به سبب روش آن به اندازه ایدههای آن تحسین میکرد. آرنت در سخنرانیهایش، ایده تفکر انتقادی و این نکته که چرا در واقع سه نقد، تمرینهایی بودند در تفکر انتقادی مورد بحث قرار داد. برای کانت تفکر انتقادی مترادف با روشنگری است. او حتی دوران روشنگری را «دوران نقد» مینامد و اضافه میکند: «...همهچیز باید در معرض چنین نقدی قرار گیرد...[و] در برابر آزمون بررسی آزاد و باز تاب آورد.»
3- کتاب صدریا، فصل دوم (ص 111):
مارگارت کانووان در مقالهای با عنوان «آرنت، روسو و کثرت انسانی در سیاست» (1983) استدلال میکند بیمیلی آرنت نسبت به روسو از این واقعیت ناشی میشد که: «هریک اساسا راهحلهای متفاوتی را برای مشکلات کثرت انسانی در سیاست ارایه میدادند.
در حالی که روسو سعی میکرد شهروندان را ذیل یک اراده کلی متحد کند؛ آرنت بر اهمیت دنیای عمومی مشترک پای فشرد که در آن شهروندان متکثر بتوانند گرد آیند.»
4- کتاب صدریا، فصلسوم(ص130):
متفکرانی نظیر کانت و لسینگ کمک به ارتقا و رشد عقلگرایی با اندیشههایی نظیر «خوداندیشی» کردند. لسینگ خوداندیشی را در چارچوب عقلانیت فردگرایانه درک کرد، «اندیشه برای خود شخص» که مفاهیم کانت از روشنگری را که کمی بعد مطرح شدند تحتتاثیر قرار داد. واقعیت، انباشته از حقایق عقلانی، بهطورکلی یا جهانشمول معتبر و به یک اندازه انسانها میتوانستند بهدست آورند. خوداندیشی عقلانی، فراری از تجربه واقعیت نبود، بلکه بیشتر صرفا تحلیلی از آن بود.
5- کتاب صدریا، فصلچهارم (ص188):
دلمشغولی آرنت نسبت به اقتصاد ناشی از این واقعیت است که رشد یکبازار اقتصادی پیچیده، یکی از صفات بارز جامعه مدرن است. فضای فکری سیستم سرمایهداری مدرن، در تمام سطوح جامعه و سیاست نفوذ کرد. این فرآیند همراه با بازسازی کامل اجتماع بود، جایی که جامعه اشراف و اعیان به «جامعه تودهوار» تسلیم شد. جامعه تودهوار چیزی کاملا جدید بود. از نظر آرنت، پیدایش جامعه تودهوار رویدادی چنان محوری برای دنیای مدرن بود که در کارهای بعدیاش تمایل پیدا کرد که «جامعه» و «امر اجتماعی» را بهتنهایی بهعنوان جامعه تودهوار شناسایی کند.
1- پایاننامه فوقلیسانس یودر (صیک):
The subject of this thesis is Hannah Arendt's critique and ultimate rejection of the ideas of individualism developed during the Enlightenment and the Romantic periods. She rejects the rational individualism of the Enlightenment and its notion of an abstract human being, who for Arendt"seems to exist nowhere," except in thought; but she equally rejects the notion of an introspective self in romanticism, where reality is given meaning only through self-consciousness. For Arendt, these two concepts represent two sides of the same coin.
2- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص102):
Still, there is little doubt that Arendt admired Kant's Critiques for his method as much as his ideas. In her Lectures she discusses the idea of critical thinking, and why the three Critiques were indeed exercises in critical thought. For Kant, critical thinking was synonymous with enlightenment. He even called the Age of Enlightenment"the age of criticism," adding,"... . to such criticism everything must submit… [and] sustain the test of free and open examination."
3- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص 89):
In an essay entitled"Arendt, Rousseau, and Human Plurality in Politics" (1983) Margaret Canovan argues Arendt's distaste for Rousseau resulted from the fact that"The two offered fundamentally different solutions to the problem of human plurality in politics. Whereas Rousseau tried to unite the citizens under a single General Will, Arendt stressed the importance of a common public world within which plural citizens can be contained."
4- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص25):
Thinkers like Immanuel Kant and Gotthold Ephraim Lessing helped promote rationalism with ideas like Selbstdenken, or"self-thinking." Lessing conceived of selfthinking in terms of individualized rationality,"to think for one's self," which influenced Kant's notions of enlightenment that came shortly after. Reality was filled with rational truths, universally valid and equally attainable by all men. Rational self-thinking was not an escape from the experience of reality, merely an analysis of it.
5- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص67):
Arendt's concern with economics is due to the fact that the development of a complex market economy is one the hallmarks of modern society. The mindset of the modern capitalist system pervaded all areas of society and politics. It was accompanied by a complete social restructuring where high society gave way to"mass society." Mass society was something completely new. For Arendt the emergence of mass society was such a pivotal event for the modern world that in her later works she tends to identify"society" and"the social' solely as mass society.
موضوع این رساله انتقاد هانا آرنت از اندیشههای فردگرایی و مخالفت شدید او با این اندیشههاست، اندیشههایی که در عصر روشنگری و دوران رمانتیسم شکل گرفته بود.
او فردگرایی عقلانی روشنگری و مفهوم انسان انتزاعی ناشی از آن را که از نظر آرنت «در هیچجایی» به غیر از اندیشه وجود ندارد رد کرد؛ او همچنین مفهوم دروننگرانه از خویشتن در رمانتیسم را که در آن فقط خودآگاهی به واقعیت معنا میبخشد به همان میزان رد کرد. برای آرنت، این دومفهوم دوروی یکسکه را بازنمایی میکند.
2- کتاب صدریا، فصل اول (ص51):
با این وجود، شکی نیست که آرنت نقدهای کانت را به سبب روش آن به اندازه ایدههای آن تحسین میکرد. آرنت در سخنرانیهایش، ایده تفکر انتقادی و این نکته که چرا در واقع سه نقد، تمرینهایی بودند در تفکر انتقادی مورد بحث قرار داد. برای کانت تفکر انتقادی مترادف با روشنگری است. او حتی دوران روشنگری را «دوران نقد» مینامد و اضافه میکند: «...همهچیز باید در معرض چنین نقدی قرار گیرد...[و] در برابر آزمون بررسی آزاد و باز تاب آورد.»
3- کتاب صدریا، فصل دوم (ص 111):
مارگارت کانووان در مقالهای با عنوان «آرنت، روسو و کثرت انسانی در سیاست» (1983) استدلال میکند بیمیلی آرنت نسبت به روسو از این واقعیت ناشی میشد که: «هریک اساسا راهحلهای متفاوتی را برای مشکلات کثرت انسانی در سیاست ارایه میدادند.
در حالی که روسو سعی میکرد شهروندان را ذیل یک اراده کلی متحد کند؛ آرنت بر اهمیت دنیای عمومی مشترک پای فشرد که در آن شهروندان متکثر بتوانند گرد آیند.»
4- کتاب صدریا، فصلسوم(ص130):
متفکرانی نظیر کانت و لسینگ کمک به ارتقا و رشد عقلگرایی با اندیشههایی نظیر «خوداندیشی» کردند. لسینگ خوداندیشی را در چارچوب عقلانیت فردگرایانه درک کرد، «اندیشه برای خود شخص» که مفاهیم کانت از روشنگری را که کمی بعد مطرح شدند تحتتاثیر قرار داد. واقعیت، انباشته از حقایق عقلانی، بهطورکلی یا جهانشمول معتبر و به یک اندازه انسانها میتوانستند بهدست آورند. خوداندیشی عقلانی، فراری از تجربه واقعیت نبود، بلکه بیشتر صرفا تحلیلی از آن بود.
5- کتاب صدریا، فصلچهارم (ص188):
دلمشغولی آرنت نسبت به اقتصاد ناشی از این واقعیت است که رشد یکبازار اقتصادی پیچیده، یکی از صفات بارز جامعه مدرن است. فضای فکری سیستم سرمایهداری مدرن، در تمام سطوح جامعه و سیاست نفوذ کرد. این فرآیند همراه با بازسازی کامل اجتماع بود، جایی که جامعه اشراف و اعیان به «جامعه تودهوار» تسلیم شد. جامعه تودهوار چیزی کاملا جدید بود. از نظر آرنت، پیدایش جامعه تودهوار رویدادی چنان محوری برای دنیای مدرن بود که در کارهای بعدیاش تمایل پیدا کرد که «جامعه» و «امر اجتماعی» را بهتنهایی بهعنوان جامعه تودهوار شناسایی کند.
1- پایاننامه فوقلیسانس یودر (صیک):
The subject of this thesis is Hannah Arendt's critique and ultimate rejection of the ideas of individualism developed during the Enlightenment and the Romantic periods. She rejects the rational individualism of the Enlightenment and its notion of an abstract human being, who for Arendt"seems to exist nowhere," except in thought; but she equally rejects the notion of an introspective self in romanticism, where reality is given meaning only through self-consciousness. For Arendt, these two concepts represent two sides of the same coin.
2- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص102):
Still, there is little doubt that Arendt admired Kant's Critiques for his method as much as his ideas. In her Lectures she discusses the idea of critical thinking, and why the three Critiques were indeed exercises in critical thought. For Kant, critical thinking was synonymous with enlightenment. He even called the Age of Enlightenment"the age of criticism," adding,"... . to such criticism everything must submit… [and] sustain the test of free and open examination."
3- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص 89):
In an essay entitled"Arendt, Rousseau, and Human Plurality in Politics" (1983) Margaret Canovan argues Arendt's distaste for Rousseau resulted from the fact that"The two offered fundamentally different solutions to the problem of human plurality in politics. Whereas Rousseau tried to unite the citizens under a single General Will, Arendt stressed the importance of a common public world within which plural citizens can be contained."
4- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص25):
Thinkers like Immanuel Kant and Gotthold Ephraim Lessing helped promote rationalism with ideas like Selbstdenken, or"self-thinking." Lessing conceived of selfthinking in terms of individualized rationality,"to think for one's self," which influenced Kant's notions of enlightenment that came shortly after. Reality was filled with rational truths, universally valid and equally attainable by all men. Rational self-thinking was not an escape from the experience of reality, merely an analysis of it.
5- پایاننامه فوقلیسانس یودر (ص67):
Arendt's concern with economics is due to the fact that the development of a complex market economy is one the hallmarks of modern society. The mindset of the modern capitalist system pervaded all areas of society and politics. It was accompanied by a complete social restructuring where high society gave way to"mass society." Mass society was something completely new. For Arendt the emergence of mass society was such a pivotal event for the modern world that in her later works she tends to identify"society" and"the social' solely as mass society.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.